Rozdział 44 – Witaj, prezesie Lu I5 min. lektury

Pierwszy dzień Tang Fenga w pracy minął gładko. Jego scena została zakończona przy pierwszym podejściu i udało mu się zapoznać z główną aktorką, Tang Tian Tian. Była ona bezpośrednią dziewczyną. Była również bardzo ładna i miała doświadczenie w nauce za granicą. Dogadywała się wyjątkowo dobrze z takim „starym wyjadaczem” jak Tang Feng. W momencie, kiedy otwierała usta, zaczynało się „Tang Ge¹ to” i „Tang Ge tamto”, na tyle, że ekipa na planie zaczęła się z nimi przez to droczyć.

W związku z tym, że nie miał nic innego w planach na to popołudnie, Tang Feng odsunął się na bok w swoim antycznie stylizowanym kostiumie i obejrzał parę scen innych aktorów. Od czasu do czasu ucinał sobie pogawędkę z członkami personelu nieopodal. Nieważne gdzie poszedł, ludzie nie odrzuciliby kogoś, kto był szczery, ciężko pracujący i bezkonfliktowy, chociaż było paru pomniejszych aktorów, którzy nadal nie chcieli zadawać się z Tang Fengiem.

Czarny, matowy Aston Martin powoli nadjechał do miejsca filmowania. Chociaż Tang Feng zauważył dyskretny i stylowy sportowy samochód, nie przywiązał do niego wagi. Stracił już rachubę, ile sportowych samochodów widział z miejsca, w którym siedział, rozprawiając i wygrzewając się na słońcu. To raczej Xiao Yu przypomniała mu prędko, kto jest właścicielem tego samochodu.

– To samochód prezesa Lu! – Xiao Yu chcąc nie chcąc wywlekła Tang Fenga z jego miejsca, na którym siedział z podciągniętymi rękawami i rozmawiał radośnie z ekipą.

– Lu Tian Chen?

Co on tutaj robił?

– Dzisiaj jest twój pierwszy dzień w pracy. To całkiem normalne, że przyszedł sprawdzić, jak sobie radzisz – odrzekła Xiao Yu, tak jakby było to oczywiste.

Tang Feng uśmiechnął się do siebie. Nie wierzył w to, że ktokolwiek o nazwisku „Lu” mógłby być tak troskliwy. Jednakże, skoro przyjechał jego szef, nie byłoby dobrze, gdyby jako pracownik siedział po cichu.

Sportowy samochód stał na pobliskim miejscu parkingowym. Tang Feng podążył skwapliwie za Xiao Yu i podszedł. Drzwi pojazdu otworzyły się i Lu Tian Chen wyszedł ze środka, wyglądając nawet bardziej przystojnie i porywająco niż aktor grający główną rolę w serialu telewizyjnym. Mężczyzna, który zazwyczaj był tak pozbawiony ekspresji, jak góra lodowa ze sparaliżowanymi nerwami twarzy, wyglądał na nieco zaskoczonego, gdy jego oczy po raz pierwszy zatrzymały się na Tang Fengu ubranym w swój kostium.

– Prezesie Lu, przepraszam, że musieliśmy sprawić problem, zabierając czas z pańskiego harmonogramu, żeby pan tu przyjechał. – Jak mały, zagubiony szczeniaczek, Xiao Yu podbiegła do boku Lu Tian Chena.

Spojrzenie Lu Tian Chena padło na Tang Fenga.

– Nie skończyłeś jeszcze?

– Ja…

Przerwano mu, zanim mógł dokończyć zdanie.

– Idź pozbyć się makijażu i kostiumu. Wyjeżdżasz ze mną.

Ja…

Pier**l się!

Mimo że wyklinał w środku, udało mu się utrzymać łagodny uśmiech na twarzy, gdy wdzięcznie skinął głową.

– W takim razie pozwolę sobie kłopotać prezesa Lu czekaniem przez jakiś czas. Wkrótce będę z powrotem.

Xiao Yu szybko zaciągnęła Tang Fenga w stronę garderoby. Nie mogli trzymać prezesa Lu w oczekiwaniu przez długi czas.

– Hej, bądź delikatniejsza!

Siedząc w pomieszczeniu Tang Feng, który został tam zaciągnięty za ubranie, westchnął w myślach. Nie planował celowo guzdrać się po to, aby przetrzymywać czekającego Lu Tian Chena. Nawet jeżeli tego typu myśli przemykały przez jego głowę, nie oznaczało to, że będzie się do nich stosował.

Ale Xiao Yu, nie możesz być delikatniejsza? Nadal jesteś dziewczyną.

Była jak mały zboczeniec, szaleńczo ściągający jego ciuchy.

– Prezes Lu czeka! – Xiao Yu stale powtarzała to jedno zdanie.

– Więc pozwolę mu czekać, nie prosiłem go, by przyjeżdżał.

Gdy Tang Feng usunął swoje nakrycie głowy, zabolała go skóra. Potarł ją, lekko unosząc nogę, by Xiao Yu mogła ściągnąć jego spodnie.

– Ach, jak możesz zmuszać mnie, bym ściągała twoje spodnie! – pisnęła Xiao Yu, a jej cała twarz zrobiła się czerwona. Uniosła ręce, aby w zawstydzeniu ukryć twarz, ale nie mogła się powstrzymać przed podglądaniem przez palce. – Myślę, że mógłbyś zrobić jakieś zdjęcia na okładki magazynów.

Ta noga naprawdę jest… Myśli Xiao Yu podryfowały w innym kierunku. Opuściła wzrok i spojrzała na własną nogę. Zapomnij o tym, miała być w końcu menadżerem, nie było potrzeby, by porównywać się z celebrytami.

– Zorganizuję to. – Męski głos niespodziewanie dobiegł od strony wejścia.

Tang Feng i Xiao Yu odwrócili się w tej samej chwili. Od kiedy Lu Tian Chen stał na progu garderoby?