True Star

Rozdział 70 – Zadanie egzaminacyjne na zajęciach z gry5 min. lektury

Ge Chen zacznie uczęszczać do klasy treningowej, zaczynając od drugiego odcinka, co oznaczało, że nie pokaże się w ogóle w ciągu pierwszego tygodnia.

Co było do przewidzenia, używając tytułów „Ostatnie pojawienie się Tang Fenga” oraz „Rozmowa telefoniczna Tang Fenga z Gino” jako mocnych punktów najświeższego odcinka, show Chen Ming Xu zdołało zdobyć koronę za najwyższe notowania. Zwłaszcza w trakcie fragmentu z rozmową, program pobił rekord najwyższej oglądalności w czasie transmisji.

Tang Feng nigdy nie oczekiwał, że stanie się znany dzięki Gino. Po nagraniu zadzwonił do menadżera Gino, lecz ku konsternacji Tang Fenga mężczyzna nie chciał podać mu jego numeru telefonu. Później dowiedział się od Xiao Yu, że to Lu Tian Chen nakazał ludziom skontaktować się z Gino, a ten się nieoczekiwanie zgodził.

Cóż, powinien cieszyć się z rezultatów, bo wyglądało na to, że Lu Tian Chen naprawdę zdecydował się zacząć go promować.

Jeśli chodziło o klasę treningową, na końcu tygodnia odbywały się zajęcia z gry aktorskiej. Wszyscy byli pełni oczekiwania. Jako aktorzy i aktorki, ich najwyższym celem było poprawienie gry. Ponadto mieli możliwość spotkania Leary’ego — światowej klasy aktora, który zdobywał nagrody na wszystkich najważniejszych festiwalach filmowych. Był on również nauczycielem, wobec którego świętej pamięci Fiennes Tang czuł największą wdzięczność. Trudno opisać uczucia Tang Fenga w tamtej chwili. Był trochę zaniepokojony, lecz zarazem podekscytowany. Stał wraz z pozostałymi uczniami i czekał na przyjazd Leary’ego. Nie wydawał się odmienny od pozostałych praktykantów, każdy z nich wyglądał jak fan. Jednak Tang Feng nie uważał się tylko za fana.

Drzwi klasy otworzyły się i do środka wkroczył starszy dżentelmen z głową siwych włosów oraz pomarszczoną twarzą. Jego twarz mogła być pełna zmarszczek, lecz kiedy się uśmiechnął, wszyscy poczuli, że jest nawet uroczy. Od pierwszego spojrzenia Leary wydawał się niezwykle życzliwy, roztaczając aurę przystępności wobec tłumu entuzjastycznych uczniów. Tang Feng nie dołączył do pozostałych wychodzących naprzód i gromadzących się wkoło Leary’ego. Pozostał na tyłach i jedynie wpatrywał się w cholernego starucha. Wziął głęboki oddech i uśmiechnął się nieznacznie. Zupełnie jakby wyczuwał spojrzenie Tang Fenga, otoczony przez ludzi Leary podniósł oczy i napotkał wzrok młodego aktora. Ciemnobrązowe oczy Leary’ego były czyste jak zawsze. Tang Feng mógł dostrzec w nich mieszankę zaskoczenia, wątpliwości i uciechy.

Leary dał uczniom niepowtarzalną lekcję gry aktorskiej. Żadna z restrykcyjnych teorii tak rozpowszechnionych w szkołach aktorskich, nie pojawiła się na jego lekcji. Zamiast tego wydawał się on myśleć, że dla uczniów było lepiej używać swoich serc by czuć, uczyć się i występować.

Jaka jest najważniejsza rzecz w graniu? Cóż, jeżeli gracie taksówkarza, musicie zachowywać się jak taksówkarz. Musicie wyglądać na znudzonych, ale równocześnie gotowych na plotki. Jakie inne cechy przychodzą wam na myśl? Zrozumienie roli jest najbardziej podstawowym elementem gry. Co więcej, musicie wnieść do grania również swój osobisty urok oraz szczególne właściwości. Wraz z tym nie tylko staniecie się taksówkarzem, ale takim taksówkarzem, jakiego jeszcze nie było. – Mimo że miał on niemal siedemdziesiąt lat, głos Leary’ego brzmiał energicznie, gdy udzielał im wykładu.

Leary wolał raczej przekazać nową, wyjątkową koncepcję niż próbować powiedzieć uczestnikom jak grać lub jakie umiejętności powinni opanować. Pod koniec lekcji Leary spojrzał na wszystkich po kolei i uśmiechnął się.

Miałem kiedyś przyjaciela. Był on szanowany jako jeden z najbardziej utalentowanych aktorów tego wieku. Kiedy wasza gra jest w stanie przezwyciężyć kolor skóry i różnice kulturowe, możecie uznać to za swój ogromny sukces. Gra jest sztuką, a sztuka nie posiada ograniczeń. – Leary kontynuował. – Mam nadzieję, że każdy z was może pójść i obejrzeć parę filmów Fiennesa. Jego odejście było wielką stratą dla świata. Ale wierzę, że nie jest on ostatnim z naprawdę uzdolnionych wykonawców, wierzę, że wśród was będzie ktoś, kto go przewyższy. – Celowo lub nie, Leary spojrzał w oczy Tang Fenga, gdy mówił ostatnie zdanie.

Czy był to koniec zajęć? Oczywiście, że nie.

To moja pierwsza lekcja dla was wszystkich, ale również ostatnia. Na naszej ostatniej lekcji przejdziecie przez test. Zostaniecie umieszczeni w pustym pokoju, bez możliwości używania jakiejkolwiek mowy ciała lub scenariusza. Możecie jedynie chodzić. W połączeniu z waszym zachowaniem i spojrzeniem, zinterpretujecie i zaprezentujecie piosenkę. Życzę wam wszystkim powodzenia.

Tego typu zadanie naprawdę pasowało do stylu Leary’ego. Sprawił, że zabrzmiało to tak wyszukanie i poważnie, podczas gdy w rzeczywistości staruch był po prostu zbyt leniwy, by zrobić cokolwiek bardziej wymagającego. Chęć śmiechu prędko zwyciężyła nieznaczny smutek, który odczuwał Tang Feng, nie będąc rozpoznanym przez starego przyjaciela. Tang Feng marudził nad starszym mężczyzną, który grał poważnego z pokerową twarzą. Nie chciał przyznać, że był nieco poruszony, gdy Leary wspomniał jego imię.

Byli przyjaciółmi wcześniej i od teraz również nimi będą.

Włoży największy możliwy wysiłek w swój ostatni występ w tej klasie treningowej.

Tłumaczenie: Berenice96

Tom I
Rozdział 1
Rozdział 2
Rozdział 3
Rozdział 4
Rozdział 5
Rozdział 6
Rozdział 7
Rozdział 8
Rozdział 9
Rozdział 10
Rozdział 11
Rozdział 12
Rozdział 13
Rozdział 14
Rozdział 15
Rozdział 16
Rozdział 17
Rozdział 18
Rozdział 19
Rozdział 20
Rozdział 21
Rozdział 22
Rozdział 23
Rozdział 24
Rozdział 25
Rozdział 26
Rozdział 27
Rozdział 28
Rozdział 29
Rozdział 30
Rozdział 31
Rozdział 32
Rozdział 33
Rozdział 34
Rozdział 35
Rozdział 36
Rozdział 37
Rozdział 38
Rozdział 39
Rozdział 40
Rozdział 41
Rozdział 42
Rozdział 43
Rozdział 44
Rozdział 45
Rozdział 46
Rozdział 47
Rozdział 48
Rozdział 49
Rozdział 50
Rozdział 51
Rozdział 52
Rozdział 53
Rozdział 54
Rozdział 55
Rozdział 56
Rozdział 57
Rozdział 58
Rozdział 59
Rozdział 60
Rozdział 61
Rozdział 62
Rozdział 63
Rozdział 64
Rozdział 65
Rozdział 66
Rozdział 67
Rozdział 68
Rozdział 69
Rozdział 70
Rozdział 71
Rozdział 72
Rozdział 73
Rozdział 74
Rozdział 75
Rozdział 76
Rozdział 77
Rozdział 78
Rozdział 79
Rozdział 80
Rozdział 81
Rozdział 82
Rozdział 83
Rozdział 84
Rozdział 85
Rozdział 86
Rozdział 87
Rozdział 88
Rozdział 89
Rozdział 90
Rozdział 91
Rozdział 92
Rozdział 93
Rozdział 94
Rozdział 95
Rozdział 96
Rozdział 97
Rozdział 98
Rozdział 99
Rozdział 100
Rozdział 101
Rozdział 102
Rozdział 103
Rozdział 104
Rozdział 105
Rozdział 106
Rozdział 107
Rozdział 108
Rozdział 109
Rozdział 110
Rozdział 111
Rozdział 112
Rozdział 113
Rozdział 114
Rozdział 115
Rozdział 116
Rozdział 117
Rozdział 118
Rozdział 119
Rozdział 120
Rozdział 121
Rozdział 122
Rozdział 123
Rozdział 124
Rozdział 125
Rozdział 126
Rozdział 127
Rozdział 128
Tom II
Rozdział 129
Rozdział 130
Rozdział 131
Rozdział 132
Rozdział 133
Rozdział 134
Rozdział 135
Rozdział 136
Rozdział 137
Rozdział 138
Rozdział 139
Rozdział 140
Rozdział 141
Rozdział 142
Rozdział 143
Rozdział 144
Rozdział 145
Rozdział 146
Rozdział 147
Rozdział 148
Rozdział 149

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

:błeee:  :płaku:  :WeiMądruś:  :zonk:  :NieNie: 
:AAAA:  :ależeco:  :blabla:  :ugh:  :cooo: 
:ekscytacja:  :facepalm:  :patriarcha:  :muahaha:  :złamaneserce: 
:szok:  :przestań:  :zachwyt:  :zachwyt2: