Feng Yu Jiu Tian

Rozdział 1715 min. lektury

Dwaj mężczyźni pospiesznie wyjechali z Pałacu, galopując daleko przez pola. W sercu Feng Minga rozkwitło poczucie wolności. Nie pozostał najmniejszy ślad po tajemniczym mroku, który ukrywał ciemne myśli z tyłu jego głowy.

Umiejętności jeździeckie Rong Wanga były godne pozazdroszczenia. W jednej ręce tulił swego kochanka, a w drugiej dzierżył lejce, pędząc jak niepowstrzymany wiatr.

Zimne porywy smagały bez przerwy ich twarze i, pomimo iż były lodowate, to jednocześnie także bardzo odświeżające.

Feng Ming rozglądał się na boki spod peleryny, którą Regent ciasno owinął wokół niego. Wielki uśmiech odmalował się na jego twarzy, gdy wydawał z siebie okrzyki i wiwaty.

Rong Tian powstrzymał Biały Obłok przed dalszym galopem. Delikatnie zsadził Księcia z konia, wskazując na rozległy i jałowy teren naprzeciw siebie, powiedział:

W czasie wiosny pola pokryte są niekończącymi się i rozległymi trawami, które wyglądają tak, jakby sięgały nieba. Usiane są niezliczoną ilością czerwonych i żółtych kwiatów, a widok jest naprawdę oczarowujący.

Jednakże teraz tam niczego nie ma! – Feng Ming patrzył w skupieniu na suchą i pustą ziemię, rozciągającą się przed nimi.

Gdy Rong Tian opuścił Pałac, poczuł, jak przepełnia go entuzjazm. Teraz starał się stworzyć romantyczny nastrój, aby wzruszyć serce Feng Minga.

Tak, to prawda. Jednakże ta samotna i okrutna zima sprawia, że tęsknimy za ciepłem i dobrobytem wiosny. Każda istota na ziemi żyje i podporządkowuje się cyklowi życia i śmierci, czyż nie?

To prawda, cykl życia to niezwykła siła. – Feng Ming przypomniał sobie wersy, którymi mógłby się teraz pochwalić: Niekontrolowany ogień może pozbawić ziemię życia, ale gdy tylko powieje wiosenny wiatr, pole walki znów rozkwitnie. Te myśli i słowa nie były jego, a kradzież ich była niewłaściwa, więc pomyślał, że lepiej nie wypowiadać tego na głos.

Biały Obłok wymachiwał swym długim ogonem, skubiąc kępę suchej trawy. Chodził wokół swego pana, zabiegając o uwagę. Wydawało się, jakby był zazdrosny o Feng Minga, który teraz otrzymywał więcej zainteresowania.

W oczach Księcia, w przeciwieństwie do Rong Wanga, Biały Obłok, był dużo bardziej wspaniały. Chciał poczuć w swej dłoni gładką długość białego ogona, powiewającego na wietrze.

Ogier był własnością Regenta. Dumne i trudne w ujarzmieniu zwierzę unikało kontaktu z kimkolwiek innym niż jego pan. Nagle odwrócił się tyłem i w oczywisty sposób wymierzył chłostę ogonem wprost w twarz Feng Minga.

Ostrożnie! – Regent zdążył przewidzieć, że Książę mógłby zrobić coś, co sprowokowałoby konia. Śmiejąc się głośno, stanął pomiędzy nimi, odseparowując od siebie chłopaka i zwierzę.

Fakt, iż Feng Mingowi nie udało się chwycić za ogon ogiera, bardzo go zdenerwował. Spojrzał na niego i ze złością warknął:

On mną gardzi!

Dlaczego go sprowokowałeś? Konie mają temperament, poza tym Biały Obłok jest najlepszym z koni.

Złości mnie, że zostałem poniżony przez konia! – Feng Ming zacisnął swe zęby i przypomniał Regentowi – Chcę jeździć na Białym Obłoku, obiecałeś mi wczoraj, że będę mógł go dosiąść.

Rong Wang uniósł swe brwi do góry.

Odniosłeś obrażenia ostatniej nocy, ale wciąż chcesz jeździć?

Przypominając sobie o umiejscowieniu swych ran w Feng Mingu wzrosła jeszcze większa złość. Chwycił za kołnierz Rong Tiana i zagroził:

Chcę jeździć i nie poddam się, dopóki tego nie zrobię!

Regent w końcu się poddał, widząc upartość Księcia.

Dobrze, razem zrobimy jedną małą rundę wokół góry, może być?

Natychmiast wsiadł na konia, przytrzymując Księcia za klatkę piersiową.

W obawie przed pogorszeniem się urazów Feng Minga Rong Tian nie jechał tak szybko, jak wcześniej. Zamiast tego ograniczył jazdę na Białym Obłoku tylko do powolnego chodu. Podczas tej drogi, kiedy para mijała jakiś punkt orientacyjny, Regent przejmował przewodnictwo i rolę mentora. Cudowna sceneria stała się klasą, w której Rong Wang uczył swego ucznia geografii i lokalnych uwarunkowań terenu Xi Rei.

Tam jest rzeka Xi Rei, największa rzeka w naszym kraju. Ziemia, która leży nad nią, jest bardzo żyzna i stanowi podstawę dla naszego systemu rolniczego.

Feng Ming spojrzał w dal, faktycznie uchwycił widok wielkiego akwenu pędzącego i wijącego się poprzez krajobraz na wschodzie. Po obu stronach znajdowały się niezliczone ziemie uprawne. Pomimo tego, iż była zima, to chłopi wciąż na niej pracowali.

Nie rozumiał rolnictwa, więc po kilku spojrzeniach stracił zainteresowanie. Zamiast tego skupił się na wysokim paśmie górskim, znajdującym się w oddali poza polami uprawnymi.

Spójrz, tam jest tak wiele szczytów, co za spektakularny widok. Kiedy nadejdzie wiosna, musisz mnie zabrać na wspinaczkę w góry.

Przez cały dzień myślisz tylko o zabawie. Następnej wiosny będą twoje osiemnaste urodziny, czy wiesz, co to oznacza?

Regent znowu zaczął rozmawiać o polityce, psując cały nastrój. Feng Ming natychmiast zmarszczył brwi i spojrzał na mężczyznę.

Co powinienem wiedzieć?

Kiedy Książę osiągnie wiek osiemnastu lat, może wstąpić na tron.

Wiem o tym. W tym czasie będziesz chciał, abym zwrócił ci tytuł, prawda?

Kiedy Rong Wang spostrzegł skruszony wyraz twarzy Feng Minga, zaśmiał się i czule pogładził jego plecy.

Feng Ming, w następnym roku walka o władzę i objęcie tronu Xi Rei znajdzie swoje zakończenie. Jednakże może to zająć przynajmniej trzy lata, zanim przetasujemy wszystkie stanowiska w królestwie. W rzeczywistości, to nie będzie takie proste.

Proszę cię, nie mów o takich przygnębiających sprawach. Jesteśmy tu dziś, aby się cieszyć tą wycieczką. Nawet jeśli ciężko pracujesz, nie możesz zaniedbywać radości życia i zabawy. Co się stanie, jeśli podczas czasu wolnego odłożymy na bok interesy i pracę? – Książę zaprotestował.

Wyraz twarzy Rong Wanga wyrażał skruchę, kiedy czule pogłaskał głowę Feng Minga.

Im obojgu została dana szansa spotkania się w tym samym czasie. Niejeden mógłby być zaskoczony, że oni dwaj w rzeczywistości byli mniej więcej w tym samym wieku. Jednakże, spoglądając na Regenta, wydawał się on starszy i mądrzejszy, jak gdyby osiągnął dojrzały wiek na długo przed Feng Mingiem.

Książę spojrzał na Rong Wanga i pomyślał, Rong Tian dorastał w Pałacu, gdzie morderstwa, spiski i waśnie często miały miejsce. Nic dziwnego, że ten mężczyzna jest taki surowy i nieugięty. Jak wiele sekretów z jego przeszłości wciąż ukrywał głęboko w sobie? Czy są to blizny, które pozostały z jego skomplikowanego dzieciństwa?

Im więcej Feng Ming o tym myślał, tym bardziej było mu żal. Regent był jak dziecko współczesności, które dorasta w dysfunkcyjnej rodzinie.

Książę pozwolił tym myślom ulecieć. Ze współczuciem celowo zmienił temat rozmowy.

O czym ja przed chwilą mówiłem?

Właśnie powiedziałeś, że na wiosnę chciałbyś udać się na wspinaczkę po górach.

To prawda. Istnieje tam tak wiele szczytów, które trzeba zbadać. Założę się, że wiosną będzie tu zachwycająco pięknie. – Zaśmiał się radośnie.

Rong Wang westchnął.

Na pierwszy rzut oka góry to miły i wspaniały widok, ale w rzeczywistości, teren nie jest przyjemny. Liczne górskie pasma stanowią większość gruntów Xi Rei i niestety niewiele z rolnej gleby pozostaje. Nasze coroczne plony z ledwością wystarczają nam, aby przetrwać długą zimę. Jeśli żniwa będą złe w tym roku, to nasz naród czeka głód i będziemy musieli skorzystać z pomocy innych krajów, płacąc fortunę za zapasy.

Feng Ming uniósł swą głowę, aby popatrzeć w dal. Rzeczywiście Xi Rei posiadało tylko ograniczony, płaski obszar po obu stronach rzeki. Góry opasały te tereny i były całe pokryte uschniętą, martwą roślinnością.

Z całą pewnością teren jest górzysty, lecz ciągle jest tam gleba, więc dlaczego miałbyś nie wykorzystać gór do uprawy?

Zbocza są zbyt strome. Rośliny nie byłyby w stanie otrzymywać wystarczająco dużo uregulowanej wody. Ważne jest też nasłonecznienie i odżywianie ziemi. Jak taka gleba mogłaby być wykorzystana? Uprawianie stoków jest niewygodne. Co więcej, istnieje tu problem nawadniania. Góry są znacznie wyżej niż koryto rzeki.

Feng Ming mimowolnie odpowiedział:

Możecie przekształcić górę. Och! Jeśli skonstruujecie tarasowe pola, wasz problem zostanie rozwiązany!

Co? – Dziwna propozycja ożywiła ducha Regenta. – Czym są tarasowe pola?

Feng Ming zaczął się obawiać tego, jak bardzo lud Xi Rei jest zacofany.

Natychmiast dał szybki wykład o pojęciu i wykorzystywaniu tarasów do uprawy plonów. Ponieważ obaj siedzieli na koniu, nie mógł tego właściwie zademonstrować. Przekonał Regenta do zejścia na ziemię.

Kucając na trawie jak dziecko na szkolnym placu zabaw, chłopak szybko poszukał kilku skał do wykorzystania w swym schemacie, przeciągając pod nimi kij.

Po zademonstrowaniu różnych wzorów konstrukcyjnych, jakie pamiętał z czasów swojej ery, szybko popędził Rong Wanga, aby mogli wznowić swą jazdę.

Zatrzymajmy się tutaj. – Poprosił Książę, gdy dotarli do podnóża niewielkiej skarpy, gdzie obaj znowu zsiedli z konia, by lekcja o tym, jak konstruować fundamenty tarasów mogła zostać wznowiona.

Rong Tian słuchał uważnie, od czasu do czasu przytakując głową. W końcu wielki uśmiech rozciągnął się na jego twarzy, gdyż mężczyzna był zadowolony z nowej wiedzy, którą zdobył. Pochwalił również logikę chłopaka.

Nawet Biały Obłok zauważył, jak Książę się teraz przechwala. Pozwolił Feng Mingowi kąpać się w zainteresowaniu ze strony Rong Tiana. Stał sam na uboczu, skubiąc trawę, nie podbiegając nawet z zamiarem odzyskania należnej mu pozycji przy swym panu.

Rozumiem tę ideę o umieszczaniu poziomych tarasów, ale nie pojmuje jak rozwiązać problem z ich nawadnianiem…

Nawadnianie jest ważnym aspektem rolniczym. Byłem głupi, powinienem wcześniej o tym powiedzieć!

Ewidentne było widać, iż Feng Ming był pod silnym wpływem Regenta. Teraz gdy nie rozmawiali o polityce, stał się bardziej stanowczy i zainteresowany.

Według mojej wiedzy jest wiele sposobów nawadniania ziemi, ale najbardziej popularne jest użycie zbiorników wodnych i kół nawadniających, które przenoszą ładunki wody i równomiernie je rozprowadzają po uprawach. Przy uprawianiu ziemi na wysokich zboczach, możemy użyć obu metod. Po pierwsze możemy wybudować duży zbiornik w części góry, a wtedy pozwolimy, by zbierała się tam woda deszczowa, którą potem rozprowadzimy dzięki kanałom irygacyjnym. Po drugie, metoda kół nawadniających może być rozwiązana przez wnoszenie jej na górę przez konne tankowce.

Regent przyklasnął i powiedział:

Chociaż nie wiem, co masz na myśli mówiąc ‘tankowce’ i ‘kanały irygacyjne’, to rzeczywiście utworzenie zbiorników na wodę deszczową i przekształcenie gór w użyteczne ziemie jest jak najbardziej możliwe do zrobienia. Jeśli ten plan się powiedzie, rolnictwo Xi Rei będzie stosunkowo dobrze prosperować.

Po wypowiedzeniu tych słów Rong Tian wyciągnął ramiona i chwycił za ręce Feng Minga. Jego oczy wpatrywały się w krajobraz z błyskiem odnowionej nadziei. Ledwo mógł ukryć emocje.

Feng Ming, twoja wiedza doprowadzi do zrewolucjonizowania Xi Rei. Zgodnie z twoimi sugestiami, jeśli nasze plany się powiodą, będziemy w stanie przekształcić to surowe środowisko w takie, które zapewni nieograniczone zapasy żywności dla naszych ludzi. Jesteś niezwykle ważną osobą dla naszego Królestwa.

Feng Ming nie mógł się powstrzymać przed odczuwaniem w tym momencie dumy.

Oczywiście pomogę ci stać się największym legendarnym władcą, jakiego zapamięta historia.

Rong Wang zauważył całkowitą zmianę w zachowaniu Księcia, który z poważnego, przemienił się w zadzierające nosa dziecko. Natychmiast zapragnął być bliżej niego. Wyciągnął ręce i porwał Feng Minga w swe ramiona, po czym wyszeptał:

To będzie punkt zwrotny w historii Xi Rei. Czy powinniśmy zrobić coś specjalnego, by upamiętnić tę chwilę?

Co powinniśmy zrobić?

Oczywiście sugeruję coś romantycznego… – Rong Wang zaśmiał się, po czym pochylił swe ciało, aby popchnąć Feng Minga w dół.

Książę został przygnieciony do suchej trawy. Nareszcie zrozumiał, co Regent miał na myśli. Rumieniąc się, odwrócił twarz od mężczyzny.

Jest środek dnia, nie masz nawet odrobiny wstydu! Co więcej, wczoraj odniosłem tam rany…

W połowie zdania język Regenta splótł się z jego własnym. Teraz byli zajęci wzajemnym odkrywaniem ciepłego i wilgotnego wnętrza swych ust.

Rong Tian uśmiechał się delikatnie, kiedy się całowali. Jego ręka próbowała włamać się pomiędzy fałdy szat Feng Minga, tak, aby ich nie zdejmować. Ciepła dłoń przedarła się dalej, pieszcząc miękkie pąki na piersi Księcia, które stwardniały pod tym delikatnym dotykiem.

Achh…

Jak tylko podekscytowana dłoń dotknęła sutków Feng Minga, ten natychmiast zaczął jęczeć. Drobna szyja zaróżowiła się, stopniowo przenosząc kolor dalej do policzków.

Ponętny widok rozbudzał pragnienie.

Pożądanie Rong Wanga było jak ogień, wprost nie do powstrzymania. Jego własny członek mrowił wraz z falą ciepła, która spustoszyła jego umysł, ciągle stymulowany przez odgłosy i widok pod nim. Wiedział, że nie może być gwałtowny w stosunku do Feng Minga. Na razie musi pracować nad zaspokojeniem swego kochanka. Jego ręce delikatnie ugniatały erekcję, która urosła w dolnej części szat chłopaka. Masował okrężnymi ruchami, dopóki Książę, dysząc, nie wygiął swych pleców w łuk, następnie zamknął jego otwarte wargi, ze zdwojoną siłą namiętnego pocałunku, atakując miękkie usta, aż Feng Ming całkowicie się zatracił.

Za każdym razem, kiedy Regent go dotykał, to Książę czuł, jakby był w rękach profesjonalisty, który zna każdy wrażliwy punkt jego ciała. Stan jego umysłu pozostawił go bezsilnego, by odrzucić pieszczoty. Wydawało się, iż całkiem zapomniał o tym, że wczoraj odniósł rany.

Rong Tian rozwiązał wierzchni płaszcz Feng Minga i rozłożył go płasko na ziemi. Gdy zaczął energicznie przytulać ciało kochanka, nagle obaj usłyszeli zbliżający się odgłos końskiego galopu.

Odległość z każdą sekundą stawała się coraz bliższa i kierowała się wprost na nich.

Regent nie mógł się powstrzymać przed zmarszczeniem brwi, gdy to wtargnięcie całkowicie zniszczyło nastrój.

Zabrał Feng Minga na konną przejażdżkę, jednakże nie informując o tym Księcia, rozkazał dwóm szwadronom jeźdźców stać na straży w odpowiedniej odległości.

Jeśli ktokolwiek został przepuszczony przez wojskową straż, oznaczało to naglącą sprawę wagi państwowej, która pilnie wymagałaby uwagi i obecności Regenta.

Pomimo iż Rong Tian zajmował najwyższe stanowisko w królestwie, nie był w stanie uciec od swych obowiązków nawet przez pół dnia.

Mężczyzna spojrzał czule na kochanka. Westchnął rozgoryczony, że został im przerwany tak romantyczny czas i stracił okazję, aby znowu kochać się z Feng Mingiem. Widząc, iż nie ma już chwili na dalsze igraszki, pomógł mu zapiąć ubrania i pelerynę.

Książę, który również usłyszał grzmiące kopyta, zrozumiał, że nie będą mogli kontynuować. Jego twarz spochmurniała.

Obaj ruszyli w kierunku Białego Obłoku.

Nadjeżdżająca grupa wojskowych zatrzymała się tuż przed nimi.

Urzędnik, który został przysłany jako posłaniec, zsiadł z konia, podał swą rangę i powitał parę:

Pozdrawiam Koronowanego Księcia, pozdrawiam Regenta.

Rong Wang odpowiedział z goryczą:

Co jest takiego pilnego, mów?

Tak, Wasza Wysokość! Jestem tu by zaraportować z Pałacu, że Królewski brat An Xun z Fan Jia jest w podróży do Xi Rei. Dojechał prawie do stolicy.

Feng Ming spojrzał na niego nieco zszokowany.

O rany, dopiero dziś rano usłyszałem o tym człowieku, a już po południu on się pojawia? Biorąc pod uwagę, iż An Xun jest zięciem Króla Fan Jia, ciekawe się czy przywiózł ze sobą również Księżniczkę.

Rozumiem. Więc An Xun podróżuje do Xi Rei, aby reprezentować Królestwo Fan Jia. Obaj szybko powrócimy do Pałacu i powitamy naszego gościa.

Ich dzisiejsze plany zostały przerwane. Regent wraz z Feng Mingiem wyruszyli w powrotną drogę.

Tłumaczenie: Polandread

Tom I
Rozdział 1
Rozdział 2
Rozdział 3
Rozdział 4
Rozdział 5
Rozdział 6
Rozdział 7
Rozdział 8
Rozdział 9
Rozdział 10
Rozdział 11
Rozdział 12
Rozdział 13
Rozdział 14
Rozdział 15
Rozdział 16
Rozdział 17
Rozdział 18
Rozdział 19
Rozdział 20
Rozdział 21
Rozdział 22
Rozdział 23

Tom II
Rozdział 24
Rozdział 25
Rozdział 26
Rozdział 27
Rozdział 28
Rozdział 29
Rozdział 30
Rozdział 31
Rozdział 32
Rozdział 33
Rozdział 34
Rozdział 35
Rozdział 36
Rozdział 37
Rozdział 38
Rozdział 39
Rozdział 40
Rozdział 41
Rozdział 42
Rozdział 43
Rozdział 44
Rozdział 45
Rozdział 46
Rozdział 47
Rozdział 48
Rozdział 49

Tom III
Rozdział 50
Rozdział 51
Rozdział 52
Rozdział 53
Rozdział 54
Rozdział 55
Rozdział 56
Rozdział 57
Rozdział 58
Rozdział 59
Rozdział 60
Rozdział 61
Rozdział 62

Tom IV
Rozdział 63
Rozdział 64
Rozdział 65
Rozdział 66
Rozdział 67
Rozdział 68
Rozdział 69
Rozdział 70
Rozdział 71
Rozdział 72
Rozdział 73
Rozdział 74
Rozdział ekstra

Tom V
Rozdział 75
Rozdział 76
Rozdział 77
Rozdział 78
Rozdział 79
Rozdział 80
Rozdział 81
Rozdział 82
Rozdział 83
Rozdział 84
Rozdział 85
Rozdział 86
Rozdział 87
Rozdział 88
Rozdział 89
Rozdział 90
Rozdział 91
Rozdział 92
Rozdział 93
Rozdział 94
Rozdział 95
Rozdział 96
Rozdział 97

Tom VI
Rozdział 98
Rozdział 99
Rozdział 100
Rozdział 101
Rozdział 102
Rozdział 103
Rozdział 104
Rozdział 105
Rozdział 106
Rozdział 107
Rozdział 108
Rozdział 109
Rozdział 110
Rozdział 111
Rozdział 112
Rozdział 113
Rozdział 114
Rozdział 115
Rozdział 116
Rozdział 117

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

:błeee:  :płaku:  :WeiMądruś:  :zonk:  :NieNie: 
:AAAA:  :ależeco:  :blabla:  :ugh:  :cooo: 
:ekscytacja:  :facepalm:  :patriarcha:  :muahaha:  :złamaneserce: 
:szok:  :przestań:  :zachwyt:  :zachwyt2: