{"id":512,"date":"2019-06-22T02:49:01","date_gmt":"2019-06-22T00:49:01","guid":{"rendered":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/?p=512"},"modified":"2019-06-22T02:49:01","modified_gmt":"2019-06-22T00:49:01","slug":"rozdzial-3-4","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/2019\/06\/22\/rozdzial-3-4\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 3"},"content":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n

Tego dnia wia\u0142 silny wiatr.<\/span><\/span><\/p>\n

Siedz\u0105c w rikszy, kt\u00f3ra zatrzyma\u0142a si\u0119 tu\u017c przed herbaciarni\u0105, Misao wyra\u017anie s\u0142ysza\u0142 d\u017awi\u0119k dach\u00f3wek \u015bwiszcz\u0105cych pod wp\u0142ywem \u017cywio\u0142u. Spojrza\u0142 w d\u00f3\u0142 na swoje palce u n\u00f3g, na grube we\u0142niane skarpety, kt\u00f3re je zakrywa\u0142y i drewniane sanda\u0142y, kt\u00f3re zosta\u0142y na nie wsuni\u0119te, zastanawiaj\u0105c si\u0119, czy to dzieje si\u0119 naprawd\u0119. Na pewno tak si\u0119 nie wydawa\u0142o. I cho\u0107 Misao by\u0142 przekonany, \u017ce to tylko sen, to wyj\u0105tkowo si\u0119 do niego przygotowa\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Gikuyo zerwa\u0142a go z \u0142\u00f3\u017cka z samego rana, kt\u00f3re teraz wydawa\u0142o mu si\u0119 bardzo odleg\u0142e. Najwyra\u017aniej Masaomi z ni\u0105 porozmawia\u0142. Zosta\u0142 na noc i ju\u017c od rana wyk\u0142\u00f3ca\u0142 si\u0119 o uzyskanie pozwolenia na t\u0119 wycieczk\u0119. A kiedy Misao si\u0119 o tym wszystkim dowiedzia\u0142, to m\u0119\u017cczyzna ju\u017c na niego czeka\u0142 w pokoju, w kt\u00f3rym zosta\u0142 na noc, ubrany w\u00a0formalne m\u0119skie kimono.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przeka\u017c to stra\u017cnikowi.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao us\u0142ysza\u0142 g\u0142os Gikuyo, kiedy to odezwa\u0142a si\u0119 do Masaomiego. Zerkn\u0105\u0142 w kierunku herbaciarni przez ma\u0142\u0105 dziur\u0119 wyci\u0119t\u0105 w daszku rikszy. Stali naprzeciw siebie pod strzech\u0105, by os\u0142oni\u0107 si\u0119 przed wiatrem. Masaomi w\u0142a\u015bnie wk\u0142ada\u0142 co\u015b do kieszeni. By\u0142 to pewnie jaki\u015b rodzaj dokumentu, kt\u00f3ry musieli pokaza\u0107, by Misao m\u00f3g\u0142 przejecha\u0107 przez bram\u0119. Bez tego raczej nie pozwolono by mu opu\u015bci\u0107 dzielnicy.<\/span><\/span><\/p>\n

W\u0142a\u015bciciel o tej porze na pewno nadal spa\u0142. Misao by\u0142 w stanie wyobrazi\u0107 sobie jego panik\u0119, kiedy ten odkryje w ko\u0144cu jego nieobecno\u015b\u0107. Troch\u0119 si\u0119 martwi\u0142 o Gikuyo, kt\u00f3ra da\u0142a mu pozwolenie na ten wyjazd, nie pytaj\u0105c o zgod\u0119 w\u0142a\u015bciciela.<\/span><\/span><\/p>\n

Wyczuwaj\u0105c na sobie pe\u0142en obaw wzrok Misao, Gikuyo spojrza\u0142a w\u00a0g\u00f3r\u0119 i podesz\u0142a prosto do niego. Pewnie stan\u0119\u0142a na schodku i pochyli\u0142a si\u0119 do przodu, unosz\u0105c ostro podbr\u00f3dek m\u0142odzie\u0144ca swoim palcem wskazuj\u0105cym.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pr\u00f3bujesz zaimponowa\u0107 ludziom swoj\u0105 md\u0142\u0105 i nieskomplikowan\u0105 zakochan\u0105 mink\u0105?<\/span><\/span><\/p>\n

Gikuyo parskn\u0119\u0142a g\u0142o\u015bno \u015bmiechem. Misao tylko patrzy\u0142 si\u0119 na ni\u0105 pustym wzrokiem. Jej w\u0142adcza natura sprawi\u0142a, \u017ce momentalnie zapomnia\u0142 o bo\u017cym \u015bwiecie. <\/span><\/span><\/p>\n

Stopniowo jego spojrzenie si\u0119 wyostrzy\u0142o i zirytowany strz\u0105sn\u0105\u0142 d\u0142ugi palec kobiety ze swojego podbr\u00f3dka. Jednocze\u015bnie przesta\u0142 si\u0119 przejmowa\u0107 jej losem. Gikuyo nie by\u0142a osob\u0105, kt\u00f3rej dobrem trzeba by\u0142o si\u0119 przejmowa\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Kobieta spojrza\u0142a si\u0119 na niego ironicznie i przysun\u0119\u0142a bli\u017cej. Wyszepta\u0142a mu cichutko do ucha, b\u0119d\u0105c tak blisko, \u017ce poczu\u0142 mu\u015bni\u0119cie jej warg:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wszystko idzie zgodnie z planem.<\/span><\/span><\/p>\n

Brwi Misao zmarszczy\u0142y si\u0119 pow\u0105tpiewaj\u0105co. Gikuyo pu\u015bci\u0142a mu oczko i wymskn\u0119\u0142a si\u0119 z rikszy. Masaomi podszed\u0142 bli\u017cej i ponownie zamieni\u0142 z ni\u0105 kilka s\u0142\u00f3w. <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dzi\u0119kuj\u0119, \u017ce zaczeka\u0142e\u015b.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna usiad\u0142 obok Misao, a ich ramiona si\u0119 styka\u0142y. Uni\u00f3s\u0142 d\u0142o\u0144 do swoich ust tak, jakby mia\u0142 zdradzi\u0107 mu jaki\u015b wielki sekret.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jest do\u015b\u0107 przera\u017caj\u0105ca.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To wied\u017ama \u2013 potwierdzi\u0142 kategorycznie Misao, nadal w\u015bciek\u0142y za jej poprzedni wybryk. Jednak natychmiast si\u0119 opami\u0119ta\u0142 i przerwa\u0142, zanim m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107 co\u015b wi\u0119cej. Zerkaj\u0105c w bok, zauwa\u017cy\u0142, \u017ce jego towarzysz patrzy si\u0119 prosto na niego. Zapanowa\u0142a niezr\u0119czna cisza, kt\u00f3r\u0105 nagle przerwa\u0142 chichot Masaomiego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przepraszam.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao przeprosi\u0142 cichutko, ale Masaomi opu\u015bci\u0142 g\u0142ow\u0119 i owin\u0105\u0142 ramiona wok\u00f3\u0142 \u017co\u0142\u0105dka, nie mog\u0105c si\u0119 d\u0142u\u017cej powstrzyma\u0107. Ca\u0142e jego cia\u0142o trz\u0119s\u0142o si\u0119 od cichego \u015bmiechu. Prawdopodobnie \u015bmia\u0142 si\u0119 z tego, \u017ce praktycznie na jednym oddechu m\u0142odzieniec wypowiedzia\u0142 si\u0119 o kim\u015b w tak jadowity spos\u00f3b i przeprosi\u0142 w wyszukany spos\u00f3b, zanim tamte s\u0142owa umar\u0142y na jego j\u0119zyku.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie musisz si\u0119 a\u017c tak mocno \u015bmia\u0107 \u2013 wymrucza\u0142 delikatnie Misao, ale nareszcie poczu\u0142, \u017ce to dzieje si\u0119 naprawd\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Riksza toczy\u0142a si\u0119 wzd\u0142u\u017c g\u0142\u00f3wnej ulicy dzielnicy przyjemno\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie mog\u0119 w to uwierzy\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Ch\u0142opak spojrza\u0142 si\u0119 na d\u0142o\u0144 Masaomiego, kt\u00f3ra le\u017ca\u0142a na jego w\u0142asnej. Powoli przykry\u0142 j\u0105 swoj\u0105 woln\u0105 r\u0119k\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nawet sobie nie wyobra\u017ca\u0142em, \u017ce moje marzenie tak szybko si\u0119 spe\u0142ni.<\/span><\/span><\/p>\n

Cicho spojrza\u0142 wy\u017cej i cz\u0119\u015bciowo przekr\u0119ci\u0142 si\u0119 w stron\u0119 starszego m\u0119\u017cczyzny. Jego czu\u0142a twarz, kt\u00f3ra przypomina\u0142a Misao o s\u0142o\u0144cu, odwzajemni\u0142a jego spojrzenie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jak to m\u00f3wi\u0105, chwytaj dzie\u0144 \u2013 odpowiedzia\u0142 pogodnie, po czym skierowa\u0142 g\u0142ow\u0119 do przodu i spojrza\u0142 si\u0119 w dystans tak, jakby chcia\u0142 powiedzie\u0107 <\/span><\/span>poza tym\u2026 <\/i><\/span><\/span>\u2013 Nie zostan\u0119 tutaj na d\u0142ugo.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co?<\/span><\/span><\/p>\n

Misao wytrzeszczy\u0142 lekko oczy, patrz\u0105c si\u0119 na twarz Masaomiego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wracasz do Tokio? \u2013 zapyta\u0142 oszo\u0142omiony.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna przechyli\u0142 g\u0142ow\u0119, by spojrze\u0107 na Misao, a jego wzrok zdawa\u0142 si\u0119 m\u00f3wi\u0107 \u201etak\u201d.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kiedy\u2026? \u2013 To jedno s\u0142owo zabrzmia\u0142o wyj\u0105tkowo szorstko.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Najp\u00f3\u017aniej w przysz\u0142ym tygodniu.<\/span><\/span><\/p>\n

W jego g\u0142osie nie da\u0142o si\u0119 us\u0142ysze\u0107 nawet odrobiny wahania. Misao by\u0142 pewny, \u017ce m\u0119\u017cczyzna nie zmieni swojej decyzji.<\/span><\/span><\/p>\n

Poczu\u0142, jak w jego sercu otwiera si\u0119 wype\u0142niona rozpacz\u0105 dziura. Nie rozumia\u0142, dlaczego czu\u0142 si\u0119 taki pusty na my\u015bl o odej\u015bciu cz\u0142owieka, kt\u00f3rego pozna\u0142 dwa dni temu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Rozumiem.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao przez chwil\u0119 patrzy\u0142 w d\u00f3\u0142, po czym opad\u0142 na oparcie z ci\u0119\u017ckim sercem. Wiedzia\u0142, \u017ce jego twarz jest jak otwarta ksi\u0119ga. Masaomi patrzy\u0142 si\u0119 na niego zamy\u015blony, ale ch\u0142opak nie mia\u0142 ju\u017c ochoty na rozmowy. Nie wiedzia\u0142 nawet, co mia\u0142by powiedzie\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruch pojazdu, kt\u00f3ry do tej pory ko\u0142ysa\u0142 ich cia\u0142ami na boki, nagle si\u0119 zatrzyma\u0142. Misao spojrza\u0142 w g\u00f3r\u0119, kiedy si\u0119 zorientowa\u0142, \u017ce to kierowca musia\u0142 zatrzyma\u0107 riksz\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Wschodnia brama wznosi\u0142a si\u0119 ku niebu.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego serce przycich\u0142o. Wygi\u0105\u0142 szyj\u0119, by widzie\u0107 lepiej.<\/span><\/span><\/p>\n

Cienka warstwa potu pokrywa\u0142a jego d\u0142onie.<\/span><\/span><\/p>\n

Stra\u017cnik podbieg\u0142 do pojazdu i ostrym wzrokiem omi\u00f3t\u0142 jego wn\u0119trze. Misao sapn\u0105\u0142, rozpoznaj\u0105c jego surow\u0105 twarz.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Misao? To ty jeste\u015b tym, kt\u00f3rego wypuszcza Oumi? \u2013 zapyta\u0142, przymykaj\u0105c podejrzliwie jedno oko.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce m\u0119\u017cczyzna zaraz z\u0142apie go za rami\u0119 i zaci\u0105gnie z powrotem do herbaciarni. <\/span><\/span><\/p>\n

Patrz\u0105c si\u0119 sztywnie na stra\u017cnika, ch\u0142opak na \u015blepo chwyci\u0142 za marynark\u0119 Masaomiego, kt\u00f3ry od razu przykry\u0142 jego d\u0142o\u0144 swoj\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Prosz\u0119. \u2013 Masaomi wyj\u0105\u0142 z kieszeni dokument i poda\u0142 go stra\u017cnikowi. M\u0119\u017cczyzna nie \u015bpieszy\u0142 si\u0119 z lektur\u0105, by z pewno\u015bci\u0105 m\u00f3c orzec jego autentyczno\u015b\u0107. Cienki papier szele\u015bci\u0142 na mocnym wietrze.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wygl\u0105da w porz\u0105dku.<\/span><\/span><\/p>\n

Stra\u017cnik przytakn\u0105\u0142, po czym wepchn\u0105\u0142 kartk\u0119 do kieszeni i\u00a0u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 spro\u015bnie do Masaomiego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Niech pan uwa\u017ca. Ten tutaj wielokrotnie pr\u00f3bowa\u0142 uciec, kiedy by\u0142 ma\u0142y. Teraz nie chodzi zbyt dobrze.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi spojrza\u0142 si\u0119 przed siebie i rozkaza\u0142 kierowcy jecha\u0107 dalej, ignoruj\u0105c t\u0119 docink\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Przez lusterko Misao m\u00f3g\u0142 obserwowa\u0107, jak brama zostaje w tyle. Jednak jego pole widzenia by\u0142o znacznie ograniczone. Obr\u00f3ci\u0142 si\u0119, nieodparcie przyci\u0105gni\u0119ty tym widokiem, ale z\u0142\u0105cza daszku przeszkadza\u0142y mu w spos\u00f3b, kt\u00f3ry tylko jeszcze bardziej wznieci\u0142 jego irytacj\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zatrzymaj si\u0119! \u2013 wykrzykn\u0105\u0142 do kierowcy, nie mog\u0105c si\u0119 powstrzyma\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Wyskoczy\u0142 z rikszy, kiedy tylko zwolni\u0142a. Jego p\u0142aszcz ci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 za nim, w\u0142osy targa\u0142 wiatr, a Misao patrzy\u0142 si\u0119 na ogromn\u0105 bram\u0119. W g\u0142\u0105b ulicy, na kt\u00f3rej si\u0119 wychowa\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi powoli stan\u0105\u0142 za nim, kiedy tak patrzy\u0142 si\u0119, jak op\u0119tany.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nigdy nie zrobi\u0142bym niczego, co sprawi\u0142oby ci k\u0142opot, panie Towa.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao obr\u00f3ci\u0142 si\u0119 pod wiatr, by spojrze\u0107 na drugiego m\u0119\u017cczyzn\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nigdy \u2013 przyrzek\u0142 z pewno\u015bci\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi nadal intensywnie si\u0119 w niego wpatrywa\u0142, po czym potrz\u0105sn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie martwi\u0119 si\u0119 o to. Sp\u00f3jrz, twoje w\u0142osy s\u0105 ca\u0142e potargane. Wr\u00f3\u0107my do rikszy.<\/span><\/span><\/p>\n

Obj\u0105\u0142 Misao ramieniem, a ch\u0142opak wtuli\u0142 si\u0119 w jego bok, kiedy wracali do pojazdu w towarzystwie silnego wiatru. Jego okryte daszkiem wn\u0119trze by\u0142o jak ma\u0142e i ciep\u0142e gniazdko.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nic ci nie jest? \u2013 wyszepta\u0142 m\u0119\u017cczyzna, a Misao przytakn\u0105\u0142, spuszczaj\u0105c g\u0142ow\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Riksza powoli zacz\u0119\u0142a nabiera\u0107 tempa.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To by\u0142a zwyczajna dzieci\u0119ca niedyskrecja. Nie wiedzia\u0142em, co zrobi\u0119 ani gdzie p\u00f3jd\u0119, kiedy przejd\u0119 przez bram\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego serce zosta\u0142o wci\u0105gni\u0119te w wir przesz\u0142o\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi patrzy\u0142 si\u0119 na wprost lekko przymkni\u0119tymi oczami. Siedzia\u0142 w ciszy, ale ch\u0142opak by\u0142 pewny, \u017ce s\u0142ucha go uwa\u017cnie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 My\u015bla\u0142em, \u017ce kiedy opuszcz\u0119 dzielnic\u0119, to skieruj\u0119 si\u0119 nad morze. Ale nawet nie wiedzia\u0142em, w kt\u00f3r\u0105 to stron\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Teraz kiedy wypowiedzia\u0142 to na g\u0142os, to zda\u0142 sobie spraw\u0119, jak bardzo by\u0142 wtedy lekkomy\u015blny. U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do siebie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dlaczego nad morze?<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi spojrza\u0142 na niego czujnie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie jestem pewny.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao obr\u00f3ci\u0142 g\u0142ow\u0119, nadal si\u0119 u\u015bmiechaj\u0105c. Od dawna o tym nie my\u015bla\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce musia\u0142em zdecydowa\u0107, \u017ce kiedy ludzie podr\u00f3\u017cuj\u0105, to robi\u0105 to drog\u0105 morsk\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Drog\u0105 morsk\u0105\u2026 \u2013 wymamrota\u0142 Masaomi, zerkaj\u0105c przez okno. \u2013 W tak\u0105 pogod\u0119 fale s\u0105 bardzo wysokie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Naprawd\u0119? \u2013 odpowiedzia\u0142 niepewnie Misao, nie wiedz\u0105c, w jaki spos\u00f3b ma si\u0119 z nim zgodzi\u0107. M\u0119\u017cczyzna skierowa\u0142 na niego wzrok.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao zmusi\u0142 si\u0119 do u\u015bmiechni\u0119cia.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tylko sobie je wyobra\u017ca\u0142em. Nigdy nie mia\u0142em okazji zobaczy\u0107 morza.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 A chcia\u0142by\u015b?<\/span><\/span><\/p>\n

Ta zdawkowa sugestia zdezorientowa\u0142a ch\u0142opaka, wi\u0119c upewni\u0142 si\u0119, \u017ce dobrze zrozumia\u0142 pytanie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zobaczy\u0107 morze?<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale mieli\u015bmy zobaczy\u0107 sztuk\u0119 w Dotonbori\u2026 \u2013 Misao zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107, ale Masaomi wyra\u017anie czeka\u0142 na odpowied\u017a, a jego mina potwierdza\u0142a szczero\u015b\u0107 jego sugestii.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mo\u017cemy?<\/span><\/span><\/p>\n

Serce Misao zadr\u017ca\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi przytakn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W Dotonbori znajdziemy jaki\u015b pow\u00f3z. Ale dotarcie tam zajmie nam par\u0119 godzin. To w porz\u0105dku?<\/span><\/span><\/p>\n

***<\/span><\/span><\/p>\n

Pow\u00f3z zatrzyma\u0142 si\u0119 w cieniu sosen. Ze swojego miejsca Misao obserwowa\u0142 piaszczyst\u0105 ziemi\u0119, kt\u00f3ra gin\u0119\u0142a w sinych odm\u0119tach morza.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zostajesz tutaj? \u2013 zapyta\u0142 Masaomi, ale nie otrzyma\u0142 odpowiedzi. Misao siedzia\u0142 w bezruchu. Ca\u0142a jego uwaga skupiona by\u0142a na spektakularnym widoku znajduj\u0105cym si\u0119 po drugiej stronie szyby.<\/span><\/span> Nie by\u0142 w stanie si\u0119 poruszy\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

D\u0142onie ch\u0142opaka zacisn\u0119\u0142y si\u0119 nie\u015bwiadomie, spoczywaj\u0105c na jego kolanach. Ca\u0142y dr\u017ca\u0142, jakby zobaczy\u0142 co\u015b przera\u017caj\u0105cego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Prawdziwe morze\u2026 Nie jest tak naprawd\u0119 niebieskie, prawda? \u2013 wymamrota\u0142 Misao piskliwym g\u0142osem.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie \u2013 wyszepta\u0142 Masaomi, si\u0119gaj\u0105c ku zamkni\u0119ciu okna. \u2013 To dlatego, \u017ce pogoda nie wygl\u0105da zbyt obiecuj\u0105co. Oblicze oceanu zmienia si\u0119 razem z ni\u0105. Woda si\u0119 b\u0142yszczy, kiedy niebo jest przejrzyste.<\/span><\/span><\/p>\n

Okno otworzy\u0142o si\u0119 z trzaskiem.<\/span><\/span><\/p>\n

Do \u015brodka wlecia\u0142o \u015bwie\u017ce powietrze, nios\u0105c ze sob\u0105 s\u0142ony zapach, kt\u00f3rego Misao nigdy wcze\u015bniej nie poczu\u0142, a za nimi nadszed\u0142 szum oceanu.<\/span><\/span><\/p>\n

Te sensacje zaatakowa\u0142y wszystkie jego zmys\u0142y. Misao otworzy\u0142 szeroko oczy i wsta\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Misao?<\/span><\/span><\/p>\n

Pe\u0142en ostro\u017cno\u015bci g\u0142os nie zosta\u0142 us\u0142yszany.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao wyszed\u0142 z pojazdu. Szed\u0142 na niepewnych nogach w kierunku piasku, jakby co\u015b kontrolowa\u0142o jego ruchy. Jego oczy skierowa\u0142y si\u0119 w g\u00f3r\u0119, a twarz dr\u017ca\u0142a, kiedy pr\u00f3bowa\u0142 zobaczy\u0107 wszystko naraz.<\/span><\/span><\/p>\n

Ogromna sosna j\u0119cza\u0142a w silnej morskiej bryzie. Niebo by\u0142o tak ciemne, \u017ce trudno by\u0142o uwierzy\u0107, \u017ce nadal by\u0142o wczesne popo\u0142udnie.<\/span><\/span><\/p>\n

Stan\u0105\u0142 na piasku.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie przejmuj\u0105c si\u0119 targanymi wiatrem w\u0142osami, Misao z zachwytem wpatrywa\u0142 si\u0119 na rysuj\u0105c\u0105 si\u0119 przed nim sceneri\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Martwy kolor nieba by\u0142 odzwierciedlony w dziko faluj\u0105cych wodach oceanu. Przygl\u0105da\u0142 si\u0119 ich przera\u017caj\u0105cej sile.<\/span><\/span><\/p>\n

Ci\u0105gn\u0119\u0142o si\u0119 to bez ko\u0144ca. Czy \u015bwiat by\u0142 tak wielki, tak otwarty?<\/span><\/span><\/p>\n

Wszystko, czego stara\u0142 si\u0119 nie widzie\u0107, o czym stara\u0142 si\u0119 nie my\u015ble\u0107,<\/span><\/span> przebi\u0142o si\u0119 przez drzwi w jego umy\u015ble i zala\u0142o go jak zab\u0142ocone wody powodzi.<\/span><\/span><\/p>\n

Te wspania\u0142e emocje powoli zebra\u0142y si\u0119 w k\u0105cikach jego oczu, a po chwili potoczy\u0142y wzd\u0142u\u017c policzk\u00f3w, by w ko\u0144cu skapn\u0105\u0107 z jego twarzy. Si\u0119gn\u0105\u0142 niepewn\u0105 d\u0142oni\u0105 i poczu\u0142 ch\u0142odn\u0105 wilgo\u0107 swojej sk\u00f3ry.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego delikatnie rozchylone usta zadr\u017ca\u0142y, kiedy wzi\u0105\u0142 g\u0142\u0119boki wdech.<\/span><\/span><\/p>\n

Twarz Misao si\u0119 wykrzywi\u0142a i wyrwa\u0142o si\u0119 z niego ciche szlochanie. Przetar\u0142 wilgotne policzki, opadaj\u0105c na piasek.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie by\u0142 smutny. Tylko nieszcz\u0119\u015bliwy.<\/span><\/span><\/p>\n

Wiele lat ociera\u0142 si\u0119 w swoim w\u0105skim \u015bwiecie, by w bolesny spos\u00f3b odkry\u0107, jak bardzo by\u0142 drobny i niewa\u017cny. Zd\u0142awiony p\u0142acz uwi\u0105z\u0142 mu w gardle. Jego ramiona trz\u0119s\u0142y si\u0119 bezd\u017awi\u0119cznie, dop\u00f3ki nie dotkn\u0119\u0142a ich delikatna d\u0142o\u0144, odganiaj\u0105c czarne chmury.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie m\u00f3g\u0142 nad sob\u0105 zapanowa\u0107 jak rozpieszczone dziecko d\u0105saj\u0105ce si\u0119 na rodzica.<\/span><\/span><\/p>\n

Wszystko odrzuci\u0142 i zamkn\u0105\u0142 oczy na reszt\u0119 \u015bwiata. Poci\u0105gn\u0105\u0142 za swoje uszy, jednak poczu\u0142 op\u00f3r w nadgarstkach. Szarpn\u0105\u0142 mocno, ale si\u0142a trzymaj\u0105ca oba jego ramiona nie zmniejszy\u0142a si\u0119, wi\u0119c Misao uni\u00f3s\u0142 swoj\u0105 za\u0142zawion\u0105 twarz. Zobaczy\u0142 Masaomiego, kt\u00f3rego twarz by\u0142a wykrzywiona w b\u00f3lu. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej cia\u0142o Misao by\u0142o w ramionach, mocno przyciskane do cia\u0142a m\u0119\u017cczyzny.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wszystko b\u0119dzie dobrze.<\/span><\/span><\/p>\n

D\u017awi\u0119k g\u0142osu Masaomiego wydobywaj\u0105cy si\u0119 z tak bliska i ciep\u0142o jego ramion oswobodzi\u0142y p\u0142acz, kt\u00f3ry utkn\u0105\u0142 w gardle ch\u0142opaka.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wszystko b\u0119dzie dobrze.<\/span><\/span><\/p>\n

Powtarza\u0142 to, jak zakl\u0119cie, kiedy Misao wyp\u0142akiwa\u0142 si\u0119 w jego pier\u015b.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego cia\u0142o buja\u0142o si\u0119 delikatnie w nieregularnym rytmie powozu, kiedy wtula\u0142 si\u0119 w pier\u015b Masaomiego. Ramiona Misao dr\u017ca\u0142y co chwil\u0119, odbijaj\u0105c echem wspomnienie wcze\u015bniejszego p\u0142aczu. Ale nie mia\u0142 ju\u017c wi\u0119cej \u0142ez.<\/span><\/span><\/p>\n

By\u0142o mu ciep\u0142o w prawy policzek, a tak\u017ce w prawy \u0142okie\u0107 i lewe rami\u0119. Jedynie miejsca, kt\u00f3rymi dotyka\u0142 starszego m\u0119\u017cczyzn\u0119, wygrzewa\u0142y si\u0119 w cieple jego cia\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>\u00a0<\/span><\/p>\n

Misao nie widzia\u0142, co zrobi\u0107. Czu\u0142 si\u0119 pusty w \u015brodku. Tak, jakby zosta\u0142 porzucony w jaki\u015b odludnym, nieznanym mu miejscu. Przera\u017ca\u0142a go my\u015bl, \u017ce zostanie sam.<\/span><\/span><\/p>\n

Pier\u015b Masaomiego poruszy\u0142a si\u0119 pod jego policzkiem. Obejmowa\u0142 go ramieniem, delikatnie g\u0142aszcz\u0105c jego w\u0142osy. Misao by\u0142 zazdrosny o osob\u0119, kt\u00f3ra mog\u0142a mie\u0107 to wszystko tylko dla siebie.<\/span><\/span><\/p>\n

Dlaczego to nie mo\u017ce by\u0107 on?<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Morze jest jak osoba \u2013 wymamrota\u0142 Masaomi. Jego g\u0142os miesza\u0142 si\u0119 z delikatnym szumem deszczu. \u2013 W mgnieniu oka mo\u017ce zmieni\u0107 sw\u00f3j nastr\u00f3j. Nast\u0119pnym razem wybierzemy si\u0119, kiedy b\u0119dzie spokojniejsze.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao mruga\u0142 powoli, wys\u0142uchuj\u0105c oferty. Powoli i ostro\u017cnie zerkn\u0105\u0142 na drugiego m\u0119\u017cczyzn\u0119. Jego wzrok spotka\u0142 wype\u0142nione czu\u0142o\u015bci\u0105 oczy Masaomiego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nast\u0119pnym razem? \u2013 zapyta\u0142 ch\u0142opak, maj\u0105c wra\u017cenie, \u017ce \u015bni.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 i przytakn\u0105\u0142. Wyg\u0142adzi\u0142 kilka kosmyk\u00f3w w\u0142os\u00f3w Misao, kt\u00f3re przyklei\u0142y si\u0119 do jego wilgotnych od \u0142ez policzk\u00f3w, po czym delikatnie obj\u0105\u0142 jego twarz d\u0142oni\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wyrwa\u0142o si\u0119 z ciebie co\u015b, co do tej pory kot\u0142owa\u0142o si\u0119 w twoim wn\u0119trzu.<\/span><\/span><\/p>\n

Kszta\u0142tne usta m\u0119\u017cczyzny zbli\u017cy\u0142y si\u0119 i z\u0142o\u017cy\u0142y poca\u0142unek w rogu oka ch\u0142opaka. Rzucany przez niego cie\u0144 przes\u0142oni\u0142 po\u0142ow\u0119 twarzy Misao, \u0142\u0105cznie z jego szeroko otwartymi oczami.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao opu\u015bci\u0142 swoje dr\u017c\u0105ce powieki, kiedy poczu\u0142, jak Masaomi bierze malutki oddech.<\/span><\/span><\/p>\n

Sk\u0105d si\u0119 wzi\u0119\u0142o to uczucie? I kiedy si\u0119 pojawi\u0142o?<\/span><\/span><\/p>\n

Kiedy usta m\u0119\u017cczyzny smutnie odsun\u0119\u0142y si\u0119 od jego sk\u00f3ry, Misao wtuli\u0142 twarz w jego pier\u015b i mocno go obj\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Chcia\u0142 z nim zosta\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi przytuli\u0142 go do siebie, a przez my\u015bli ch\u0142opaka przebieg\u0142o nagle pe\u0142ne pasji przekonanie.<\/span><\/span><\/p>\n

Chcia\u0142 z nim zosta<\/span><\/span>\u0107<\/span><\/span>.<\/span><\/span><\/p>\n

Pragn\u0105\u0142 tego bardziej ni\u017c czegokolwiek innego.<\/span><\/span><\/p>\n

Po obu ich stronach by\u0142y okna i na ka\u017cdym z nich niezliczone krople deszczu sp\u0142ywa\u0142y na wskro\u015b szyb, zostawiaj\u0105c po sobie wilgotne \u015blady.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao nie mia\u0142 poj\u0119cia, gdzie teraz by\u0142 ich pow\u00f3z, ale wyobra\u017ca\u0142 sobie, \u017ce w\u0142a\u015bnie wraca do herbaciarni.<\/span><\/span><\/p>\n

Ale on nie chcia\u0142 tam wraca\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Chcia\u0142 zosta\u0107 z tym m\u0119\u017cczyzn\u0105, cho\u0107 chwil\u0119 d\u0142u\u017cej. Chcia\u0142 z nim zosta\u0107!<\/span><\/span><\/p>\n

\u017belazne podkowy konia rozchlapywa\u0142y wod\u0119, kt\u00f3ra zbiera\u0142a si\u0119 w ka\u0142u\u017cach na ziemi. Pow\u00f3z nagle si\u0119 zatrzyma\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao odsun\u0105\u0142 si\u0119 troch\u0119 od znajomego ciep\u0142a. Z obaw\u0105 zerkn\u0105 przez okno, pewny, \u017ce zatrzymali si\u0119 przy wschodniej bramie. Jednak przez zaparowane okno uda\u0142o mu si\u0119 rozpozna\u0107 bia\u0142\u0105 ceg\u0142\u0119, z kt\u00f3rej zosta\u0142a zbudowana gospoda utrzymywana w zachodnim stylu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To w\u0142a\u015bnie w tym hotelu si\u0119 zatrzymuj\u0119 \u2013 powiedzia\u0142 mu Masaomi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co?<\/span><\/span><\/p>\n

Zanim to s\u0142owo dobrze opu\u015bci\u0142o jego usta, nieznajomy m\u0119\u017cczyzna w p\u0142aszcz<\/span><\/span>u<\/span><\/span> przeciwdeszczowym ju\u017c otwiera\u0142 od zewn\u0105trz drzwi karety i si\u0119 im k\u0142ania\u0142. Nad drzwiami trzyma\u0142 ogromny parasol, kt\u00f3ry przekaza\u0142 Masaomiemu, kiedy ten wyszed\u0142 na zewn\u0105trz.<\/span><\/span><\/p>\n

W kierunku Misao natychmiast zosta\u0142a wyci\u0105gni\u0119ta d\u0142o\u0144, kt\u00f3r\u0105 bez wahania chwyci\u0142 i zszed\u0142 po schodkach. Jak tylko by\u0142 na dole, Masaomi obj\u0105\u0142 go ramieniem i przyci\u0105gn\u0105\u0142 bli\u017cej, by ochroni\u0107 go przed deszczem.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Witaj z powrotem, panie Towa. Czy ma pan jaki\u015b baga\u017c?<\/span><\/span><\/p>\n

Ton g\u0142osu m\u0119\u017cczyzny by\u0142 bardzo kulturalny. Misao zauwa\u017cy\u0142, \u017ce pod p\u0142aszczem przeciwdeszczowym ma na g\u0142owie czapk\u0119 i do\u015b\u0107 p\u00f3\u017ano zorientowa\u0142 si\u0119, \u017ce to hotelowy od\u017awierny.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie, dzi\u0119kuj\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi potrz\u0105sn\u0105\u0142 d\u0142o\u0144 portiera i ponownie obj\u0105\u0142 Misao, kt\u00f3ry stara\u0142 si\u0119 zachowywa\u0107 tak potulnie, jak potrafi\u0142, by go nie zawstydzi\u0107. Poszli w kierunku wej\u015bcia, przy kt\u00f3rym sta\u0142 kolejny cz\u0142owiek w czapce. Najwyra\u017aniej jego prac\u0105 by\u0142o witanie go\u015bci. W idealnym momencie otworzy\u0142 przed nimi podw\u00f3jne drzwi hotelu.<\/span><\/span><\/p>\n

Pod\u0142og\u0119 pokrywa\u0142 przepi\u0119kny bordowy dywan. Hol by\u0142 wysokim na trzy pi\u0119tra westybulem w samym centrum budynku.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi wzi\u0105\u0142 od recepcjonisty klucz do swojego pokoju i skierowa\u0142 si\u0119 w kierunku schod\u00f3w, kt\u00f3re wy\u0142o\u017cone zosta\u0142y perskimi dywanami, a \u015bciany zosta\u0142y ozdobione listwami w kszta\u0142cie ogromnych kwiat\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna poprowadzi\u0142 go do pokoju na drugim pi\u0119trze. Tapeta mia\u0142a wsp\u00f3\u0142czesny wz\u00f3r i ca\u0142e miejsce wype\u0142nione by\u0142o aur\u0105 spokoju jak w prywatnym gabinecie. Wszystko by\u0142o utrzymane w stylu zachodnim. Dla Misao, kt\u00f3ry wychowa\u0142 si\u0119 w bardzo tradycyjnym miejscu, by\u0142o to jak relikt innych czas\u00f3w. Nic nie wydawa\u0142o mu si\u0119 tu znajome i pocieszaj\u0105ce. Czu\u0142 si\u0119 tak, jakby znalaz\u0142 si\u0119 w innym \u015bwiecie. <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przepraszam, je\u015bli to zbyt impertynenckie.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi wszed\u0142 za nim do pokoju i zamkn\u0105\u0142 drzwi. Misao spojrza\u0142 si\u0119 na niego, kiedy m\u0119\u017cczyzna po\u0142o\u017cy\u0142 d\u0142o\u0144 na jego plecach i zosta\u0142 przywitany s\u0142abym u\u015bmiechem.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale nie mo\u017cesz wr\u00f3ci\u0107, kiedy twoja twarz wygl\u0105da w ten spos\u00f3b po p\u0142aczu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co?<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Usi\u0105d\u017a.<\/span><\/span><\/p>\n

Zabra\u0142 d\u0142o\u0144 z plec\u00f3w Misao i p\u0142ynnym ruchem wskaza\u0142 w kierunku stoj\u0105cej po\u015brodku pokoju sofy. M\u0119\u017cczyzna podszed\u0142 do biurka z ty\u0142u pomieszczenia, na kt\u00f3rym sta\u0142 telefon. Podni\u00f3s\u0142 s\u0142uchawk\u0119 i poda\u0142 operatorowi numer. Misao rozpozna\u0142 znajome cyfry herbaciarni.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dobry wiecz\u00f3r, tu Towa. Czy m\u00f3g\u0142bym porozmawia\u0107 z mened\u017cerem? Dzi\u0119kuj\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Sta\u0142 przez kilka minut w bezruchu, a\u017c w ko\u0144cu uda\u0142o mu si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107. Przedstawi\u0142 si\u0119 Gikuyo i podzi\u0119kowa\u0142 jej za danie Misao pozwolenia na wyj\u015bcie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Obawiam si\u0119, \u017ce mam dodatkowo do\u015b\u0107 niebywa\u0142\u0105 pro\u015bb\u0119. Chcia\u0142bym, by Misao zosta\u0142 tutaj ze mn\u0105 na noc.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u00f3zg Misao nie zareagowa\u0142 od razu. Dopiero po kilku powolnych mrugni\u0119ciach jego oczy si\u0119 rozszerzy\u0142y, a oddech zamar\u0142 w gardle. Niepewnie podszed\u0142 do sofy i opar\u0142 na niej d\u0142o\u0144, s\u0142uchaj\u0105c tej dziwnej rozmowy. Doszed\u0142by do wniosku, \u017ce nigdy nie dostanie pozwolenia na opuszczenie burdelu na noc. Ale i tak nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 powstrzyma\u0107 przed nadziej\u0105 na cho\u0107by najmniejsz\u0105 szans\u0119 na otrzymanie pozwolenia.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Misao? Tak, jest tutaj. \u2013 Masaomi zagestykulowa\u0142, wi\u0119c Misao szybko do niego podszed\u0142. \u2013 Dobrze, prosz\u0119 chwil\u0119 poczeka\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna zerkn\u0105\u0142 na ch\u0142opaka, kt\u00f3ry przytakn\u0105\u0142 i wzi\u0105\u0142 od niego s\u0142uchawk\u0119. Misao przy\u0142o\u017cy\u0142 j\u0105 pewnie do ucha.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 S\u0142ucham?<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zmusza ci\u0119 do tego? \u2013 zapyta\u0142a Gikuyo ponaglaj\u0105co, ale Misao zaprzeczy\u0142 bez wahania.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie, nic mi nie jest.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To dobrze. Mo\u017cesz mnie przekaza\u0107 panu Towie?<\/span><\/span><\/p>\n

Gikuyo brzmia\u0142a, jakby jej ul\u017cy\u0142o. Misao by\u0142 zszokowany tym, jak szybko zako\u0144czy\u0142 si\u0119 ten wywiad i spojrza\u0142 si\u0119 na pytaj\u0105co na drugiego m\u0119\u017cczyzn\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chce, \u017cebym\u2026 j\u0105 przekaza\u0142?<\/span><\/span><\/p>\n

Odda\u0142 s\u0142uchawk\u0119 Masaomiemu. Przez szpar\u0119 mi\u0119dzy zas\u0142onami da\u0142o si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 o\u015blepiaj\u0105cy b\u0142ysk. Par\u0119 sekund p\u00f3\u017aniej zagrzmia\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak, oczywi\u015bcie. Wezm\u0119 na siebie pe\u0142n\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Kolejna runda o\u015blepiaj\u0105cych b\u0142ysk\u00f3w rozproszy\u0142a Misao, ale ch\u0142opak i tak by\u0142 szokowany, gdy us\u0142ysza\u0142, jak Masaomi pewnym tonem ko\u0144czy \u201etransakcj\u0119\u201d. Znowu si\u0119 poczu\u0142, jakby dryfowa\u0142 na skraju snu i rzeczywisto\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi si\u0119 roz\u0142\u0105czy\u0142 i spojrza\u0142 delikatnie na ch\u0142opaka, kt\u00f3remu zapar\u0142o dech z niedowierzania.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mam ci\u0119 przywie\u017a\u0107 z powrotem, zanim jutro otworz\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jutro w <\/span><\/span>nocy<\/i><\/span><\/span>? \u2013 krzykn\u0105\u0142 Misao, bardziej z szoku ni\u017c z zadowolenia. \u2013 My\u015bla\u0142em, \u017ce mo\u017ce uda si\u0119 do po\u0142udnia, ale do tak p\u00f3\u017ana? Naprawd\u0119?<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak \u2013 odpowiedzia\u0142 Masaomi, a jego spok\u00f3j ostudzi\u0142 oszo\u0142omienie ch\u0142opaka. Rozwi\u0105za\u0142 sznur, kt\u00f3ry zamyka\u0142 po\u0142y jego p\u0142aszcza i po\u0142o\u017cy\u0142 odzienie na oparciu sofy, po czym odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, by znowu spojrze\u0107 na Misao. \u2013 Jeste\u015b g\u0142odny?<\/span><\/span><\/p>\n

Misao nie by\u0142 w stanie tak \u0142atwo poradzi\u0107 sobie z takim zwrotem akcji. M\u00f3g\u0142 tylko zmieszany spojrze\u0107 si\u0119 na starszego m\u0119\u017cczyzn\u0119 w odpowiedzi na jego pytanie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jak teraz o tym pomy\u015bl\u0119, to od rana nic nie jedli\u015bmy. Przynie\u015b\u0107 nam co\u015b dobrego z restauracji na dole? A mo\u017ce zam\u00f3wi\u0107 co\u015b na g\u00f3r\u0119?<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi robi\u0142 jedn\u0105 sugesti\u0119 za drug\u0105. Misao mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce nareszcie mia\u0142 okazj\u0119 zobaczy\u0107 jego prawdziwe ja. To w\u0142a\u015bnie taki by\u0142, \u017cyj\u0105c w prawdziwym \u015bwiecie. Nic dziwnego, \u017ce mia\u0142 k\u0142opoty w nawigowaniu poprzez b\u0142otniste wody burdelu.<\/span><\/span><\/p>\n

Znowu poczu\u0142, \u017ce jest naprawd\u0119 dobr\u0105 osob\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co chcesz zrobi\u0107?<\/span><\/span><\/p>\n

Misao spojrza\u0142 si\u0119 przed siebie w ciszy. By\u0142a jedna rzecz, kt\u00f3ra go zadr\u0119cza\u0142a, a kt\u00f3r\u0105 musia\u0142 wyja\u015bni\u0107, zanim pozwoli Masaomiemu zdecydowa\u0107, co dalej.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Najpierw chcia\u0142bym si\u0119 dowiedzie\u0107… \u2013 zacz\u0105\u0142 Misao, my\u015bl\u0105c, \u017ce to jedyny spos\u00f3b na sprawdzenie, czy jego obawy nie s\u0105 bezpodstawne. \u2013 Czy m\u00f3g\u0142bym umy\u0107 twarz?<\/span><\/span><\/p>\n

***<\/span><\/span><\/p>\n

Misao siedzia\u0142 przy zlewie z opuszczon\u0105 g\u0142ow\u0105. Woda la\u0142a si\u0119 niespokojnie z kranu, kt\u00f3ry najwyra\u017aniej nie dzia\u0142a\u0142 najlepiej.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Misao?<\/span><\/span><\/p>\n

G\u0142os Masaomiego zosta\u0142 przyt\u0142umiony przez oddzielaj\u0105ce ich drzwi.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao poprosi\u0142 o mo\u017cliwo\u015b\u0107 umycia twarzy i zosta\u0142 zaprowadzony do \u0142azienki po\u0142\u0105czonej z pokojem starszego m\u0119\u017cczyzny. Sp\u0119dzi\u0142 tam ostatnie dwadzie\u015bcia minut.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wchodz\u0119. \u2013 Masaomi otworzy\u0142 drzwi. \u2013 Co si\u0119 sta\u0142o?<\/span><\/span><\/p>\n

Opar\u0142 d\u0142onie na ramionach Misao i schyli\u0142 si\u0119, by spojrze\u0107 mu w oczy, ale ch\u0142opak si\u0119 szybko odwr\u00f3ci\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Prosz\u0119, nie patrz na mnie \u2013 powiedzia\u0142 lakonicznie Misao, odwracaj\u0105c ca\u0142e swoje cia\u0142o w przeciwn\u0105 stron\u0119. Tym ruchem odrzuca\u0142 Masaomiego, czyli odrzuca\u0142 tak\u017ce siebie.<\/span><\/span><\/p>\n

Wchodz\u0105c do pokoju, Masaomi powiedzia\u0142, \u017ce to po to, by Misao m\u00f3g\u0142 umy\u0107 twarz \u2013 i mia\u0142 racj\u0119. Kiedy ch\u0142opak zobaczy\u0142 si\u0119 w lustrze, to jego oczy by\u0142y ca\u0142e czerwone i opuchni\u0119te. Wygl\u0105da\u0142 ohydnie. Nie m\u00f3g\u0142 spojrze\u0107 na starszego m\u0119\u017cczyzn\u0119 po tym, jak mu si\u0119 tak pokaza\u0142. A fakt, \u017ce pokaza\u0142 Masaomiemu sw\u00f3j wstyd, tylko to pogarsza\u0142. <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ja\u2026 Wygl\u0105dam tak \u017ca\u0142o\u015bnie. Nie mog\u0119\u2026<\/span><\/span><\/p>\n

Zmusza\u0142 si\u0119 do m\u00f3wienia, czuj\u0105c si\u0119 tak, jakby ca\u0142e powietrze zosta\u0142o wyci\u015bni\u0119te z jego cia\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To upokarzaj\u0105ce \u2013 wydusi\u0142 z siebie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie b\u0105d\u017a g\u0142upi<\/span><\/span> \u2013 wymamrota\u0142 <\/span><\/span>bolesnym <\/span><\/span>tonem Masaomi i usiad\u0142 naprzeciwko ch\u0142opaka. Delikatnie obj\u0105\u0142 jeden z jego policzk\u00f3w d\u0142oni\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Uwa\u017cam, \u017ce jeste\u015b teraz bardzo atrakcyjny. Potrzebujesz kogo\u015b, kto si\u0119 tob\u0105 zaopiekuje, kto ci\u0119 ochroni. To bardzo poci\u0105gaj\u0105ce \u2013 wyzna\u0142 Masaomi z pasj\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Ale dla Misao wygl\u0105da\u0142o to tak, jakby u\u017cy\u0142 swojego p\u0142aczu, by wydoby\u0107 z m\u0119\u017cczyzny \u017cyczliwo\u015b\u0107. Nie kry\u0142o si\u0119 w tym nic wi\u0119cej. Masaomi by\u0142 najbardziej \u017cyczliw\u0105 osob\u0105, jak\u0105 Misao zna\u0142. Mia\u0142 w sobie ogromne pok\u0142ady wsp\u00f3\u0142czucia. Gdy tylko zobaczy\u0142, \u017ce kto\u015b cierpi, to nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 powstrzyma\u0107 przed udzieleniem pomocy.<\/span><\/span><\/p>\n

Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce Masaomi czeka\u0142 cierpliwie, ale w ko\u0144cu westchn\u0105\u0142 z rezygnacj\u0105 i niech\u0119tnie zabra\u0142 d\u0142o\u0144 z policzka ch\u0142opaka.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Poprosz\u0119, by przygotowano ci oddzielny pok\u00f3j, \u017ceby\u015b m\u00f3g\u0142 sp\u0119dzi\u0107 tutaj noc. Przynios\u0105 ci co\u015b do jedzenia.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi zacz\u0105\u0142 wstawa\u0107, ale Misao bez zastanowienia z\u0142apa\u0142 go za rami\u0119. Spotka\u0142 zaskoczone oczy m\u0119\u017cczyzny, w kt\u00f3rych wyczyta\u0142 prawd\u0119. Opu\u015bci\u0142 niezr\u0119cznie wzrok i potrz\u0105sn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

To naturalne, \u017ce Masaomi w ko\u0144cu zm\u0119czy si\u0119 jego samolubnym zachowaniem. Ale Misao nie chcia\u0142 sp\u0119dza\u0107 nocy w oddzielnym pokoju. To nie mia\u0142o sensu. Dzisiaj by\u0142a jego jedyna szansa.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna usiad\u0142 ponownie i chwyci\u0142 d\u0142o\u0144 ch\u0142opaka, po czym bardzo delikatnie powiedzia\u0142<\/span><\/span>:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Misao, nie chc\u0119 rani\u0107 twoich uczu\u0107. Przyjrzyj si\u0119 uwa\u017cnie. Mo\u017ce i \u0142\u00f3\u017cko jest do\u015b\u0107 du\u017ce, ale to nie zmienia tego, \u017ce jest tylko jedno. Ca\u0142\u0105 noc my\u015bla\u0142em, \u017ce powinienem by\u0142 przygotowa\u0107 dla ciebie pok\u00f3j. Oczywi\u015bcie chcia\u0142bym, \u017ceby\u015bmy razem zjedli, je\u015bli nie masz nic przeciwko. Ale to tylko moje egoistyczne \u017cyczenie i nie musisz tego robi\u0107. Nie chc\u0119, \u017ceby\u015b czu\u0142 si\u0119 \u017ale.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego sugestia wr\u0119cz ocieka\u0142a rozwag\u0105, ale to sprawi\u0142o, \u017ce Misao tylko wkopa\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119biej.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Razem \u2013 poprosi\u0142 z zamkni\u0119tymi oczami. \u2013 Chc\u0119 z tob\u0105 zosta\u0107 do rana.<\/span><\/span><\/p>\n

To powinno wystarczy\u0107, by tylko zosta\u0107 u jego boku.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dobrze.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi przytakn\u0105\u0142, a jego s\u0142owa wydosta\u0142y si\u0119 na wydechu. Misao poczu\u0142 na opuszkach palc\u00f3w czu\u0142y nacisk.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zostaniemy razem \u2013 wyszepta\u0142 Masaomi, ca\u0142uj\u0105c jego palce.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego serce zacz\u0119\u0142o dr\u017ce\u0107 s\u0142odko. Staraj\u0105c si\u0119 to powstrzyma\u0107, wymamrota\u0142 cicho:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale\u2026 prosz\u0119, nie patrz na mnie zbyt bardzo.<\/span><\/span><\/p>\n

Doda\u0142 kolejn\u0105 samolubn\u0105 pro\u015bb\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi zachichota\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Za\u0142atwi\u0119 dla ciebie troch\u0119 lodu, \u017ceby\u015b m\u00f3g\u0142 sch\u0142odzi\u0107 sk\u00f3r\u0119. Nie martw si\u0119. Jutro znowu b\u0119dziesz pi\u0119kny.<\/span><\/span><\/p>\n

Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej zjedli razem obiad. Nie rozmawiali wiele w trakcie posi\u0142ku, ale to by\u0142 tylko zwyczaj Masaomiego. W trakcie po obiadowej herbaty m\u0119\u017cczyzna bardzo si\u0119 o\u017cywi\u0142 i czasami nawet za\u015bmia\u0142 si\u0119 od\u015bwie\u017caj\u0105co. Misao ucieszy\u0142 si\u0119 z jego otwarto\u015bci i w ko\u0144cu nawet zapomnia\u0142 o swojej twarzy.<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak kiedy przebra\u0142 si\u0119 w co\u015b l\u017cejszego to i tak przy\u0142o\u017cy\u0142 do oczu torb\u0119 lodu, kt\u00f3ry przys\u0142a\u0142 im na g\u00f3r\u0119 recepcjonista. Ale teraz ta sytuacja obr\u00f3ci\u0142a si\u0119 w \u017cart i dzi\u0119ki Masaomiemu m\u00f3g\u0142 si\u0119 z tego \u015bmia\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Czu\u0142, jak l\u00f3d si\u0119 topi\u0142, a woda sp\u0142ywa\u0142a po jego zamkni\u0119tych powiekach.<\/span><\/span><\/p>\n

Deszcz nadal zacina\u0142 za oknem.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao my\u015bla\u0142 o historii, kt\u00f3r\u0105 opowiedzia\u0142 mu Masaomi po obiedzie \u2013 dotyczy\u0142a ona ogromnej \u0142odzi. Misao nigdy nie widzia\u0142 \u017cadnej nawet na zdj\u0119ciu, nie wspominaj\u0105c ju\u017c o prawdziwej. Powiedzia\u0142 m\u0119\u017cczy\u017anie, \u017ce przez to tylko nabra\u0142 ochoty na rejs, a Masaomi przytakn\u0105\u0142, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce pewnego dnia to zrobi.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao tylko posmutnia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Bo nawet gdyby mia\u0142 kiedy\u015b okazj\u0119 przep\u0142yn\u0105\u0107 si\u0119 takim statkiem, to nie b\u0119dzie z nim Masaomiego.<\/span><\/span><\/p>\n

Zdj\u0105\u0142 z oczu torb\u0119 z na wp\u00f3\u0142 roztopionym lodem, czuj\u0105c w powietrzu podmuch gor\u0105cej pary.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi w\u0142a\u015bnie sko\u0144czy\u0142 k\u0105pieli i mia\u0142 na sobie lekkie letnie kimono. Usiad\u0142 na brzegu \u0142\u00f3\u017cka i spojrza\u0142 si\u0119 na Misao, przysuwaj\u0105c bli\u017cej niego.<\/span><\/span><\/p>\n

Widok jego mokrych w\u0142os\u00f3w zaskoczy\u0142 ch\u0142opaka.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wr\u00f3ci\u0142e\u015b \u2013 wymrucza\u0142 m\u0119\u017cczyzna z b\u0142yskiem w oku. Dotkn\u0105\u0142 policzka Misao grzbietem d\u0142oni. \u2013 Jeste\u015b pi\u0119kny jak zawsze.<\/span><\/span><\/p>\n

Ch\u0142opak prze\u0142kn\u0105\u0142 \u015blin\u0119, odwracaj\u0105c wzrok.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi odsun\u0105\u0142 si\u0119 i podni\u00f3s\u0142 ubranie, kt\u00f3re dot\u0105d le\u017ca\u0142o na poduszce. Poda\u0142 je Misao, kt\u00f3ry wzi\u0105\u0142 je od niego w oszo\u0142omieniu i wyszed\u0142 z \u0142\u00f3\u017cka.<\/span><\/span><\/p>\n

\u0141azienka wype\u0142niona by\u0142a k\u0142\u0119bami pary.<\/span><\/span><\/p>\n

Wytar\u0142 d\u0142oni\u0105 lustro i sprawdzi\u0142 swoj\u0105 twarz, kt\u00f3ra mgli\u015bcie si\u0119 w nim odbija\u0142a. Ta mina\u2026 By\u0142a odrobin\u0119 pusta i rozmarzona.<\/span><\/span><\/p>\n

Ale Masaomi powiedzia\u0142, \u017ce jest pi\u0119kny.<\/span><\/span><\/p>\n

Chyba po raz pierwszy w \u017cyciu cieszy\u0142 si\u0119 z tego, \u017ce kto\u015b skomplementowa\u0142 jego wygl\u0105d.<\/span><\/span><\/p>\n

D\u0142o\u0144, kt\u00f3r\u0105 opiera\u0142 na lustrze, zadr\u017ca\u0142a. Nieproszone \u017cyczenie przebieg\u0142o przez jego cia\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Umy\u0142 si\u0119 dok\u0142adnie i przed wyj\u015bciem z \u0142azienki jeszcze raz zerkn\u0105\u0142 w lustro, bior\u0105c g\u0142\u0119boki wdech.<\/span><\/span><\/p>\n

Otworzy\u0142 drzwi.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego palce by\u0142y napi\u0119te.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kobe? To o wiele wcze\u015bniej, ni\u017c planowali\u015bmy. Wspaniale.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi by\u0142 przy biurku na ty\u0142ach pokoju. Siedzia\u0142 ze skrzy\u017cowanymi nogami na krze\u015ble, opieraj\u0105c \u0142okie\u0107 na blacie, kiedy m\u00f3wi\u0142 do s\u0142uchawki. Jeszcze nie zauwa\u017cy\u0142, \u017ce Misao wyszed\u0142 z \u0142azienki, bo w tej pozycji by\u0142 praktycznie odwr\u00f3cony do niego ty\u0142em.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dajecie jako\u015b rad\u0119 beze mnie?<\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna za\u017cartowa\u0142 z osob\u0105, kt\u00f3ra by\u0142a na drugim ko\u0144cu. M\u00f3wi\u0142 swobodniej ni\u017c zwykle.<\/span><\/span><\/p>\n

W pokoju rozleg\u0142 si\u0119 jego g\u0142o\u015bny \u015bmiech.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ej, nie masz prawa si\u0119 \u015bmia\u0107. Nie, naprawd\u0119 by\u0142e\u015b ogromn\u0105 pomoc\u0105, dzi\u0119ki. By\u0142oby \u017ale, gdyby\u015bmy musieli to wymusi\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 jego wypowiedzi by\u0142a lekka, ale druga mia\u0142a bardziej stonowany charakter. Zapad\u0142a kr\u00f3tka cisza.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao totalnie przeoczy\u0142 swoj\u0105 szans\u0119. Teraz b\u0119dzie to wygl\u0105da\u0142o tak, jakby pods\u0142uchiwa\u0142 i w og\u00f3le mu si\u0119 to nie podoba\u0142o. Czu\u0142 si\u0119 tak niezr\u0119cznie, \u017ce mia\u0142 ochot\u0119 uciec z pokoju.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie zrobi\u0142em \u017cadnego post\u0119pu \u2013 kontynuowa\u0142 spokojnie Masaomi. Prze\u0142o\u017cy\u0142 s\u0142uchawk\u0119 do drugiego ucha. \u2013 Nie, po prostu by\u0142em bardzo niezr\u0119czny i\u2026<\/span><\/span><\/p>\n

Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce m\u0119\u017cczyzna wyczu\u0142 co\u015b za sob\u0105, bo obr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w po\u0142owie zdania. <\/span><\/span><\/p>\n

Misao uni\u00f3s\u0142 wy\u017cej g\u0142ow\u0119 i spojrza\u0142 na niego ze skruch\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wybacz, musz\u0119 ju\u017c ko\u0144czy\u0107. \u2013 U\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 na widok za\u017cenowania na twarzy ch\u0142opaka, Masaomi szybko wyt\u0142umaczy\u0142 spraw\u0119 osobie, z kt\u00f3r\u0105 rozmawia\u0142. Wsta\u0142 i odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 ponownie w stron\u0119 biurka. \u2013 Przywitam si\u0119 z nimi w Kobe przed powrotem do Tokio. Z\u0142\u00f3\u017c ofert\u0119, zanim tam przyjad\u0119. Dobra, dzi\u0119ki. Pa.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi roz\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 i wzi\u0105\u0142 g\u0142\u0119boki oddech tak, jakby zmienia\u0142 biegi, po czym spojrza\u0142 si\u0119 na Misao przepraszaj\u0105co.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wybacz. Nie zauwa\u017cy\u0142em ci\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie, to moja wina. \u2013 Misao niezr\u0119cznie pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Rozmawia\u0142em z moim m\u0142odszym bratem. Zast\u0119puje mnie.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna powoli odszed\u0142 od biurka w trakcie wyja\u015bnie\u0144. Opar\u0142 lew\u0105 d\u0142o\u0144 na \u0142\u00f3\u017cku i spojrza\u0142 na Misao z u\u015bmiechem, gestykuluj\u0105c w bok.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017a tutaj. Wytr\u0119 ci w\u0142osy.<\/span><\/span><\/p>\n

Serce Misao zabi\u0142o szybciej.<\/span><\/span><\/p>\n

Przytakn\u0105\u0142 delikatnie i podszed\u0142 do \u0142\u00f3\u017cka. W ciszy usiad\u0142 w miejscu wskazanym przez m\u0119\u017cczyzn\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego krta\u0144 by\u0142a mocno zaci\u015bni\u0119ta, a szyja sztywna.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi wzi\u0105\u0142 r\u0119cznik, kt\u00f3ry le\u017ca\u0142 na ramionach ch\u0142opaka i obwin\u0105\u0142 go wok\u00f3\u0142 jego mokrych w\u0142os\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Masz takie pi\u0119kne w\u0142osy \u2013 wymrucza\u0142 m\u0119\u017cczyzna, wycieraj\u0105c krople wody. Jego g\u0142os \u0142askota\u0142 Misao w ucho. \u2013 S\u0105 takie proste i pos\u0142uszne.<\/span><\/span><\/p>\n

Umys\u0142 Misao ogarn\u0119\u0142a pustka, kiedy poszukiwa\u0142 odpowiedzi na te s\u0142owa. W ko\u0144cu zdecydowa\u0142 si\u0119 nic nie m\u00f3wi\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdyby Katsuragi go teraz zobaczy\u0142, do odrzuci\u0142by g\u0142ow\u0119 do ty\u0142u i zacz\u0105\u0142by \u015bmia\u0107 si\u0119 w niedowierzaniu. Powiedzia\u0142by, \u017ce Misao udaje bycie panem mi\u0142o\u015bci, ale tak naprawd\u0119 jest jej niewolnikiem.<\/span><\/span><\/p>\n

Pomimo tego, \u017ce urodzi\u0142 si\u0119 i wychowa\u0142 w burdelu, to w g\u0142\u0119bi serca ukrywa\u0142 odrobin\u0119 czysto\u015bci, kt\u00f3r\u0105 Katsuragi od razu zauwa\u017cy\u0142. To w\u0142a\u015bnie dlatego uwa\u017ca\u0142 lubie\u017cn\u0105 brawur\u0119 ch\u0142opaka za tak zabawn\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

R\u0119cznik opad\u0142 z jego w\u0142os\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi dotkn\u0105\u0142 ucho ch\u0142opaka swoim d\u0142ugim palcem, by mu oznajmi\u0107, \u017ce sko\u0144czy\u0142. Misao zamkn\u0105\u0142 oczy, kiedy poczu\u0142 to delikatne mu\u015bni\u0119cie na sk\u00f3rze.<\/span><\/span><\/p>\n

Zawsze uwa\u017ca\u0142, \u017ce pe\u0142ne niekontrolowanej pasji spojrzenie jest czym\u015b brudnym.<\/span><\/span><\/p>\n

Ale teraz\u2026<\/span><\/span><\/p>\n

Uni\u00f3s\u0142 dr\u017c\u0105ce powieki i obr\u00f3ci\u0142 si\u0119, by spojrze\u0107 \u017carliwie na Masaomiego. Patrzyli si\u0119 na siebie przez chwil\u0119, a na twarzy starszego m\u0119\u017cczyzny wykwit\u0142a dezorientacja.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie obchodzi\u0142o go to, \u017ce to tylko k\u0142amstwo. Po prostu chcia\u0142 z nim by\u0107 cho\u0107 raz.<\/span><\/span><\/p>\n

Delikatnie rozchyli\u0142 usta.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 P\u00f3jdziemy do \u0142\u00f3\u017cka?<\/span><\/span><\/p>\n

Ledwo by\u0142 w stanie to wypowiedzie\u0107. Zaproszenie Misao sk\u0142ada\u0142o si\u0119 bardziej z serii oddech\u00f3w ni\u017c z s\u0142\u00f3w. Oczy Masaomiego si\u0119 rozszerzy\u0142y. M\u0119\u017cczyzna poruszy\u0142 niezr\u0119cznie g\u0142ow\u0105. Misao chwyci\u0142 d\u0142o\u0144, kt\u00f3ra spoczywa\u0142a na jego kolanie i z\u0142o\u017cy\u0142 na niej poca\u0142unek.<\/span><\/span><\/p>\n

Powietrze opu\u015bci\u0142o usta Masaomiego w g\u0142o\u015bnym wydechu.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego serce ozi\u0119b\u0142o i Misao kurczowo chwyci\u0142 za okrywaj\u0105c\u0105 go szat\u0119. <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Prosz\u0119, nie m\u00f3w takich rzeczy, kiedy patrzysz si\u0119 na mnie w ten spos\u00f3b \u2013 powiedzia\u0142 Masaomi niepewnie. Zerkn\u0105\u0142 na Misao i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 smutno. \u2013 Nie jestem taki silny. Nie ufam, \u017ce mojej racjonalno\u015bci uda si\u0119 wygra\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Brwi Misao unios\u0142y si\u0119 w g\u00f3r\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Jak mia\u0142 przyj\u0105\u0107 tak ostre s\u0142owa?<\/span><\/span><\/p>\n

Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce Masaomi nie by\u0142 temu do ko\u0144ca przeciwny, ale i tak chcia\u0142 grzecznie odm\u00f3wi\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Musi ci by\u0107 ci\u0119\u017cko, ci\u0105gle s\u0142ysz\u0105c takie s\u0142owa.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao nie rozumia\u0142. Starszy m\u0119\u017cczyzna zabra\u0142 swoj\u0105 d\u0142o\u0144 z jego u\u015bcisku i odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w jego stron\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Misao, my\u015bl\u0119, \u017ce naprawd\u0119 ci\u0119 kocham. Wi\u0119c nie chc\u0119 p\u0142aci\u0107 za seks z tob\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Kilka sekund zaj\u0119\u0142o mu zrozumienie, co starszy m\u0119\u017cczyzna mia\u0142 na my\u015bli. Jego usta zadr\u017ca\u0142y. Kilka razy otworzy\u0142 je i zamkn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 My\u015blisz, \u017ce chc\u0119\u2026? \u2013 g\u0142os ch\u0142opaka by\u0142 ostry, a jego oczy rozszerzy\u0142y si\u0119 ze z\u0142o\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi wygl\u0105da\u0142 na zaskoczonego. Jak tylko Misao to zobaczy\u0142, to sobie przypomnia\u0142, \u017ce nigdy nie wyt\u0142umaczy\u0142 wczorajszego nieporozumienia. Jego serce p\u0119k\u0142o, a wstyd zabarwi\u0142 jego szyj\u0119 na czerwono.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi my\u015bla\u0142, \u017ce Misao jest m\u0119sk\u0105 prostytutk\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Ch\u0142opak nie m\u00f3g\u0142 znie\u015b\u0107 my\u015bli, \u017ce Masaomi przez ca\u0142y dzie\u0144 uwa\u017ca\u0142 go za kogo\u015b takiego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mylisz si\u0119. \u2013 Jego czo\u0142o zmarszczy\u0142o si\u0119 bole\u015bnie, kiedy potrz\u0105sn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105. Spojrza\u0142 b\u0142agalnie na drugiego m\u0119\u017cczyzn\u0119.<\/span><\/span> \u2013 Nie sprzedaj\u0119 swojego cia\u0142a \u2013 zadeklarowa\u0142 gor\u0105co.<\/span><\/span><\/p>\n

Mina Masaomiego st\u0119\u017ca\u0142a. Spojrza\u0142 si\u0119 na niego i chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej przeprosi\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przepraszam. Najwyra\u017aniej co\u015b \u017ale zrozumia\u0142em.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co masz na my\u015bli?<\/span><\/span><\/p>\n

Misao przekrzywi\u0142 g\u0142ow\u0119, nie rozumiej\u0105c, o co chodzi. Masaomi za\u015bmia\u0142 si\u0119 szorstko.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 No i teraz si\u0119 doigra\u0142em \u2013 westchn\u0105\u0142, patrz\u0105c si\u0119 na sufit. \u2013 Cho\u0107 nie, ciesz\u0119 si\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego oczy zw\u0119\u017cy\u0142y si\u0119 w delikatnym u\u015bmiechu i wygl\u0105da\u0142, jakby mu ul\u017cy\u0142o. Ale Misao m\u00f3g\u0142 tylko go obserwowa\u0107, nie rozumiej\u0105c, co si\u0119 dzieje.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale ty\u2026 \u2013 zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 Masaomi, ale najwyra\u017aniej mia\u0142 problem z doko\u0144czeniem. Spojrza\u0142 ponownie na ch\u0142opaka.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jestem pewny, \u017ce wiele os\u00f3b ci m\u00f3wi, \u017ce jeste\u015b gorszy od nich \u2013 powiedzia\u0142 ze skomplikowan\u0105 min\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao patrzy\u0142 si\u0119 na niego przez chwil\u0119 pustym wzrokiem, po czym przymkn\u0105\u0142 oczy.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Na pocz\u0105tku wszyscy s\u0105 mili \u2013 wyszepta\u0142 g\u0142osem pozbawionym emocji, patrz\u0105c niewidz\u0105cym wzrokiem na dywan. Mrugn\u0105\u0142 powoli i przekl\u0105\u0142 si\u0119 w duchu. \u2013 Ale w zamian za swoj\u0105 pomoc \u015bci\u0105gaj\u0105 kimona i si\u0119 przede mn\u0105 obna\u017caj\u0105. Po prostu chc\u0105 mnie gdzie\u015b zamkn\u0105\u0107. I w por\u00f3wnaniu do dziewczyn z burdelu, m\u00f3j d\u0142ug nie mo\u017ce by\u0107 zbyt wielki.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale ty im odmawiasz.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 No oczywi\u015bcie \u2013 potwierdzi\u0142 Misao. \u2013 Sp\u0119dzenie ca\u0142ego \u017cycia w zamkni\u0119ciu z m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3rego nie kocham, jest gorsze od mieszkania w burdelu.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi obserwowa\u0142 go ostro\u017cnie, po czym wyszepta\u0142 powa\u017cnie:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chcia\u0142bym dalej my\u015ble\u0107, \u017ce by\u0142bym inny.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co\u2026?<\/span><\/span><\/p>\n

Wzrok m\u0119\u017cczyzny ze\u015blizn\u0105\u0142 si\u0119 z jego twarzy. Masaomi wygl\u0105da\u0142 na zamy\u015blonego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale z drugiej strony, to pewnie by\u0142oby upokarzaj\u0105ce.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi wypowiedzia\u0142 te s\u0142owa jakby do siebie. Ten widok rani\u0142 Misao z nieznanego mu powodu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u201eZ drugiej strony\u201d?<\/span><\/span><\/p>\n

Ch\u0142opak chwyci\u0142 za s\u0142owa Masaomiego, p\u0119dzony niecierpliwo\u015bci\u0105. Nie pod\u0105\u017ca\u0142 ju\u017c za ich rozmow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Sugerujesz, \u017ce bycie trzymanym przez kogo\u015b, kogo nie kocham, ma swoje dobre strony?<\/span><\/span><\/p>\n

Nie by\u0142 do ko\u0144ca pewny swojej interpretacji. Ale spos\u00f3b, w jaki w ciszy spojrza\u0142 na niego Masaomi, tylko potwierdzi\u0142, \u017ce mia\u0142 racj\u0119. Dlaczego my\u015bli m\u0119\u017cczyzny pomkn\u0119\u0142y nagle w t\u0119 stron\u0119?<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko na widok dezorientacji ch\u0142opaka.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 P\u00f3jdziemy do \u0142\u00f3\u017cka? \u2013 zapyta\u0142 oschle. Brzmia\u0142o to tak, jakby pr\u00f3bowa\u0142 o wszystkim zapomnie\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przepraszam? \u2013 wyszepta\u0142 Misao.<\/span><\/span><\/p>\n

W jego g\u0142osie nie by\u0142o ani odrobiny erotyzmu. Misao teraz wiedzia\u0142, \u017ce jego zaproszenie rozwia\u0142o si\u0119 jak dym na wietrze.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego serce wype\u0142ni\u0142o si\u0119 ca\u0142\u0105 gam\u0105 skomplikowanych emocji: \u017calem, ulg\u0105, przykro\u015bci\u0105. Poproszenie drugiego m\u0119\u017cczyzny o jakie\u015b wyja\u015bnienia nie mia\u0142o ju\u017c sensu.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao wsta\u0142, wzdychaj\u0105c lekko. Przeszed\u0142 na drug\u0105 stron\u0119 \u0142\u00f3\u017cka i wsun\u0105\u0142 si\u0119 pod ko\u0142dr\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Zerkn\u0105\u0142 na plecy Masaomiego, kiedy m\u0119\u017cczyzna gasi\u0142 \u015bwiat\u0142a. Wiedzia\u0142, \u017ce jego ambicje s\u0105 zbyt wielkie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale mo\u017ce\u2026 Mo\u017ce jednak mi to nie przeszkadza. \u2013 G\u0142os Misao odbi\u0142 si\u0119 smutnym echem po ciemnym pomieszczeniu. \u2013 To, co powiedzia\u0142em wcze\u015bniej, o tym, \u017ce dany m\u0119\u017cczyzna nawet mnie nie kocha\u2026 My\u015bl\u0119, \u017ce mo\u017ce wystarczy\u0142oby mi tylko bycie z nim.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao spojrza\u0142 na Masaomiego, kt\u00f3ry siedzia\u0142 wsparty na poduszkach. Przed chwil\u0105 wypowiedzia\u0142 swoje prawdziwe uczucia. <\/span><\/span><\/p>\n

Wyczuwaj\u0105c, \u017ce powr\u00f3cili do poprzedniego tematu, Masaomi si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142.<\/span><\/span> Jego u\u015bmiech naprawd\u0119 by\u0142 osza\u0142amiaj\u0105cy.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jeste\u015b zachwycaj\u0105cy.<\/span><\/span><\/p>\n

Oczy Misao zrobi\u0142y si\u0119 wielkie jak spodki, kiedy us\u0142ysza\u0142 ten komplement. By\u0142 tak zaskoczony, \u017ce jego usta otworzy\u0142y si\u0119 w zdziwieniu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To pierwszy raz, kiedy kto\u015b mnie tak nazwa\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Kiedy przesta\u0142 czu\u0107 si\u0119 tak zszokowany, to nareszcie wyczu\u0142 humor tej sytuacji.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Gdyby Kazushi to us\u0142ysza\u0142, to nie m\u00f3g\u0142by powstrzyma\u0107 si\u0119 od \u015bmiechu. \u2013 Jak tylko te s\u0142owa opu\u015bci\u0142y jego usta, Misao zakry\u0142 twarz d\u0142oni\u0105. Jego ramiona si\u0119 trz\u0119s\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013Kazushi? Och, ten s\u0142u\u017c\u0105cy? Ten przystojny?<\/span><\/span><\/p>\n

Misao wybuchn\u0105\u0142 \u015bmiechem. Nie by\u0142 pewny, czy Masaomi m\u00f3wi\u0142 powa\u017cnie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kiedy to powiedzia\u0142e\u015b, to nie mog\u0142em si\u0119 powstrzyma\u0107 i por\u00f3wna\u0142em was do siebie. Kazushi zdecydowanie nawet si\u0119 do ciebie nie umywa!<\/span><\/span><\/p>\n

Spojrza\u0142 si\u0119 na Masaomiego, nie przestaj\u0105c si\u0119 \u015bmia\u0107. Jego wzrok spotka\u0142 oczy starszego m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3re spogl\u0105da\u0142y na niego pe\u0142ne powagi. \u015amiech ugrz\u0105z\u0142 mu w gardle. \u0141\u00f3\u017cko by\u0142o wystarczaj\u0105co du\u017ce, by trzy osoby mog\u0142y spokojnie si\u0119 w nim zmie\u015bci\u0107. Powinno by\u0107 pomi\u0119dzy nimi wystarczaj\u0105co wolnego miejsca, ale wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce le\u017celi tu\u017c obok siebie. Dreszcz zaskoczenia sp\u0142yn\u0105\u0142 po szyi Misao.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Panie Towa? \u2013 W ko\u0144cu zawo\u0142a\u0142 go po nazwisku. Masaomi przekrzywi\u0142 g\u0142ow\u0119, nie przestaj\u0105c patrze\u0107 si\u0119 na Misao.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Po prostu my\u015bla\u0142em<\/span><\/span>,<\/span><\/span> jak beztrosko wygl\u0105da\u0142e\u015b, kiedy o nim m\u00f3wi\u0142e\u015b.<\/span><\/span><\/p>\n

Ch\u0142opakowi zaj\u0119\u0142o chwil\u0119 zrozumienie, \u017ce chodzi\u0142o mu o Kazushiego. Przytakn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Znam go od dawna.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Brzmisz inaczej, kiedy o nim m\u00f3wisz \u2013 powiedzia\u0142 cicho m\u0119\u017cczyzna, a z jego ust wyrwa\u0142o si\u0119 ciche i melancholiczne westchni\u0119cie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy specjalnie si\u0119 dla mnie wysilasz? Bo jestem klientem?<\/span><\/span><\/p>\n

G\u0142owa Misao spoczywa\u0142a na mi\u0119kkiej poduszce, ale i tak lekko ni\u0105 potrz\u0105sn\u0105\u0142 w zaprzeczeniu.<\/span><\/span><\/p>\n

Mylisz si\u0119.<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

Troszczy\u0142 si\u0119 o Masaomiego.<\/span><\/span><\/p>\n

I nawet gdyby wiedzia\u0142 dlaczego, to i tak by mu o tym nie wspomnia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 C\u00f3\u017c, ty te\u017c brzmia\u0142e\u015b inaczej, kiedy wcze\u015bniej rozmawia\u0142e\u015b z bratem przez telefon.<\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi wygl\u0105da\u0142 na odrobin\u0119 zawstydzonego, kiedy us\u0142ysza\u0142 argument Misao. <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To m\u00f3j brat.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kazushi jest dla mnie jak brat.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko, s\u0142ysz\u0105c odpowied\u017a Misao.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Rozumiem. Ale przynajmniej\u2026 \u2013 Po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 wygodnie. \u2013 M\u00f3w mi Masaomi.<\/span><\/span><\/p>\n

Usta Misao otworzy\u0142y si\u0119 w zaskoczeniu. Podsun\u0105\u0142 ko\u0142dr\u0119 pod sam nos, \u017ceby to ukry\u0107 i poczeka\u0142, a\u017c wzrok m\u0119\u017cczyzny z powrotem spocznie na suficie. Wtedy wyszepta\u0142 cichutko:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Masaomi.<\/span><\/span><\/p>\n

Zauwa\u017cy\u0142, \u017ce twarz Masaomiego zadr\u017ca\u0142a przez chwil\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Cisza, kt\u00f3ra wype\u0142ni\u0142a pok\u00f3j, oznajmi\u0142a im, <\/span><\/span>\u017c<\/span><\/span>e deszcz przesta\u0142 pada\u0107. <\/span><\/span><\/p>\n

Masaomi pod\u0142o\u017cy\u0142 rami\u0119 pod g\u0142ow\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Je\u015bli spr\u00f3buj\u0119 co\u015b zrobi\u0107, to chc\u0119, \u017ceby\u015b mnie uderzy\u0142 \u2013 za\u017cartowa\u0142, nie odrywaj\u0105c wzroku od sufitu.<\/span><\/span><\/p>\n

Misao poczu\u0142, jak co\u015b \u015bciska go bole\u015bnie za serce i zmusi\u0142 si\u0119 do \u015bmiechu.<\/span><\/span><\/p>\n

***<\/span><\/span><\/p>\n

Bieg\u0142 boso.<\/span><\/span><\/p>\n

Drobne kawa\u0142ki \u017cwiru rani\u0142y jego stopy, pokrywaj\u0105c je ca\u0142e we krwi. <\/span><\/span>C<\/span><\/span>a\u0142e jego cia\u0142o pokryte by\u0142o ranami, wi\u0119c ju\u017c nie by\u0142 w stanie powiedzie\u0107, co go tak naprawd\u0119 bola\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Ba\u0142 si\u0119 spojrze\u0107 za siebie, wi\u0119c bieg\u0142 dalej, pok\u0142adaj\u0105c swoje nadzieje w tym, co by\u0142o przed nim.<\/span><\/span><\/p>\n

K\u0105tem oka zauwa\u017cy\u0142 wiele b\u0142yszcz\u0105cych w ciemno\u015bci witryn sklepowych.<\/span><\/span><\/p>\n

Wiele razy si\u0119 potyka\u0142. Wiele razy si\u0119 przewraca\u0142. Za ka\u017cdym razem zadrapania na jego r\u0119kach i kolanach si\u0119 pog\u0142\u0119bia\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego oddech by\u0142 jak bia\u0142a chmura, przez kt\u00f3r\u0105 m\u00f3g\u0142 zauwa\u017cy\u0107 sw\u00f3j cel \u2013 powoli zbli\u017caj\u0105c\u0105 si\u0119 zachodni\u0105 bram\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Przed ni\u0105 sta\u0142o dwoje m\u0119\u017cczyzn.<\/span><\/span><\/p>\n

Wypu\u015b\u0107cie mnie!<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

Wbieg\u0142 szybko mi\u0119dzy nich.<\/span><\/span><\/p>\n

Z\u0142apali go za ramiona po obu jego stronach i pchn\u0119li w d\u00f3\u0142, wykrzywiaj\u0105c jego r\u0119ce w ty\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Szeroko otwartymi oczami widzia\u0142 bram\u0119 wznosz\u0105c\u0105 si\u0119 tu\u017c nad nim ku niebu.<\/span><\/span><\/p>\n

Otworzy\u0142 szeroko usta.<\/span><\/span><\/p>\n

Wypu\u015b\u0107cie mnie!<\/span><\/span><\/p>\n

***<\/span><\/span><\/p>\n

D\u017awi\u0119k g\u0142osu odbijaj\u0105cego si\u0119 echem w jego g\u0142owie obudzi\u0142 Misao.<\/span><\/span><\/p>\n

Po\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119k\u0119 na swoim czole.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego serce wali\u0142o jak oszala\u0142e.<\/span><\/span><\/p>\n

Widzia\u0142 nieznajomy sufit. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej przypomnia\u0142y mu si\u0119 wydarzenia poprzedniego dnia i niepewnie zerkn\u0105\u0142 w bok.<\/span><\/span><\/p>\n

Ujrza\u0142 tam twarz m\u0119\u017cczyzny, przystojn\u0105 i zatopion\u0105 w g\u0142\u0119bokim \u015bnie. Westchn\u0105\u0142 z ulg\u0105. <\/span><\/span>P<\/span><\/span>oczucie bezsilno\u015bci nadal go nie opu\u015bci\u0142o. Misao delikatnie przesun\u0105\u0142 si\u0119, by po\u0142o\u017cy\u0107 g\u0142ow\u0119 na piersi m\u0119\u017cczyzny.<\/span><\/span><\/p>\n

By\u0142 taki ciep\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

Serce Misao wype\u0142ni\u0142o si\u0119 jego ciep\u0142em. Chcia\u0142 obejmowa\u0107 Masaomiego i by\u0107 przez niego obejmowanym.<\/span><\/span><\/p>\n

Z\u0142o\u017cy\u0142 delikatny poca\u0142unek na materiale kimona m\u0119\u017cczyzny, \u017ceby powstrzyma\u0107 samotne <\/span><\/span>westchnienie<\/span><\/span>, kt\u00f3re narasta\u0142o w jego gardle. Opu\u015bci\u0142 dr\u017c\u0105ce powieki. Po chwili poczu\u0142, jak d\u0142o\u0144 zacz\u0119\u0142a powoli przeczesywa\u0107 jego w\u0142osy, a kiedy przysun\u0105\u0142 si\u0119 bli\u017cej m\u0119\u017cczyzny, to Masaomi obj\u0105\u0142 go ramieniem. <\/span><\/span><\/p>\n

Misao zerkn\u0105\u0142 w g\u00f3r\u0119, obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce obudzi\u0142 drugiego m\u0119\u017cczyzn\u0119. Ale jego oczy pozosta\u0142y zamkni\u0119te, a twarz spokojna.<\/span><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

[\/vc_column_text][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_custom_heading text=”T\u0142umaczenie: Ashi” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:right|color:%23397ead” google_fonts=”font_family:Alegreya%20SC%3Aregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column width=”1\/6″]

[vc_btn title=”Pobierz” color=”inverse” size=”xs” link=”url:https%3A%2F%2Fdrive.google.com%2Fopen%3Fid%3D1CNBWgqj_3BY5GIsJctkwHcYtQyalFrvk|||”][vc_raw_html css=”.vc_custom_1561164035875{padding-top: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”]JTVCc2MlMjBuYW1lJTNEJTIyV0FURVJ0b2MlMjIlNUQ=[\/vc_raw_html]<\/div>
<\/div><\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text] Tego dnia wia\u0142 silny wiatr. Siedz\u0105c w rikszy, kt\u00f3ra zatrzyma\u0142a Continue Reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_pvb_checkbox_block_on_post":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[12],"tags":[],"class_list":["post-512","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-girou-no-koimizu","no-post-thumbnail","no-read-more-tag","no-sticky","entry"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/512","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=512"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/512\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":513,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/512\/revisions\/513"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=512"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=512"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=512"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}