[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n
Zostali wezwani na spotkanie, zanim dziewczyny wysz\u0142y na ulice, by przyci\u0105ga\u0107 klient\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n Przechodz\u0105c przez zas\u0142oni\u0119te kotar\u0105 drzwi, Misao dotar\u0142 do szerokiego podw\u00f3rka wype\u0142nionego s\u0142u\u017c\u0105cymi. Kazushi by\u0142 obok niego, nieudolnie co chwil\u0119 powstrzymuj\u0105c ziewni\u0119cia. Czasami Misao tak\u017ce jakie\u015b si\u0119 wyrwa\u0142o. <\/span><\/span><\/p>\n R\u00f3\u017cne dziewczyny sta\u0142y na kru\u017cganku na pierwszym pi\u0119trze. Niekt\u00f3re opiera\u0142y si\u0119 o filary, a inne dopiero co wysz\u0142y z k\u0105pieli i ubrane by\u0142y w szlafroki. Nie obchodzi\u0142o ich, jak si\u0119 w danej chwili prezentuj\u0105. Kierownik wielokrotnie wymierzy\u0142 im klapsa i krzycza\u0142, by si\u0119 ogarn\u0119\u0142y, ale \u017cadna z nich nie mia\u0142a ochoty sta\u0107 na baczno\u015b\u0107 o tak wczesnej porze. <\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Wiem, \u017ce niekt\u00f3re z Was pracowa\u0142y do p\u00f3\u017ana, wi\u0119c dzi\u0119kuj\u0119 za wasze po\u015bwi\u0119cenie.<\/span><\/span><\/p>\n Kobieta siedz\u0105ca obok w\u0142a\u015bciciela czystym i w\u0142adczym tonem rzuci\u0142a wyzwanie kierownikowi. Mia\u0142a orze\u017awiaj\u0105ce rysy twarzy i wygl\u0105da\u0142a jakby by\u0142a po trzydziestce. Jej w\u0142osy by\u0142y upi\u0119te w zachodnim stylu, ale mia\u0142a na sobie stateczne kimono w odcieniach fioletu, przepasane pasem obi z motywem bambusowym. Ale i tak to jej twarz najbardziej przykuwa\u0142a wzrok, b\u0119d\u0105c tak ostentacyjn\u0105, jak r\u00f3\u017ca zachodu.<\/span><\/span><\/p>\n W\u0142a\u015bciciel wygl\u0105da\u0142, jakby ju\u017c od jakiego\u015b czasu by\u0142 w dobrym humorze. Odchrz\u0105kn\u0105\u0142, by przyku\u0107 uwag\u0119 innych.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Jak dobrze wiecie, pani herbaciarni Oumi ostatnio by\u0142a nieobecna.<\/span><\/span><\/p>\n Szcz\u0119ka w\u0142a\u015bciciela zacisn\u0119\u0142a si\u0119 lekko, kiedy zaadresowa\u0142 wszystkich wok\u00f3\u0142. Jego \u017cona znosi\u0142a ci\u0119\u017car zajmowania si\u0119 sprawami herbaciarni, ale ostatnio by\u0142a przykuta do \u0142\u00f3\u017cka, wi\u0119c zosta\u0142a w posiad\u0142o\u015bci poza dzielnic\u0105 przyjemno\u015bci. W\u0142a\u015bciciel ju\u017c od jakiego\u015b czasu przymierza\u0142 si\u0119 do og\u0142oszenia tego, \u017ce jej nast\u0119pc\u0105 b\u0119dzie kobieta, kt\u00f3ra teraz siedzia\u0142a obok niego.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Na pewno ju\u017c o tym wiecie, ale to jest pani Gikuyo, kt\u00f3ra zatrzyma si\u0119 u nas na jaki\u015b czas, by nam pom\u00f3c.<\/span><\/span><\/p>\n Twarz w\u0142a\u015bciciela rozja\u015bni\u0142a si\u0119, kiedy przedstawi\u0142 kobiet\u0119. W przeciwie\u0144stwie do niego Gikuyo nawet si\u0119 nie u\u015bmiechn\u0119\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n Misao spojrza\u0142 w jej oczy i w tamtej chwili zdecydowa\u0142, \u017ce lepiej unika\u0107 tej silnej kobiety. Nie mia\u0142 wyboru i musia\u0142 obdarzy\u0107 j\u0105 mi\u0142ym u\u015bmiechem. Gikuyo mierzy\u0142a go wzrokiem od st\u00f3p do g\u0142\u00f3w, tak jakby stara\u0142a si\u0119 oceni\u0107 jego warto\u015b\u0107. Po chwili przechyli\u0142a g\u0142ow\u0119 na bok i wyra\u017anie parskn\u0119\u0142a pe\u0142nym drwiny \u015bmiechem. <\/span><\/span><\/p>\n Misao a\u017c si\u0119 zatrz\u0105s\u0142 ze z\u0142o\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Stara wied\u017ama \u2013 wyszepta\u0142 jadowicie.<\/span><\/span><\/p>\n Ramiona Kazushiego dr\u017ca\u0142y z rozbawienia, ale kiedy Misao spojrza\u0142 na niego morderczym wzrokiem, to ten spojrza\u0142 si\u0119 niewinnie na niebo.<\/span><\/span><\/p>\n ***<\/span><\/span><\/p>\n Brz\u0119k dzwonka by\u0142 ich sygna\u0142em, wi\u0119c dziewczyny, kt\u00f3re wychodzi\u0142y na ulice, szybko sprawdzi\u0142y swoje buty. Ten d\u017awi\u0119k mia\u0142 poinformowa\u0107 przechodni\u00f3w, \u017ce w herbaciarni rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 kolejny dzie\u0144 pracy.<\/span><\/span><\/p>\n Dziewczyny niemaj\u0105ce jeszcze \u017cadnych klient\u00f3w na dzisiejsz\u0105 noc wysz\u0142y na ganek, kt\u00f3ry nazywa\u0142y swoim biurem i usiad\u0142y w rz\u0105dku. Biuro otwarte by\u0142o na ulic\u0119, ale zosta\u0142o oddzielone od niej papierowym parawanem. Kobiety przybra\u0142y r\u00f3\u017cne eleganckie pozy, tak \u017ceby ich cienie odbija\u0142y si\u0119 na materiale dzi\u0119ki stoj\u0105cym za nimi wielkim latarniom.<\/span><\/span><\/p>\n Dziewczyny, kt\u00f3re ju\u017c wcze\u015bniej by\u0142y z kim\u015b um\u00f3wione, wysz\u0142y z burdelu, by spotka\u0107 swoich klient\u00f3w. Ta podr\u00f3\u017c by\u0142a nazywana byciem \u201ena drodze\u201d.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Misao! Misao!<\/span><\/span><\/p>\n W\u0142a\u015bciciel zawo\u0142a\u0142 nagle Misao, kiedy ten zmierza\u0142 na drugie pi\u0119tro.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Tak?<\/span><\/span><\/p>\n M\u0142odzieniec zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c wspi\u0105\u0107 si\u0119 na p\u00f3\u0142pi\u0119tro, wi\u0119c leniwie wr\u00f3ci\u0142 na d\u00f3\u0142. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce w\u0142a\u015bcicielowi takie tempo si\u0119 nie podoba\u0142o, bo staruszek podbieg\u0142 do niego i chwyci\u0142 go za rami\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Pan Sakai wraca! \u2013 oznajmi\u0142 rado\u015bnie, ci\u0105gn\u0105c Misao na podw\u00f3rze.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 A on przypadkiem nie poszed\u0142 na emerytur\u0119?<\/span><\/span><\/p>\n G\u0142os Misao by\u0142 odrobin\u0119 gorzki, kiedy zada\u0142 to pytanie.<\/span><\/span><\/p>\n Sakai to ten klient, kt\u00f3ry by\u0142 dla niego mi\u0142y. Autorytet medycyny s\u0105dowej. Teraz kiedy osi\u0105gn\u0105\u0142 sze\u015b\u0107dziesi\u0105ty rok swojego \u017cycia, to zrezygnowa\u0142 z pracy i prowadzi\u0142 sielankowe \u017cycie na emeryturze. Przez kilka lat Sakai by\u0142 ich najlepszym klientem, ale przez ostatnie kilka miesi\u0119cy mia\u0142 problemy z kr\u0119gos\u0142upem, wi\u0119c od dawna do nich nie zagl\u0105da\u0142. Je\u015bli ich stary klient z ogromnymi wp\u0142ywami mia\u0142 zamiar powr\u00f3ci\u0107, to nic dziwnego, \u017ce w\u0142a\u015bciciel prawie ta\u0144czy\u0142 ze szcz\u0119\u015bcia.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Wys\u0142a\u0142em do niego Ukigumo, a ty masz go powita\u0107 przed oczekuj\u0105cymi dziewczynami. Zrozumiano?<\/span><\/span><\/p>\n W\u0142a\u015bciciel zszed\u0142 na d\u00f3\u0142 i znikn\u0105\u0142 za zas\u0142oni\u0119tymi kotar\u0105 drzwiami. Misao czeka\u0142 przy wej\u015bciu, tak jak mu rozkazano, dop\u00f3ki nie zobaczy\u0142 kierownika nios\u0105cego latarni\u0119 z nazw\u0105 herbaciarni, kt\u00f3ry prowadzi\u0142 rz\u0105d ludzi. Tu\u017c za nim, opieraj\u0105c si\u0119 na lasce, szed\u0142 Sakai. Na g\u0142owie mia\u0142 melonik, a jego cia\u0142o zakrywa\u0142o kr\u00f3tkie m\u0119skie kimono po\u0142\u0105czone z lu\u017anymi spodniami i dwie kurtki. Za nim sz\u0142y dziewczyny nios\u0105ce latarnie oznaczone literk\u0105 \u201eU\u201d zapisan\u0105 w okr\u0119gu, a nast\u0119pnie nadesz\u0142a Ukigumo ubrana w sw\u00f3j najlepszy str\u00f3j i otoczona wianuszkiem pokoj\u00f3wek.<\/span><\/span><\/p>\n Kiedy dotarli do bram domu, to Misao sk\u0142oni\u0142 si\u0119 i odchyli\u0142 kotar\u0119 na bok.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Wspaniale znowu pana widzie\u0107. \u2013 Podchodz\u0105c bli\u017cej, powita\u0142 staruszka i skromnie zni\u017cy\u0142 wzrok.<\/span><\/span><\/p>\n Sakai zatrzyma\u0142 si\u0119 w drzwiach i zerkn\u0105\u0142 na Misao. Jego bia\u0142a broda przypomina\u0142a t\u0105, kt\u00f3r\u0105 mog\u0142a pochwali\u0107 si\u0119 g\u00f3rska koza.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Pewnie my\u015bla\u0142e\u015b, \u017ce ju\u017c mi si\u0119 umar\u0142o, co? Nie jestem jeszcze taki stary!<\/span><\/span><\/p>\n Jego oczy b\u0142yska\u0142y szcz\u0119\u015bliwie.<\/span><\/span><\/p>\n Misao cieszy\u0142 si\u0119, \u017ce w staruszek nie straci\u0142 z wiekiem swojej weso\u0142o\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Na pewno pojawi\u0119 si\u0119 na pa\u0144skiej stypie \u2013 odpowiedzia\u0142 mu z szelmowskim u\u015bmiechem.<\/span><\/span><\/p>\n Rubaszny \u015bmiech Sakaia rozbrzmia\u0142 w powietrzu i m\u0119\u017cczyzna wszed\u0142 na podw\u00f3rze. Ukigumo po\u015bpieszy\u0142a za nim razem z Sazu, swoj\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 pokoj\u00f3wk\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Chod\u017a za mn\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n Nowa zarz\u0105dzaj\u0105ca, Gikuyo, powita\u0142a Sakaia na podw\u00f3rzu i odebra\u0142a od niego lask\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ojej. \u2013 Sakai uwa\u017cnie przyjrza\u0142 si\u0119 kobiecie, po czym zamruga\u0142 niewyra\u017anie. \u2013 Kolejna twarz, kt\u00f3rej nie widzia\u0142em od lat.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Dzisiaj rozpocz\u0119\u0142am prac\u0119 jako zarz\u0105dca herbaciarni. Nazywam si\u0119 Gikuyo i wspaniale pana pozna\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Sk\u0142oni\u0142a si\u0119, a m\u0119\u017cczyzna odpowiedzia\u0142 na to kiwni\u0119ciem g\u0142owy. Z trudem wspi\u0105\u0142 si\u0119 na platform\u0119, sapi\u0105c z wysi\u0142ku.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Prosz\u0119 pana! Czy wszystko jest w porz\u0105dku?<\/span><\/span><\/p>\n Sazu podbieg\u0142a do Sakaia i przechyli\u0142a g\u0142ow\u0119. M\u0119\u017cczyzna musia\u0142 uzna\u0107 to za zabawne, bo tylko si\u0119 za\u015bmia\u0142 i poklepa\u0142 j\u0105 po g\u0142owie. Dziewczynce bardzo si\u0119 to spodoba\u0142o, wi\u0119c u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 szeroko.<\/span><\/span><\/p>\n Misao przygl\u0105da\u0142 si\u0119 tej wymianie k\u0105tem oka, kiedy przywi\u0105zywa\u0142 kawa\u0142ki sznurka do odzie\u017cy klient\u00f3w wisz\u0105cej w szatni. Kiedy Sakai z\u0142apa\u0142 Sazu za d\u0142onie, by porwa\u0107 j\u0105 do ta\u0144ca, to przypomnia\u0142a mu si\u0119 identyczna scena z jego w\u0142asnej m\u0142odo\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n Od ich pierwszego spotkania min\u0119\u0142o ju\u017c ponad dziesi\u0119\u0107 lat, ale staruszek si\u0119 w og\u00f3le nie zmieni\u0142. Zawsze, kiedy Misao go spotyka\u0142, by\u0142 beztroskim m\u0119\u017cczyzn\u0105 unosz\u0105cym si\u0119 w powietrzu jak nieprzenikniona chmura, kt\u00f3ra cieszy\u0142a si\u0119 ka\u017cd\u0105 chwil\u0105. <\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Chod\u017a tutaj, Misao. <\/span><\/span><\/p>\n Sakai przywo\u0142a\u0142 go do siebie, kiedy zacz\u0105\u0142 wchodzi\u0107 po schodach. Chcia\u0142, by m\u0142odzieniec towarzyszy\u0142 mu do sali herbacianej. <\/span><\/span><\/p>\n Misao spojrza\u0142 na Gikuyo, czekaj\u0105c na jej aprobat\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Pan Sakai o ciebie prosi \u2013 powiedzia\u0142a i przytakn\u0119\u0142a, wi\u0119c Misao wspi\u0105\u0142 si\u0119 na g\u00f3r\u0119 za Ukigumo.<\/span><\/span><\/p>\n Tam, gdzie by\u0142 ten staruszek, zawsze by\u0142o pe\u0142no \u015bpiewu, picia i ha\u0142asu. Poza Ukigumo, kt\u00f3ra by\u0142a jego oficjalnym towarzystwem na ten wiecz\u00f3r, wiele dziewczyn pojawia\u0142o si\u0119, by go zabawia\u0107. Kiedy kto\u015b wspomnia\u0142, \u017ce ma ochot\u0119 zje\u015b\u0107 makaron, to kto\u015b inny zaproponowa\u0142 zam\u00f3wienie sushi i s\u0142u\u017c\u0105cy przynosili wystarczaj\u0105co du\u017co jedzenia, by nakarmi\u0107 nawet dziesi\u0119\u0107 os\u00f3b. Jeden ze s\u0142u\u017c\u0105cych zawo\u0142a\u0142 Ukigumo w trakcie tego wszystkiego, wi\u0119c wysz\u0142a razem ze swoj\u0105 pokoj\u00f3wk\u0105. Ale Sakaia taka drobnostka nie zasmuci\u0142a i ko\u0144ca celebracji nie by\u0142o nawet wida\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Kiedy Ukigumo nareszcie wr\u00f3ci\u0142a, to zd\u0105\u017cyli ju\u017c opr\u00f3\u017cni\u0107 kilka butelek wina. <\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Widz\u0119, \u017ce jak zwykle jeste\u015b zaj\u0119ta! \u2013 za\u017cartowa\u0142 sobie z niej Sakai, kiedy usiad\u0142a obok niego.<\/span><\/span><\/p>\n Herbaciarnia Oumi by\u0142a do\u015b\u0107 unikatowa w zachodniej dzielnicy czerwonych latarni, poniewa\u017c kurtyzany w\u0119drowa\u0142y. Oznacza\u0142o to, \u017ce w ci\u0105gu jednej nocy odwiedza\u0142y tyle samo r\u00f3\u017cnych pokoi, co dziewczyny ni\u017csze rang\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie by\u0142oby mnie tutaj, gdyby nie ty. \u2013 Ukigumo za\u015bmia\u0142a si\u0119, skromnie spuszczaj\u0105c wzrok. Nonszalancko wyci\u0105gn\u0119\u0142a r\u0119k\u0105, a Misao, kt\u00f3ry domy\u015bli\u0142 si\u0119, o co jej chodzi, szybko poda\u0142 jej butelk\u0119 wina. Jej palce popie\u015bci\u0142y przez chwil\u0119 jego d\u0142o\u0144, po czym zacisn\u0119\u0142y si\u0119 na butelce jak bia\u0142a rybka, kt\u00f3ra wok\u00f3\u0142 niej ta\u0144czy\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n Ze wszystkich dziewczyn mieszkaj\u0105cych w herbaciarni, jedynie Ukigumo posiada\u0142a wewn\u0119trzne pi\u0119kno. Pow\u0142oka zewn\u0119trzna nie mia\u0142a znaczenia, je\u015bli dziewczyny nie by\u0142y w stanie opanowa\u0107 sztorm\u00f3w szalej\u0105cych w ich sercach i paskudne emocje pokazywa\u0142y si\u0119 na ich twarzach. Kobiety przebywaj\u0105ce w takim miejscu powoli by\u0142y korumpowane przez tak zgni\u0142e otoczenie. Niekt\u00f3re nie wytrzymywa\u0142y nacisku i zostawia\u0142y za sob\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. A te, kt\u00f3re pokona\u0142y przeciwno\u015bci losu, ju\u017c na zawsze stawa\u0142y si\u0119 spaczone.<\/span><\/span><\/p>\n Ukigumo by\u0142a taka sama jak wtedy, kiedy zosta\u0142a sprzedana w\u0142a\u015bcicielowi \u2013 wype\u0142nia\u0142o j\u0105 morze wewn\u0119trznego pi\u0119kna. Na pierwszy rzut oka wygl\u0105da\u0142a jak gi\u0119tki wiosenny kwiat, kt\u00f3ry ju\u017c zd\u0105\u017cy\u0142 zakwitn\u0105\u0107. W swoim wn\u0119trzu skrywa\u0142a ogromne pok\u0142ady si\u0142y. Po prostu by\u0142a pi\u0119kna na zewn\u0105trz, jak i w \u015brodku.<\/span><\/span><\/p>\n K\u0105tem oka przygl\u0105da\u0142 si\u0119, jak Ukigumo zaserwowa\u0142a Sakaiowi kolejn\u0105 czark\u0119 wina i pomy\u015bla\u0142 o Masaomim. Cho\u0107 tak naprawd\u0119 m\u0119\u017cczyzna od wczoraj nie opuszcza\u0142 jego my\u015bli, ci\u0105gle walcz\u0105c o jego uwag\u0119, ale Misao stara\u0142 si\u0119 o nim nie my\u015ble\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n W jego sercu kry\u0142o si\u0119 wiele rzeczy, z kt\u00f3rymi nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 bezpo\u015brednio zmierzy\u0107. Mi\u0119dzy nimi kry\u0142a si\u0119 rozpacz i jego nadzieje. Wszystko, co mog\u0142o zak\u0142\u00f3ci\u0107 jego delikatn\u0105 r\u00f3wnowag\u0119, zosta\u0142o zamkni\u0119te za cienkimi i \u017ale dopasowanymi drzwiami. Kiedy by\u0142 dzieckiem, to dopiero po opanowaniu tej techniki by\u0142 w stanie przesta\u0107 p\u0142aka\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Och, czy to Kazushi? Ale wyros\u0142e\u015b!<\/span><\/span><\/p>\n Sakai wygl\u0105da\u0142 na zdziwionego, wi\u0119c Misao odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, by tak\u017ce zerkn\u0105\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Kazushi kl\u0119cza\u0142 na korytarzu tu\u017c przy wej\u015bciu do sali. Opar\u0142 d\u0142onie na udach, kiedy sk\u0142oni\u0142 si\u0119 Sakaiowi.<\/span><\/span><\/p>\n Staruszek wzi\u0105\u0142 do r\u0119ki nieu\u017cywan\u0105 czark\u0119 i wyci\u0105gn\u0105\u0142 j\u0105 w stron\u0119 oczekuj\u0105cego m\u0119\u017cczyzny, machaj\u0105c ni\u0105 w g\u00f3r\u0119 i w d\u00f3\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie powinienem\u2026<\/span><\/span><\/p>\n Kazushi powoli wszed\u0142 do pokoju i usiad\u0142 naprzeciwko Sakaia. Chwyci\u0142 w obie r\u0119ce zaoferowane naczynie i pozwoli\u0142 Sakaiowi mu pola\u0107, po czym jednym haustem wypi\u0142 zawarto\u015b\u0107. Poruszy\u0142 g\u0142ow\u0105 tak, jakby prosi\u0142 o dolewk\u0119 i spojrza\u0142 na Misao.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Przyszed\u0142em po\u017cyczy\u0107 Misao.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 To ten m\u0142ody Katsuragi, prawda? \u2013 zapyta\u0142 staruszek z u\u015bmiechem, ale Kazushi \u015bmiej\u0105c si\u0119, zaprzeczy\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie. Spr\u00f3buj zgadn\u0105\u0107 jeszcze raz.<\/span><\/span><\/p>\n Kto to m\u00f3g\u0142by by\u0107? Misao przez kilka chwil przeczesywa\u0142 pami\u0119\u0107, ale szybko przesta\u0142 snu\u0107 domys\u0142y. To\u017csamo\u015b\u0107 klienta nie mia\u0142a znaczenia, bo wszystko i tak odbywa\u0142o si\u0119 w ten sam spos\u00f3b.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Sta\u0142e\u015b si\u0119 popularny \u2013 za\u017cartowa\u0142 Sakai, ale nagle jego oczy si\u0119 rozszerzy\u0142y. \u2013 Och, och, och! Poczekaj chwil\u0119, o czym\u015b zapomnia\u0142em. To pewnie przez m\u00f3j wiek. Ostatnio o wszystkim zapominam. Prosz\u0119, chcia\u0142em ci to podarowa\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Sakai wyci\u0105gn\u0105\u0142 z kieszeni p\u0142aszcza z\u0142o\u017cony wachlarz.<\/span><\/span><\/p>\n Kazushi grzecznie si\u0119 odsun\u0105\u0142, by Misao m\u00f3g\u0142 usi\u0105\u015b\u0107 naprzeciwko staruszka i przyj\u0105\u0107 prezent.<\/span><\/span><\/p>\n Misao roz\u0142o\u017cy\u0142 go, ods\u0142aniaj\u0105c \u015bnie\u017cnobia\u0142e pole z r\u0119cznie malowanymi p\u0142atkami wi\u015bni. By\u0142 bardzo elegancki i naprawd\u0119 wspania\u0142ej jako\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n Sakai wzni\u00f3s\u0142 oba palce wskazuj\u0105ce i zakr\u0119ci\u0142 nimi po obu stronach swojej zadowolonej twarzy.<\/span><\/span><\/p>\n Spe\u0142niaj\u0105c jego \u017cyczenie, Misao zatrzepota\u0142 elegancko wachlarzem przy swojej twarzy, przesuwaj\u0105c palcem wzd\u0142u\u017c wszystkich listw za ka\u017cdym razem, kiedy zakr\u0119ci\u0142 nadgarstkiem, obracaj\u0105c sw\u00f3j prezent. W ko\u0144cu podrzuci\u0142 go w g\u00f3r\u0119 i z\u0142apa\u0142 trzema palcami, przez ca\u0142y czas obserwuj\u0105c rozradowan\u0105 twarz Sakaia.<\/span><\/span><\/p>\n Staruszek u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 szeroko i zaklaska\u0142 z uznaniem.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Pi\u0119knie.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Dzi\u0119kuj\u0119. Za prezent tak\u017ce.<\/span><\/span><\/p>\n Misao uk\u0142oni\u0142 si\u0119 szybko i wsta\u0142. Kazushi ponownie przeprosi\u0142 za przerwanie zabaw i wyprowadzi\u0142 swojego towarzysza z sali. Kiedy wychodzili, to Sakai powiedzia\u0142 do niego:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Mam nadziej\u0119, \u017ce jeszcze wr\u00f3cisz.<\/span><\/span><\/p>\n Stoj\u0105c na korytarzu, Misao ponownie sk\u0142oni\u0142 si\u0119 m\u0119\u017cczy\u017anie.<\/span><\/span><\/p>\n Czu\u0142 si\u0119, jakby jego serce zosta\u0142o oblane wiadrem zimnej wody, ale przytrzyma\u0142 swoje uczucia na wodzy i podszed\u0142 do Kazushiego, kt\u00f3ry sta\u0142 po drugiej stronie korytarza.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Kto to? \u2013 zapyta\u0142 Misao bez ogr\u00f3dek.<\/span><\/span><\/p>\n Kazushi podszed\u0142 bli\u017cej, wi\u0119c nastawi\u0142 ucha.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Towa.<\/span><\/span><\/p>\n