[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n
Dopiero po po\u0142udniu, gdy obaj wr\u00f3cili ju\u017c do rzeczywisto\u015bci, Ruan Nanzhu domy\u015bli\u0142 si\u0119, \u017ce Lin Qiushi najprawdopodobniej odkry\u0142 jego ma\u0142y sekret.<\/span><\/span><\/p>\n Ruan Nanzhu nie mia\u0142 nic do roboty tego dnia i czyta\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119 na balkonie. A kiedy znalaz\u0142 interesuj\u0105cy fragment, przeczyta\u0142 go na g\u0142os partnerowi.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Gdy d\u0142ugo spogl\u0105dasz w otch\u0142a\u0144, otch\u0142a\u0144 r\u00f3wnie\u017c wpatruje si\u0119 w ciebie.<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi przysypia\u0142, ale gdy to us\u0142ysza\u0142, mrukn\u0105\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Czyli wszystko, co zrobisz otch\u0142ani, odbije si\u0119 na tobie?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Na to wygl\u0105da \u2013 odpar\u0142 Ruan Nanzhu, ale nie zastanawia\u0142 si\u0119 nad tym zbyt d\u0142ugo i pochyli\u0142 si\u0119, by poca\u0142owa\u0107 go w usta.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 To mo\u017ce powinienem rozpi\u0105\u0107 rozporek i skierowa\u0107 go w twoj\u0105 stron\u0119\u2026 \u2013 powiedzia\u0142 zamy\u015blony Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ruan Nanzhu na chwil\u0119 znieruchomia\u0142, po czym cicho zachichota\u0142. W tym momencie zrozumia\u0142, \u017ce jego ukochany wszystko wie.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Zgadza si\u0119, wi\u0119c powiniene\u015b lepiej traktowa\u0107 swoj\u0105 otch\u0142a\u0144.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Je\u015bli chodzi o dziwactwa w ich \u017cyciu \u2013 pocz\u0105tkowo Lin Qiushi nie zauwa\u017cy\u0142 ich, poniewa\u017c ca\u0142a jego uwaga skupi\u0142a si\u0119 na Ruan Nanzhu. Jednak po jego powrocie wszystko zacz\u0119\u0142o wyp\u0142ywa\u0107 powierzchni\u0119 niczym g\u00f3ry lodowe ukryte w g\u0142\u0119bi morza.<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi wed\u0142ug swoich wspomnie\u0144 kiedy\u015b nie pali\u0142. Nawet je\u015bli nosi\u0142 przy sobie papierosy, to dla wygody, by m\u00f3c pocz\u0119stowa\u0107 wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w. Jednak po odej\u015bciu z pracy ca\u0142kowicie si\u0119 uzale\u017cni\u0142. Potrafi\u0142 wypala\u0107 po kilka paczek dziennie i nie odczuwa\u0142 nic wskazuj\u0105cego na to, \u017ce pali po raz pierwszy.<\/span><\/span><\/p>\n A rodzina, kt\u00f3ra kiedy\u015b by\u0142a zdystansowana, zacz\u0119\u0142a si\u0119 z nim nieustannie kontaktowa\u0107, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce bardzo si\u0119 o niego martwi\u0105. Bai Ming te\u017c \u2013 mia\u0142 by\u0107 dobrym przyjacielem Ruan Nanzhu, ale teraz zachowywa\u0142 si\u0119, jakby zna\u0142 Lin Qiushiego od lat\u2026<\/span><\/span><\/p>\n Przyj\u0105\u0142 to wszystko bez zag\u0142\u0119biania si\u0119 w szczeg\u00f3\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n Odpowiedzi na niekt\u00f3re pytania nie by\u0142y a\u017c tak wa\u017cne. Dop\u00f3ki Ruan Nanzhu by\u0142 u jego boku, czu\u0142, \u017ce to wystarczy. A je\u015bli chodzi o to, kim by\u0142 Ruan Nanzhu…<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 i chwyci\u0142 go za p\u0142atek ucha.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Kochany, kim ty w\u0142a\u015bciwie jeste\u015b? \u2013 wymamrota\u0142 do policzka Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ten oderwa\u0142 si\u0119 od ksi\u0105\u017cki i spojrza\u0142 w jego stron\u0119 z u\u015bmiechem.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Jestem twoj\u0105 herbat\u0105 mleczn\u0105 \u2013 powiedzia\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushiego zatka\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie zapytasz mnie, dlaczego jestem twoj\u0105 herbat\u0105 mleczn\u0105?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi uni\u00f3s\u0142 brew.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ostatnim razem, gdy s\u0142ysza\u0142em ten \u017cart, by\u0142em jeszcze dziewic\u0105. A teraz jestem ju\u017c matk\u0105 tr\u00f3jki dzieci.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Zacz\u0119li si\u0119 \u015bmia\u0107, a atmosfera wype\u0142ni\u0142a si\u0119 uczuciem rado\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n Ruan Nanzhu pocz\u0105tkowo my\u015bla\u0142, \u017ce Lin Qiushi b\u0119dzie dr\u0105\u017cy\u0142 temat, ale ten tylko si\u0119 przeci\u0105gn\u0105\u0142 i wsta\u0142 z \u0142\u00f3\u017cka. Powiedzia\u0142, \u017ce idzie wzi\u0105\u0107 prysznic i na tym zako\u0144czy\u0142 temat.<\/span><\/span><\/p>\n Obserwowa\u0142, jak Lin Qiushi odchodzi, i rozchyli\u0142 usta, wypowiadaj\u0105c kilka s\u0142\u00f3w. Gdyby odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w tym momencie, zobaczy\u0142by Ruan Nanzhu m\u00f3wi\u0105cego mu jedno: \u201eJestem drzwiami\u201d.<\/span><\/span><\/p>\n Jestem drzwiami<\/em>. Zgadza si\u0119. Ruan Nanzhu powiedzia\u0142, \u017ce jest drzwiami.<\/span><\/span><\/p>\n Dwunastymi drzwiami.<\/span><\/span><\/p>\n Prawda by\u0142a jednak taka, \u017ce przed jedenastymi drzwiami nie zdawa\u0142 sobie z tego sprawy. Jego wspomnienia by\u0142y nieskazitelne, jakby naprawd\u0119 by\u0142 przyw\u00f3dc\u0105 Obsydianu. Jakby \u2013 po tym, jak zacz\u0105\u0142 przechodzi\u0107 przez drzwi jako nastolatek, pokonuj\u0105c niezliczone przeszkody i trudno\u015bci, a w ko\u0144cu z wielkim trudem dochodz\u0105c do dziesi\u0105tych drzwi \u2013 by\u0142 zupe\u0142nie normaln\u0105 osob\u0105. Wcze\u015bniej nie mia\u0142 \u017cadnych wspomnie\u0144 dotycz\u0105cych drzwi i by\u0142 g\u0142\u0119boko przekonany, \u017ce jest zwyk\u0142ym cz\u0142owiekiem.<\/span><\/span><\/p>\n Jego niezachwiane przekonanie zosta\u0142o nagle zachwiane w jedenastych drzwiach.<\/span><\/span><\/p>\n Wtedy dni stawa\u0142y si\u0119 coraz d\u0142u\u017csze, a noce coraz kr\u00f3tsze. Czas, kt\u00f3ry Ruan Nanzhu i Lin Qiushi sp\u0119dzali razem, r\u00f3wnie\u017c si\u0119 skraca\u0142. Kiedy noc ju\u017c nie nadesz\u0142a, pomy\u015bla\u0142, \u017ce ju\u017c nigdy nie zobaczy ukochanego i oszala\u0142, szukaj\u0105c klucza i pr\u00f3buj\u0105c uciec, ale zdawa\u0142 sobie te\u017c spraw\u0119, \u017ce pewne rzeczy najwyra\u017aniej wymkn\u0119\u0142y mu si\u0119 spod kontroli\u2026<\/span><\/span><\/p>\n Nie powiedzia\u0142 Lin Qiushiemu, \u017ce widywa\u0142 duchy r\u00f3wnie\u017c w ci\u0105gu dnia. Pocz\u0105tkowo nie chcia\u0142, \u017ceby si\u0119 martwi\u0142. P\u00f3\u017aniej zrozumia\u0142, \u017ce one nie zrobi\u0105 mu krzywdy. Przera\u017caj\u0105ce ghule czai\u0142y si\u0119 na ka\u017cdym rogu i nawet gdy otwiera\u0142 swoj\u0105 walizk\u0119, znajdowa\u0142 w niej ukryt\u0105 przera\u017caj\u0105c\u0105 Hako Onn\u0119 \u2013 cho\u0107 mia\u0142a niewinny wyraz twarzy, gdy Ruan Nanzhu j\u0105 stamt\u0105d wyci\u0105ga\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n Od pocz\u0105tkowego szoku zmieszanego z przera\u017ceniem do zimnego odr\u0119twienia, Ruan Nanzhu prze\u017cy\u0142 w ten spos\u00f3b oko\u0142o p\u00f3\u0142 miesi\u0105ca.<\/span><\/span><\/p>\n Kiedy w pe\u0142ni poj\u0105\u0142, \u017ce nigdy wi\u0119cej nie zobaczy Lin Qiushiego, by\u0142 ju\u017c w stanie zrzuci\u0107 siedz\u0105cego na wezg\u0142owiu \u0142\u00f3\u017cka ducha na pod\u0142og\u0119, m\u00f3wi\u0105c mu lodowato, \u017ceby nie kuca\u0142 nad jego g\u0142ow\u0105, bo w ten spos\u00f3b nie uro\u015bnie wysoki… By\u0107 mo\u017ce mia\u0142 przywidzenia, ale pomy\u015bla\u0142, \u017ce po tym, jak to powiedzia\u0142, upiorzyca wygl\u0105da\u0142a na troch\u0119 skrzywdzon\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n Ruan Nanzhu ze z\u0142o\u015bci\u0105 pomy\u015bla\u0142: Dlaczego czujesz si\u0119 skrzywdzona? Nawet ja nie mia\u0142em okazji poczu\u0107 si\u0119 skrzywdzony!<\/em><\/span><\/span><\/p>\n W tym momencie, cho\u0107 jego \u017cycie stawa\u0142o si\u0119 coraz bardziej nadprzyrodzone, Ruan Nanzhu wci\u0105\u017c by\u0142 kompletnie nie\u015bwiadomy. Nie mia\u0142 poj\u0119cia, co si\u0119 dzieje, a nawet my\u015bla\u0142, \u017ce to drzwi go karz\u0105. Wierzy\u0142 w to, a\u017c pewnego dnia ma\u0142y duszek w czerwieni poprowadzi\u0142 go w pewne miejsce.<\/span><\/span><\/p>\n Kiedy dotar\u0142 na miejsce, natychmiast rozpozna\u0142, \u017ce to mieszkanie, w kt\u00f3rym kiedy\u015b mieszka\u0142 Lin Qiushi. Tyle \u017ce kompleks apartament\u00f3w nie zosta\u0142 jeszcze w pe\u0142ni wybudowany i zamiast cz\u0119\u015bci wsp\u00f3\u0142czesnych budynk\u00f3w sta\u0142y stare bloki.<\/span><\/span><\/p>\n Ten ma\u0142y duch sta\u0142 na pi\u0105tym pi\u0119trze i macha\u0142 do Ruan Nanzhu. M\u0119\u017cczyzna spojrza\u0142 na ni\u0105, marszcz\u0105c brwi.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Pi\u0105te pi\u0119tro? Po co mnie tu przyprowadzi\u0142a\u015b? \u2013 Przyjrza\u0142 si\u0119 uwa\u017cniej upiorowi i z niedowierzaniem doda\u0142: \u2013 Czy ty jeste\u015b Satchan?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Gdy tylko to powiedzia\u0142, ma\u0142y duszek przed nim nie\u015bmia\u0142o si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142… chocia\u017c taka mina na tym okropnie bladym obliczu wcale nie by\u0142a urocza.<\/span><\/span><\/p>\n Ruan Nanzhu chcia\u0142 jak najszybciej opu\u015bci\u0107 te drzwi, ale wci\u0105\u017c nie mia\u0142 klucza. Postanowi\u0142 wi\u0119c spr\u00f3bowa\u0107 ostatniej szansy i poszed\u0142 zobaczy\u0107, co dok\u0142adnie Satchan chcia\u0142a mu pokaza\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Wjecha\u0142 na pi\u0105te pi\u0119tro i skierowa\u0142 si\u0119 do mieszkania na samym ko\u0144cu. Pchn\u0105\u0142 ledwo uchylone drzwi. W \u015brodku nikogo nie by\u0142o, tylko stary, zniszczony telewizor stoj\u0105cy na wezg\u0142owiu \u0142\u00f3\u017cka. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce nadawa\u0142 jaki\u015b program.<\/span><\/span><\/p>\n Wzrok Ruana Nanzhu pad\u0142 na telewizor, a w jego oczach pojawi\u0142 si\u0119 lekki szok. My\u015bla\u0142 nawet, \u017ce ma jakie\u015b zwidy, gdy podbieg\u0142 do ekranu. Dopiero wtedy m\u00f3g\u0142 mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce telewizor rzeczywi\u015bcie pokazuje mu m\u0142odego Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/p>\n Ch\u0142opak szed\u0142 w\u0105sk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105. Obok niego pojawi\u0142y si\u0119 dwie osoby, obie by\u0142y mu znajome \u2013 Xiong Qi i Xiao Ke, kt\u00f3rych spotkali w pierwszych drzwiach. Ruan Nanzhu wstrzyma\u0142 oddech, wpatruj\u0105c si\u0119 w obraz na ekranie.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Gdzie jeste\u015bmy? \u2013 Lin Qiushi wygl\u0105da\u0142 bardzo m\u0142odo, a w jego ciemnych oczach malowa\u0142 si\u0119 strach. Ostro\u017cnie zapyta\u0142: \u2013 Kim jeste\u015bcie?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Obrazy nie przestawa\u0142y si\u0119 odtwarza\u0107. W telewizji pokazano, jak Lin Qiushi przeszed\u0142 pierwsze drzwi bez Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n Opuszki palc\u00f3w m\u0119\u017cczyzny dotkn\u0119\u0142y lodowatego ekranu, delikatnie muskaj\u0105c policzek Lin Qiushiego przez szyb\u0119. Nawet tak m\u0142ody by\u0142 niezwykle urzekaj\u0105co-czaruj\u0105cy.<\/span><\/span><\/p>\n By\u0142 niczym surowa, nieodkryta ruda \u2013 ka\u017cdy, kto zna\u0142 jej prawdziw\u0105 warto\u015b\u0107, m\u00f3g\u0142 dostrzec, \u017ce w jej wn\u0119trzu kryj\u0105 si\u0119 ol\u015bniewaj\u0105ce skarby.<\/span><\/span><\/p>\n Taki m\u0105dry, odwa\u017cny i spokojny. Kto\u015b, kto by\u0142 mi\u0142y, ale mia\u0142 sw\u00f3j limit \u2013 Ruan Nanzhu uwa\u017ca\u0142, \u017ce w ka\u017cdych okoliczno\u015bciach jego ukochany wci\u0105\u017c skupia\u0142 na sobie ca\u0142\u0105 uwag\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n Program telewizyjny sta\u0142 si\u0119 show, a wszystko kr\u0119ci\u0142o si\u0119 wok\u00f3\u0142 Lin Qiushiego. O tym, jak wchodzi\u0142 przez drzwi, jak pozna\u0142 grup\u0119 przyjaci\u00f3\u0142, jak przej\u0105\u0142 Obsydian…<\/span><\/span><\/p>\n Ruan Nanzhu obsesyjnie si\u0119 temu przygl\u0105da\u0142. Zacz\u0105\u0142 si\u0119 nawet zastanawia\u0107, dlaczego nie m\u00f3g\u0142 mu w tym wszystkim towarzyszy\u0107. Gdyby tylko m\u00f3g\u0142 by\u0107 z nim, jakie\u017c to by\u0142oby cudowne do\u015bwiadczenie\u2026 A potem z powrotem si\u0119 ockn\u0105\u0142, zauwa\u017caj\u0105c, \u017ce dzieje si\u0119 co\u015b dziwnego.<\/span><\/span><\/p>\n By\u0142 u boku Lin Qiushiego i przeszed\u0142 z nim pr\u00f3b\u0119 jedenastych drzwi. W takim razie, dlaczego akurat teraz przysz\u0142a mu do g\u0142owy taka my\u015bl?<\/span><\/span><\/p>\n Ruan Nanzhu wyczu\u0142, \u017ce co\u015b jest nie tak.<\/span><\/span><\/p>\n A to poczucie pog\u0142\u0119bia\u0142o si\u0119 wraz z kolejnymi minutami odtwarzanego materia\u0142u niczym niepowstrzymana pandemia.<\/span><\/span><\/p>\n Zobaczy\u0142 rodzin\u0119 Lin Qiushiego i zauwa\u017cy\u0142, \u017ce ich interakcje by\u0142y dok\u0142adnie takie same, jakie on mia\u0142 ze swoimi krewnymi. Widzia\u0142 nawet Bai Minga, kt\u00f3ry powinien by\u0107 jego przyjacielem. W telewizji jednak by\u0142 on praktycznie bratem Lin Qiushiego…<\/span><\/span><\/p>\n Jego ukochany powoli dorasta\u0142. Sta\u0142 si\u0119 doros\u0142ym, dojrza\u0142ym m\u0119\u017cczyzn\u0105. Ludzie wok\u00f3\u0142 niego pojawiali si\u0119 i znikali, ale jego pocz\u0105tkowa determinacja nigdy nie os\u0142ab\u0142a, jakby \u017cadna ciemno\u015b\u0107, kt\u00f3ra go ogarn\u0119\u0142a, nie mog\u0142a pozostawi\u0107 nawet cienia.<\/span><\/span><\/p>\n Po trzech dniach i trzech nocach nieustannych obserwacji Ruan Nanzhu w ko\u0144cu co\u015b sobie u\u015bwiadomi\u0142… Nie zachowywa\u0142 si\u0119 jak cz\u0142owiek.<\/span><\/span><\/p>\n Nie odpoczywa\u0142 przez trzy dni, ale nie czu\u0142 g\u0142odu. Nie czu\u0142 si\u0119 te\u017c zm\u0119czony. Nadal by\u0142 pe\u0142en energii i utrzymywa\u0142 optymaln\u0105 form\u0119. Czas nie mia\u0142 dla niego znaczenia.<\/span><\/span><\/p>\n Duch, kt\u00f3ry go tu przyprowadzi\u0142, kucn\u0105\u0142 obok niego i wpatrywa\u0142 si\u0119 w niego wielkimi oczami.<\/span><\/span><\/p>\n Ruan Nanzhu pocz\u0105tkowo odnosi\u0142 si\u0119 do niej z rezerw\u0105, ale p\u00f3\u017aniej zacz\u0105\u0142 si\u0119 irytowa\u0107. <\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Po co mi to pokazujesz? Chcesz mi powiedzie\u0107, \u017ce nie jestem cz\u0142owiekiem?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Satchan przekr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0119 i nic nie powiedzia\u0142a, wci\u0105\u017c si\u0119 w niego wpatruj\u0105c.<\/span><\/span><\/p>\n Ruan Nanzhu mia\u0142 jeszcze co\u015b do powiedzenia, ale Satchan wskaza\u0142a palcem na ekran, daj\u0105c mu do zrozumienia, \u017ce powinien ogl\u0105da\u0107 dalej.<\/span><\/span><\/p>\n Pomy\u015bla\u0142, \u017ce gorzej ju\u017c by\u0107 nie mo\u017ce, wi\u0119c wyj\u0105tkowo si\u0119 jej pos\u0142ucha. Nie m\u00f3g\u0142 odej\u015b\u0107 i nie m\u00f3g\u0142 zobaczy\u0107 Lin Qiushiego \u2013 nie mia\u0142o \u017cadnego znaczenia, co teraz zrobi.<\/span><\/span><\/p>\n Ruan Nanzhu obserwowa\u0142 wi\u0119c, jak czas Lin Qiushiego up\u0142ywa.<\/span><\/span><\/p>\n By\u0142 niczym podgl\u0105dacz, zagl\u0105daj\u0105cy w ka\u017cdy zak\u0105tek jego \u017cycia od pierwszych drzwi. Widzia\u0142, jak Lin Qiushi p\u0142acze i jak si\u0119 \u015bmieje. Widzia\u0142 jego promienny u\u015bmiech, gdy zawiera\u0142 nowe znajomo\u015bci, patrzy\u0142, jak bezg\u0142o\u015bnie szlocha, gdy traci\u0142 bliskiego przyjaciela. Czas p\u0142yn\u0105\u0142 powoli, a Ruan Nanzhu, kt\u00f3ry nie potrzebowa\u0142 odpoczynku, straci\u0142 ju\u017c wszelkie poj\u0119cie o tym, co si\u0119 dzieje.<\/span><\/span><\/p>\n Na koniec obrazy uleg\u0142y zdecydowanej zmianie.<\/span><\/span><\/p>\n Ruan Nanzhu obserwowa\u0142, jak Lin Qiushi wkracza przez dwunaste drzwi, a gdy sceneria si\u0119 zmieni\u0142a, pojawi\u0142 si\u0119 w znajomym, wynaj\u0119tym mieszkaniu.<\/span><\/span><\/p>\n W tym samym czasie jego otoczenie r\u00f3wnie\u017c si\u0119 zmieni\u0142o. Antyczny wystr\u00f3j znikn\u0105\u0142, zamieniaj\u0105c si\u0119 w mieszkanie jego ukochanego.<\/span><\/span><\/p>\n W telewizji Lin Qiushi spa\u0142 g\u0142\u0119boko, a obok niego pojawi\u0142 si\u0119 cie\u0144. Nie mia\u0142 \u017cadnego wyra\u017anego kszta\u0142tu, b\u0119d\u0105c jedynie bezkszta\u0142tn\u0105 k\u0119pk\u0105 ciemno\u015bci. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 palec i bardzo ostro\u017cnie dotkn\u0105\u0142 policzka m\u0119\u017cczyzny. Przesun\u0105\u0142 si\u0119 od czo\u0142a, przez nos, po usta, niezwykle delikatnie, jakby ba\u0142 si\u0119 obudzi\u0107 \u015bpi\u0105cego Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/p>\n Wtedy kszta\u0142t cienia zacz\u0105\u0142 si\u0119 zmienia\u0107. Czer\u0144 si\u0119 wycofa\u0142a, a kszta\u0142tem coraz bardziej zacz\u0105\u0142 przypomina\u0107 cz\u0142owieka, a\u017c w pewnym momencie wygl\u0105da\u0142 zupe\u0142nie jak Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/p>\n Jednak cie\u0144 najwyra\u017aniej nie chcia\u0142 mie\u0107 tej samej twarzy i szybko zmieni\u0142 sw\u00f3j wygl\u0105d. W chwili, gdy zdecydowa\u0142 si\u0119 na ostateczn\u0105 form\u0119, Ruan Nanzhu, kt\u00f3ry obserwowa\u0142 to wszystko przez ekran, za\u015bmia\u0142 si\u0119 gorzko \u2013 wygl\u0105da\u0142 dok\u0142adnie tak samo jak on.<\/span><\/span><\/p>\n Zgadza si\u0119. Cieniem by\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n Gdyby to by\u0142 ktokolwiek inny, widok ten m\u00f3g\u0142by doprowadzi\u0107 go do szale\u0144stwa, ale on zachowa\u0142 spok\u00f3j. Szczerze m\u00f3wi\u0105c, obserwuj\u0105c \u017cycie Lin Qiushiego w ostatnich dniach, ju\u017c si\u0119 tego domy\u015bli\u0142. Tyle \u017ce teraz, gdy widzia\u0142 to na w\u0142asne oczy, wci\u0105\u017c by\u0142o to dla niego szokuj\u0105ce.<\/span><\/span><\/p>\n W telewizorze Ruan Nanzhu u\u015bmiecha\u0142 si\u0119 t\u0119sknie do Lin Qiushiego. Potem zacz\u0105\u0142 blakn\u0105\u0107, znikaj\u0105c z pokoju.<\/span><\/span><\/p>\n A gdy Lin Qiushi obudzi\u0142 si\u0119 nast\u0119pnego ranka, pierwsz\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 odkry\u0142, by\u0142o to, \u017ce Kasztan nie pozwala mu si\u0119 dotkn\u0105\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Kot, kt\u00f3ry by\u0142 do niego niezwykle przywi\u0105zany, sykn\u0105\u0142 i nastroszy\u0142 futro, jakby w og\u00f3le go nie rozpozna\u0142. A koci niewolnik Lin Qiushi, widz\u0105c co\u015b takiego, kompletnie nie wiedzia\u0142, co zrobi\u0107. W obliczu futrzaka siedz\u0105cego wysoko na regale z tak pogardliwym wyrazem twarzy m\u00f3g\u0142 jedynie wyj\u0119cze\u0107:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Kasztan, czemu ju\u017c nie chcesz tatusia? Kasztan?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Gdy Ruan Nanzhu zobaczy\u0142 Lin Qiushiego w takim stanie, jego ramiona zacz\u0119\u0142y dr\u017ce\u0107, a potem z piersi wyrwa\u0142 mu si\u0119 serdeczny rechot. Wiedzia\u0142, \u017ce ich historia w\u0142a\u015bnie si\u0119 zaczyna\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n Rzeczywi\u015bcie, kilka dni p\u00f3\u017aniej m\u0119\u017cczyzna otworzy\u0142 drzwi.<\/span><\/span><\/p>\n