[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n
Lin Qiushi posiedzia\u0142 jeszcze chwil\u0119, po czym wsta\u0142, \u017ceby odej\u015b\u0107. Cheng Qianli spogl\u0105da\u0142 na niego, wyra\u017anie nie chc\u0105c, by sobie poszed\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ju\u017c wychodzisz? Nie zostaniesz na obiad? Moja mama zaraz wr\u00f3ci\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Wyraz twarzy Lin Qiushi sta\u0142 si\u0119 nieco zirytowany.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Twoja mama wyrzuci mnie, jak tylko mnie zobaczy!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Kt\u00f3ry rodzic by\u0142by zadowolony, widz\u0105c w domu dziwaka? Tylko Cheng Qianli, ten ma\u0142y g\u0142upek z pust\u0105 g\u0142ow\u0105, przyj\u0105\u0142by do domu zupe\u0142nie obcego cz\u0142owieka i zaprosi\u0142 go na kolacj\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ale nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby\u015b by\u0142 z\u0142ym cz\u0142owiekiem. \u2013 Wyraz twarzy nastolatka by\u0142 bardzo powa\u017cny. \u2013 Niczego nie ukrad\u0142e\u015b\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi, obserwuj\u0105c go, wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 i uszczypn\u0105\u0142 go w policzek, pozostawiaj\u0105c na sk\u00f3rze jaskrawoczerwony \u015blad.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Po co mnie uszczypn\u0105\u0142e\u015b? \u2013 prychn\u0105\u0142 zdziwiony Cheng Qianli.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 \u017beby ci\u0119 troch\u0119 obudzi\u0107. Nie przyprowadzaj ludzi bez powodu do domu. \u2013 Spojrza\u0142 na zegarek i ruszy\u0142 w stron\u0119 drzwi. \u2013 Musz\u0119 i\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Cheng Qianli naprawd\u0119 my\u015bla\u0142, \u017ce od pierwszego wejrzenia nawi\u0105za\u0142 wi\u0119\u017a z t\u0105 osob\u0105, wi\u0119c teraz, gdy Lin Qiushi odchodzi\u0142, by\u0142 wr\u0119cz smutny.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Gdzie mieszkasz? Mog\u0119 wpa\u015b\u0107, kiedy tylko b\u0119d\u0119 mia\u0142 czas?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie, je\u015bli b\u0119dzie okazja, to ci\u0119 znajd\u0119\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n A je\u015bli nie, to mo\u017ce po prostu b\u0119dzie musia\u0142 ca\u0142kowicie zapomnie\u0107 o Cheng Qianlim.<\/span><\/span><\/p>\n Cho\u0107 ch\u0142opak chcia\u0142 powiedzie\u0107 jeszcze wi\u0119cej, Lin Qiushi ju\u017c przepycha\u0142 si\u0119 przez drzwi. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce spieszy\u0142 si\u0119, i cho\u0107 czu\u0142 si\u0119 sentymentalnie, jego kroki nie zatrzyma\u0142y si\u0119 ani na chwil\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n Oczywi\u015bcie on te\u017c chcia\u0142 z nim d\u0142u\u017cej porozmawia\u0107, ale nie mia\u0142 wyj\u015bcia, bo zbli\u017ca\u0142a si\u0119 godzina odlotu. Nie chcia\u0142 sp\u0119dzi\u0107 nocy w obcym mie\u015bcie. I tak zosta\u0142 ju\u017c d\u0142u\u017cej, ni\u017c planowa\u0142, a je\u015bli zostanie jeszcze troch\u0119, na pewno sp\u00f3\u017ani si\u0119 na samolot. W po\u015bpiechu wezwa\u0142 taks\u00f3wk\u0119 i pojecha\u0142 na lotnisko.<\/span><\/span><\/p>\n Jednak po przybyciu na miejsce przywita\u0142a go straszna wiadomo\u015b\u0107 \u2013 jest op\u00f3\u017anienie ze wzgl\u0119du na pogod\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n Sp\u00f3\u017anienia by\u0142y powszechne, ale Lin Qiushi nie m\u00f3g\u0142 sobie pozwoli\u0107 na co\u015b takiego.<\/span><\/span><\/p>\n Zarezerwowany lot mia\u0142 by\u0107 o si\u00f3dmej wieczorem i gdyby wszystko posz\u0142o zgodnie z planem, dotar\u0142by do rodzinnego miasta oko\u0142o dziesi\u0105tej. Doliczaj\u0105c jeszcze drog\u0119 powrotn\u0105, by\u0142by w mieszkaniu oko\u0142o p\u00f3\u0142nocy \u2013 czas i tak by\u0142 napi\u0119ty.<\/span><\/span><\/p>\n Teraz lotnisko poinformowa\u0142o go, \u017ce samolot b\u0119dzie op\u00f3\u017aniony i wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce nie wystartuje przez d\u0142u\u017cszy czas. Siedz\u0105c w terminalu, Lin Qiushi z niepokojem obserwowa\u0142 przesuwaj\u0105c\u0105 si\u0119 wskaz\u00f3wk\u0119 zegara.<\/span><\/span><\/p>\n Kiedy w ko\u0144cu upewni\u0142 si\u0119, \u017ce tego dnia nie uda mu si\u0119 wr\u00f3ci\u0107, Lin Qiushi wsta\u0142 z miejsca. By\u0142o ju\u017c pi\u0119\u0107 po \u00f3smej i wci\u0105\u017c nie by\u0142o \u017cadnych wie\u015bci. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce by\u0142o mu pisane sp\u0119dzi\u0107 noc w tym mie\u015bcie.<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi westchn\u0105\u0142 i zaci\u0105gn\u0105\u0142 baga\u017c z powrotem do centrum miasta. Musia\u0142 znale\u017a\u0107 odpowiedni hotel.<\/span><\/span><\/p>\n Nie m\u00f3g\u0142 zatrzyma\u0107 si\u0119 na zbyt wysokim pi\u0119trze, by jak najszybciej zej\u015b\u0107 na d\u00f3\u0142 bez pomocy windy. Najlepiej by by\u0142o, gdyby hotel mia\u0142 wiele wyj\u015b\u0107, a im prostszy uk\u0142ad pomieszcze\u0144, tym lepiej.<\/span><\/span><\/p>\n Po ponad godzinnych poszukiwaniach Lin Qiushi zameldowa\u0142 si\u0119 w zaje\u017adzie niedaleko lotniska oko\u0142o dziesi\u0105tej wieczorem. Wystr\u00f3j nie by\u0142 zachwycaj\u0105cy, ale przynajmniej budynek nie by\u0142 zbyt wysoki \u2013 mia\u0142 tylko trzy pi\u0119tra, a je\u015bli kto\u015b chcia\u0142 zej\u015b\u0107 na d\u00f3\u0142, m\u00f3g\u0142 skorzysta\u0107 r\u00f3wnie\u017c ze schod\u00f3w ewakuacyjnych. Lin Qiushi wzi\u0105\u0142 klucz do pokoju i schowa\u0142 baga\u017c w \u015brodku. Nast\u0119pnie po prostu przygotowa\u0142 plecak.<\/span><\/span><\/p>\n W mi\u0119dzyczasie napisa\u0142 i zredagowa\u0142 kilka wiadomo\u015bci, kt\u00f3re chcia\u0142 wys\u0142a\u0107 do Ruan Nanzhu. Ich tre\u015b\u0107 sprowadza\u0142a si\u0119 do poinformowania partnera, \u017ce wszystko u niego w porz\u0105dku, i zapytania o jego sytuacj\u0119. Wspomnia\u0142 te\u017c o Cheng Qianlim i Tan Zaozao, nie zapominaj\u0105c oczywi\u015bcie o Li Dongyuanie \u2013 cho\u0107 ten nie dogadywa\u0142 si\u0119 najlepiej z Ruan Nanzhu za jego \u017cycia.<\/span><\/span><\/p>\n Maj\u0105c ju\u017c gotowe teksty, Lin Qiushi spokojnie czeka\u0142 na wiecz\u00f3r.<\/span><\/span><\/p>\n Siedzia\u0142 w obcym mie\u015bcie, obserwuj\u0105c ciemniej\u0105ce niebo. Jasne s\u0142o\u0144ce znikn\u0119\u0142o za horyzontem, pozostawiaj\u0105c jedynie ol\u015bniewaj\u0105cy zach\u00f3d. Nad miastem pojawi\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c py\u0142 gwiazd i ksi\u0119\u017cyca, a powietrze wci\u0105\u017c by\u0142o gor\u0105ce.<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi zszed\u0142 na d\u00f3\u0142 i kupi\u0142 sobie loda na patyku. Zjad\u0142 go, siedz\u0105c w oknie i obserwuj\u0105c przechodni\u00f3w. Wiedzia\u0142, \u017ce gdy wybije p\u00f3\u0142noc, wszyscy na zewn\u0105trz znikn\u0105, a on przeniesie si\u0119 do innego \u015bwiata, wi\u0119c z jeszcze wi\u0119ksz\u0105 nostalgi\u0105 patrzy\u0142 na t\u0119 \u017cyw\u0105 scen\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n S\u0142odycz rozla\u0142a si\u0119 po jego j\u0119zyku i przypomnia\u0142a Lin Qiushiemu cukierki, kt\u00f3re Ruan Nanzhu lubi\u0142 wk\u0142ada\u0107 mu do ust. Spu\u015bci\u0142 wzrok i otworzy\u0142 wiadomo\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 dosta\u0142 wczoraj, a k\u0105ciki jego ust unios\u0142y si\u0119 w u\u015bmiechu.<\/span><\/span><\/p>\n Tik, tok, tik, tok<\/em>. Wskaz\u00f3wka godzinowa spotka\u0142a si\u0119 ze wskaz\u00f3wk\u0105 minutow\u0105 i wybi\u0142a p\u00f3\u0142noc.<\/span><\/span><\/p>\n \u015awiat zdawa\u0142 si\u0119 nagle ucichn\u0105\u0107, gdy wkroczy\u0142 w inny wymiar.<\/span><\/span><\/p>\n Gdy wybi\u0142a dwunasta, Lin Qiushi wys\u0142a\u0142 wiadomo\u015bci do Ruan Nanzhu i w tym samym czasie otrzyma\u0142 smsa od niego. G\u0142az le\u017c\u0105cy na sercu Lin Qiushiego w ko\u0144cu znikn\u0105\u0142 \u2013 szybko przeczyta\u0142 tre\u015b\u0107, upewniaj\u0105c si\u0119, \u017ce z Ruan Nanzhu wszystko w porz\u0105dku.<\/span><\/span><\/p>\n I w\u0142a\u015bnie wtedy, gdy Lin Qiushi czyta\u0142, kto\u015b g\u0142o\u015bno zapuka\u0142 do drzwi, niczym strza\u0142 z pistoletu oznajmiaj\u0105cy pocz\u0105tek wy\u015bcigu.<\/span><\/span><\/p>\n Bam, bam, bam, bam, bam<\/em>. Pukaj\u0105cy zdawa\u0142 si\u0119 mie\u0107 ochot\u0119 wywa\u017cy\u0107 drzwi, wal\u0105c tak mocno, \u017ce ca\u0142e zadr\u017ca\u0142y od wibracji.<\/span><\/span><\/p>\n Przez wizjer dostrzeg\u0142 osob\u0119 stoj\u0105c\u0105 na zewn\u0105trz. Widok by\u0142 zniekszta\u0142cony, ale zdecydowanie by\u0142 to m\u0119\u017cczyzna. Wygl\u0105da\u0142 zupe\u0142nie normalnie i mia\u0142 ludzk\u0105 sylwetk\u0119. Spogl\u0105da\u0142 jednak na Lin Qiushiego z przenikliw\u0105 z\u0142o\u015bci\u0105 w oczach i cho\u0107 na pierwszy rzut oka wydawa\u0142 si\u0119 obcy, Lin Qiushi i tak go rozpozna\u0142. To by\u0142 kto\u015b, kogo Ruan Nanzhu zabi\u0142 w sanatorium Waverly Hills \u2013 Jiang Yingrui.<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi pom\u00f3g\u0142 ukry\u0107 metod\u0119 morderstwa, przez co Jiang Yingrui nie m\u00f3g\u0142 dowiedzie\u0107 si\u0119, w jaki spos\u00f3b zgin\u0105\u0142, a co za tym idzie, nigdy nie zdo\u0142a\u0142 dokona\u0107 zemsty za drzwiami.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Otw\u00f3rz drzwi, otw\u00f3rz drzwi! \u2013 warkn\u0105\u0142 Jiang Yingrui z w\u015bciek\u0142o\u015bci\u0105. \u2013 Otw\u00f3rz natychmiast!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Oczywi\u015bcie Lin Qiushi nie mia\u0142 zamiaru spe\u0142nia\u0107 jego rozkazu. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, a jego wzrok pad\u0142 na okno.<\/span><\/span><\/p>\n Otworzy\u0142 je, a pod nim znajdowa\u0142a si\u0119 markiza. Je\u015bli chcia\u0142 si\u0119 st\u0105d wydosta\u0107, musia\u0142 tylko zej\u015b\u0107 na ni\u0105, a potem zeskoczy\u0107 na d\u00f3\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n Widz\u0105c, \u017ce nie otworzy drzwi, Jiang Yingrui wybuchn\u0105\u0142 upiornym \u015bmiechem. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i na chwil\u0119 wyszed\u0142, ale kiedy wr\u00f3ci\u0142, w d\u0142oni trzyma\u0142 tabliczk\u0119 z numerem pokoju. Lin Qiushi doskonale zna\u0142 numer na tej tabliczce \u2013 502. To by\u0142 przekl\u0119ty numer pokoju, a ktokolwiek w nim mieszka\u0142, by\u0142 skazany na \u015bmier\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Widz\u0105c to Lin Qiushi nie waha\u0142 si\u0119 d\u0142u\u017cej i wyskoczy\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n Dok\u0142adnie w tym samym momencie Jiang Yingrui umie\u015bci\u0142 kart\u0119 z numerem na drzwiach, a wn\u0119trze pokoju zacz\u0119\u0142o si\u0119 zmienia\u0107. Krwawe \u015blady wykwit\u0142y na \u015bcianach.<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi wyskoczy\u0142 z okna na markiz\u0119 i gdy mia\u0142 ju\u017c wykona\u0107 drugi skok, poczu\u0142, jak co\u015b ci\u0105gnie go za koszul\u0119. Szarpni\u0119cie zatrzyma\u0142o go na chwil\u0119 i cho\u0107 trwa\u0142o tylko sekund\u0119, wystarczy\u0142o, by uratowa\u0107 mu \u017cycie \u2013 poniewa\u017c zw\u0142oki kobiety roztrzaska\u0142y si\u0119 dok\u0142adnie w miejscu, w kt\u00f3rym powinien wyl\u0105dowa\u0107. Trup mia\u0142 na sobie fartuch piel\u0119gniarki i cho\u0107 by\u0142 ca\u0142kowicie zmasakrowany, to i tak gwa\u0142townie podni\u00f3s\u0142 si\u0119 na nogi. Lin Qiushi wci\u0105gn\u0105\u0142 powietrze i obejrza\u0142 si\u0119 za siebie. Ku swojemu zaskoczeniu zobaczy\u0142 blad\u0105 dziewczynk\u0119 siedz\u0105c\u0105 w oknie i u\u015bmiechaj\u0105c\u0105 si\u0119 do niego.<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi natychmiast j\u0105 rozpozna\u0142. To by\u0142 duch, kt\u00f3remu kiedy\u015b pom\u00f3g\u0142, ma\u0142a panna Satchan.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Dzi\u0119kuj\u0119 \u2013 powiedzia\u0142 do niej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Satchan nic nie powiedzia\u0142a, tylko wskaza\u0142a palcem na \u015bcian\u0119. Na niej pojawi\u0142 si\u0119 rz\u0105d krwawych s\u0142\u00f3w, uk\u0142adaj\u0105c si\u0119 w fatalny tekst jej piosenki. Lin Qiushi tylko rzuci\u0142 na niego okiem.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Przepraszam, naprawd\u0119 jestem analfabet\u0105 \u2013 powiedzia\u0142 stanowczo. Satchan milcza\u0142a. Westchn\u0105\u0142. \u2013 Mo\u017ce poszukasz tego go\u015bcia, kt\u00f3ry sta\u0142 pod moim pokojem? To absolwent Ligii Bluszczowej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Wskaza\u0142 na Jiang Yingruiego, kt\u00f3ra najwyra\u017aniej wci\u0105\u017c sta\u0142 w drzwiach, czekaj\u0105c, a\u017c co\u015b si\u0119 mu stanie. Na te s\u0142owa Satchan rzeczywi\u015bcie obejrza\u0142a si\u0119 za siebie, a na jej twarzy malowa\u0142 si\u0119 zamy\u015blony wyraz.<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi obserwowa\u0142 j\u0105 i pomy\u015bla\u0142, \u017ce niekt\u00f3re z duch\u00f3w tutaj rzeczywi\u015bcie s\u0105 \u015bwiadome. Mia\u0142a nawet zdolno\u015b\u0107 krytycznego my\u015blenia.<\/span><\/span><\/p>\n Piel\u0119gniarka wci\u0105\u017c walczy\u0142a o utrzymanie si\u0119 na nogach, wi\u0119c skorzysta\u0142 z tego, by skoczy\u0107 z markizy i odej\u015b\u0107 w innym kierunku.<\/span><\/span><\/p>\n Po dw\u00f3ch nocach Lin Qiushi czu\u0142, \u017ce duchy atakuj\u0105 w interwa\u0142ach i nie pojawiaj\u0105 si\u0119 po prostu w nieko\u0144cz\u0105cych si\u0119 stadach. Na przyk\u0142ad, je\u015bli uda mu si\u0119 unikn\u0105\u0107 pierwszej fali atak\u00f3w, b\u0119dzie mia\u0142 chwil\u0119 na oddech. Nie wiedzia\u0142 tylko, czy to samo dotyczy Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n Cho\u0107 Ruan Nanzhu zetkn\u0105\u0142 si\u0119 z wieloma ghulami i potworami, mia\u0142 te\u017c wielu pomocnych towarzyszy. Lin Qiushi g\u0142\u0119boko wierzy\u0142, \u017ce da sobie rad\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n Szed\u0142 dalej drog\u0105, czuj\u0105c, jak otula go warstwa wilgoci. Mg\u0142a by\u0142a pocz\u0105tkowo rzadka, ale stopniowo g\u0119stnia\u0142a, a\u017c nawet przedmioty wok\u00f3\u0142 niego sta\u0142y si\u0119 w niej niewyra\u017ane.<\/span><\/span><\/p>\n Spo\u015br\u00f3d mg\u0142y zacz\u0119\u0142a wy\u0142ania\u0107 si\u0119 niewiarygodnie wysoka posta\u0107. Jej ramiona i nogi by\u0142y d\u0142ugie i w\u0119\u017cowate, a na g\u0142owie mia\u0142a kultowy cylinder, kt\u00f3ry pozwoli\u0142 Lin Qiushiemu natychmiast j\u0105 rozpozna\u0107 \u2013 to by\u0142 slenderman.<\/span><\/span><\/p>\n Sta\u0142 w g\u0119stej mgle, pod\u0105\u017caj\u0105c za Lin Qiushim z daleka, niczym poluj\u0105ca bestia, mog\u0105ca zaatakowa\u0107 go w ka\u017cdej chwili. M\u0119\u017cczyzna m\u00f3g\u0142 jedynie ucieka\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Mg\u0142a spowija\u0142a go niczym labirynt. Najgorsze by\u0142o to, \u017ce nie zna\u0142 tej okolicy i niespodziewanie si\u0119 zgubi\u0142. \u015acie\u017cka, kt\u00f3ra powinna ci\u0105gn\u0105\u0107 si\u0119 pod jego stopami, nagle zosta\u0142a zablokowana \u2013 tu\u017c przed nim pojawi\u0142 si\u0119 rz\u0105d niskich, przysadzistych budynk\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n Pomi\u0119dzy nimi by\u0142a jedynie w\u0105ska alejka. Lin Qiushi spojrza\u0142 na czarny, smuk\u0142y cie\u0144, kt\u00f3ry wci\u0105\u017c pod\u0105\u017ca\u0142 za nim, i poczu\u0142 si\u0119, jakby by\u0142 owc\u0105 prowadzon\u0105 przez wilki.<\/span><\/span><\/p>\n Nie maj\u0105c innej drogi, spojrza\u0142 w zau\u0142ek, zacisn\u0105\u0142 z\u0119by i wszed\u0142 do \u015brodka. Uliczka by\u0142a w\u0105ska, pozwalaj\u0105c przej\u015b\u0107 tylko jednej osobie. \u015acie\u017cka pod jego stopami by\u0142a nier\u00f3wna, a u podn\u00f3\u017ca mur\u00f3w gromadzi\u0142y si\u0119 ka\u0142u\u017ce. Lin Qiushi nie chcia\u0142 tu zosta\u0107 d\u0142ugo, wi\u0119c przyspieszy\u0142 kroku. Obejrza\u0142 si\u0119 za siebie i odkry\u0142, \u017ce cie\u0144, kt\u00f3ry go \u015bledzi\u0142, znikn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n Dlaczego nie pod\u0105\u017ca\u0142 za nim? Gdy si\u0119 nad tym zastanawia\u0142, poczu\u0142 nag\u0142y dreszcz. Jego stopy zamar\u0142y w jednej chwili, a on powoli spojrza\u0142 w g\u00f3r\u0119. Zobaczy\u0142 nad g\u0142ow\u0105 nie ciemne, rozgwie\u017cd\u017cone niebo, lecz pust\u0105, bia\u0142\u0105 twarz.<\/span><\/span><\/p>\n Nie mia\u0142a oczu, tylko ogromne usta i dwa rz\u0119dy bia\u0142ych z\u0119b\u00f3w. To by\u0142a twarz slendermana, a jego d\u0142ugie, w\u0119\u017cowate nogi wznosi\u0142y si\u0119 nad domami po obu stronach alejki. Z g\u00f3ry obserwowa\u0142 blad\u0105 twarz Lin Qiushiego i wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 w jego stron\u0119…<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi wstrzyma\u0142 oddech. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, \u017ceby ucieka\u0107, ale slenderman by\u0142 zbyt szybki \u2013 w nast\u0119pnej chwili zosta\u0142 z\u0142apany przez par\u0119 suchych jak patyki r\u0105k. Szarpni\u0119ty za szyj\u0119, niczym z\u0142apana lalka, bezradnie wierzga\u0142 w mocnym u\u015bcisku.<\/span><\/span><\/p>\n Usta slendermana rozwar\u0142y si\u0119 w zadowolonym u\u015bmiechu. Z d\u0142oni\u0105 wci\u0105\u017c d\u0142awi\u0105c\u0105 szyj\u0119 m\u0119\u017cczyzny, drug\u0105 r\u0119k\u0105 si\u0119gn\u0105\u0142 na swoj\u0105 g\u0142ow\u0119, zerwa\u0142 cylinder i przy\u0142o\u017cy\u0142 go Lin Qiushiemu, kt\u00f3ry w og\u00f3le nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 ruszy\u0107. Ludzka si\u0142a w starciu z potworem by\u0142a jak si\u0142a j\u0119tki w starciu z drzewem. Chocia\u017c doskonale wiedzia\u0142, co si\u0119 stanie, gdy na jego g\u0142ow\u0119 zostanie w\u0142o\u017cony czarny cylinder, nie m\u00f3g\u0142 nic na to poradzi\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Patrz\u0105c na zbli\u017caj\u0105cy si\u0119 kapelusz, poczu\u0142 nagle ch\u0142odn\u0105 fal\u0119 ze swojego plecaka. Przez chwil\u0119 my\u015bla\u0142, \u017ce to jaka\u015b przed\u015bmiertna halucynacja, ale w nast\u0119pnej chwili slenderman wyda\u0142 z siebie mro\u017c\u0105cy krew w \u017cy\u0142ach krzyk. Lin Qiushi zosta\u0142 uwolniony, a on sam upad\u0142 na pod\u0142og\u0119, chwytaj\u0105c si\u0119 za szyj\u0119 i ci\u0119\u017cko charcz\u0105c. Obok niego czarny dym utworzy\u0142 k\u0142\u0119by przypominaj\u0105ce dwoje dzieci, zanim ogarn\u0105\u0142 ca\u0142e cia\u0142o potwora. Us\u0142ysza\u0142 ryk slendermana i przypominaj\u0105cy dzwoneczek, d\u017awi\u0119czny \u015bmiech ma\u0142ej dziewczynki.<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi nie mia\u0142 czasu na my\u015blenie. Rzuci\u0142 si\u0119 w zau\u0142ek z impetem, pospiesznie uciekaj\u0105c. Pobieg\u0142 w nieco bezpieczniejsze miejsce i w ko\u0144cu przypomnia\u0142 sobie, \u017ce scena, kt\u00f3rej by\u0142 \u015bwiadkiem, by\u0142a mu znajoma. Po g\u0142\u0119bszym namy\u015ble\u2026 czy\u017c nie to w\u0142a\u015bnie wydarzy\u0142o si\u0119 wcze\u015bniej, w \u015bwiecie slendermana?<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi otworzy\u0142 plecak i rzeczywi\u015bcie zobaczy\u0142 krwistoczerwony znak oznaczaj\u0105cy \u015aMIER\u0106<\/em> wypisany na drugiej stronie pami\u0119tnika. Ten znak, podobnie jak poprzedni, zosta\u0142 wykre\u015blony \u2013 innymi s\u0142owy zn\u00f3w zosta\u0142 uratowany przez notatnik. Poczu\u0142 ulg\u0119, ale wci\u0105\u017c nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 zosta\u0107 tam na d\u0142u\u017cej. Opar\u0142 si\u0119 o \u015bcian\u0119 i zmusi\u0142 si\u0119 do dalszego marszu.<\/span><\/span><\/p>\n Poniewa\u017c zosta\u0142 tak brutalnie przyduszony, Lin Qiushi nie m\u00f3g\u0142 powstrzyma\u0107 kaszlu. Jego telefon zawibrowa\u0142 w kieszeni i z sercem podskakuj\u0105cym z rado\u015bci Lin Qiushi wyci\u0105gn\u0105\u0142 go, by zobaczy\u0107 sms od Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n W wiadomo\u015bci m\u0119\u017cczyzna przes\u0142a\u0142 r\u00f3wnie\u017c zdj\u0119cie w odpowiedzi na jego pytanie. Lin Qiushi zapyta\u0142 go, jak wygl\u0105da\u0142a jego sytuacja w ci\u0105gu dnia.<\/span><\/span><\/p>\n Na zdj\u0119ciu by\u0142 pi\u0119kny, androgyniczny m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna. Jego oczy nie zazna\u0142y jeszcze ch\u0142odu dojrza\u0142o\u015bci i patrzy\u0142y w obiektyw z u\u015bmiechem \u2013 to by\u0142 m\u0142ody Ruan Nanzhu. Z telefonem w d\u0142oni Lin Qiushi nie m\u00f3g\u0142 powstrzyma\u0107 si\u0119 od u\u015bmiechu. Jego palce sun\u0119\u0142y po zdj\u0119ciu, a\u017c musia\u0142 z\u0142o\u017cy\u0107 delikatny poca\u0142unek na ekranie telefonu.<\/span><\/span><\/p>\n Dzienny Ruan Nanzhu zdawa\u0142 si\u0119 cofn\u0105\u0107 do czas\u00f3w, gdy po raz pierwszy zacz\u0105\u0142 przekracza\u0107 drzwi, wci\u0105\u017c w latach m\u0142odo\u015bci. Je\u015bli tak by\u0142o, to logiczne, \u017ce jego punktem wej\u015bcia by\u0142a szko\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n Przeczyta\u0142 tekst do\u0142\u0105czony do obrazka. Ruan Nanzhu zapyta\u0142 go, czy mu si\u0119 podoba.<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi: Kurewsko mi si\u0119 podoba. Nadal jeste\u015b tam zaj\u0119ty?<\/em><\/span><\/span><\/p>\n Ruan Nanzhu: Dzi\u015b jest lepiej. Spotka\u0142em si\u0119 ze starszym, kt\u00f3ry wprowadzi\u0142 mnie do Obsydianu. A ty?<\/em><\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi: Je\u015bli mam czas, \u017ceby do ciebie napisa\u0107, to przecie\u017c nie mog\u0119 by\u0107 zbyt zaj\u0119ty, prawda?<\/em><\/span><\/span><\/p>\n Po napisaniu tego schowa\u0142 telefon. Cho\u0107 cieszy\u0142 si\u0119, \u017ce rozmawia z Ruan Nanzhu, nie m\u00f3g\u0142 straci\u0107 przez to \u017cycia \u2013 zn\u00f3w us\u0142ysza\u0142 jaki\u015b podejrzany d\u017awi\u0119k.<\/span><\/span><\/p>\n To by\u0142 ci\u0105g\u0142y odg\u0142os czego\u015b ci\u0119\u017ckiego uderzaj\u0105cego o ziemi\u0119. Stoj\u0105c we mgle, zauwa\u017cy\u0142 na pobliskim budynku piel\u0119gniark\u0119 skacz\u0105c\u0105 z okna bez wytchnienia.<\/span><\/span><\/p>\n Jej cia\u0142o roztrzaskiwa\u0142o si\u0119 o ziemi\u0119, po czym powoli odzyskiwa\u0142a si\u0142y i pojawia\u0142a si\u0119 na kolejnym budynku. Nie powinno to mie\u0107 nic wsp\u00f3lnego z Lin Qiushim, ale nie da\u0142o si\u0119 temu zaradzi\u0107 \u2013 okna, z kt\u00f3rych skaka\u0142a, by\u0142y coraz bli\u017cej miejsca, w kt\u00f3rym sta\u0142. Nie w\u0105tpi\u0142 ani przez sekund\u0119, \u017ce gdyby tylko mia\u0142a okazj\u0119, upad\u0142aby prosto na niego, roz\u0142upuj\u0105c go jak arbuza.<\/span><\/span><\/p>\n Slenderman ponownie pojawi\u0142 si\u0119 w tyle. Tylko tym razem Lin Qiushi wyci\u0105gn\u0105\u0142 wnioski z poprzedniej lekcji i unika\u0142 w\u0105skich uliczek. Szed\u0142 chodnikiem, czuj\u0105c si\u0119 jak pustynny w\u0119drowiec szukaj\u0105cy oazy. Jak okiem si\u0119gn\u0105\u0107, rozci\u0105ga\u0142 si\u0119 tylko bezkresny piasek i rozpacz, a nigdzie nie by\u0142o wida\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142a wody.<\/span><\/span><\/p>\n Pie\u015b\u0144 Satchan te\u017c da\u0142o si\u0119 us\u0142ysze\u0107, raz blisko, raz daleko. Doda\u0142a i tak ju\u017c mrocznemu wieczorowi nut\u0119 niesamowito\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n Jednak Lin Qiushi nie chcia\u0142 si\u0119 podda\u0107. Wci\u0105\u017c mia\u0142 tyle do zrobienia, a Ruan Nanzhu na niego czeka\u0142. Patrz\u0105c na nieustannie skacz\u0105c\u0105 piel\u0119gniark\u0119, wpad\u0142 na pewien pomys\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n