{"id":22542,"date":"2026-01-14T21:51:42","date_gmt":"2026-01-14T20:51:42","guid":{"rendered":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/?p=22542"},"modified":"2026-01-14T21:51:42","modified_gmt":"2026-01-14T20:51:42","slug":"rozdzial-124-dlugi-miecz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/2026\/01\/14\/rozdzial-124-dlugi-miecz\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 124 – D\u0142ugi miecz"},"content":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n

Gdy r\u00f3j owad\u00f3w si\u0119 rozproszy\u0142, szybko opu\u015bcili jadalni\u0119. Jednak gdy tylko wyszli na zewn\u0105trz, zauwa\u017cyli, \u017ce owady zatrzyma\u0142y si\u0119 na korytarzu, trzepocz\u0105c skrzyd\u0142ami i tworz\u0105c w powietrzu cienk\u0105 czarn\u0105 lini\u0119, prowadz\u0105c\u0105 do jakiego\u015b nieznanego pomieszczenia.<\/span><\/span><\/p>\n

Prawdopodobnie to w\u0142a\u015bnie by\u0142a ich ni\u0107. Lin Qiushi my\u015bla\u0142, \u017ce to b\u0119dzie bardziej skomplikowane, ale jakim\u015b cudem eksperyment Ruan Nanzhu by\u0142 owocny.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy p\u00f3jdziemy za nim i zobaczymy, dok\u0105d nas zaprowadz\u0105?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jasne. \u2013 Ruan Nanzhu spojrza\u0142 na zegarek i potwierdzi\u0142, \u017ce jest jeszcze wcze\u015bnie. \u2013 Chod\u017amy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Udali si\u0119 w kierunku wskazanym przez owady, w stron\u0119, gdzie znajdowa\u0142y si\u0119 wszystkie kajuty.<\/span><\/span><\/p>\n

Co pi\u0119\u0107 minut po\u0142o\u017cenie pomieszcze\u0144 zmienia\u0142o si\u0119, a wraz z tym zmienia\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c kierunek, kt\u00f3ry wskazywa\u0142y owady. Zawisaj\u0105c w powietrzu, wszystkie by\u0142y po\u0142\u0105czone w sznur. Pod\u0105\u017cali ich \u015bladem, ale bardzo szybko odkryli co\u015b niepokoj\u0105cego \u2013 w pewnym momencie owady rozdzieli\u0142y si\u0119 na dwa roje. Jeden wskazywa\u0142 w lewo, a drugi w prawo, w przeciwnych kierunkach.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dlaczego to si\u0119 dzieje? \u2013 Gu Longming by\u0142 kompletnie zdumiony, widz\u0105c rozdzielone owady. Z\u0142apa\u0142 jednego i uwi\u0119zi\u0142 go w d\u0142oni. Kiedy go pu\u015bci\u0142, ten szybko wr\u00f3ci\u0142 do pierwotnej pozycji. \u2013 Dlaczego si\u0119 rozdzieli\u0142y? Chyba \u017ce\u2026 \u2013 Zrozumia\u0142 co\u015b. Z bolesnym wyrazem twarzy spojrza\u0142 na Lin Qiushiego. \u2013 Chyba \u017ce s\u0105 dwa potwory?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce to jedyna odpowied\u017a, ale Lin Qiushi nie s\u0105dzi\u0142, \u017ce sprawa b\u0119dzie taka prosta.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Rozdzielimy si\u0119 i zobaczymy? \u2013 zapyta\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu pomy\u015bla\u0142 chwil\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dobrze, Gu Longming p\u00f3jdzie z tob\u0105 w lewo, a ja w prawo.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, nie sprzeciwiaj\u0105c si\u0119. Przypomnia\u0142 tylko Ruan Nanzhu, \u017ce je\u015bli znajdzie co\u015b podejrzanego, nie powinien robi\u0107 nic na si\u0142\u0119. Tym razem celem by\u0142o zebranie informacji.<\/span><\/span><\/p>\n

S\u0142ysz\u0105c szczer\u0105 sugesti\u0119, Ruan Nanzhu nie m\u00f3g\u0142 powstrzyma\u0107 si\u0119 od u\u015bmiechu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wiedzia\u0142am, \u017ce nasz Linlin jest ju\u017c doros\u0142y. Teraz si\u0119 o mnie martwi, jakie to wzruszaj\u0105ce.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 …M\u00f3wi\u0119 bardzo powa\u017cnie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak, wiem, \u017ce m\u00f3wisz powa\u017cnie. \u2013 Podszed\u0142 i cmokn\u0105\u0142 Lin Qiushiego w k\u0105cik ust. \u2013 B\u0119d\u0119 ostro\u017cny. Do zobaczenia p\u00f3\u017aniej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pomacha\u0142 mu r\u0119k\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Do zobaczenia p\u00f3\u017aniej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Podczas ich rozmowy przestrze\u0144 wok\u00f3\u0142 nich ponownie si\u0119 zmieni\u0142a, a kierunek, w kt\u00f3rym pod\u0105\u017cali, uleg\u0142 kolejnej zmianie. Tym razem owady zdawa\u0142y si\u0119 prowadzi\u0107 ich w stron\u0119 najni\u017cszego pok\u0142adu.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi i Gu Longming nie tracili czasu i pokonali reszt\u0119 drogi, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce znajd\u0105 pomieszczenie, do kt\u00f3rego prowadzi\u0142y ich owady, zanim wszystko zn\u00f3w si\u0119 zmieni.<\/span><\/span><\/p>\n

Obaj byli szybcy, w ekspresowym tempie znajduj\u0105c wskazane pomieszczenie. Tutaj te\u017c owady fruwa\u0142y w powietrzu i oblepia\u0142y drzwi g\u0119st\u0105 warstw\u0105. Gdy tylko si\u0119 zbli\u017cy\u0142, Lin Qiushi poczu\u0142 silny, gnij\u0105cy od\u00f3r ryb.<\/span><\/span><\/p>\n

Zapach by\u0142 naprawd\u0119 ostry. Mniej wi\u0119cej tak samo okropny, jak ten, kt\u00f3ry unosi\u0142 si\u0119 w kajucie poprzednim razem. Oczywiste by\u0142o, \u017ce w tym pokoju znajd\u0105 zamkni\u0119tego gigantycznego ryboluda.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nie spieszy\u0142 si\u0119 i nie pr\u00f3bowa\u0142 wej\u015b\u0107. Zamiast tego przy\u0142o\u017cy\u0142 ucho do drzwi i nas\u0142uchiwa\u0142, czy w \u015brodku nie s\u0142ycha\u0107 \u017cadnych d\u017awi\u0119k\u00f3w. W pomieszczeniu by\u0142o na tyle cicho, \u017ce wydawa\u0142o si\u0119, jakby nic w nim nie by\u0142o, ale s\u0142ysza\u0142 co\u015b dziwnego: \u015bwiszcz\u0105cy oddech… Dochodzi\u0142 z bliska, jakby od tego, co znajdowa\u0142o si\u0119 w \u015brodku, dzieli\u0142y go tylko pojedyncze drzwi.<\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming z kolei patrzy\u0142 przez okno. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce dostrzeg\u0142 co\u015b w atramentowej czerni, a jego twarz lekko zblad\u0142a, gdy cofn\u0105\u0142 si\u0119 o kilka krok\u00f3w. Wskaza\u0142 gestem wn\u0119trze pokoju Lin Qiushiemu, kiwaj\u0105c g\u0142ow\u0105, by da\u0107 do zrozumienia, \u017ce co\u015b tam jest.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wsta\u0142 i tak\u017ce zajrza\u0142 przez okno.<\/span><\/span><\/p>\n

Przez szpar\u0119 w zas\u0142onach dostrzeg\u0142 par\u0119 \u017c\u00f3\u0142tych oczu ukrytych w ciemno\u015bci. By\u0142y to rybie oczy, z idealnie okr\u0105g\u0142ymi \u017arenicami i bia\u0142kami emanuj\u0105cymi jasnym, z\u0142otym blaskiem. W tej chwili patrzy\u0142y w stron\u0119 drzwi w niezbyt przyjazny spos\u00f3b.<\/span><\/span><\/p>\n

Te oczy powoli si\u0119 poruszy\u0142y, jakby istota wyczu\u0142a, \u017ce na zewn\u0105trz stoj\u0105 ludzie. Lin Qiushi zobaczy\u0142, jak powoli otwiera paszcz\u0119, wype\u0142nion\u0105 bia\u0142ymi z\u0119bami i j\u0119zykiem delikatnie \u015bwiec\u0105cym na niebiesko.<\/span><\/span><\/p>\n

Chwila… \u017c\u00f3\u0142te oczy? Lin Qiushi zamar\u0142. Poczu\u0142, \u017ce co\u015b zrozumia\u0142 i szybko wyci\u0105gn\u0105\u0142 telefon kom\u00f3rkowy, w\u0142\u0105czaj\u0105c latark\u0119, by o\u015bwietli\u0107 pomieszczenie.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy \u015bwiat\u0142o wdar\u0142o si\u0119 do pokoju, Lin Qiushi w ko\u0144cu m\u00f3g\u0142 wyra\u017anie zobaczy\u0107 istot\u0119. To by\u0142o trudne do opisania stworzenie \u2013 a przynajmniej nigdy nie widzia\u0142 czego\u015b podobnego.<\/span><\/span><\/p>\n

Mia\u0142 gigantyczn\u0105 rybi\u0105 g\u0142ow\u0119 i kruche ludzkie cia\u0142o. Z powodu tak du\u017cej dysproporcji stworzenie nie mog\u0142o nawet sta\u0107 prosto, le\u017c\u0105c jedynie na pod\u0142odze. Najbardziej rzucaj\u0105cy si\u0119 w oczy by\u0142 d\u0142ugi, ostry r\u00f3g wyrastaj\u0105cy z jego \u201eczo\u0142a\u201d \u2013 wygl\u0105da\u0142 ostro i zab\u00f3jczo\u2026 a pierwsz\u0105 rzecz\u0105, jaka przysz\u0142a Lin Qiushiemu na my\u015bl, by\u0142 d\u0142ugi miecz, kt\u00f3ry zabi\u0142 mitycznego minotaura.<\/span><\/span><\/p>\n

Uwag\u0119 ryboluda przyku\u0142o \u015bwiat\u0142o, a z jego paszczy wydoby\u0142 si\u0119 dziwny ryk. Gu Longming, widz\u0105c jego dziwny wygl\u0105d, nie m\u00f3g\u0142 powstrzyma\u0107 si\u0119 od pocierania ramion, wymuszaj\u0105c u\u015bmiech.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co to do cholery jest?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To, co widzieli\u015bmy w pierwszym pomieszczeniu, chyba hybryda ryby i cz\u0142owieka \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Pami\u0119tasz te \u017c\u00f3\u0142te oczy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, potwierdzaj\u0105c, \u017ce pami\u0119ta.<\/span><\/span><\/p>\n

Na wzmiank\u0119 o \u017c\u00f3\u0142tych oczach w ko\u0144cu zrozumia\u0142. Oczy ludo\u017cerczego rybo-potwora nie by\u0142y \u017c\u00f3\u0142te, lecz niepokoj\u0105co bia\u0142e. Tego rodzaju detale \u0142atwo si\u0119 jednak zaciera\u0142y w szokuj\u0105cych sytuacjach i tylko dzi\u0119ki s\u0142owom Lin Qiushiego m\u00f3g\u0142 teraz mgli\u015bcie sobie przypomnie\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wi\u0119c s\u0105 dwa potwory? \u2013 Gu Longming prze\u0142kn\u0105\u0142 \u015blin\u0119. \u2013 Je\u015bli chodzi o cel jego istnienia, czy\u017cby\u2026 \u2013 Jego wzrok pad\u0142 na ostry jak ig\u0142a r\u00f3g na szczycie g\u0142owy potwora i wypowiedzia\u0142 s\u0142owa, o kt\u00f3rych my\u015bla\u0142 Lin Qiushi: \u2013 D\u0142ugi miecz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mo\u017cemy tak przypuszcza\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jak dot\u0105d nie znale\u017ali na statku innego odpowiedniego przedmiotu przypominaj\u0105cego bro\u0144. Prawda by\u0142a taka, \u017ce w chwili, gdy Lin Qiushi wyra\u017anie przyjrza\u0142 si\u0119 wygl\u0105dowi tego ryboluda, pomy\u015bla\u0142 podobnie. Gu Longming najwyra\u017aniej wyci\u0105gn\u0105\u0142 te same wnioski co on.<\/span><\/span><\/p>\n

D\u017awi\u0119k ich rozmowy zdawa\u0142 si\u0119 pobudza\u0107 potwora. Zacz\u0105\u0142 do\u015b\u0107 gwa\u0142townie pe\u0142za\u0107, wij\u0105c si\u0119 w groteskowy i przera\u017caj\u0105cy spos\u00f3b. Widz\u0105c jego zdenerwowanie, Lin Qiushi poczu\u0142 si\u0119 \u017ale. Z\u0142apa\u0142 wi\u0119c Gu Longminga i cofn\u0105\u0142 si\u0119 o kilka krok\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

W chwili, gdy si\u0119 cofn\u0119li, d\u0142ugi, ostry kolec wysun\u0105\u0142 si\u0119 z solidnej, drewnianej \u015bciany. Istota w pokoju u\u017cy\u0142a rogu na g\u0142owie, \u017ceby przebi\u0107 si\u0119 na wylot \u2013 dwa, trzy razy, zostawiaj\u0105c po sobie kilka dziur. Gdyby si\u0119 nie cofn\u0119li, to \u0142atwo by\u0142o sobie wyobrazi\u0107, jak bolesne by to by\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak gdy Lin Qiushi potwierdzi\u0142 to\u017csamo\u015b\u0107 istoty w pokoju, nadszed\u0142 czas na kolejn\u0105 zmian\u0119. Pok\u00f3j przed nimi znikn\u0105\u0142, zast\u0105piony przez kolejn\u0105, zwyk\u0142\u0105 sypialni\u0119. Sznur owad\u00f3w znowu si\u0119 pojawi\u0142, a miejsce, gdzie znajdowa\u0142a si\u0119 ryba, przenios\u0142o si\u0119 na g\u00f3rny pok\u0142ad.<\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming czu\u0142 obrzydzenie na sam\u0105 my\u015bl o tej istocie. W\u0142a\u015bciwie to lubi\u0142 je\u015b\u0107 ryby przed tymi drzwiami, ale po kilku dniach marynowania si\u0119 w rybim smrodzie odruchowo poczu\u0142 md\u0142o\u015bci na sam\u0105 my\u015bl o tym smaku. Niestety, nawet po wyj\u015bciu z drzwi minie jeszcze troch\u0119 czasu, zanim przestanie go brzydzi\u0107 ryba.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017a, p\u00f3jdziemy zobaczy\u0107, gdzie jest Zhu Meng.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Obaj opu\u015bcili dolny pok\u0142ad i ruszyli w g\u00f3r\u0119. Znale\u017ali Ruan Nanzhu stoj\u0105cego na g\u00f3rnym pok\u0142adzie z g\u0142ow\u0105 wychylon\u0105 za burt\u0119. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, s\u0142ysz\u0105c odg\u0142os ich krok\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co znale\u017ali\u015bcie?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce znale\u017ali\u015bmy d\u0142ugi miecz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Oczy Ruan Nanzhu b\u0142ysn\u0119\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Naprawd\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i szybko opisa\u0142 mu, co zobaczy\u0142. Zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 na d\u0142ugi r\u00f3g, kt\u00f3ry widzieli na g\u0142owie ryboluda, i na to, \u017ce wygl\u0105da\u0142 na solidny i ostry, jakby stanowi\u0142 pot\u0119\u017cn\u0105 bro\u0144 ofensywn\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu powiedzia\u0142, \u017ce w pokoju, kt\u00f3ry znalaz\u0142, zobaczy\u0142 olbrzymiego potwora, kt\u00f3ry poprzedniej nocy zjad\u0142 tamt\u0105 kobiet\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale jak mamy zabi\u0107 tego ryboluda? \u2013 zapyta\u0142 Gu Longming, kucaj\u0105c na deskach i z przygn\u0119bieniem zajadaj\u0105c cukierki, kt\u00f3re da\u0142 mu Lin Qiushi. \u2013 Nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby z tym stworem by\u0142o \u0142atwiej si\u0119 upora\u0107 ni\u017c z jego mniejsz\u0105 kopi\u0105, kt\u00f3r\u0105 spotkali\u015bmy przed chwil\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Najbardziej martwi\u0142a ich nie szeroko\u015b\u0107, ale g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 potencjalnej rany. Gdy by\u0142a g\u0142\u0119boka, trudno si\u0119 goi\u0142a, zw\u0142aszcza na statku, na kt\u00f3rym brakowa\u0142o nawet podstawowego sprz\u0119tu medycznego. By\u0142o oczywiste, \u017ce po uk\u0142uciu tym rogiem, nawet je\u015bli nie umar\u0142o si\u0119 natychmiast, powik\u0142ania takie jak t\u0119\u017cec mog\u0142y zabi\u0107 w ci\u0105gu kilku nast\u0119pnych dni.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu wys\u0142ucha\u0142 obaw Gu Longminga i pocieszy\u0142 go, m\u00f3wi\u0105c:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie martw si\u0119, je\u015bli naprawd\u0119 zajdzie taka potrzeba, to ci\u0119 dobijemy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 …a mo\u017cecie tego nie robi\u0107? Dzi\u0119kuj\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi uwa\u017ca\u0142 to za pewien paradoks. Musieli najpierw zabi\u0107 \u017c\u00f3\u0142tookiego ryboluda, zanim mogli zabi\u0107 potwora symbolizuj\u0105cego minotaura, ale w tym w\u0142a\u015bnie tkwi\u0142 problem \u2013 jak to zrobi\u0107? Czy naprawd\u0119 wystarczy\u0142oby wzi\u0119cie no\u017ca obiadowego i stani\u0119cie z nim twarz\u0105 w twarz?<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy tak zastanawiali si\u0119, co zrobi\u0107, nagle z jadalni dobieg\u0142 ich ha\u0142as \u2013 krzyki przera\u017cenia i wrzaski pe\u0142ne b\u00f3lu.<\/span><\/span><\/p>\n

Po tym od razu wiedzieli, \u017ce sta\u0142o si\u0119 co\u015b jeszcze. Lin Qiushi wymieni\u0142 spojrzenia z Ruan Nanzhu i ruszy\u0142 w stron\u0119 jadalni. Zanim jeszcze wszed\u0142 do \u015brodka, poczu\u0142 zapach krwi. Spojrza\u0142 w d\u00f3\u0142 i zobaczy\u0142 jej ka\u0142u\u017c\u0119 na deskach. W \u015brodku le\u017ca\u0142 ranny m\u0119\u017cczyzna, zakrywaj\u0105c d\u0142o\u0144mi ran\u0119 na brzuchu. Rana wydawa\u0142a si\u0119 bardzo g\u0142\u0119boka i s\u0105czy\u0142a si\u0119 z niej jasnoczerwona krew.<\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming zrobi\u0142 kilka krok\u00f3w do przodu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co si\u0119 sta\u0142o? Jak si\u0119 zrani\u0142? \u2013 Zdj\u0105\u0142 kurtk\u0119 i, u\u017cywaj\u0105c jej jako banda\u017ca, zacz\u0105\u0142 opatrywa\u0107 rany ofiary wy\u0107wiczonymi ruchami. Pr\u00f3bowa\u0142 zatamowa\u0107 krwawienie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Widz\u0105c jego zachowanie, Lin Qiushi zacz\u0105\u0142 snu\u0107 domys\u0142y na temat pracy Gu Longminga w prawdziwym \u015bwiecie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Odkry\u0142, \u017ce owady zdaj\u0105 si\u0119 zmierza\u0107 w okre\u015blonym kierunku, wi\u0119c poszli\u015bmy za nimi. \u2013 Osob\u0105, kt\u00f3ra to m\u00f3wi\u0142a, by\u0142 towarzysz m\u0119\u017cczyzny. Najwyra\u017aniej by\u0142 on \u015bwiadkiem ca\u0142ego zaj\u015bcia. Kontynuowa\u0142 dr\u017c\u0105cym g\u0142osem: \u2013 Ale kiedy tam dotarli\u015bmy, z pokoju wysun\u0105\u0142 si\u0119 d\u0142ugi kolec i wbi\u0142 prosto w jego cia\u0142o.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming zmarszczy\u0142 brwi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie wygl\u0105da to dobrze. Wydaje mi si\u0119, \u017ce przebi\u0142 nerk\u0119. \u2013 Nie by\u0142o pod r\u0119k\u0105 \u017cadnych przydatnych \u015brodk\u00f3w medycznych, a bior\u0105c pod uwag\u0119 ilo\u015b\u0107 krwi wok\u00f3\u0142, ta osoba prawdopodobnie…<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przynios\u0142am \u015brodek hemostatyczny w sprayu, czy mo\u017cesz go u\u017cy\u0107? \u2013 zapyta\u0142a stoj\u0105ca obok dziewczyna.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Daj \u2013 powiedzia\u0142 Gu Longming. \u2013 Mog\u0119 tylko spr\u00f3bowa\u0107\u2026 traktowa\u0107 martwego konia jak \u017cywego, prawda?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zrobi\u0142, co m\u00f3g\u0142 i zacisn\u0105\u0142 opask\u0119 uciskow\u0105 na ciele ofiary, aby ograniczy\u0107 krwawienie. Po zu\u017cyciu po\u0142owy hemostatyku w sprayu uda\u0142o mu si\u0119 zatamowa\u0107 nieustaj\u0105ce krwawienie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co d\u017agn\u0119\u0142o twojego przyjaciela? \u2013 Widz\u0105c, \u017ce sytuacja si\u0119 uspokoi\u0142a, kto\u015b zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3ry prze\u017cy\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wygl\u0105da\u0142o jak ryba \u2013 odpowiedzia\u0142 ocala\u0142y. \u2013 Nie jestem pewien\u2026 Widzia\u0142em go tylko przelotnie, zanim to si\u0119 sta\u0142o.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 P\u00f3jdziemy sprawdzi\u0107. \u2013 T\u0142um by\u0142 wyra\u017anie zainteresowany t\u0105 ryb\u0105 i rozszed\u0142 si\u0119 po statku. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej w \u015brodku pozosta\u0142a tylko garstka ludzi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jak to wygl\u0105da? Czy m\u00f3j przyjaciel prze\u017cyje?.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming westchn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Je\u015bli wyjdzie st\u0105d jak najszybciej, mo\u017ce zostanie uratowany, ale\u2026 \u2013 Nie by\u0142o to miejsce, do kt\u00f3rego mogli przychodzi\u0107 i z kt\u00f3rego mogli wychodzi\u0107, kiedy chcieli.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wszyscy ucichli. Gu Longming spojrza\u0142 na krew na r\u0119kach.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Id\u0119 szybko umy\u0107 r\u0119ce. \u2013 Wsta\u0142 i poszed\u0142 do \u0142azienki.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Oddech ofiary stawa\u0142 si\u0119 coraz s\u0142abszy i mimo \u017ce Gu Longming zrobi\u0142 wszystko, co m\u00f3g\u0142, kilka godzin p\u00f3\u017aniej m\u0119\u017cczyzna mimo wszystko zmar\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Ca\u0142a jadalnia by\u0142a wype\u0142niona zapachem krwi. Zbiegiem okoliczno\u015bci nadesz\u0142a te\u017c pora kolacji \u2013 zestawy obiadowe z martwymi rybami akurat trafi\u0142y na sto\u0142y, a smr\u00f3d ryb i sw\u0105d krwi sprawi\u0142y, \u017ce wszyscy mieli jeszcze mniejszy apetyt. Nikt nawet nie pomy\u015bla\u0142 o jedzeniu, a wi\u0119kszo\u015b\u0107 wysz\u0142a z pomieszczenia.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu jednak pozosta\u0142 na swoim miejscu. Lin Qiushi r\u00f3wnie\u017c go nie pogania\u0142, bo wiedzia\u0142, \u017ce skoro zostaje, to musi mie\u0107 ku temu powody.<\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming by\u0142 nieco przygn\u0119biony, \u017ce nie uda\u0142o mu si\u0119 uratowa\u0107 tamtego cz\u0142owieka. Bez wi\u0119kszej energii i apetytu grzeba\u0142 w makaronie na talerzu.<\/span><\/span><\/p>\n

Kiedy wi\u0119kszo\u015b\u0107 os\u00f3b opu\u015bci\u0142a jadalni\u0119, Ruan Nanzhu wyci\u0105gn\u0105\u0142 kilka plastikowych toreb z kieszeni.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co planujesz zrobi\u0107? \u2013 Lin Qiushi si\u0119 zdziwi\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby drzwi zmusi\u0142y nas do bezpo\u015bredniego starcia z tym czym\u015b. R\u00f3\u017cnica si\u0142y jest zbyt du\u017ca.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wi\u0119c chcesz\u2026 \u2013 Obserwowa\u0142, jak Ruan Nanzhu zbiera\u0142 wszystkie martwe ryby ze sto\u0142u i napycha\u0142 sobie kieszenie, a\u017c p\u0119ka\u0142y w szwach. \u2013 Chcesz nakarmi\u0107 to co\u015b rybami?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To w\u0142a\u015bnie aperitif upi\u0142 minotaura w micie \u2013 odpar\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Teraz mniej wi\u0119cej wiemy, czym on jest.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zjedzona ryba fermentowa\u0142a w brzuchu ofiary, a po rozci\u0119ciu \u017co\u0142\u0105dka mo\u017cna by\u0142o j\u0105 skosztowa\u0107. By\u0142 to w istocie rodzaj przystawki.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu postanowi\u0142 wi\u0119c u\u017cy\u0107 ich obiadu, aby zwabi\u0107 minotaura do \u017c\u00f3\u0142tookiego ryboluda. Nie wiedzieli, czy to zadzia\u0142a, ale musieli spr\u00f3bowa\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Ta metoda mog\u0142a by\u0107 o wiele bardziej niezawodna ni\u017c wzi\u0119cie no\u017ca kuchennego do walki z potworem.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu spakowa\u0142 wszystkie martwe ryby i zabra\u0142 je ze sob\u0105, pod\u0105\u017caj\u0105c \u015bladami owad\u00f3w, aby ponownie odnale\u017a\u0107 pomieszczenie, w kt\u00f3rym mieszka\u0142 \u017c\u00f3\u0142tooki rybolud.<\/span><\/span><\/p>\n

W pomieszczeniu by\u0142o ju\u017c o wiele wi\u0119cej dziur. Wyra\u017anie wida\u0107, \u017ce zwierz\u0119 zrobi\u0142o je ostr\u0105 broni\u0105, kt\u00f3r\u0105 mia\u0142o na g\u0142owie.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu gestem nakaza\u0142 Lin Qiushi i Gu Longmingowi stan\u0105\u0107 dalej, po czym jednym rzutem wrzuci\u0142 torb\u0119, kt\u00f3r\u0105 trzyma\u0142 w r\u0119ku, przez szczelin\u0119 w oknie.<\/span><\/span><\/p>\n

Martwe ryby rozprys\u0142y si\u0119 po ca\u0142ej ziemi, a potw\u00f3r rzuci\u0142 si\u0119 na nie z ekscytacj\u0105. Podni\u00f3s\u0142 je \u0142apami i zacz\u0105\u0142 agresywnie obgryza\u0107. Jad\u0142 szybko i w kr\u00f3tkim czasie poch\u0142on\u0105\u0142 ca\u0142y worek ryb, kt\u00f3ry wrzuci\u0142 mu Ruan Nanzhu. Dobrze, \u017ce byli przygotowani, szybko wrzucaj\u0105c r\u00f3wnie\u017c pozosta\u0142e \u201eporcje\u201d.<\/span><\/span><\/p>\n

Podczas posi\u0142ku Ruan Nanzhu sta\u0142 i obserwowa\u0142 z boku. Lin Qiushi bardzo si\u0119 martwi\u0142, \u017ce si\u0119 zrani, poniewa\u017c krew ostatniej ofiary wci\u0105\u017c \u015bcieka\u0142a ze \u015bciany ko\u0142o okna.<\/span><\/span><\/p>\n

\u017b\u00f3\u0142tooki rybolud doko\u0144czy\u0142 wszystkie ryby, nie zostawiaj\u0105c nawet jednej g\u0142owy. Kiedy by\u0142 ju\u017c pe\u0142ny, rozejrza\u0142 si\u0119 wok\u00f3\u0142 zadowolony, po czym po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 spa\u0107 na ziemi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Na zewn\u0105trz by\u0142o ju\u017c troch\u0119 ciemno i chocia\u017c naprawd\u0119 chcia\u0142 zobaczy\u0107, co si\u0119 dzi\u015b wieczorem wydarzy, zostanie tu nie by\u0142o m\u0105drym posuni\u0119ciem.<\/span><\/span><\/p>\n

Wi\u0119c wszyscy trzej poszli i znale\u017ali inny pok\u00f3j, w kt\u00f3rym mogliby odpocz\u0105\u0107. Po\u0142o\u017cyli si\u0119 do \u0142\u00f3\u017cek, czekaj\u0105c na nadej\u015bcie wieczoru.<\/span><\/span><\/p>\n

Ostatni promie\u0144 \u015bwiat\u0142a znikn\u0105\u0142 wraz ze s\u0142o\u0144cem chowaj\u0105cym si\u0119 za horyzontem. Nie wida\u0107 by\u0142o ani skrawka ksi\u0119\u017cyca ze wzgl\u0119du na burzowe chmury rozpostarte na niebie niczym p\u0142achta materia\u0142u, a s\u0142ycha\u0107 by\u0142o jedynie wyj\u0105cy morski wiatry. Lin Qiushi nie m\u00f3g\u0142 spa\u0107, bezmy\u015blnie wpatruj\u0105c si\u0119 w okno.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu najpierw spa\u0142 w innym \u0142\u00f3\u017cku, ale w trakcie nocy jakim\u015b cudem znalaz\u0142 si\u0119 obok Lin Qiushiego. I tak oto obaj byli teraz przytuleni do siebie.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie odzywali si\u0119 ani nawet na siebie nie spojrzeli. Znali si\u0119 jak \u0142yse konie, jakby prze\u017cyli ju\u017c setki i tysi\u0105ce identycznych sytuacji.<\/span><\/span><\/p>\n

Czekali na odpowied\u017a na sw\u00f3j eksperyment.<\/span><\/span><\/p>\n

Oko\u0142o trzeciej nad ranem ich czekanie w ko\u0144cu przynios\u0142o rezultaty.<\/span><\/span><\/p>\n

Uszy Lin Qiushiego wychwyci\u0142y co\u015b w rodzaju ryku dzikiej bestii, a potem odg\u0142osy zaci\u0119tej bitwy. Byli do\u015b\u0107 daleko od tych d\u017awi\u0119k\u00f3w i nie mogli dok\u0142adnie zrozumie\u0107, co si\u0119 dzieje, ale bitwa trwa\u0142a bardzo d\u0142ugo. Dopiero gdy s\u0142o\u0144ce prawie wzesz\u0142o, stopniowo ha\u0142as zanika\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kto twoim zdaniem wygra\u0142? \u2013 zapyta\u0142 cicho Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie wiem \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi. \u2013 W\u0142a\u015bciwie nie robi nam to r\u00f3\u017cnicy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Cho\u0107 pocz\u0105tkowo wszystko sz\u0142o zgodnie z planem, wydarzy\u0142o si\u0119 co\u015b nieoczekiwanego \u2013 wkr\u00f3tce po tym, jak odg\u0142osy walki ucich\u0142y, na statku rozleg\u0142y si\u0119 ludzkie krzyki i p\u0142acz. S\u0142ysz\u0105c to, Lin Qiushi wyczo\u0142ga\u0142 si\u0119 z \u0142\u00f3\u017cka, zerwa\u0142 na r\u00f3wne nogi i podszed\u0142 do okna. Chcia\u0142 zobaczy\u0107, co dzieje si\u0119 na zewn\u0105trz, ale poranek by\u0142 zbyt ciemny i nie m\u00f3g\u0142 niczego dostrzec.<\/span><\/span><\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie wzrok Ruana Nanzhu zadzia\u0142a\u0142 w kluczowym momencie. Zobaczy\u0142, jak rybolud wci\u0105ga na g\u00f3rny pok\u0142ad walcz\u0105cego cz\u0142owieka.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jak to mo\u017cliwe?! \u2013 Kiedy Lin Qiushi us\u0142ysza\u0142, co si\u0119 dzieje, nie m\u00f3g\u0142 uwierzy\u0107. \u2013 Nikt dzi\u015b nie jad\u0142 ryb w jadalni\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu zmarszczy\u0142 brwi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pami\u0119tasz… go\u015bcia, kt\u00f3rego Jian Qianyuan wczoraj zrani\u0142a?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jego towarzysz pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby w og\u00f3le przyszed\u0142 dzisiaj do jadalni.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi przez ca\u0142y dzie\u0144 by\u0142 skupiony na dw\u00f3ch potworach i niczego nie zauwa\u017cy\u0142. <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale czy\u017c to nie dobrze, \u017ce nie przyszed\u0142 do jadalni?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Czy to nie oznacza\u0142o, \u017ce nie zjad\u0142 ryby, wi\u0119c dlaczego potw\u00f3r mia\u0142by go atakowa\u0107?<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu tylko si\u0119 skrzywi\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ryby mo\u017cna znale\u017a\u0107 nie tylko w jadalni.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushiemu od razu przypomnia\u0142a mu si\u0119 ta brudna kuchnia.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W kuchni jest mn\u00f3stwo ryb do zjedzenia \u2013 kontynuowa\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Musi by\u0107 jaka\u015b ofiara.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi westchn\u0105\u0142. My\u015bla\u0142, \u017ce tej nocy nie b\u0119dzie ofiary, ale teraz, kiedy o tym pomy\u015bla\u0142, doszed\u0142 do wniosku, \u017ce by\u0142 naiwny. Za drzwiami wcale nie by\u0142o mi\u0142o. Im d\u0142u\u017cej tu zostan\u0105, tym wi\u0119ksze b\u0119d\u0105 straty.<\/span><\/span><\/p>\n

Krzyki tej osoby stopniowo ucich\u0142y, pozostawiaj\u0105c po sobie jedynie cisz\u0119 d\u0142ugiego wieczoru.<\/span><\/span><\/p>\n

Uda\u0142o mu si\u0119 jeszcze usn\u0105\u0107 przed \u015bwitem. Nie wiedzia\u0142 jednak, czy \u015bni\u0142 mu si\u0119 jaki\u015b koszmar, czy mo\u017ce jednak wcale nie zasn\u0105\u0142, ale mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce przez reszt\u0119 wieczoru ta istota kr\u0105\u017cy\u0142a wok\u00f3\u0142 pokoju, w kt\u00f3rym si\u0119 znajdowali. Czu\u0142 nawet md\u0142y od\u00f3r ryb.<\/span><\/span><\/p>\n

Trzeciego dnia \u017cadne z nich nie by\u0142o w dobrym humorze. Nie spali dobrze od kilku nocy, bo wiele rzeczy ich niepokoi\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Kilka dni takich wydarze\u0144 sprawi\u0142o, \u017ce grupa by\u0142a ju\u017c ot\u0119pia\u0142a na my\u015bl o pojawieniu si\u0119 kolejnego cia\u0142a na pok\u0142adzie. Pozbyli si\u0119 go w wy\u0107wiczonych ruchach i wyszorowali pok\u0142ad do czysta, zachowuj\u0105c si\u0119, jakby nic si\u0119 nie sta\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nie by\u0142 skupiony na pok\u0142adzie. Wyszed\u0142 wcze\u015bnie do jadalni, maj\u0105c nadziej\u0119 na znalezienie \u015blad\u00f3w insekt\u00f3w. Niestety, owady, kt\u00f3re wczoraj utworzy\u0142y ni\u0107, znikn\u0119\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie ma po\u015bpiechu. \u2013 Ruan Nanzhu zerkn\u0105\u0142 na zegarek. \u2013 Jeszcze wcze\u015bnie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi przytakn\u0105\u0142 ze zrozumieniem.<\/span><\/span><\/p>\n

Bez nici nie mogli znale\u017a\u0107 dw\u00f3ch potwor\u00f3w, wi\u0119c mogli tylko czeka\u0107. Oko\u0142o jedenastej w ko\u0144cu pojawi\u0142 si\u0119 cz\u0142owiek, na kt\u00f3rego czeka\u0142 Lin Qiushi \u2013 NPC, kt\u00f3ry wczoraj przeobrazi\u0142 si\u0119 w owady, ponownie przyszed\u0142 do jadalni. Mia\u0142 na sobie te same ubrania, ten sam wyraz twarzy i wygl\u0105da\u0142 zupe\u0142nie jak przeci\u0119tny NPC, kt\u00f3ry ci\u0105gle resetuje si\u0119 w grze.<\/span><\/span><\/p>\n

Tym razem nie potrzebowali Ruan Nanzhu, aby kto\u015b do niego podszed\u0142 i mocno poklepa\u0142 go po ramieniu.<\/span><\/span><\/p>\n

Powt\u00f3rzy\u0142o si\u0119 to, co wydarzy\u0142o si\u0119 wczoraj. Owady zlecia\u0142y si\u0119, a potem rozproszy\u0142y, znikaj\u0105c z jadalni. W tym samym momencie na zewn\u0105trz utworzy\u0142y si\u0119 dwie nici, rozchodz\u0105ce si\u0119 w nieznanych kierunkach.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi, Ruan Nanzhu i Gu Longming ruszyli za jedn\u0105 z nich, aby znale\u017a\u0107 miejsce, kt\u00f3rego szukali. Kilka minut p\u00f3\u017aniej trafili do w\u0142a\u015bciwego miejsca. Kajuta wygl\u0105da\u0142a zupe\u0142nie inaczej ni\u017c wczoraj, poniewa\u017c ju\u017c z zewn\u0105trz wyra\u017anie by\u0142o wida\u0107, \u017ce poprzedniej nocy rozegra\u0142a si\u0119 tu zaci\u0119ta bitwa. Drewniane listwy okienne by\u0142y ca\u0142kowicie zmia\u017cd\u017cone, a zamek w drzwiach zosta\u0142 brutalnie wyrwany.<\/span><\/span><\/p>\n

Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce dwa potwory rzeczywi\u015bcie stoczy\u0142y zaci\u0119t\u0105 walk\u0119. S\u0105dz\u0105c jednak po incydencie z poprzedniej nocy, wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce minotaur uzyska\u0142 przewag\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

[\/vc_column_text][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_custom_heading text=”T\u0142umaczenie: Ashi” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:right|color:%23397ead” google_fonts=”font_family:Alegreya%20SC%3Aregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column width=”1\/6″]

[vc_raw_html css=”.vc_custom_1726858968050{padding-top: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”]JTVCc2MlMjBuYW1lJTNEJTIya29kdG9jJTIyJTVEJTVCJTJGc2MlNUQ=[\/vc_raw_html]<\/div>
<\/div><\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text] Gdy r\u00f3j owad\u00f3w si\u0119 rozproszy\u0142, szybko opu\u015bcili jadalni\u0119. Jednak gdy Continue Reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_pvb_checkbox_block_on_post":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-22542","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kaleidoscope-of-death","no-post-thumbnail","no-read-more-tag","no-sticky","entry"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22542","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22542"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22542\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22543,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22542\/revisions\/22543"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22542"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22542"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22542"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}