{"id":22540,"date":"2026-01-13T20:52:08","date_gmt":"2026-01-13T19:52:08","guid":{"rendered":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/?p=22540"},"modified":"2026-01-13T20:52:08","modified_gmt":"2026-01-13T19:52:08","slug":"rozdzial-123-druga-ofiara","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/2026\/01\/13\/rozdzial-123-druga-ofiara\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 123 – Druga ofiara"},"content":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n

Nikt nie wiedzia\u0142, co wydarzy\u0142o si\u0119 poprzedniej nocy \u2013 z wyj\u0105tkiem Jian Qianyuan i jej nieszcz\u0119snego, zmar\u0142ego partnera.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi przypomnia\u0142 sobie, \u017ce wczoraj dziewczyna r\u00f3wnie\u017c unika\u0142a obiadu. Jednak kiedy siedzia\u0142 dzi\u015b przed tym samym md\u0142ym posi\u0142kiem, jej dziwne zachowanie nasun\u0119\u0142o mu niepokoj\u0105ce przypuszczenie. Czy Jian Qianyuan r\u00f3wnie\u017c mog\u0142a zosta\u0107 dotkni\u0119ta przez tego potwora?<\/span><\/span><\/p>\n

Kobieta zupe\u0142nie nie przejmowa\u0142a si\u0119 tym, co my\u015bl\u0105 inni. Po sko\u0144czeniu posi\u0142ku wysz\u0142a z jadalni, klepi\u0105c si\u0119 z zadowoleniem po lekko wzd\u0119tym brzuchu. Wychodz\u0105c, zdawa\u0142a si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 zszokowane spojrzenia, jakie wszyscy jej posy\u0142ali, i odpowiedzia\u0142a zimnym u\u015bmiechem.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Smakuj\u0105 ca\u0142kiem nie\u017ale. Je\u015bli chcecie, powinni\u015bcie wszyscy spr\u00f3bowa\u0107 \u2013 mrukn\u0119\u0142a do siebie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nikt jej nie odpowiedzia\u0142, wi\u0119c wzruszy\u0142a ramionami z oboj\u0119tno\u015bci\u0105 i odesz\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi obserwowa\u0142, jak wchodzi do kajuty. Gdy pomieszczenia si\u0119 przestawi\u0142y, znikn\u0119\u0142a z ich oczu.<\/span><\/span><\/p>\n

Po\u0142o\u017cenie kajut ci\u0105gle si\u0119 zmienia\u0142o. Co kilka minut przed pok\u0142adem pojawia\u0142 si\u0119 nowy pok\u00f3j. Niekt\u00f3rzy mieli szcz\u0119\u015bcie, znale\u017ali swoje rzeczy w pokojach i je wynie\u015bli. Inni nie mieli tyle szcz\u0119\u015bcia, bo nigdy nie uda\u0142o im si\u0119 odnale\u017a\u0107 swoich pierwotnych kajut.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi z kolei dokona\u0142 nowego odkrycia. Przemierzaj\u0105c korytarze, mieli farta i ponownie zobaczyli zamkni\u0119te pomieszczenie, kt\u00f3re odkryli dzie\u0144 wcze\u015bniej. Tyle \u017ce co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o. Drzwi by\u0142y teraz szeroko otwarte, a \u0142a\u0144cuch, kt\u00f3ry zamyka\u0142 je od \u015brodka, le\u017ca\u0142 na pod\u0142odze w kawa\u0142kach. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce zosta\u0142 gwa\u0142townie zerwany.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pami\u0119tam ten pok\u00f3j \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi. Spojrza\u0142 na tabliczk\u0119 na drzwiach, my\u015bl\u0105c o numerze kajuty, kt\u00f3r\u0105 widzieli wczoraj. \u2013 Czy teraz co\u015b w nim jest?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu sta\u0142 w drzwiach i wpatrywa\u0142 si\u0119 w ciemne wn\u0119trze.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nic nie s\u0142yszysz? \u2013 zapyta\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie. \u2013 Lin Qiushi pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105 po chwili nas\u0142uchiwania. By\u0142 pewien, \u017ce nie s\u0142yszy \u017cadnego ruchu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wi\u0119c to co\u015b pewnie odesz\u0142o. \u2013 Ruan Nanzhu podszed\u0142 i zrobi\u0142 krok do \u015brodka, niedbale zapalaj\u0105c lamp\u0119 naftow\u0105 stoj\u0105c\u0105 na stole obok.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

S\u0142abe \u015bwiat\u0142o o\u015bwietli\u0142o niezbyt du\u017ce pomieszczenie, dzi\u0119ki czemu mogli dok\u0142adnie przyjrze\u0107 si\u0119 jego wn\u0119trzu.<\/span><\/span><\/p>\n

Pok\u00f3j by\u0142 jednocze\u015bnie normalny i nienormalny. Normalne by\u0142o jego wyposa\u017cenie, identyczne z tym, w kt\u00f3rym spali zesz\u0142ej nocy. Nienormalne by\u0142y dodatkowe przedmioty: sterta rybich \u0142usek.<\/span><\/span><\/p>\n

\u0141uski te by\u0142y porozrzucane po ca\u0142ym pomieszczeniu, wype\u0142niaj\u0105c je odra\u017caj\u0105cym, rybim smrodem. Lin Qiushi zauwa\u017cy\u0142 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce na pod\u0142odze rozmaza\u0142a si\u0119 jaka\u015b ciecz przypominaj\u0105ca wod\u0119, ale nieco bardziej lepka. Widok ten by\u0142 niepokoj\u0105cy.<\/span><\/span><\/p>\n

Na \u015bcianach i meblach dooko\u0142a nich widnia\u0142y \u015blady ostrych pazur\u00f3w, kt\u00f3re \u015bwiadczy\u0142y o tym, \u017ce w tym w\u0142a\u015bnie pokoju kiedy\u015b przetrzymywano potwora.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi przyjrza\u0142 si\u0119 \u015bladom pazur\u00f3w i stwierdzi\u0142, \u017ce s\u0105 niezwykle g\u0142\u0119bokie. Skoro mog\u0142y tak uszkodzi\u0107 drewnian\u0105 pod\u0142og\u0119, to \u0142atwo by\u0142o wywnioskowa\u0107, \u017ce kruche ludzkie cia\u0142o nie wytrzyma\u0142oby ani jednego ciosu.<\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming dusi\u0142 si\u0119 z obrzydzenia, ale Ruan Nanzhu wyj\u0105\u0142 serwetk\u0119 z jego kieszeni i zebra\u0142 kilka \u0142usek. Cho\u0107 na razie nie wiedzieli, do czego s\u0142u\u017c\u0105, lepiej by\u0142o by\u0107 przygotowanym na wszelki wypadek.<\/span><\/span><\/p>\n

Przeszukali reszt\u0119 pokoju w poszukiwaniu innych wskaz\u00f3wek. Szybko znale\u017ali w k\u0105cie m\u0119ski but. To przypomnia\u0142o Lin Qiushiemu o m\u0119\u017cczy\u017anie, kt\u00f3rego wczoraj po\u017carto. Czy potw\u00f3r zaci\u0105gn\u0105\u0142 swoj\u0105 ofiar\u0119 z powrotem do pokoju?<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy nad tym rozmy\u015bla\u0142, Gu Longming powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czas prawie si\u0119 sko\u0144czy\u0142. \u2013 W chwili, gdy weszli, zacz\u0105\u0142 odlicza\u0107 i do up\u0142ywu pi\u0119ciu minut pozosta\u0142o jeszcze tylko kilka sekund.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wyno\u015bmy si\u0119 st\u0105d \u2013 odpar\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 To miejsce najwyra\u017aniej nie nadaje si\u0119 ju\u017c do niczego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi si\u0119 zgodzi\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Nied\u0142ugo po tym, jak opu\u015bcili pok\u00f3j, przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 w inne miejsce. Wyraz twarzy Lin Qiushiego by\u0142 nieco przygn\u0119biony. Ruan Nanzhu zapyta\u0142, co go trapi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce sytuacja mo\u017ce by\u0107 gorsza, ni\u017c my\u015bleli\u015bmy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co masz na my\u015bli? \u2013 zapyta\u0142 Gu Longming z pow\u0105tpiewaniem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy pozycja potwora jest naprawd\u0119 ustalona? \u2013 zapyta\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Czy mo\u017ce si\u0119 porusza\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zanim zobaczy\u0142 ten pok\u00f3j, my\u015bla\u0142, \u017ce mo\u017ce przebywa\u0107 wy\u0142\u0105cznie w jednym miejscu. Jednak widz\u0105c ten zniszczony \u0142a\u0144cuch, sformu\u0142owa\u0142 pora\u017caj\u0105c\u0105 hipotez\u0119: potw\u00f3r m\u00f3g\u0142 si\u0119 porusza\u0107 i to po ca\u0142ym labiryncie. Chocia\u017c, podobnie jak ludzie, nie m\u00f3g\u0142 znale\u017a\u0107 wyj\u015bcia, to wszyscy zagubieni stanowili dla niego po\u017cywienie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Prawdopodobnie masz racj\u0119. \u2013 Ruan Nanzhu zerkn\u0105\u0142 na zegarek. \u2013 Wci\u0105\u017c jest trzyna\u015bcie os\u00f3b. To wystarczy, \u017ceby go wy\u017cywi\u0107 przez dziesi\u0119\u0107 dni.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming zmusi\u0142 si\u0119 do \u015bmiechu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u017bartujecie, prawda?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu wzruszy\u0142 ramionami.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tylko je\u015bli lubisz taki rodzaj humoru.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Podczas kolacji Lin Qiushi my\u015bla\u0142, \u017ce zobaczy tego NPC pokrytego robakami, ale si\u0119 nie pojawi\u0142. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce mogli go spotka\u0107 jedynie podczas \u015bniadania.<\/span><\/span><\/p>\n

Wszyscy opr\u00f3cz Jian Qianyuan nadal apatycznie jedli kolacj\u0119. Kiedy dziewczyna pojawi\u0142a si\u0119 w jadalni, kontynuowa\u0142a po\u017ceranie ryb. Jej nieokie\u0142znany spos\u00f3b jedzenia sprawi\u0142, \u017ce pozostali mieli jeszcze mniejszy apetyt i wszyscy rozeszli si\u0119 po prze\u0142kni\u0119ciu makaronu.<\/span><\/span><\/p>\n

Ich tr\u00f3jka post\u0105pi\u0142a tak samo. Przed wyj\u015bciem Lin Qiushi przyjrza\u0142 si\u0119 bli\u017cej Jian Qianyuan, chc\u0105c sprawdzi\u0107, czy zasz\u0142y jakie\u015b zmiany w jej ciele. Ku jego zdziwieniu, kobieta wci\u0105\u017c by\u0142a zwyk\u0142ym cz\u0142owiekiem. Poza nag\u0142\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 do ryb nie by\u0142o w niej nic dziwnego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Naprawd\u0119 boj\u0119 si\u0119, \u017ce jutro stanie si\u0119 potworem. \u2013 Obecne odczucia Gu Longminga wobec Jian Qianyuan by\u0142y z\u0142o\u017cone. On i Lin Qiushi my\u015bleli o tym samym.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Tej nocy Lin Qiushi nie spa\u0142 zbyt wiele. Jego umys\u0142 by\u0142 wype\u0142niony my\u015blami o kobiecie, o tym, jak si\u0119 zmienia\u0142a i o powi\u0105zaniach mi\u0119dzy wszystkimi wskaz\u00f3wkami. Ruan Nanzhu wyj\u0105\u0142 \u0142uski ryb z kieszeni, po\u0142o\u017cy\u0142 je na stole i obecnie przygl\u0105da\u0142 si\u0119 im uwa\u017cnie.<\/span><\/span><\/p>\n

Dzi\u015b nie pada\u0142o, a na niebie wisia\u0142 czysty, jasny ksi\u0119\u017cyc, rzucaj\u0105c srebrzyst\u0105 po\u015bwiat\u0119 na pok\u0142ad statku i powierzchni\u0119 oceanu. Morski wiatr wpada\u0142 przez okno z sol\u0105 i ciep\u0142em, a \u0142\u00f3\u017cka pod nimi lekko si\u0119 ko\u0142ysa\u0142y. Gdyby nie by\u0142y to drzwi, nastr\u00f3j przypomina\u0142by raczej leniwe wakacje.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi spojrza\u0142 w bok. Krajobraz za oknem zmienia\u0142 si\u0119 co pi\u0119\u0107 minut.<\/span><\/span><\/p>\n

Czasem widzia\u0142 pok\u0142ad, a czasem ruf\u0119. Czasem by\u0142a to tylko czarna \u015bciana. Jego towarzysze zdawali si\u0119 ju\u017c spa\u0107, ich oddechy by\u0142y r\u00f3wnomierne. Jednak tu\u017c przed tym, jak Lin Qiushi r\u00f3wnie\u017c zasn\u0105\u0142, us\u0142ysza\u0142 dziwny d\u017awi\u0119k \u2013 co\u015b porusza\u0142o si\u0119 po pok\u0142adzie. By\u0142o ci\u0119\u017ckie, na tyle ci\u0119\u017ckie, \u017ce drewniane deski skrzypia\u0142y lekko i zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce nie ma na sobie but\u00f3w. Lin Qiushi s\u0142ysza\u0142 nawet przywieranie cia\u0142a do drewna.<\/span><\/span><\/p>\n

D\u017awi\u0119k ten by\u0142 coraz bli\u017cej i w ko\u0144cu ucich\u0142 przy ich oknie.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wstrzyma\u0142 oddech. Przez p\u00f3\u0142przymkni\u0119te oczy zobaczy\u0142 gigantyczny cie\u0144 zas\u0142aniaj\u0105cy \u015bwiat\u0142o. W nast\u0119pnej chwili poczu\u0142 zapach znajomej rybiej zgnilizny i ju\u017c wiedzia\u0142 dok\u0142adnie, czym jest to co\u015b, co sta\u0142o nieopodal.<\/span><\/span><\/p>\n

Ten gigantyczny potw\u00f3r z g\u0142ow\u0105 ryby, kt\u00f3rego widzieli wczoraj w nocy. Sta\u0142 tu\u017c za oknem, a jego nos drga\u0142, jakby szuka\u0142 konkretnego zapachu. Lin Qiushi wstrzyma\u0142 oddech i nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 ruszy\u0107 ani o milimetr.<\/span><\/span><\/p>\n

W \u015bwietle ksi\u0119\u017cyca zobaczy\u0142, jak ta istota powoli po\u0142o\u017cy\u0142a r\u0119ce na oknie, a nast\u0119pnie zacz\u0119\u0142a potrz\u0105sa\u0107 ram\u0105, u\u017cywaj\u0105c po\u0142\u0105czonych b\u0142on\u0105 palc\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

Rama nie by\u0142a zbyt mocna, trzaskaj\u0105c g\u0142o\u015bno od ka\u017cdego pchni\u0119cia. Ruan Nanzhu i Gu Longming r\u00f3wnie\u017c natychmiast si\u0119 obudzili, a pierwsz\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 zobaczyli, by\u0142a gigantyczna sylwetka stoj\u0105ca na zewn\u0105trz. S\u0142yszeli te\u017c ten niski, zwierz\u0119cy ryk.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pomy\u015bla\u0142 pocz\u0105tkowo, \u017ce Gu Longming, \u015bwie\u017co wybudzony ze snu, krzyknie na ten widok, ale zamiast tego tylko zadr\u017ca\u0142, po czym zni\u017cy\u0142 g\u0142os:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jasna cholera, czy ja w\u0142a\u015bnie mam koszmar? Czemu to co\u015b jest u naszych drzwi\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu r\u00f3wnie\u017c zachowa\u0142 spok\u00f3j. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 z kieszeni n\u00f3\u017c obiadowy, kt\u00f3ry ukrad\u0142 z jadalni.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mo\u017ce odkry\u0142o, jak apetycznie wygl\u0105damy? \u2013 powiedzia\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 …czy wygl\u0105dam smakowicie? \u2013 zapyta\u0142 z niedowierzaniem Gu Longming, klepi\u0105c si\u0119 po twarzy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu spojrza\u0142 na niego ze wsp\u00f3\u0142czuciem.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce niekt\u00f3re potwory lubi\u0105 ekstremalne smaki.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Tymczasem Lin Qiushi szczerze pochwali\u0142 stalowe nerwy u tych dw\u00f3ch os\u00f3b.<\/span><\/span><\/p>\n

Potw\u00f3r jednym pchni\u0119ciem wybi\u0142 dziur\u0119 w oknie, roztrzaskuj\u0105c szyb\u0119 w drobny mak, kt\u00f3ry rozsypa\u0142 si\u0119 po pod\u0142odze. Potem zacz\u0105\u0142 pr\u00f3bowa\u0107 si\u0119 wdrapa\u0107 do \u015brodka. Odkrywszy, \u017ce okno jest za ma\u0142e, jego grudkowate, bia\u0142e oczy wykrzywi\u0142y si\u0119, a wzrok pow\u0119drowa\u0142 w stron\u0119 drewnianych drzwi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kurwa \u2013 zakl\u0105\u0142 Gu Longming. \u2013 To chyba nie pr\u00f3buje si\u0119 dosta\u0107 do \u015brodka, prawda?!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Na to wygl\u0105da. \u2013 Ruan Nanzhu zmarszczy\u0142 brwi. \u2013 Czyli \u015bmier\u0107 jest przypadkowa? Nie\u2026 Niemo\u017cliwe! Co\u015b przegapili\u015bmy!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy tak rozmawiali, rybocz\u0142ek zacz\u0105\u0142 wali\u0107 w drzwi, a i tak ju\u017c kruche drewno szybko zacz\u0119\u0142o si\u0119 \u0142ama\u0107 pod jego naporem. Lin Qiushi s\u0142ysza\u0142 nawet, jak zaczyna p\u0119ka\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kiedy wpadnie, powstrzymam go, a wy uciekniecie przez okno. \u2013 G\u0142os Ruan Nanzhu brzmia\u0142 wci\u0105\u017c czysto i spokojnie. \u2013 Rozumiesz, Linlin?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Nie zostawi\u0119 ci\u0119 tu samego. Nie pope\u0142nij znowu tego samego b\u0142\u0119du.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zmarszczy\u0142 brwi, wygl\u0105daj\u0105c na bardzo niezadowolonego.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu zamilk\u0142, a potem westchn\u0105\u0142, jakby z czego\u015b rezygnowa\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dobrze, jak chcesz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Poda\u0142 Lin Qiushiemu n\u00f3\u017c obiadowy.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ja te\u017c was nie zostawi\u0119 \u2013 doda\u0142 Gu Longming, zdenerwowany, ale pewnie stoj\u0105cy obok nich.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Cho\u0107 wygl\u0105da\u0142 na zirytowanego, Ruan Nanzhu nie pr\u00f3bowa\u0142 ich od tego odwie\u015b\u0107. Spojrza\u0142 na zegarek.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Trzydzie\u015bci sekund. Wytrzymajcie trzydzie\u015bci sekund i zatrzymajcie go na zewn\u0105trz\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi i Gu Longming natychmiast zrozumieli. Po trzydziestu sekundach pokoje si\u0119 zmieni\u0105, a wtedy b\u0119d\u0105 mogli st\u0105d uciec, gubi\u0105c potwora.<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak te trzydzie\u015bci sekund nie by\u0142y takie \u0142atwe do zdobycia, bo rybocz\u0142ek ju\u017c u\u017cy\u0142 swoich ostrych pazur\u00f3w, \u017ceby oderwa\u0107 po\u0142ow\u0119 desek. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce za chwil\u0119 przeci\u015bnie pokryte \u0142uskami cia\u0142o przez szczelin\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i przyni\u00f3s\u0142 st\u00f3\u0142, \u017ceby zablokowa\u0107 drzwi. Ruan Nanzhu przyci\u0105gn\u0105\u0142 \u0142\u00f3\u017cko, \u017ceby wzmocni\u0107 blokad\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak obserwowanie partnera nagle o czym\u015b mu przypomnia\u0142o. Przypomnia\u0142 sobie, \u017ce pierwsz\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 zrobi\u0142 rybolud, gdy podszed\u0142 do ich okna, by\u0142o poruszenie nosem i pow\u0105chanie\u2026<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Daj mi \u0142uski, kt\u00f3re dzisiaj zebra\u0142e\u015b! \u2013 krzykn\u0105\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co? \u2013 Ruan Nanzhu si\u0119 zdziwi\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u0141uski, kt\u00f3re znalaz\u0142e\u015b w pokoju potwora\u2026 \u2013 powt\u00f3rzy\u0142 g\u0142o\u015bno.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie Ruan Nanzhu zareagowa\u0142 b\u0142yskawicznie. Gdy tylko zrozumia\u0142, co Lin Qiushi mia\u0142 na my\u015bli, wyci\u0105gn\u0105\u0142 z kieszeni ma\u0142\u0105 papierow\u0105 sakiewk\u0119 i wyrzuci\u0142 j\u0105 na zewn\u0105trz przez wyrw\u0119 w oknie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u0141uski rozsypa\u0142y si\u0119 po ca\u0142ym korytarzu, a rybolud, kt\u00f3ry by\u0142 bliski wywa\u017cenia drzwi, zatrzyma\u0142 si\u0119, po czym podszed\u0142 do nich i pochyli\u0142 si\u0119, jakby chcia\u0142 je podnie\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Widz\u0105c to, Lin Qiushi poczu\u0142, jak napi\u0119cie ust\u0119puje. Jednak ju\u017c w nast\u0119pnej chwili, gdy odkry\u0142, \u017ce to tylko \u0142uski, rybolud wyda\u0142 w\u015bciek\u0142y ryk. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i ponownie rzuci\u0142 w ich stron\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

To zamieszanie jednak wystarczy\u0142o. Rybocz\u0142ek rzuci\u0142 si\u0119 na nich, ale w tej samej chwili pok\u00f3j zmieni\u0142 po\u0142o\u017cenie, a potw\u00f3r znikn\u0105\u0142 im z oczu.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi w po\u015bpiechu otworzy\u0142 zniszczone drzwi i upewniwszy si\u0119, \u017ce nie ma go na zewn\u0105trz, przeszed\u0142 do innego pokoju wraz z Ruan Nanzhu i Gu Longmingiem.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego z\u0142e przeczucie wkr\u00f3tce si\u0119 spe\u0142ni\u0142o, poniewa\u017c jakie\u015b dwie minuty p\u00f3\u017aniej rybolud ponownie odnalaz\u0142 ich pok\u00f3j. Ca\u0142kowicie zniszczy\u0142 drzwi i wskoczy\u0142 do \u015brodka. W tym momencie ukrywali si\u0119 nieopodal i obserwowali wszystko przez okno.<\/span><\/span><\/p>\n

Rozleg\u0142y si\u0119 nieko\u0144cz\u0105ce odg\u0142osy demolowania. Upewniwszy si\u0119, \u017ce ofiara uciek\u0142a, rybolud odszed\u0142, ci\u0119\u017cko dysz\u0105c. Wygl\u0105da\u0142o jednak na to, \u017ce znalaz\u0142 nowy cel \u2013 jego ogromna paszcza by\u0142a lekko otwarta, ods\u0142aniaj\u0105c ostre, cienkie z\u0119by upchni\u0119te w \u015brodku i s\u0105cz\u0105c\u0105 si\u0119 spomi\u0119dzy nich \u015blin\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie odwa\u017cyli si\u0119 wyda\u0107 cho\u0107by jednego d\u017awi\u0119ku, dop\u00f3ki nie znikn\u0105\u0142 w oddali. Wtedy Gu Longming odetchn\u0105\u0142 g\u0142\u0119boko z ulg\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kurcz\u0119, czy on szed\u0142 za zapachem ryby?! Naprawd\u0119 my\u015bla\u0142em, \u017ce ju\u017c po nas!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nikt z nich nie przypuszcza\u0142, \u017ce ryba tak zadzia\u0142a. Gdyby Lin Qiushi nie zareagowa\u0142 tak szybko, wszyscy trzej byliby ju\u017c martwi.<\/span><\/span><\/p>\n

Cho\u0107 potw\u00f3r znikn\u0105\u0142, wyraz twarzy Ruan Nanzhu si\u0119 nie rozlu\u017ani\u0142. Jego powa\u017cne spojrzenie zdawa\u0142o si\u0119 niepokoi\u0107 Gu Longminga, kt\u00f3ry zapyta\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 O co chodzi, Zhu Meng?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce Jian Qianyuan nied\u0142ugo umrze \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy Gu Longming mia\u0142 w\u0142a\u015bnie zapyta\u0107 dlaczego, przypomnia\u0142 sobie dziwne wydarzenia, kt\u00f3re rozgrywa\u0142y si\u0119 wok\u00f3\u0142 niej w ci\u0105gu dnia. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce zjad\u0142a mn\u00f3stwo ryb, na tyle du\u017co, \u017ce kiedy wysz\u0142a z jadalni, wszyscy poczuli od niej ten ci\u0119\u017cki, zgni\u0142y zapach. Skoro nawet oni mogli go wyczu\u0107, to ten potw\u00f3r niew\u0105tpliwie r\u00f3wnie\u017c nie b\u0119dzie mia\u0142 z tym problemu.<\/span><\/span><\/p>\n

I rzeczywi\u015bcie, nied\u0142ugo po odej\u015bciu ryboluda, wyostrzony s\u0142uch Lin Qiushiego wychwyci\u0142 kobiecy krzyk. Dobiega\u0142 z bardzo daleka i s\u0142ysza\u0142 go do\u015b\u0107 niewyra\u017anie. Gu Longming i Ruan Nanzhu nie s\u0142yszeli go wcale.<\/span><\/span><\/p>\n

Krzyki nie ustawa\u0142y, towarzyszy\u0142y im szlochy i zawodzenie, a\u017c w ko\u0144cu ucich\u0142y, pozostawiaj\u0105c jedynie przera\u017caj\u0105ce, wr\u0119cz je\u017c\u0105ce w\u0142osy na g\u0142owie odg\u0142osy \u017cucia.<\/span><\/span><\/p>\n

Te d\u017awi\u0119ki dochodzi\u0142y z pok\u0142adu. Lin Qiushi w og\u00f3le nie chcia\u0142 wiedzie\u0107, co zastan\u0105 tam nast\u0119pnego dnia. Oczywi\u015bcie na pewno b\u0119dzie to kolejne wydr\u0105\u017cone cia\u0142o, pozbawione wszystkich wn\u0119trzno\u015bci i mi\u0119sa.<\/span><\/span><\/p>\n

Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce Ruan Nanzhu zauwa\u017cy\u0142, \u017ce ma problemy ze snem. Po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 obok niego, opieraj\u0105c brod\u0119 na czubku jego g\u0142owy. Delikatnie poca\u0142owa\u0142 kosmyki w\u0142os\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

Ciep\u0142o jego cia\u0142a da\u0142o Lin Qiushiemu odrobin\u0119 ukojenia, ale ten przera\u017caj\u0105cy d\u017awi\u0119k wci\u0105\u017c zdawa\u0142 si\u0119 rozbrzmiewa\u0107 w jego uszach. Mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce wci\u0105\u017c s\u0142yszy zawodzenie Jian Qianyuan…<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ju\u017c nie \u017cyje \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mh \u2013 odpar\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Id\u017a spa\u0107. To normalne.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mo\u017ce uda\u0142oby mi si\u0119 znale\u017a\u0107 spos\u00f3b, \u017ceby j\u0105 uratowa\u0107 \u2013 westchn\u0105\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Najpierw musia\u0142e\u015b sam si\u0119 uratowa\u0107. \u2013 Palce Ruan Nanzhu przeczesa\u0142y w\u0142osy partnera. \u2013 Wci\u0105\u017c brakuje nam d\u0142ugiego miecza, \u017ceby go zabi\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W micie broni\u0105, kt\u00f3rej Tezeusz u\u017cy\u0142 do zabicia Minotaura, by\u0142 d\u0142ugi miecz. Nie widzieli jednak na statku niczego, co mog\u0142oby zrani\u0107 ryboluda, bo no\u017ce obiadowe z pewno\u015bci\u0105 nie wchodzi\u0142y w gr\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Znale\u017ali\u015bmy sznurek \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Mamy te\u017c aperitif.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Po \u015bmierci Jian Qianyuan, zrozumia\u0142, co tak naprawd\u0119 to oznacza\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu poca\u0142owa\u0142 czubek ucha Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u015apij ju\u017c. Porozmawiamy o tym jutro.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna wyda\u0142 z siebie odg\u0142os potwierdzaj\u0105cy i zamkn\u0105\u0142 oczy. Pr\u00f3bowa\u0142, ale nie uda\u0142o mu si\u0119 zasn\u0105\u0107, przele\u017ca\u0142 zm\u0119czony do rana.<\/span><\/span><\/p>\n

Pogoda dzi\u015b nie dopisa\u0142a. G\u0119sta warstwa chmur ponownie pokry\u0142a ca\u0142e niebo. By\u0142o tak mgli\u015bcie i ciemno, \u017ce co s\u0142absi mogli si\u0119 obawia\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wsta\u0142 wcze\u015bnie i wyszed\u0142 na pok\u0142ad z Ruan Nanzhu i Gu Longmingiem. Nikt nie by\u0142 zaskoczony obecno\u015bci\u0105 kolejnego cia\u0142a. Cho\u0107 jego twarzy nie da\u0142o si\u0119 ju\u017c rozpozna\u0107, po ubraniu zauwa\u017cyli, \u017ce to rzeczywi\u015bcie Jian Qianyuan.<\/span><\/span><\/p>\n

Jej brzuch by\u0142 rozerwany, a wszystkie ryby, kt\u00f3re zjad\u0142a poprzedniego dnia, znikn\u0119\u0142y razem z wn\u0119trzno\u015bciami.<\/span><\/span><\/p>\n

Shen Juexin, kt\u00f3ry cierpia\u0142 na chorob\u0119 morsk\u0105, zwymiotowa\u0142 ponownie. Towarzystwa przy burcie dotrzyma\u0142o mu kilka s\u0142abszych dziewcz\u0105t o ni\u017cszym progu tolerancji.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi dostrzeg\u0142 te\u017c dziewczyn\u0119, kt\u00f3ra kilka dni temu da\u0142a mu zna\u0107 o wyst\u0119pku Ruan Nanzhu. Jej niepewna aura nowoprzyby\u0142ej znikn\u0119\u0142a, a wyraz twarzy by\u0142 teraz bardzo powa\u017cny, jakby by\u0142a ju\u017c w stanie zaakceptowa\u0107 ka\u017cd\u0105 przera\u017caj\u0105c\u0105 scen\u0119, kt\u00f3ra na ni\u0105 czeka\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

Min\u0119\u0142y dwa dni. Jian Qianyuan by\u0142a drug\u0105 ofiar\u0105, kt\u00f3r\u0105 zjedzono.<\/span><\/span><\/p>\n

Grupa szybko zaj\u0119\u0142a si\u0119 cia\u0142em dziewczyny, cho\u0107 oznacza\u0142o to jedynie wrzucenie go do oceanu i obserwowanie, jak ryby rozszarpuj\u0105 to, co z niej pozosta\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Te\u017c widzia\u0142em wczoraj tego potwora. \u2013 Liczba os\u00f3b, kt\u00f3re widzia\u0142y potwora, wzros\u0142a, a kto\u015b dr\u017c\u0105cym g\u0142osem opisywa\u0142, co wydarzy\u0142o si\u0119 poprzedniej nocy. \u2013 Przeszed\u0142 obok moich drzwi i podszed\u0142 do pokoju Jian Qianyuan. Rozwali\u0142 je i wyci\u0105gn\u0105\u0142 j\u0105 na pok\u0142ad\u2026 To by\u0142o zbyt przera\u017caj\u0105ce. Nie mog\u0142am jej pom\u00f3c. Nie mam szans z tym potworem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nikt nie m\u00f3g\u0142 pokona\u0107 dwumetrowego ryboluda. Gdyby mieli bro\u0144 paln\u0105, mo\u017ce by dali rad\u0119, ale w tych okoliczno\u015bciach, maj\u0105c do dyspozycji tylko no\u017ce obiadowe, nikt nie chcia\u0142 ryzykowa\u0107 \u017cyciem.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi by\u0142 troch\u0119 zm\u0119czony. Znalaz\u0142 miejsce do siedzenia w jadalni i zacz\u0105\u0142 przerzuca\u0107 groszek na talerzu.<\/span><\/span><\/p>\n

Pojawi\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c NPC, kt\u00f3ry przynosi\u0142 im jedzenie, i wygl\u0105da\u0142 dok\u0142adnie tak samo, jak pierwszego dnia, kiedy go zobaczyli. Nawet jego wyraz twarzy pozosta\u0142 niezmieniony.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi i Ruan Nanzhu wymienili spojrzenia. Potem Ruan Nanzhu wsta\u0142 pierwszy i podszed\u0142 do NPC.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Witam, prosz\u0119 pana \u2013 przywita\u0142 si\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

NPC milcza\u0142, spogl\u0105daj\u0105c na niego zimno. Zachowywa\u0142 si\u0119 jak robot, kt\u00f3ry nie mia\u0142 zaprogramowanych reakcji na przywitania.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dzie\u0144 dobry, prosz\u0119 pana. \u2013 Ruan Nanzhu odezwa\u0142 si\u0119 do niego po raz drugi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna nadal nie odpowiada\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu przechyli\u0142 g\u0142ow\u0119 i rzuci\u0142 talerz z jedzeniem prosto pod jego nogi. Ryby rozsypa\u0142y si\u0119 wok\u00f3\u0142, a talerz p\u0119k\u0142, rozpadaj\u0105c si\u0119 na kawa\u0142ki.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co robisz? \u2013 odezwa\u0142 si\u0119 w ko\u0144cu m\u0119\u017cczyzna, brzmi\u0105c na niezadowolonego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chcia\u0142am tylko zapyta\u0107, czy zawsze zabierasz ze sob\u0105 tyle owad\u00f3w, kiedy przygotowujesz jedzenie?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie wiem, o czym m\u00f3wisz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu machn\u0105\u0142 r\u0119k\u0105 i z\u0142apa\u0142 jednego z owad\u00f3w o ludzkiej twarzy, kt\u00f3re kr\u0105\u017cy\u0142 wok\u00f3\u0142 m\u0119\u017cczyzny.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Na pewno?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Widz\u0105c to, NPC od\u0142o\u017cy\u0142 chochl\u0119 do nak\u0142adania jedzenia i chcia\u0142 odej\u015b\u0107, ale Ruan Nanzhu z\u0142apa\u0142 go za rami\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dok\u0105d idziesz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna zacz\u0105\u0142 si\u0119 gwa\u0142townie trz\u0105\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Obserwuj\u0105c z daleka, Lin Qiushi pomy\u015bla\u0142 na pocz\u0105tku, \u017ce si\u0119 boi, a mo\u017ce jest z\u0142y, ale bardzo szybko zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce to wcale nie by\u0142o tak\u2026 M\u0119\u017cczyzna si\u0119 rozp\u0142ywa\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego cia\u0142o kurczy\u0142o si\u0119 gwa\u0142townie, zmieniaj\u0105c si\u0119 w czarn\u0105 mas\u0119. Ta bry\u0142a rozproszy\u0142a si\u0119 po jadalni z brz\u0119czeniem \u2013 to by\u0142a chmara lataj\u0105cych owad\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

Wszyscy w jadalni byli oszo\u0142omieni t\u0105 scen\u0105, po czym zacz\u0119li t\u0142uc te robale. Jednak owady szybko si\u0119 pojawia\u0142y i znika\u0142y, wylatuj\u0105c z jadalni. A NPC, kt\u00f3ry sta\u0142 tu\u017c przed nimi, by\u0142 teraz tylko pustym kompletem ubra\u0144.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Skurwysyn! \u2013 Gu Longming w og\u00f3le si\u0119 tego nie spodziewa\u0142. \u2013 Ten cz\u0142owiek by\u0142 komarowym demonem?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi r\u00f3wnie\u017c nie wiedzia\u0142, co powiedzie\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu podrapa\u0142 si\u0119 po g\u0142owie i zerkn\u0105\u0142 na nich.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy to oznacza, \u017ce odt\u0105d nie b\u0119dzie ju\u017c nikogo, kto by nas karmi\u0142 rybami?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 …na to wygl\u0105da.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu uni\u00f3s\u0142 d\u0142onie z niewinnym wyrazem twarzy. Miny pozosta\u0142ych jednak nie by\u0142y zbyt wyrozumia\u0142e. Kto wie, co im przyjdzie do g\u0142owy?<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ogromna szkoda, prawda? \u2013 zapyta\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Grup\u0119 zatka\u0142o. Wcale im go nie by\u0142o szkoda!<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

[\/vc_column_text][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_custom_heading text=”T\u0142umaczenie: Ashi” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:right|color:%23397ead” google_fonts=”font_family:Alegreya%20SC%3Aregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column width=”1\/6″]

[vc_raw_html css=”.vc_custom_1726858968050{padding-top: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”]JTVCc2MlMjBuYW1lJTNEJTIya29kdG9jJTIyJTVEJTVCJTJGc2MlNUQ=[\/vc_raw_html]<\/div>
<\/div><\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text] Nikt nie wiedzia\u0142, co wydarzy\u0142o si\u0119 poprzedniej nocy \u2013 z Continue Reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_pvb_checkbox_block_on_post":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-22540","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kaleidoscope-of-death","no-post-thumbnail","no-read-more-tag","no-sticky","entry"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22540","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22540"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22540\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22541,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22540\/revisions\/22541"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22540"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22540"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22540"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}