{"id":22537,"date":"2026-01-12T19:00:50","date_gmt":"2026-01-12T18:00:50","guid":{"rendered":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/?p=22537"},"modified":"2026-01-10T22:28:19","modified_gmt":"2026-01-10T21:28:19","slug":"rozdzial-122-minotaur","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/2026\/01\/12\/rozdzial-122-minotaur\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 122 – Minotaur"},"content":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n

Noc robi\u0142a si\u0119 coraz ciemniejsza, a poniewa\u017c pok\u00f3j, w kt\u00f3rym wcze\u015bniej spali, znajdowa\u0142 si\u0119 teraz w zupe\u0142nie innym miejscu, musieli wybra\u0107 jaki\u015b inny. Dobr\u0105 wiadomo\u015bci\u0105 by\u0142o to, \u017ce nadal da\u0142o si\u0119 je zamkn\u0105\u0107 od \u015brodka, wi\u0119c nie musieli si\u0119 martwi\u0107, \u017ce kto\u015b w nocy ich napadnie.<\/span><\/span><\/p>\n

Wybrali sypialni\u0119 z trzema \u0142\u00f3\u017ckami, w kt\u00f3rej znajdowa\u0142y si\u0119 torby poprzednich lokator\u00f3w. Lin Qiushi powiedzia\u0142, \u017ce jutro je zabior\u0105, bo je\u015bli zostan\u0105 w pokoju, mog\u0105 ich ju\u017c nie znale\u017a\u0107. Ruan Nanzhu skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 na zgod\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Nied\u0142ugo po tym, jak poszli spa\u0107, na zewn\u0105trz znowu zacz\u0105\u0142 pada\u0107 deszcz. Wyj\u0105cy wiatr morski dodawa\u0142 mu si\u0142y, a statek wydawa\u0142 si\u0119 kruchy na bezkresnym oceanie. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce w ka\u017cdej chwili mog\u0105 znikn\u0105\u0107 pod czarn\u0105 tafl\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Statek ko\u0142ysa\u0142 si\u0119 niemi\u0142osiernie, a \u0142\u00f3\u017cka przypomina\u0142y hamaki, bujaj\u0105ce si\u0119 w t\u0119 i z powrotem. By\u0142o okropnie niewygodnie i nawet Lin Qiushi, kt\u00f3ry nie mia\u0142 choroby morskiej, musia\u0142 usi\u0105\u015b\u0107 na \u0142\u00f3\u017cku, \u017ceby poczu\u0107 si\u0119 troch\u0119 lepiej. \u0141atwo by\u0142o si\u0119 domy\u015bli\u0107, \u017ce mniej odporny cz\u0142owiek straci\u0142by ca\u0142\u0105 zawarto\u015b\u0107 \u017co\u0142\u0105dka.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Linlin, wszystko w porz\u0105dku? \u2013 zapyta\u0142 Ruan Nanzhu, widz\u0105c, \u017ce nie wygl\u0105da najlepiej. Ko\u0142ysz\u0105ce si\u0119 \u0142\u00f3\u017cka najwyra\u017aniej nie robi\u0142y na nim wra\u017cenia. Nadal le\u017ca\u0142 pod ko\u0142dr\u0105, kompletnie niewzruszony.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105 na znak, \u017ce wszystko jest w porz\u0105dku.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jestem tylko troch\u0119 oszo\u0142omiony. Posiedz\u0119 chwil\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

To, co widzia\u0142 z okna, r\u00f3wnie\u017c nieustannie si\u0119 zmienia\u0142o. Czasem widzia\u0142 korytarz, czasem kil. W tej chwili akurat patrzy\u0142 na g\u00f3rny pok\u0142ad, gdzie woda deszczowa sp\u0142ywa\u0142a z desek.<\/span><\/span><\/p>\n

Wszystkie lampy naftowe na zewn\u0105trz zgas\u0142y i na pok\u0142adzie wida\u0107 by\u0142o tylko niewyra\u017ane kszta\u0142ty. Lin Qiushi obserwowa\u0142 przez chwil\u0119, a kiedy deszcz usta\u0142, postanowi\u0142 po\u0142o\u017cy\u0107 si\u0119 z powrotem i zasn\u0105\u0107. Jednak gdy tylko si\u0119 po\u0142o\u017cy\u0142, zauwa\u017cy\u0142 na pok\u0142adzie dwie niewyra\u017ane postacie.<\/span><\/span><\/p>\n

Jedna z postaci mia\u0142a oko\u0142o dw\u00f3ch metr\u00f3w wzrostu, druga za\u015b le\u017ca\u0142a bezw\u0142adnie na pod\u0142odze. By\u0142a trzymana i ci\u0105gni\u0119ta po ziemi przez wy\u017csz\u0105 posta\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

W ich grupie nie by\u0142o nikogo wy\u017cszego ni\u017c dwa metry. Najwyra\u017aniej istota, kt\u00f3ra pojawi\u0142a si\u0119 przed Lin Qiushim, nie by\u0142a cz\u0142owiekiem. A tym, co trzyma\u0142 w u\u015bcisku\u2026<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i spojrza\u0142 na Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie potrzebowali s\u0142\u00f3w, \u017ceby si\u0119 porozumie\u0107. Ruan Nanzhu podszed\u0142 do niego i pod\u0105\u017ca\u0142 za jego wzrokiem. Gdy zobaczy\u0142 t\u0119 gigantyczn\u0105 posta\u0107, jego wyraz twarzy natychmiast spowa\u017cnia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 odezwa\u0107. Ta istota by\u0142a w tej chwili ca\u0142kiem blisko nich. Ka\u017cdy d\u017awi\u0119k, jaki by wydali, prawdopodobnie przyci\u0105gn\u0105\u0142by jej uwag\u0119. Co by si\u0119 wtedy sta\u0142o, nie wiedzieli.<\/span><\/span><\/p>\n

Ta pot\u0119\u017cna posta\u0107 zatrzyma\u0142a si\u0119 na pok\u0142adzie. Pochyli\u0142a si\u0119, chowaj\u0105c twarz w ciele, kt\u00f3re ci\u0105gn\u0119\u0142a. W nast\u0119pnej chwili Lin Qiushi us\u0142ysza\u0142 niezwykle nieprzyjemny d\u017awi\u0119k \u2013 odg\u0142os \u017cucia surowego mi\u0119sa. Ostre z\u0119by przecina\u0142y sk\u00f3r\u0119 i odrywa\u0142y mi\u0119\u015bnie kawa\u0142ek po kawa\u0142ku. Potem nast\u0105pi\u0142o gwa\u0142towne \u017cucie i po\u0142ykanie. W powietrzu unosi\u0142 si\u0119 dziki zapach. To by\u0142 sw\u0105d krwi.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi rozumia\u0142 wszystko, co si\u0119 dzia\u0142o. Deszcz na zewn\u0105trz stopniowo ustawa\u0142. Burzowe chmury rozproszy\u0142y si\u0119, ods\u0142aniaj\u0105c surowy, bia\u0142y ksi\u0119\u017cyc. W jego ch\u0142odnym blasku w ko\u0144cu m\u00f3g\u0142 wyra\u017anie wszystko zobaczy\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Przed nimi sta\u0142 pot\u0119\u017cny potw\u00f3r. Jego g\u0142owa przypomina\u0142a dawno martw\u0105 ryb\u0119, a skrzela na szyi pulsowa\u0142y z wigorem. Ca\u0142e cia\u0142o l\u015bni\u0142o md\u0142\u0105, przyt\u0142umion\u0105 zieleni\u0105. Najbardziej niepokoj\u0105c\u0105 rzecz\u0105 by\u0142a para ogromnych, bia\u0142ych oczu. Nie mia\u0142y powiek i po prostu siedzia\u0142y wyba\u0142uszone w oczodo\u0142ach, wpatruj\u0105c si\u0119 intensywnie w swoj\u0105 ofiar\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Przed stworzeniem le\u017ca\u0142 na wp\u00f3\u0142 po\u017carty cz\u0142owiek. Twarz ju\u017c zosta\u0142a zjedzona, wi\u0119c nie spos\u00f3b by\u0142o okre\u015bli\u0107 jego wygl\u0105du. Jedynie ubranie z grubsza wskazywa\u0142o, \u017ce to by\u0142 m\u0119\u017cczyzna.<\/span><\/span><\/p>\n

Obserwuj\u0105c t\u0119 scen\u0119, Lin Qiushi wstrzyma\u0142 oddech. Przypomnia\u0142 sobie minotaura, potwora z labiryntu \u2013 kiedy po\u017cera\u0142 ludzi, czy wygl\u0105da\u0142 tak samo, jak ten potw\u00f3r?<\/span><\/span><\/p>\n

Stw\u00f3r nie spieszy\u0142 si\u0119, zjadaj\u0105c wi\u0119kszo\u015b\u0107 cia\u0142a ofiary. Z pyska wydobywa\u0142 mu si\u0119 dziwny sycz\u0105cy d\u017awi\u0119k, kt\u00f3ry brzmia\u0142 jak wyci\u015bni\u0119ty si\u0142\u0105 z gard\u0142a. Cho\u0107 nie rozumieli, co m\u00f3wi\u0142, Lin Qiushi wyczuwa\u0142 w nim satysfakcj\u0119. Wydawa\u0142 si\u0119 zadowolony. Jedzenie by\u0142o pyszne, m\u00f3g\u0142 wi\u0119c naje\u015b\u0107 si\u0119 do syta.<\/span><\/span><\/p>\n

Po uczcie odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i odszed\u0142, wchodz\u0105c do najbli\u017cszego pomieszczenia. Nast\u0119pnie sceneria zn\u00f3w si\u0119 zmieni\u0142a, a zar\u00f3wno pomieszczenia, jak i pok\u0142ad znikn\u0119\u0142y z ich pola widzenia.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi w ko\u0144cu m\u00f3g\u0142 przem\u00f3wi\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co to jest\u2026? \u2013 zapyta\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu zmarszczy\u0142 brwi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Syrena?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W pewnym sensie to rzeczywi\u015bcie by\u0142 rodzaj trytona.<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To musi by\u0107 minotaur \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Czy mo\u017cemy go pokona\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu postuka\u0142 palcem w brod\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Daj mi bro\u0144, to spr\u00f3buj\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jednak nie mogli wnie\u015b\u0107 broni przez drzwi, zreszt\u0105 by\u0142oby to bardzo lekkomy\u015blne. Musia\u0142 istnie\u0107 spos\u00f3b, \u017ceby \u0142atwo zabi\u0107 potwora bez konieczno\u015bci bezpo\u015bredniej konfrontacji z nim.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi przypomnia\u0142 sobie, \u017ce w micie o Minotaurze pojawia\u0142a si\u0119 wzmianka o k\u0142\u0119bku nici. Ruan Nanzhu zdawa\u0142 si\u0119 pomy\u015ble\u0107 o tym samym. Gdy obaj rozwa\u017cali t\u0119 kwesti\u0119, Gu Longming, kt\u00f3ry spa\u0142 smacznie obok nich, w ko\u0144cu si\u0119 obudzi\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czemu nie \u015bpicie? Ju\u017c si\u0119 prawie wyspa\u0142em\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu spojrza\u0142 na Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy on zawsze tak dobrze \u015bpi?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Powiedzia\u0142, \u017ce zachowuje si\u0119 tak tylko, gdy jest ze mn\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Och \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 W takim razie nie wchod\u017acie ju\u017c razem do \u017cadnych drzwi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming mia\u0142 zdezorientowany wyraz twarzy i wyra\u017anie nie rozumia\u0142, o co chodzi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Odpocznijmy \u2013 doda\u0142 Ruan Nanzhu \u2013 Jutro zbierzemy wi\u0119cej informacji. Zbyt ma\u0142o wiemy o tym statku.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i zgodzi\u0142 si\u0119 z sugesti\u0105 partnera. Wr\u00f3cili do \u0142\u00f3\u017cek i tym razem, nie musz\u0105c ju\u017c obawia\u0107 si\u0119 deszczu i fal, szybko zasn\u0119li.<\/span><\/span><\/p>\n

Nast\u0119pnego ranka wstali wcze\u015bnie i udali si\u0119 na g\u00f3rny pok\u0142ad. By\u0142o tam ju\u017c sporo ludzi, patrz\u0105cych na cia\u0142o, z kt\u00f3rego zosta\u0142y tylko ko\u015bci. Wszyscy byli o\u017cywieni i dyskutowali.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jak to si\u0119 mog\u0142o sta\u0107, jak\u2026 \u2013 rozleg\u0142 si\u0119 kobiecy g\u0142os z t\u0142umu. \u2013 Tu jest potw\u00f3r. Na tym statku jest potw\u00f3r!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co do cholery wydarzy\u0142o si\u0119 wczoraj wieczorem? \u2013 zapyta\u0142 Song Yongning.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wczoraj s\u0142yszeli\u015bmy jakie\u015b ha\u0142asy. Wyszed\u0142, \u017ceby si\u0119 rozejrze\u0107 i ju\u017c nie wr\u00f3ci\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chyba widzia\u0142am wczoraj tego potwora. \u2013 przem\u00f3wi\u0142a kobieta, wygl\u0105daj\u0105ca na do\u015b\u0107 m\u0142od\u0105. M\u00f3wi\u0142a cicho. \u2013 Mia\u0142 g\u0142ow\u0119 ryby, zaci\u0105gn\u0105\u0142 tego cz\u0142owieka na pok\u0142ad i zjad\u0142\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To dlaczego go nie uratowa\u0142a\u015b?! \u2013 Gdy nowicjuszka us\u0142ysza\u0142a, co dziewczyna mia\u0142a do powiedzenia, najwyra\u017aniej znalaz\u0142a uj\u015bcie dla swojej z\u0142o\u015bci. Zacz\u0119\u0142a krzycze\u0107 w\u015bciek\u0142a, a nawet rzuci\u0142a si\u0119 na m\u00f3wi\u0105c\u0105. \u2013 Po prostu patrzy\u0142a\u015b, jak go tak zabijaj\u0105?!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dziewczyna przestraszy\u0142a si\u0119 i zacz\u0119\u0142a p\u0142aka\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ja te\u017c si\u0119 ba\u0142am!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Do\u015b\u0107 \u2013 powiedzia\u0142 jeden ze zirytowanych obserwator\u00f3w, powstrzymuj\u0105c nowicjuszk\u0119. \u2013 Za co obwiniasz kogo\u015b innego? Skoro si\u0119 martwi\u0142a\u015b, to dlaczego nie wysz\u0142a\u015b sama? Pok\u0142ad ca\u0142y czas by\u0142 w tym samym miejscu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Kobieta spojrza\u0142a na niego gniewnie, chc\u0105c powiedzie\u0107 co\u015b jeszcze, ale oznajmi\u0142 ch\u0142odno:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie obwiniaj innych za w\u0142asn\u0105 niekompetencj\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nowicjuszka zacz\u0119\u0142a g\u0142o\u015bno zawodzi\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi milcza\u0142, po prostu obserwuj\u0105c zw\u0142oki.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u00f3g\u0142 stwierdzi\u0107, \u017ce potworowi bardzo smakowa\u0142o jedzenie, jakie mu podano. Nie tylko zjad\u0142 wszystkie mi\u0119kkie wn\u0119trzno\u015bci, ale tak\u017ce odgryz\u0142 wi\u0119kszo\u015b\u0107 mi\u0119sa z ko\u015bci, pozostawiaj\u0105c jedynie czaszk\u0119 i stosunkowo chude kawa\u0142ki ko\u0144czyn.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co zrobi\u0107 ze zw\u0142okami?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

By\u0142o do\u015b\u0107 gor\u0105co, a po jednej nocy na pok\u0142adzie cia\u0142o zacz\u0119\u0142o ju\u017c gni\u0107. Kr\u0105\u017cy\u0142y nad nim nawet owady, co sprawia\u0142o nieprzyjemny widok.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wrzu\u0107cie to do oceanu \u2013 powiedzia\u0142 kto\u015b leniwie. \u2013 Nie mo\u017cemy tego tu po prostu zostawi\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ku zaskoczeniu wszystkich, lamentuj\u0105ca kobieta si\u0119 nie wtr\u0105ci\u0142a. Poci\u0105ga\u0142a tylko nosem, boj\u0105c si\u0119 spojrze\u0107 ponownie na nieszcz\u0119sne zw\u0142oki.<\/span><\/span><\/p>\n

Dw\u00f3ch m\u0119\u017cczyzn znalaz\u0142o wi\u0119c postrz\u0119pion\u0105 szmat\u0119, owin\u0119\u0142o w ni\u0105 cia\u0142o i wrzuci\u0142o do oceanu. W chwili, gdy wpad\u0142o do wody, zacz\u0119\u0142o si\u0119 ko\u0142ysa\u0107 i obraca\u0107. Lin Qiushi przyjrza\u0142 si\u0119 bli\u017cej i odkry\u0142, \u017ce ocean jest pe\u0142en ma\u0142ych ryb o ostrych z\u0119bach \u2013 jakie to szcz\u0119\u015bcie, \u017ce nie by\u0142o ich tam, kiedy Xiao Mo wpad\u0142a do wody.<\/span><\/span><\/p>\n

Wygl\u0105da na to, \u017ce dla nowicjuszy, kt\u00f3rzy pr\u00f3bowali przej\u015b\u0107 przez swoje pierwsze drzwi, ten \u015bwiat by\u0142 do\u015b\u0107 \u0142askawy. Przynajmniej dawa\u0142 im szans\u0119 na samodoskonalenie.<\/span><\/span><\/p>\n

Cia\u0142o znikn\u0119\u0142o, pozosta\u0142y po nim jedynie wyra\u017ane plamy krwi na deskach pok\u0142adu. Song Yongning wyci\u0105gn\u0105\u0142 mop i wyczy\u015bci\u0142 deski. I tak znikn\u0105\u0142 ostatni \u015blad po istnieniu tej osoby.<\/span><\/span><\/p>\n

Grupa stan\u0119\u0142a na pok\u0142adzie i zacz\u0119\u0142a dyskutowa\u0107 na temat potwora.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To jaka\u015b syrena \u2013 powiedzia\u0142a dziewczyna, kt\u00f3ra widzia\u0142a potwora. \u2013 Jest naprawd\u0119 wysoki, ma co najmniej dwa metry wzrostu i bardzo muskularny\u2026 Zaci\u0105gn\u0105\u0142 t\u0119 osob\u0119 na pok\u0142ad i po\u017car\u0142 j\u0105, a p\u00f3\u017aniej wszed\u0142 do jakiego\u015b pomieszczenia.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 A potem? \u2013 zapyta\u0142 Song Yongning.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 A potem pokoje si\u0119 zamieni\u0142y miejscami \u2013 odpowiedzia\u0142a dziewczyna. \u2013 Nie wiem, gdzie podzia\u0142 si\u0119 potw\u00f3r.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Kajuty zamienia\u0142y si\u0119 nieustannie i znalezienie potwora w tej niesko\u0144czonej liczbie pomieszcze\u0144 by\u0142o praktycznie niemo\u017cliwe. Poza tym, nawet gdyby go znale\u017ali, nie byli pewni, czy uda im si\u0119 go pokona\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu zdawa\u0142 si\u0119 nad czym\u015b zastanawia\u0107, wi\u0119c milcza\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Spojrzenie Lin Qiushiego pad\u0142o na owady wci\u0105\u017c kr\u0105\u017c\u0105ce po pok\u0142adzie. Zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do jednego, wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 i go z\u0142apa\u0142 \u2013 a kiedy przyjrza\u0142 mu si\u0119 bli\u017cej, zmarszczy\u0142 brwi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co si\u0119 sta\u0142o? \u2013 Ruan Nanzhu zauwa\u017cy\u0142 dziwny wyraz twarzy partnera.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Widzia\u0142e\u015b kiedy\u015b takie komary? \u2013 Lin Qiushi otworzy\u0142 d\u0142o\u0144 i pokaza\u0142 mu z\u0142apanego owada.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy zobaczy\u0142 rzecz w d\u0142oni Lin Qiushiego, przestraszy\u0142 si\u0119. Owad mia\u0142 ludzk\u0105 twarz i chocia\u017c by\u0142a do\u015b\u0107 wykrzywiona, bez w\u0105tpienia nale\u017ca\u0142a do cz\u0142owieka \u2013 mia\u0142 oczy i nos, a tak\u017ce usta w kszta\u0142cie ig\u0142y, kt\u00f3re wygl\u0105da\u0142y jak jaka\u015b bro\u0144.<\/span><\/span><\/p>\n

By\u0142 nie wi\u0119kszy od ziarenka ry\u017cu. Musieli si\u0119 przyjrze\u0107, \u017ceby zobaczy\u0107 detale. Ten widok mu co\u015b przypomnia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pami\u0119tasz NPC, kt\u00f3ry nas wprowadzi\u0142?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi zastanowi\u0142 si\u0119 i zrozumia\u0142, co Ruan Nanzhu mia\u0142 na my\u015bli.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Masz na my\u015bli owady na jego ciele?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ten NPC rzeczywi\u015bcie by\u0142 pokryty g\u0119st\u0105 mas\u0105 robak\u00f3w. Po prostu nie przyjrzeli mu si\u0119 wtedy bli\u017cej. Widz\u0105c teraz przera\u017caj\u0105cy wygl\u0105d tych owad\u00f3w, skojarzyli go z tymi na jego ciele.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mh \u2013 mrukn\u0105\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Chyba jest w jadalni.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi spojrza\u0142 na zegarek. By\u0142a mniej wi\u0119cej pora lunchu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy, p\u00f3jdziemy zobaczy\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jedzenie przynosi\u0142 im codziennie ten pokryty robactwem NPC. Szczerze m\u00f3wi\u0105c, nie by\u0142o z czego si\u0119 cieszy\u0107, bo widz\u0105c pe\u0142zaj\u0105ce po jego ciele insekty, trudno by\u0142o nie zastanawia\u0107 si\u0119, czy kt\u00f3ry\u015b z nich nie wpadnie im na talerz.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu wpad\u0142 na pomys\u0142. Wyj\u0105\u0142 z torby termofor i zerwa\u0142 etykiet\u0119, zostawiaj\u0105c po niej kleist\u0105 powierzchni\u0119. Nast\u0119pnie obszed\u0142 tego cz\u0142owieka i wkr\u00f3tce przedmiot pokry\u0142 si\u0119 warstw\u0105 czarnych owad\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

Po kr\u00f3tkiej analizie potwierdzili, \u017ce na NPC jest to samo robactwo, co na pok\u0142adzie \u2013 owady o ludzkiej twarzy.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Obrzydliwe. \u2013 Gu Longming wyrazi\u0142 ogromn\u0105 odraz\u0119. \u2013 Niemo\u017cliwe, \u017ceby wszystkie robale na statku to by\u0142y te, prawda? Zabi\u0142em kilka zesz\u0142ej nocy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Najprawdopodobniej tak. \u2013 Lin Qiushi obserwowa\u0142 insekty w zamy\u015bleniu. \u2013 Powiedzcie\u2026 czy my\u015blicie, \u017ce te owady maj\u0105 co\u015b wsp\u00f3lnego z labiryntem?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chodzi ci o\u2026 \u2013 Ruan Nanzhu zerkn\u0105\u0142 na towarzysza.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Sznurek.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Najwyra\u017aniej labirynt, w kt\u00f3rym si\u0119 znajdowali, bardzo r\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 od labiryntu minotaura z opowie\u015bci. Wszystkie pomieszczenia nieustannie si\u0119 zmienia\u0142y, wi\u0119c zwyk\u0142y bawe\u0142niany sznurek nie by\u0142by w stanie odnale\u017a\u0107 ukrytego w nim potwora. Czy jednak m\u00f3g\u0142by istnie\u0107 w jaki\u015b inny spos\u00f3b, na przyk\u0142ad w formie owad\u00f3w\u2026?<\/span><\/span><\/p>\n

Oczy Gu Longminga rozb\u0142ys\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To mo\u017cliwe!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Te insekty o ludzkiej twarzy najwyra\u017aniej wyj\u0105tkowo dobrze reagowa\u0142y na krew, a po tym, jak potw\u00f3r zjad\u0142 cz\u0142owieka, jego cia\u0142o musia\u0142o by\u0107 ca\u0142e pokryte krwi\u0105. By\u0107 mo\u017ce te naprawd\u0119 mog\u0142yby im pom\u00f3c w \u015bledzeniu \u015blad\u00f3w bestii.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale sk\u0105d wzi\u0105\u0107 owady\u2026 \u2013 Spojrzenie Gu Longminga pow\u0119drowa\u0142o ku beznami\u0119tnemu NPC, kt\u00f3ry sam wygl\u0105da\u0142 na zbola\u0142ego. \u2013 Chyba nie od niego, prawda?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Najprawdopodobniej tak \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming czu\u0142 obrzydzenie ju\u017c od samego patrzenia.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Je\u015bli owady s\u0105 sznurkiem, to co jest aperitifem? \u2013 Lin Qiushi opar\u0142 brod\u0119 na d\u0142oni i szturcha\u0142 le\u017c\u0105c\u0105 przed nim, zupe\u0142nie nieapetyczn\u0105, martw\u0105 ryb\u0119. \u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce to jest wa\u017cniejsze.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W micie tu\u017c po tym, jak Tezeusz u\u017cy\u0142 k\u0142\u0119bka nici, aby wej\u015b\u0107 do labiryntu i odnale\u017a\u0107 minotaura, to zabi\u0142 go, gdy ten pi\u0142 aperitif. Najwyra\u017aniej nap\u00f3j reprezentowa\u0142 tu co\u015b jeszcze. Tylko jeszcze nie wiedzieli co.<\/span><\/span><\/p>\n

Na tym statku nie by\u0142o ani kropli alkoholu. Gu Longming nawet wczoraj narzeka\u0142, m\u00f3wi\u0105c, jak nienormalne jest to, \u017ce w takim miejscu nie ma rumu.<\/span><\/span><\/p>\n

Nawet nie tkn\u0119li martwych ryb na stole, zamiast tego jedli dalej to, co przynie\u015bli. Mieli wystarczaj\u0105co du\u017co jedzenia na co najmniej dziesi\u0119\u0107 dni, co powinno im wystarczy\u0107 na wydostanie si\u0119 z drzwi.<\/span><\/span><\/p>\n

Czas wyznaczony przez NPC wynosi\u0142 w\u0142a\u015bnie dziesi\u0119\u0107 dni, co oznacza\u0142o, \u017ce je\u015bli nie znajd\u0105 drzwi i nie wyjd\u0105 w ci\u0105gu tego czasu, na statku z pewno\u015bci\u0105 nast\u0105pi straszliwa zmiana.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy naprawd\u0119 dotrzemy do brzegu w ci\u0105gu dziesi\u0119ciu dni? \u2013 zapyta\u0142 Gu Longming.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Niemo\u017cliwe \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Najbardziej prawdopodobne jest, \u017ce po up\u0142ywie limitu czasu potw\u00f3r wpadnie w sza\u0142 i wymorduje grup\u0119 ludzi. Potem wszystko si\u0119 zresetuje.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Prze\u017cyliby kolejne dziesi\u0119\u0107 dni, a potem kolejne, i tak w k\u00f3\u0142ko, a\u017c na statku zosta\u0142aby tylko jedna osoba \u2013 i ona, chroniona prawem drzwi, by\u0142aby niezwyci\u0119\u017cona. Mog\u0142aby robi\u0107, co zechce, a znalezienie klucza i drzwi sta\u0142oby si\u0119 tylko kwesti\u0105 czasu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale\u2026 \u2013 Gu Longming pomy\u015bla\u0142, \u017ce tu tkwi problem. \u2013 Ale dla zwyk\u0142ych ludzi nie ma sposobu, \u017ceby \u0142atwo po\u0142\u0105czy\u0107 te rzeczy, prawda? Na przyk\u0142ad te owady. \u2013 Postuka\u0142 w owady o ludzkich twarzach, kt\u00f3re Lin Qiushi po\u0142o\u017cy\u0142 na stole. \u2013 Czy przeci\u0119tniaki mog\u0142yby to zauwa\u017cy\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Za drzwiami jest mn\u00f3stwo czasu, nie trzeba si\u0119 spieszy\u0107 \u2013 powiedzia\u0142 s\u0142abo Ruan Nanzhu. \u2013 O ile tylko wyjdziesz, zanim oszalejesz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longminga zatka\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Na s\u0142owa Ruan Nanzhu Lin Qiushi przypomnia\u0142 sobie nowicjusza, kt\u00f3ry do\u0142\u0105czy\u0142 kiedy\u015b do Obsydianu \u2013 Qin Budaia. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce utkn\u0105\u0142 w drzwiach na zbyt d\u0142ugo i nawet po wyj\u015bciu nie by\u0142 w stanie si\u0119 pozbiera\u0107. W ko\u0144cu si\u0119 go pozbyli.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy rozmawiali, NPC sko\u0144czy\u0142 przynosi\u0107 jedzenie i odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, by odej\u015b\u0107. Lin Qiushi pr\u00f3bowa\u0142 pod\u0105\u017cy\u0107 za nim, ale gdy tylko wszed\u0142 przez jedne z drzwi, znikn\u0105\u0142 im z oczu.<\/span><\/span><\/p>\n

NPC powinien pojawia\u0107 si\u0119 o okre\u015blonych porach, wi\u0119c nie musieli si\u0119 martwi\u0107, \u017ce zniknie. A co do sposobu, w jaki mieliby zbiera\u0107 owady z jego cia\u0142a\u2026 to by\u0142o nieco bardziej irytuj\u0105ce.<\/span><\/span><\/p>\n

Butelk\u0105? \u015awie\u017c\u0105 krwi\u0105? Tylko sk\u0105d mieliby j\u0105 wzi\u0105\u0107? Podczas gdy debatowali nad t\u0105 spraw\u0105, w jadalni ponownie wybuch\u0142a k\u0142\u00f3tnia. Tym razem k\u0142\u00f3cili si\u0119 cierpi\u0105cy na chorob\u0119 morsk\u0105 Shen Juexin i kobieta, kt\u00f3ra straci\u0142a towarzysza tego ranka, Jian Qianyuan.<\/span><\/span><\/p>\n

Po tym, jak zobaczy\u0142a na wp\u00f3\u0142 zjedzone cia\u0142o swojego partnera, najwyra\u017aniej prze\u017cy\u0142a powa\u017cny szok emocjonalny i pozosta\u0142a bardzo dra\u017cliwa. Jednak to nie jej postawa robi\u0142a najwi\u0119ksze wra\u017cenie, a przera\u017caj\u0105cy spos\u00f3b, w jaki jad\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

Podczas gdy wszyscy wyra\u017cali obrzydzenie do st\u0119ch\u0142ych ryb, ona zachowywa\u0142a si\u0119, jakby by\u0142y przepyszne. Energicznie wpycha\u0142a do ust to blade, cuchn\u0105ce mi\u0119so z wyrazem zadowolenia na twarzy, wygl\u0105daj\u0105c na ca\u0142kowicie usatysfakcjonowan\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Shen Juexin, kt\u00f3ry cierpia\u0142 na chorob\u0119 morsk\u0105, widz\u0105c, jak Jian Qianyuan zajada si\u0119 mi\u0119sem, nie m\u00f3g\u0142 ju\u017c tego znie\u015b\u0107, zatoczy\u0142 si\u0119 na zewn\u0105trz i zwymiotowa\u0142 prosto na deski pok\u0142adu wszystko, co mia\u0142 w \u017co\u0142\u0105dku.<\/span><\/span><\/p>\n

To najwyra\u017aniej podra\u017cni\u0142o kruche nerwy Jian Qianyuan, kt\u00f3ra zacz\u0119\u0142a krzycze\u0107, uderzaj\u0105c nawet mocno d\u0142o\u0144mi o st\u00f3\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czego wymiotujesz, do cholery? My\u015blisz, \u017ce jestem obrzydliwa, prawda?!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zdziwiony krzykami Shen Juexin wyja\u015bni\u0142, \u017ce to tylko choroba morska.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To dlaczego nie zwymiotowa\u0142e\u015b wcze\u015bniej? \u2013 odpowiedzia\u0142a ch\u0142odno kobieta. \u2013 Dlaczego czeka\u0142e\u015b, a\u017c zaczn\u0119 je\u015b\u0107, \u017ceby zwymiotowa\u0107\u2026?!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie zrobi\u0142em tego celowo. Ca\u0142y czas powstrzymywa\u0142em si\u0119 od tego, ale teraz nie mog\u0142em ju\u017c d\u0142u\u017cej wytrzyma\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jian Qianyuan rzuci\u0142a g\u0142ow\u0105 ryby, kt\u00f3r\u0105 trzyma\u0142a w d\u0142oni, prosto pod stopy Shen Juexina, a z jej gard\u0142a wyrwa\u0142 si\u0119 st\u0142umiony krzyk. To rozw\u015bcieczy\u0142o m\u0119\u017cczyzn\u0119. Przekrzykiwali si\u0119 bez ko\u0144ca, a w pewnym momencie on prawie zwymiotowa\u0142 jej na buty. Gdy sytuacja si\u0119 zaogni\u0142a, wszyscy szybko zacz\u0119li ich rozdziela\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Jian Qianyuan wci\u0105\u017c by\u0142a niezwykle agresywna, drapi\u0105c do krwi ramiona powstrzymuj\u0105cych j\u0105 ludzi. Nie maj\u0105c innego wyj\u015bcia, grupa mog\u0142a tylko chwyci\u0107 co\u015b, czym mog\u0142aby j\u0105 zwi\u0105za\u0107, a nast\u0119pnie szybko wyp\u0119dzi\u0107 Shen Juexina z jadalni.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zignoruj j\u0105, wiesz, \u017ce jej przyjaciel niedawno umar\u0142. Jest sama, nie miej jej tego za z\u0142e \u2013 namawiali m\u0119\u017cczyzn\u0119, pr\u00f3buj\u0105c go uspokoi\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ona jest \u015bmieszna \u2013 powiedzia\u0142 Shen Juexin, obra\u017cony. \u2013 Przecie\u017c nie chcia\u0142em wymiotowa\u0107. A poza tym, jak ona w og\u00f3le mog\u0142a zje\u015b\u0107 t\u0119 ryb\u0119\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nikt nie odpowiedzia\u0142, bo mia\u0142 racj\u0119. Ryba naprawd\u0119 nie nadawa\u0142a si\u0119 do spo\u017cycia \u2013 mi\u0119so by\u0142o m\u0105czyste, krusz\u0105ce si\u0119 w mgnieniu oka. Nie by\u0142o solone, ale wygl\u0105da\u0142o, jakby le\u017ca\u0142o na stole przez jaki\u015b czas i czu\u0107 by\u0142o nawet delikatny zapach zgnilizny. Jian Qianyuan narzeka\u0142a na nie poprzednim razem, ale teraz nagle zajada\u0142a je z ogromnym apetytem. Oczy\u015bci\u0142a nawet g\u0142owy ryb z mi\u0119sa, wywo\u0142uj\u0105c jeszcze wi\u0119ksze obrzydzenie u obserwator\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

Jian Qianyuan, obecnie przywi\u0105zana do krzes\u0142a, zdo\u0142a\u0142a si\u0119 uspokoi\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mo\u017cecie mnie teraz pu\u015bci\u0107. Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 z nim dalej k\u0142\u00f3ci\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Qianyuan, musisz och\u0142on\u0105\u0107. Wiemy, \u017ce jeste\u015b zdenerwowana \u2013 Kto\u015b wci\u0105\u017c pr\u00f3bowa\u0142 z ni\u0105 powa\u017cnie rozmawia\u0107. \u2013 Musisz by\u0107 silna.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Kobieta nie odezwa\u0142a si\u0119, tylko skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Pozostali rozwi\u0105zali liny i j\u0105 uwolnili. My\u015bleli, \u017ce odejdzie, ale zamiast tego usiad\u0142a ponownie przy stole, kontynuuj\u0105c zajadanie si\u0119 tym obrzydliwym daniem. Kiedy wszyscy to zobaczyli, ich wyrazy twarzy zmieni\u0142y si\u0119 na gorsze.<\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 powstrzyma\u0107 i zapyta\u0142 \u015bciszonym g\u0142osem:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy to a\u017c takie dobre?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jian Qianyuan rzuci\u0142a mu zimne spojrzenie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 A co, je\u015bli powiem, \u017ce jest paskudne? Czy da\u0142by\u015b mi co\u015b innego do jedzenia?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming zamilk\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Cho\u0107 tak\u0105 w\u0142a\u015bnie odpowied\u017a otrzyma\u0142, spos\u00f3b, w jaki Jian Qianyuan jad\u0142a, jasno wskazywa\u0142, \u017ce bardzo jej smakowa\u0142o. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce smak zgni\u0142ej ryby jest dla niej szczeg\u00f3lnie pyszny, w jej gestach nie wida\u0107 by\u0142o wahania, a usta wype\u0142nia\u0142a niesko\u0144czona ilo\u015b\u0107 mi\u0119sa.<\/span><\/span><\/p>\n

W obliczu takiego dylematu wszyscy milcz\u0105co opu\u015bcili jadalni\u0119, bez s\u0142owa wychodz\u0105c na zewn\u0105trz. Byli wyra\u017anie zniesmaczeni, a gdyby patrzyli dalej, kto\u015b m\u00f3g\u0142by zwymiotowa\u0107 jak Shen Juexin. Gdyby Jian Qianyuan to zobaczy\u0142a, mog\u0142oby wybuchn\u0105\u0107 kolejne zamieszanie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jak ona mo\u017ce to je\u015b\u0107? \u2013 zapyta\u0142 Gu Longming, a jego twarz pociemnia\u0142a.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 My\u015blicie, \u017ce Jian Qianyuan nas ok\u0142ama\u0142a? \u2013 odezwa\u0142 si\u0119 nagle Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co? \u2013 Gu Longming si\u0119 zdziwi\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Masz na my\u015bli to, co wydarzy\u0142o si\u0119 wczoraj wieczorem? My\u015blisz, \u017ce Jian Qianyuan co\u015b ukrywa? \u2013 m\u00f3wi\u0105c to, Lin Qiushi spojrza\u0142 w stron\u0119 jadalni.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[\/vc_column_text][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_custom_heading text=”T\u0142umaczenie: Ashi” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:right|color:%23397ead” google_fonts=”font_family:Alegreya%20SC%3Aregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column width=”1\/6″]

[vc_raw_html css=”.vc_custom_1726858968050{padding-top: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”]JTVCc2MlMjBuYW1lJTNEJTIya29kdG9jJTIyJTVEJTVCJTJGc2MlNUQ=[\/vc_raw_html]<\/div>
<\/div><\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text] Noc robi\u0142a si\u0119 coraz ciemniejsza, a poniewa\u017c pok\u00f3j, w kt\u00f3rym Continue Reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_pvb_checkbox_block_on_post":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-22537","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kaleidoscope-of-death","no-post-thumbnail","no-read-more-tag","no-sticky","entry"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22537","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22537"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22537\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22539,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22537\/revisions\/22539"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22537"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22537"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22537"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}