{"id":22450,"date":"2025-12-20T19:00:56","date_gmt":"2025-12-20T18:00:56","guid":{"rendered":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/?p=22450"},"modified":"2025-12-16T20:06:32","modified_gmt":"2025-12-16T19:06:32","slug":"rozdzial-99-sala-klubowa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/2025\/12\/20\/rozdzial-99-sala-klubowa\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 99 – Sala klubowa"},"content":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n

Jeden ze student\u00f3w uciek\u0142. Z dw\u00f3ch pozosta\u0142ych, jeden by\u0142 tak przera\u017cony, \u017ce trz\u0105s\u0142 si\u0119 na ca\u0142ym ciele, a jego twarz by\u0142a bia\u0142a jak papier. Drugi pad\u0142 bezw\u0142adnie na ziemi\u0119, wygl\u0105daj\u0105c, jakby mia\u0142 zaraz zemdle\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie maj\u0105c innego wyj\u015bcia, Gu Longming m\u00f3g\u0142 jedynie spojrze\u0107 na osob\u0119, kt\u00f3ra przynajmniej potrafi\u0142a utrzyma\u0107 si\u0119 na nogach. Jednak ch\u0142opak by\u0142 tak przera\u017cony tym nag\u0142ym spojrzeniem, \u017ce nogi si\u0119 pod nim ugi\u0119\u0142y i omal si\u0119 nie przewr\u00f3ci\u0142 jak jego przyjaciel. Na szcz\u0119\u015bcie Gu Longming w por\u0119 z\u0142apa\u0142 go za rami\u0119 i uchroni\u0142 przed upadkiem na ziemi\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czego si\u0119 tak boisz? \u2013 zapyta\u0142 Gu Longming z lekk\u0105 irytacj\u0105. \u2013 Nie zamierzam ci\u0119 zje\u015b\u0107. To te rzeczy ci\u0119 zjedz\u0105, wi\u0119c czego si\u0119 mnie tak boisz? Chod\u017a, ma\u0142y cz\u0142owieczku, uspok\u00f3j si\u0119 na chwil\u0119. Powiedz mi, jak masz na imi\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ja\u2026 ja\u2026 \u2013 Ucze\u0144 zosta\u0142 uniesiony w u\u015bcisku Gu Longminga jak piskl\u0119. Nie m\u00f3g\u0142 p\u0142aka\u0107, nawet gdyby chcia\u0142. \u2013 Jestem Ai Wenrui\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ai Wenrui? \u2013 zapyta\u0142 Gu Longming. \u2013 Wi\u0119c co, do cholery, robili\u015bcie we troje? I co to ma wsp\u00f3lnego z lud\u017ami, kt\u00f3rzy zgin\u0119li?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Na wzmiank\u0119 o zabitych Ai Wenrui nie m\u00f3g\u0142 powstrzyma\u0107 dreszczy. By\u0142 zbyt przera\u017cony, by spojrze\u0107 Gu Longmingowi w oczy, i przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 milcza\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dlaczego nic nie m\u00f3wisz? \u2013 zapyta\u0142 Gu Longming. \u2013 Je\u015bli powiesz nam teraz, nadal masz szans\u0119 na prze\u017cycie. Je\u015bli nic nie powiesz, jak mamy ci pom\u00f3c?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ai Wenrui by\u0142 tak przera\u017cony, \u017ce z trudem \u0142apa\u0142 powietrze. Po tym, jak Gu Longming przem\u00f3wi\u0142, min\u0119\u0142a kolejna d\u0142uga chwila, zanim uda\u0142o mu si\u0119 wydusi\u0107 z siebie jedno s\u0142owo:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Rze\u017aba\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co? \u2013 Gu Longming si\u0119 o\u017cywi\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ta dziwna rze\u017aba w sali klubowej \u2013 powiedzia\u0142 Ai Wenrui. \u2013 …To wszystko przez t\u0119 rzecz\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming zauwa\u017cy\u0142, \u017ce jest wreszcie gotowy do rozmowy, wi\u0119c pu\u015bci\u0142 go, pozwalaj\u0105c mu stan\u0105\u0107 o w\u0142asnych si\u0142ach. Ai Wenrui obj\u0105\u0142 si\u0119 obiema r\u0119kami.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 p\u00f3\u0142 roku temu. Wtedy do\u0142\u0105czy\u0142em do klubu rze\u017abiarskiego…<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy to powiedzia\u0142, drugi ucze\u0144 powoli zacz\u0105\u0142 wstawa\u0107 z kucek. Jego wyraz twarzy by\u0142 jednak dziwny, jakby po jakim\u015b pot\u0119\u017cnym szoku zdr\u0119twia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi zauwa\u017cy\u0142 jego stan.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Uczniu? \u2013 zawo\u0142a\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Xiao He? \u2013 Ai Wenrui r\u00f3wnie\u017c zauwa\u017cy\u0142, jak dziwnie wygl\u0105da\u0142 jego przyjaciel. \u2013 Xiao He… Co si\u0119 dzieje?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ucze\u0144, kt\u00f3rego Ai Wenrui nazywa\u0142 Xiao He, wyda\u0142 z siebie gard\u0142owy, przypominaj\u0105cy \u015bpiew d\u017awi\u0119k, gdy jego wzrok pow\u0119drowa\u0142 ku sufitowi. Tkni\u0119ty z\u0142ym przeczuciem, Lin Qiushi r\u00f3wnie\u017c spojrza\u0142 w g\u00f3r\u0119 i zobaczy\u0142 na suficie co\u015b czerwonego. Gdyby to by\u0142o dawniej, to m\u00f3g\u0142by nie rozpozna\u0107, co to by\u0142o, ale maj\u0105c do\u015bwiadczenie z wieloma drzwiami, od razu zrozumia\u0142, co widzi \u2013 by\u0142 to ca\u0142kowicie obdarty ze sk\u00f3ry cz\u0142owiek, kt\u00f3rego k\u0119pki d\u0142ugich w\u0142os\u00f3w zwisa\u0142y w d\u00f3\u0142. Czerwie\u0144 na pierwszy rzut oka przypomina\u0142a kurtk\u0119, ale bli\u017csze przyjrzenie si\u0119 ujawni\u0142o, \u017ce to w rzeczywisto\u015bci pasma zakrwawionych mi\u0119\u015bni.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Aaaach!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Widz\u0105c to, Ai Wenrui wyda\u0142 z siebie przera\u017aliwy krzyk i wybieg\u0142 z klasy. Gu Longming wyczu\u0142 jednak, \u017ce co\u015b jest nie tak i mocno go z\u0142apa\u0142. Xiao He jednak mu si\u0119 wymkn\u0105\u0142, biegn\u0105c do drzwi klasy i w chwili, gdy po\u0142owa jego cia\u0142a przekroczy\u0142a pr\u00f3g, rozleg\u0142 g\u0142o\u015bny huk. Drzwi zatrzasn\u0119\u0142y si\u0119 z impetem.<\/span><\/span><\/p>\n

Xiao He zawy\u0142. Zosta\u0142 zmia\u017cd\u017cony na p\u00f3\u0142 przez drzwi \u2013 po\u0142owa by\u0142a na zewn\u0105trz, druga po\u0142owa w \u015brodku. Najbardziej przera\u017caj\u0105ce by\u0142o to, \u017ce nie umar\u0142 od razu po przeci\u0119ciu. Krew la\u0142a si\u0119 z jego rozkrzyczanych ust, a jego ramiona dziko dr\u017ca\u0142y na ziemi.<\/span><\/span><\/p>\n

Ai Wenrui nie m\u00f3g\u0142 ju\u017c znie\u015b\u0107 szoku i zemdla\u0142. Gu Longming te\u017c nie wygl\u0105da\u0142 najlepiej. Nie spodziewa\u0142 si\u0119, \u017ce \u015bmier\u0107 mo\u017ce przytrafi\u0107 mu si\u0119 w tak dziwaczny spos\u00f3b.<\/span><\/span><\/p>\n

Logicznie rzecz bior\u0105c, cho\u0107 drzwi by\u0142y metalowe, nie by\u0142y ostre. Takie trza\u015bni\u0119cie powinno co najwy\u017cej z\u0142ama\u0107 par\u0119 \u017ceber. \u015awiat za drzwiami jednak by\u0142 poza zasi\u0119giem zdrowego rozs\u0105dku, wi\u0119c cho\u0107 wydawa\u0142o si\u0119 to niemo\u017cliwe, i tak do tego dosz\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy Lin Qiushi spojrza\u0142 na sufit, tej istoty ju\u017c nie by\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Przepo\u0142owiony Xiao He umar\u0142 tak po prostu. Gu Longming z zak\u0142opotanym wyrazem twarzy spojrza\u0142 na zw\u0142oki.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co robimy? Zadzwoni\u0107 na policj\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 …najpierw powiedzmy o tym dyrekcji.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Okej \u2013 powiedzia\u0142 Gu Longming. Cho\u0107 nie wydawa\u0142o si\u0119 to do ko\u0144ca stosowne, by\u0142o to jedyne, co mogli zrobi\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Poszli do pobliskiej sali i powiedzieli nauczycielowi, \u017ce w budynku dosz\u0142o do kolejnego incydentu. Ten wcale nie by\u0142 zaskoczony, s\u0142ysz\u0105c to.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nast\u0119pny zgin\u0105\u0142? \u2013 zapyta\u0142 mimochodem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mhm \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Czy m\u00f3g\u0142by\u015b zadzwoni\u0107 na policj\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jasne \u2013 powiedzia\u0142 nauczyciel. \u2013 Trzymaj si\u0119 jednak z daleka od trzeciego budynku. Tyle os\u00f3b ju\u017c tam straci\u0142o \u017cycie, dlaczego ci uczniowie si\u0119 nie ucz\u0105 na swoich b\u0142\u0119dach\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

To budynek, w kt\u00f3rym mie\u015bci\u0142a si\u0119 klasa 3-3, wi\u0119c chc\u0105c nie chc\u0105c cz\u0119sto tam chodzili.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi porozmawia\u0142 przez chwil\u0119 z nauczycielem i dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce tr\u00f3jka uczni\u00f3w z klasy 3-3 zgin\u0119\u0142a w\u0142a\u015bnie tam. Poza tym nie pojawi\u0142y si\u0119 \u017cadne nowe informacje. Wyszed\u0142 z klasy i zobaczy\u0142 Gu Longminga siedz\u0105cego na zewn\u0105trz z Ai Wenruim w ramionach.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jeszcze si\u0119 nie obudzi\u0142? \u2013 zapyta\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie \u2013 powiedzia\u0142 Gu Longming. \u2013 To dziecko jest do\u015b\u0107 delikatne.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To nie delikatno\u015b\u0107. Normalni ludzie prawdopodobnie nie znie\u015bliby takiego widoku \u2013 stwierdzi\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Wspominali o sali klubowej, prawda? Chc\u0119 znale\u017a\u0107 czas, \u017ceby tam zajrze\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jasne. A mo\u017ce go ponios\u0119 i p\u00f3jdziemy tam teraz? \u2013 zaproponowa\u0142 Gu Longming.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy nie jest za ci\u0119\u017cki? \u2013 zapyta\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie, takie ma\u0142e stworzenie jak on to \u017caden problem. \u2013 Gu Longming poklepa\u0142 si\u0119 po muskularnym bicepsie i uni\u00f3s\u0142 Ai Wenruiego jak p\u0142\u00f3cienny worek. \u2013 Chod\u017amy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mhm \u2013 Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Planowali zapyta\u0107 kt\u00f3rego\u015b ze student\u00f3w o lokalizacj\u0119 klubu, ale gdy wychodzili, Ai Wenrui si\u0119 obudzi\u0142. W chwili, gdy otworzy\u0142 oczy, zacz\u0105\u0142 si\u0119 gor\u0105czkowo szarpa\u0107, a z jego gard\u0142a wyrywa\u0142y si\u0119 krzyki:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pomocy, pomocy! Pu\u015b\u0107 mnie, pu\u015b\u0107 mnie!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kolego, uspok\u00f3j si\u0119, tego czego\u015b ju\u017c tu nie ma!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie, nie, nie, nie! Ona b\u0119dzie za mn\u0105 \u0142azi\u0107. To nasza wina, to wszystko nasza wina. Nie powinni\u015bmy byli tego robi\u0107, nie powinni\u015bmy byli tego robi\u0107\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ai Wenrui zacz\u0105\u0142 szlocha\u0107. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce kompletnie si\u0119 za\u0142ama\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co masz na my\u015bli? Co zrobili\u015bcie? \u2013 zapyta\u0142 pospiesznie Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ch\u0142opak odm\u00f3wi\u0142 odpowiedzi i pr\u00f3bowa\u0142 wyrwa\u0107 si\u0119 z u\u015bcisku Gu Longminga. W ko\u0144cu mi\u0119\u015bniak wybuchn\u0105\u0142, uderzaj\u0105c go d\u0142oni\u0105 w plecy i rycz\u0105c:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Je\u015bli b\u0119dziesz si\u0119 tak cholernie rzuca\u0142, to uwierz, \u017ce sam ci\u0119 tu zabij\u0119. Nie musimy si\u0119 m\u0119czy\u0107 z tymi stworami, \u017ceby to zrobi\u0107!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ai Wenrui zawy\u0142 po uderzeniu, ale te krzyki troch\u0119 rozja\u015bni\u0142y mu umys\u0142. Poci\u0105gn\u0105\u0142 nosem.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 By\u0142em tylko biernym obserwatorem, nic nie wiem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 By\u0142e\u015b obserwatorem? Czego? \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce to nie jest kolejna sytuacja jak z Sachiko. Czy ci uczniowie te\u017c zn\u0119cali si\u0119 nad innymi?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Niespodziewanie jednak Ai Wenrui otar\u0142 twarz i powiedzia\u0142 dr\u017c\u0105cym g\u0142osem:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy… Czy s\u0142ysza\u0142e\u015b legend\u0119 panuj\u0105c\u0105 na terenie kampusu?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u017be co? Jak\u0105 legend\u0119? \u2013 zapyta\u0142 Gu Longming.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ka\u017cda szko\u0142a ma swoje historie \u2013 powiedzia\u0142 Ai Wenrui. \u2013 Na przyk\u0142ad, je\u015bli przejdziesz pod pomnikiem dyrektora o trzeciej nad ranem, czas si\u0119 zatrzyma, a schody przy pracowni plastycznej maj\u0105 trzyna\u015bcie stopni o p\u00f3\u0142nocy\u2026 \u2013 Wspominaj\u0105c to, znowu si\u0119 rozp\u0142aka\u0142. \u2013 Nie wiedzia\u0142em, \u017ce tak si\u0119 to potoczy. Nikt nam tego nie powiedzia\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co zrobili\u015bcie? Jak\u0105 legend\u0119 kampusu pr\u00f3bowali\u015bcie wywo\u0142a\u0107? \u2013 Lin Qiushi ju\u017c rozumia\u0142, co mia\u0142 na my\u015bli Ai Wenrui. Ta grupa student\u00f3w prawdopodobnie bra\u0142a udzia\u0142 w jakiej\u015b przera\u017caj\u0105cej szkolnej legendzie i sprowokowa\u0142a co\u015b, z czym nie powinno si\u0119 zadziera\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ai Wenrui zwi\u0105d\u0142 i zamilk\u0142. Jednak dzi\u0119ki namowom Gu Longminga, kontynuowa\u0142 z niepokojem:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Najpierw zrobili\u015bmy nie\u015bmiertelne pi\u00f3ro.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nie\u015bmiertelne pi\u00f3ro by\u0142o praktycznie najgor\u0119tszym, zawsze szybko wyprzedanym produktem numer jeden w\u015br\u00f3d rytua\u0142\u00f3w nadprzyrodzonych. By\u0142o szczeg\u00f3lnie popularne w\u015br\u00f3d student\u00f3w, poniewa\u017c \u0142atwo mo\u017cna by\u0142o go u\u017cy\u0107, a wymagane przedmioty by\u0142y powszechne. Zasadniczo w ka\u017cdej klasie by\u0142a garstka odwa\u017cnych dzieciak\u00f3w, kt\u00f3re chcia\u0142y spr\u00f3bowa\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 O, o tym wiem \u2013 powiedzia\u0142 Gu Longming. \u2013 M\u00f3w dalej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nic si\u0119 nie sta\u0142o \u2013 kontynuowa\u0142 Ai Wenrui. \u2013 Nic nie widzieli\u015bmy i nic nie wysz\u0142o. \u2013 Zn\u00f3w zacz\u0105\u0142 p\u0142aka\u0107. \u2013 Gdyby tylko na tym si\u0119 sko\u0144czy\u0142o. By\u0142oby dobrze, gdyby si\u0119 na tym sko\u0144czy\u0142o\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce studenci nie zatrzymali si\u0119 na nie\u015bmiertelnym pi\u00f3rze.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co si\u0119 potem sta\u0142o? \u2013 Lin Qiushi przeczuwa\u0142, \u017ce nadchodz\u0105 jakie\u015b kluczowe informacje.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Potem powiedzieli, \u017ce w sali \u0107wicze\u0144 stoi rze\u017aba, kt\u00f3ra ma szczeg\u00f3ln\u0105 moc \u2013 powiedzia\u0142 Ai Wenrui. \u2013 Je\u015bli wiele os\u00f3b pomy\u015bli przy niej \u017cyczenie, spe\u0142ni si\u0119\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Przez ca\u0142y ten czas, gdy rozmawiali, wszyscy trzej stali przed budynkiem szko\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

Przestrze\u0144 na zewn\u0105trz by\u0142a otwarta. Nie by\u0142o sufitu ani niczego, co blokowa\u0142oby im drog\u0119. Gdyby co\u015b si\u0119 sta\u0142o, mogliby z \u0142atwo\u015bci\u0105 uciec.<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak gdy Ai Wenrui opisywa\u0142, co si\u0119 wydarzy\u0142o, Lin Qiushiego ogarn\u0119\u0142o dziwne uczucie. Podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119 i zacz\u0105\u0142 si\u0119 rozgl\u0105da\u0107, chc\u0105c znale\u017a\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142o tej niesamowito\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 O co chodzi? \u2013 zapyta\u0142 Gu Longming, zauwa\u017cywszy ruchy Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce co\u015b jest nie tak\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jego wzrok zatrzyma\u0142 si\u0119 na budynku po ich prawej stronie.<\/span><\/span><\/p>\n

To by\u0142a klasa z zaci\u0105gni\u0119tymi zas\u0142onami. W \u015brodku pali\u0142o si\u0119 \u015bwiat\u0142o, dzi\u0119ki czemu na zas\u0142onach wida\u0107 by\u0142o cie\u0144 postaci. By\u0142a to kobieta z d\u0142ugimi w\u0142osami, kt\u00f3ra by\u0142a ubrana w d\u0142ug\u0105 sp\u00f3dnic\u0119. Z t\u0105 jedn\u0105, cienk\u0105 warstw\u0105 zas\u0142ony dziel\u0105cej j\u0105 od m\u0119\u017cczyzn, po prostu sta\u0142a, wpatruj\u0105c si\u0119 w ich stron\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming r\u00f3wnie\u017c zobaczy\u0142, na czym zatrzyma\u0142 si\u0119 wzrok Lin Qiushiego. Logicznie rzecz bior\u0105c, ta sylwetka nie by\u0142a przera\u017caj\u0105ca, ale i tak na jego ramieniu pojawi\u0142a si\u0119 g\u0119sia sk\u00f3rka.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To cz\u0142owiek?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mh\u2026 \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Co\u015b tu jest nie tak. Zarzu\u0107 dzieciaka na plecy i b\u0105d\u017a gotowy do ucieczki w ka\u017cdej chwili.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i w mgnieniu oka wzi\u0105\u0142 na r\u0119ce Ai Wenruiego.<\/span><\/span><\/p>\n

Ch\u0142opak by\u0142 m\u0142odzie\u0144cem o wzro\u015bcie oko\u0142o 170 cm, lecz w obj\u0119ciach Gu Longminga wygl\u0105da\u0142 jak lalka. Normalnie przynajmniej by na to ponarzeka\u0142, ale kiedy jego \u017cycie wisia\u0142o na w\u0142osku, kto mia\u0142by czas na godno\u015b\u0107?<\/span><\/span><\/p>\n

Ai Wenrui nie stawia\u0142 oporu i pos\u0142usznie pozwoli\u0142 si\u0119 przerzuci\u0107 przez rami\u0119 jak worek kartofli. Ledwo to zrobili, gdy Lin Qiushi us\u0142ysza\u0142 trzask t\u0142uczonego szk\u0142a. Natychmiast zareagowa\u0142, wo\u0142aj\u0105c do towarzysza:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Uciekaj!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming p\u0119dzi\u0142 jak szalony, pokonuj\u0105c ponad dziesi\u0119\u0107 metr\u00f3w w zaledwie kilka sekund, a Lin Qiushi by\u0142 tu\u017c za nim. Z miejsca, w kt\u00f3rym przed chwil\u0105 stali, dobieg\u0142 odg\u0142os czego\u015b uderzaj\u0105cego o ziemi\u0119. Lin Qiushi obejrza\u0142 si\u0119 i zobaczy\u0142, \u017ce miejsce, w kt\u00f3rym stali, by\u0142o teraz pokryte grub\u0105 warstw\u0105 rozbitego szk\u0142a. \u0141atwo by\u0142o si\u0119 domy\u015bli\u0107, \u017ce gdyby odeszli chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej, mogliby teraz wita\u0107 boga.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ja pierdol\u0119 \u2013 zakl\u0105\u0142 Gu Longming. \u2013 Kto to, kurwa, rzuci\u0142?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nie odpowiedzia\u0142, obserwuj\u0105c z daleka dywan z od\u0142amk\u00f3w szk\u0142a. Cho\u0107 nie by\u0142o to zbyt wyra\u017ane, by\u0142 niemal pewien, \u017ce na niekt\u00f3rych powierzchniach dostrzeg\u0142 krwawe odciski d\u0142oni.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Trzymajmy si\u0119 z daleka od szko\u0142y.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mh \u2013 powiedzia\u0142 Gu Longming. \u2013 St\u00f3j, Ai Wenrui zamilk\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi podszed\u0142 bli\u017cej i odkry\u0142, \u017ce ch\u0142opak znowu zemdla\u0142 ze strachu. Biedny dzieciak, tyle strasznych sytuacji prze\u017cy\u0142 w ci\u0105gu jednego dnia i kilka razy otar\u0142 si\u0119 o \u015bmier\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Znale\u017ali miejsce do siedzenia z dala od budynku szko\u0142y i poklepali Ai Wenruiego, by go obudzi\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Ch\u0142opak, kt\u00f3ry wcze\u015bniej zdo\u0142a\u0142 si\u0119 nieco uspokoi\u0107, po tak silnym szoku dos\u0142ownie si\u0119 za\u0142ama\u0142 \u2013 po przebudzeniu zacz\u0105\u0142 szlocha\u0107. Szlocha\u0142 tak bardzo, \u017ce Gu Longming by\u0142 kompletnie sfrustrowany.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy przestaniesz ju\u017c p\u0142aka\u0107? Czy m\u0119\u017cczyzna nie powinien by\u0107 twardszy? \u2013 nalega\u0142 Gu Longming.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u0141aaaa! \u2013 rykn\u0105\u0142 dzieciak, po chwili dodaj\u0105c: \u2013 Chc\u0119 wyp\u0142aka\u0107 ca\u0142\u0105 wod\u0119, kt\u00f3ra gromadzi\u0142a si\u0119 w mojej g\u0142owie, kiedy by\u0142em g\u0142upi…<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longminga zatka\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi mia\u0142 ochot\u0119 si\u0119 roze\u015bmia\u0107, ale \u015bmiech w takich okoliczno\u015bciach by\u0142 ewidentnie nie na miejscu. Dlatego kaszln\u0105\u0142 tylko dwa razy, \u017ceby si\u0119 powstrzyma\u0107, i powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przesta\u0144 na razie p\u0142aka\u0107 i powiedz nam, co si\u0119 w\u0142a\u015bciwie sta\u0142o?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ai Wenrui szlocha\u0142 bez przerwy. W ko\u0144cu Gu Longming by\u0142 na tyle zirytowany, \u017ce powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 No to nie spiesz si\u0119 z p\u0142aczem, my p\u00f3jdziemy pierwsi, je\u015bli b\u0119dziesz jeszcze \u017cy\u0142 jutro, to porozmawiamy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Przestraszony, \u017ce zostanie sam, Ai Wenrui chwyci\u0142 Gu Longminga za rami\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Prosz\u0119, nie odchod\u017a.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To przesta\u0144 p\u0142aka\u0107!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale ja si\u0119 boj\u0119\u2026 \u2013 zawodzi\u0142 ch\u0142opak.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kurwa, czego si\u0119 tak boisz? My\u015blisz, \u017ce jak b\u0119dziesz si\u0119 ba\u0142, to nie umrzesz? B\u0105d\u017a grzeczny i si\u0119 pospiesz. Je\u015bli si\u0119 odezwiesz, mo\u017ce jeszcze b\u0119dziesz mia\u0142 szans\u0119 na \u017cycie. Je\u015bli nie, to nie masz \u017cadnych szans.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Podczas gdy rozmawiali, co jaki\u015b czas mijali ich inni studenci. Niekt\u00f3rzy nawet rzucali im od czasu do czasu dziwne spojrzenia. Lin Qiushi us\u0142ysza\u0142, jak m\u0142oda kobieta przechodz\u0105ca obok sykn\u0119\u0142a z pogard\u0105, a potem powiedzia\u0142a do swojego towarzysza:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co za dra\u0144! Sp\u00f3jrz, jak doprowadza swojego ch\u0142opaka do p\u0142aczu\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi zapad\u0142 w dziwne milczenie. Spojrza\u0142 raz na Gu Longminga, a potem na Ai Wenruiego, po czym cicho odsun\u0105\u0142 si\u0119 o kilka krok\u00f3w, staraj\u0105c si\u0119 sprawia\u0107 wra\u017cenie, \u017ce ich nie zna.<\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming wci\u0105\u017c pr\u00f3bowa\u0142, resztkami cierpliwo\u015bci, nak\u0142oni\u0107 Ai Wenruiego do rozmowy. B\u00f3g jeden wie, \u017ce nigdy wcze\u015bniej nie mia\u0142 takiej samokontroli. Gdyby to by\u0142a rzeczywisto\u015b\u0107, ju\u017c dawno zakasa\u0142by r\u0119kawy i wzi\u0105\u0142 si\u0119 do roboty. Jednak byli za drzwiami, wi\u0119c przemoc nic nie dawa\u0142a \u2013 je\u015bli w ko\u0144cu po ciosie facet i tak by zgin\u0105\u0142, jak\u017ce niezr\u0119cznie by\u0142oby znowu na siebie wpada\u0107 jako duchy, co?<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Cicho, nie p\u0142acz, b\u0105d\u017a grzeczny, Ai Wenrui jest najlepszy \u2013 powiedzia\u0142 Gu Longming. \u2013 B\u0105d\u017a dzielny, wszyscy twoi bracia s\u0105 tu, \u017ceby ci\u0119 wspiera\u0107! \u2013 Jeszcze chwila i obrzydzi tego dzieciaka na \u015bmier\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie Ai Wenrui zdawa\u0142 si\u0119 mu uwierzy\u0107 i jego p\u0142acz ucich\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mog\u0119 wam powiedzie\u0107, ch\u0142opaki, ale musicie mnie chroni\u0107, nie chc\u0119 umiera\u0107\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jasne, jasne, ochroni\u0119 ci\u0119, przywi\u0105\u017c\u0119 ci\u0119 do mojego paska i zabior\u0119 absolutnie wsz\u0119dzie \u2013 powiedzia\u0142 Gu Longming. \u2013 Nie jestem typem cz\u0142owieka, kt\u00f3ry obiecuje i zdradza.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

S\u0142ysz\u0105c te s\u0142owa, Lin Qiushi dyskretnie odsun\u0105\u0142 si\u0119 jeszcze bardziej.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Poszli\u015bmy si\u0119 pomodli\u0107 do tej rze\u017aby. \u2013 Ai Wenrui w ko\u0144cu przesta\u0142 p\u0142aka\u0107 i przem\u00f3wi\u0142, mimo czkawki. \u2013 Zrobili\u015bmy tak, jak kaza\u0142a nam starsza kole\u017canka\u2026 Po modlitwach wszyscy wypowiedzieli\u015bmy \u017cyczenie, ale nie spodziewali\u015bmy si\u0119\u2026 \u017ce si\u0119 spe\u0142ni.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czego sobie \u017cyczy\u0142e\u015b? \u2013 Lin Qiushi przypomnia\u0142 sobie rze\u017aby, kt\u00f3re widzieli w bibliotece. \u2013 Chcia\u0142e\u015b zdoby\u0107 nagrod\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To by\u0142 tylko \u017cart\u2026 \u2013 pr\u00f3bowa\u0142 wyja\u015bni\u0107 Ai Wenrui. \u2013 W tym czasie by\u0142o tak wielu ludzi, a nikt z nas nie my\u015bla\u0142, \u017ce to prawda. Naprawd\u0119 traktowali\u015bmy to tylko jako \u017cart.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jakby nad czym\u015b si\u0119 zastanawia\u0142, jego wyraz twarzy sta\u0142 si\u0119 nieco oszo\u0142omiony.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kto by pomy\u015bla\u0142…kto by pomy\u015bla\u0142, \u017ce aby spe\u0142ni\u0107 to \u017cyczenie, b\u0119dziemy musieli zap\u0142aci\u0107 tak wysok\u0105 cen\u0119…<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Gdzie teraz jest ta rze\u017aba?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wci\u0105\u017c w sali klubowej \u2013 odpowiedzia\u0142 wyczerpany Ai Wenrui. \u2013 Kiedy wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 dzia\u0107, wr\u00f3cili\u015bmy do rze\u017aby i pomy\u015bleli\u015bmy kolejne \u017cyczenie. Ale to nic nie da\u0142o. Ludzie ci\u0105gle umierali\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Kiedy wypowiedzia\u0142 s\u0142owo \u201eumierali\u201d, nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 powstrzyma\u0107 od spojrzenia w g\u00f3r\u0119, w okno w bocznym budynku. Wyra\u017anie czu\u0142 strach przed rozbitym szk\u0142em spadaj\u0105cym z nieba.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 No to chod\u017amy j\u0105 zobaczy\u0107 \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Chod\u017amy obejrze\u0107 t\u0119 rze\u017ab\u0119 w sali klubowej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Teraz? \u2013 wyj\u0105ka\u0142 Ai Wenrui. \u2013 Ale ja si\u0119 boj\u0119\u2026 Nie mog\u0119 nawet chodzi\u0107. \u2013 Wskaza\u0142 na swoje chude nogi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie ma problemu \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi. \u2013 On mo\u017ce ci\u0119 zanie\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming czu\u0142 si\u0119 nieco skrzywdzony.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 …Nie mog\u0119 go przecie\u017c ci\u0105gle nosi\u0107, prawda?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wytrzymaj jeszcze troch\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Oszcz\u0119dzam plecy dla mojej przysz\u0142ej dziewczyny!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dopiero co zszed\u0142 z twoich plec\u00f3w \u2013 odpar\u0142 Lin Qiushi, bezlito\u015bnie obna\u017caj\u0105c okrutn\u0105 prawd\u0119. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gu Longming zamilk\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Ai Wenrui zerkn\u0105\u0142 na Gu Longminga nieco nie\u015bmia\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przepraszam, nadal lubi\u0119 kobiety\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co za zbieg okoliczno\u015bci, ja te\u017c, kurwa \u2013 powiedzia\u0142 mi\u0119\u015bniak przez zaci\u015bni\u0119te z\u0119by.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nie mia\u0142o znaczenia, czy lubili kobiety \u2013 przecie\u017c tu ich nie by\u0142o. Faceci musieli sobie radzi\u0107. Z g\u0142\u0119bokim westchnieniem Gu Longming ponownie wystawi\u0142 swoje krzepkie plecy w stron\u0119 Ai Wenruiego. Ch\u0142opak na nie wskoczy\u0142, wskazuj\u0105c im drog\u0119 przed sob\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Sala klubowa znajdowa\u0142a si\u0119 obok boiska. Wed\u0142ug Ai Wenruiego wiele os\u00f3b tam przychodzi\u0142o, poniewa\u017c klub rze\u017abiarski by\u0142 gwiazd\u0105 na kampusie. Z niezliczonymi nagrodami, mia\u0142 presti\u017cow\u0105 pozycj\u0119 w uczelni, wi\u0119c by\u0142o tam wielu nowych student\u00f3w i klub zawsze by\u0142 aktywny.<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak gdy w szkole zacz\u0119\u0142y si\u0119 dzia\u0107 dziwne rzeczy, jego popularno\u015b\u0107 natychmiast spad\u0142a. Sta\u0142o si\u0119 tak, poniewa\u017c, cho\u0107 szko\u0142a nic nie m\u00f3wi\u0142a, wszyscy w klubie doskonale wiedzieli, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 zmar\u0142ych by\u0142a jego cz\u0142onkami i \u017ce wszyscy brali udzia\u0142 w tej nocnej imprezie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby kto\u015b by\u0142 w \u015brodku \u2013 powiedzia\u0142 Ai Wenrui. \u2013 Najpierw musimy znale\u017a\u0107 nauczyciela i zdoby\u0107 klucz\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie ma potrzeby bra\u0107 klucza.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Bez niego nie mo\u017cemy wej\u015b\u0107\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ledwo sko\u0144czy\u0142 m\u00f3wi\u0107, a Lin Qiushi ju\u017c sta\u0142 przed drzwiami. Wyj\u0105\u0142 z kieszeni czarn\u0105 spink\u0119 do w\u0142os\u00f3w i zacz\u0105\u0142 otwiera\u0107 drzwi. Kilka chwil p\u00f3\u017aniej otworzy\u0142y si\u0119 z klikni\u0119ciem. Oczy Ai Wenruiego by\u0142y szeroko otwarte ze zdziwienia.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy wy, detektywi, macie takie umiej\u0119tno\u015bci?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi westchn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u017bycie nie jest takie \u0142atwe, trzeba nauczy\u0107 si\u0119 wszystkiego po trochu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ai Wenrui zamilk\u0142. Musisz te\u017c nauczy\u0107 si\u0119 otwierania zamk\u00f3w? Czemu to nie wydaje si\u0119 zbyt sensowne?<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Przynajmniej drzwi by\u0142y otwarte. Ca\u0142a tr\u00f3jka wparowa\u0142a do \u015brodka, a ch\u0142opak w\u0142\u0105czy\u0142 \u015bwiat\u0142o, roz\u015bwietlaj\u0105c ca\u0142\u0105 sal\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi zacz\u0105\u0142 rozgl\u0105da\u0107 si\u0119 wok\u00f3\u0142. Pocz\u0105tkowo my\u015bla\u0142, \u017ce sala klubowa b\u0119dzie ma\u0142a, ale w rzeczywisto\u015bci by\u0142a ca\u0142kiem du\u017ca. Wsz\u0119dzie wala\u0142y si\u0119 najr\u00f3\u017cniejsze przedmioty i narz\u0119dzia rze\u017abiarskie, a na pierwszy rzut oka wida\u0107 by\u0142o, \u017ce wszyscy uczniowie s\u0105 poch\u0142oni\u0119ci t\u0105 form\u0105 sztuki.<\/span><\/span><\/p>\n

Na samym \u015brodku sta\u0142 du\u017cy drewniany st\u00f3\u0142. Le\u017ca\u0142o na nim mn\u00f3stwo kart informacyjnych, a tak\u017ce kilka rze\u017abionych popiersi.<\/span><\/span><\/p>\n

Cho\u0107 Ai Wenrui zebra\u0142 si\u0119 na odwag\u0119, \u017ceby ich tu przyprowadzi\u0107, wci\u0105\u017c wydawa\u0142 si\u0119 troch\u0119 przestraszony. Przez chwil\u0119 krz\u0105ta\u0142 si\u0119 w drzwiach.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wejd\u017acie, ch\u0142opaki, poczekam tu na was.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie, trzymajmy si\u0119 razem. \u2013 Gu Longming spojrza\u0142 na niego. \u2013 Je\u015bli co\u015b ci si\u0119 stanie na zewn\u0105trz, nie b\u0119dziemy mogli ci pom\u00f3c.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nic si\u0119 tu nie stanie. Nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby mia\u0142o si\u0119 co\u015b wydarzy\u0107, wiesz? \u2013 powiedzia\u0142 Ai Wenrui.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co masz przez to na my\u015bli? Nie pami\u0119tasz, jak zgin\u0105\u0142 tw\u00f3j przyjaciel? \u2013 Gu Longming trzasn\u0105\u0142 drzwiami, daj\u0105c Ai Wenruiemu do zrozumienia, \u017ce nie powinien traci\u0107 czujno\u015bci.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dobra\u2026 \u2013 Po chwili namys\u0142u Ai Wenrui w ko\u0144cu pos\u0142ucha\u0142 sugestii Gu Longminga. Gdyby nie uwa\u017ca\u0142 ich za wystarczaj\u0105co godnych zaufania, by pom\u00f3c mu unikn\u0105\u0107 kilku zamach\u00f3w na jego \u017cycie, w og\u00f3le by ich tu nie przyprowadzi\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdyby uda\u0142o im si\u0119 rozwi\u0105za\u0107 ca\u0142\u0105 t\u0119 sytuacj\u0119, by\u0142oby to oczywi\u015bcie najlepsze wyj\u015bcie… W ko\u0144cu nie by\u0142o sposobu, \u017ceby si\u0119 przed takimi rzeczami zabezpieczy\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wszed\u0142 do sali \u0107wicze\u0144 i rozejrza\u0142 si\u0119 po ca\u0142ym pomieszczeniu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Gdzie jest rze\u017aba?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Schowali\u015bmy j\u0105 \u2013 powiedzia\u0142 Ai Wenrui. \u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce jest tam.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wskaza\u0142 na niewielki schowek.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi podszed\u0142 do drzwi magazynku i po\u015bwi\u0119ci\u0142 kolejne kilka chwil na otwarcie zamka. Robi\u0105c to, przypomnia\u0142 sobie, \u017ce pozna\u0142 t\u0119 niezwykle przydatn\u0105 technik\u0119 jedynie dzi\u0119ki Ruan Nanzhu \u2013 w przeciwnym razie musieliby si\u0119 zajmowa\u0107 o wiele bardziej k\u0142opotliwymi sprawami.<\/span><\/span><\/p>\n

Otwieraj\u0105c zamek, Lin Qiushi rzeczywi\u015bcie zobaczy\u0142 pos\u0105g owini\u0119ty w bia\u0142\u0105 tkanin\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ten?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak\u2026 \u2013 Ai Wenrui obserwowa\u0142 przez chwil\u0119 rze\u017ab\u0119, ale nagle poczu\u0142, \u017ce co\u015b jest nie tak. \u2013 Nie\u2026 To nie jest\u2026 chyba ten sam pos\u0105g. \u2013 Prze\u0142kn\u0105\u0142 \u015blin\u0119. \u2013 Tamten by\u0142 troch\u0119 mniejszy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi milcza\u0142. Czy rze\u017aba mog\u0142a urosn\u0105\u0107?<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

[\/vc_column_text][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_custom_heading text=”T\u0142umaczenie: Ashi” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:right|color:%23397ead” google_fonts=”font_family:Alegreya%20SC%3Aregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column width=”1\/6″]

[vc_raw_html css=”.vc_custom_1726858968050{padding-top: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”]JTVCc2MlMjBuYW1lJTNEJTIya29kdG9jJTIyJTVEJTVCJTJGc2MlNUQ=[\/vc_raw_html]<\/div>
<\/div><\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text] Jeden ze student\u00f3w uciek\u0142. Z dw\u00f3ch pozosta\u0142ych, jeden by\u0142 tak Continue Reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_pvb_checkbox_block_on_post":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-22450","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kaleidoscope-of-death","no-post-thumbnail","no-read-more-tag","no-sticky","entry"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22450","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22450"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22450\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22451,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22450\/revisions\/22451"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22450"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22450"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22450"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}