{"id":22436,"date":"2025-12-09T22:06:37","date_gmt":"2025-12-09T21:06:37","guid":{"rendered":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/?p=22436"},"modified":"2025-12-09T22:06:37","modified_gmt":"2025-12-09T21:06:37","slug":"rozdzial-93-swiatynia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/2025\/12\/09\/rozdzial-93-swiatynia\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 93 – \u015awi\u0105tynia"},"content":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n

Po potwierdzeniu, \u017ce mog\u0105 u\u017cy\u0107 parasola, Ruan Nanzhu schowa\u0142 go w szufladzie w pokoju, a nast\u0119pnie w\u015blizgn\u0105\u0142 si\u0119 pod po\u015bciel Lin Qiushiego. Po wej\u015bciu przez te drzwi, jego cia\u0142o by\u0142o stale zimne, najwyra\u017aniej jako skutek odniesionych wcze\u015bniej obra\u017ce\u0144. Lin Qiushi pozwoli\u0142 mu wtuli\u0107 si\u0119 w jego ramiona, przymkn\u0105\u0142 oczy i zapad\u0142 w lekki sen.<\/span><\/span><\/p>\n

Deszcz na zewn\u0105trz pada\u0142 o wiele za g\u0142o\u015bno, ale Lin Qiushi nie chcia\u0142 zatyka\u0107 uszu papierem z obawy, \u017ce co\u015b przeoczy, wi\u0119c nie spa\u0142 najlepiej. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 nocy przesypia\u0142, wybudzaj\u0105c si\u0119 co chwila.<\/span><\/span><\/p>\n

Dzisiejsza noc nie by\u0142a wyj\u0105tkiem. Zwini\u0119ty w jego ramionach Ruan Nanzhu szybko zasn\u0105\u0142. Jednak gdy Lin Qiushi poczu\u0142, \u017ce i on zasypia, wyrwa\u0142 go z p\u00f3\u0142snu przera\u017aliwy krzyk.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co si\u0119 sta\u0142o? \u2013 Ruan Nanzhu r\u00f3wnie\u017c otworzy\u0142 oczy. Wyra\u017anie us\u0142ysza\u0142 krzyk dochodz\u0105cy z zewn\u0105trz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kto\u015b ma k\u0142opoty \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi. W\u0142a\u015bciwie nie tylko us\u0142ysza\u0142 krzyk, a te\u017c co\u015b tocz\u0105cego si\u0119 korytarzem, stukaj\u0105cego. Pocz\u0105tkowo brzmia\u0142o to jak pi\u0142ka do koszyk\u00f3wki, kt\u00f3ra uderzy\u0142a w ich drzwi zesz\u0142ej nocy, ale z czasem sta\u0142o si\u0119 ci\u0119\u017csze.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu wsta\u0142, podszed\u0142 do drzwi i delikatnie je uchyli\u0142. Lin Qiushi, stoj\u0105cy u jego boku, wyjrza\u0142 na zewn\u0105trz. To w k\u0105cie na drugim ko\u0144cu korytarza zobaczy\u0142 \u017ar\u00f3d\u0142o krzyku.<\/span><\/span><\/p>\n

To by\u0142 teru teru bozu. Z jakiego\u015b powodu zerwa\u0142 si\u0119 ze sznurka, spad\u0142 na ziemi\u0119 i potoczy\u0142 si\u0119 przed siebie. Jego prymitywne rysy wykrzywi\u0142y si\u0119 upiornie, a usta rozwar\u0142y si\u0119 szeroko, wydaj\u0105c z siebie \u017ca\u0142osny j\u0119k.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Boli, ratunku, ratunku\u2026 niech mi kto\u015b pomo\u017ce\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi s\u0142ysza\u0142 ju\u017c ten g\u0142os. Po namy\u015ble doszed\u0142 do wniosku, \u017ce nale\u017ca\u0142 do cz\u0142onka grupy, kt\u00f3ry zagin\u0105\u0142 drugiego dnia. Innymi s\u0142owy, to by\u0142a ofiara, kt\u00f3rej wczoraj odci\u0119to g\u0142ow\u0119 i kt\u00f3ra zosta\u0142a przemieniona w deszczow\u0105 lalk\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pomocy, pomocy\u2026 \u2013 Teru teru bozu wci\u0105\u017c zawodzi\u0142o w holu, gdy na dziedzi\u0144cu zn\u00f3w rozbrzmia\u0142a piosenka. Dzieci pojawi\u0142y si\u0119 w ciemno\u015bci, trzymaj\u0105c si\u0119 za r\u0119ce i zn\u00f3w od\u015bpiewa\u0142y mro\u017c\u0105cy krew w \u017cy\u0142ach wierszyk.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dziura w wiklinie, dziura w wiklinie, ptak w klatce, kiedy wyjdziesz? O \u015bwicie. \u017buraw i \u017c\u00f3\u0142w si\u0119 po\u015blizgn\u0119\u0142y\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Kr\u0119cili si\u0119 dalej, otaczaj\u0105c osob\u0119 w \u015brodku. Ich m\u0142ode g\u0142osy sprawia\u0142y, \u017ce deszczowa noc wydawa\u0142a si\u0119 jeszcze bardziej przera\u017caj\u0105ca.<\/span><\/span><\/p>\n

Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce inni r\u00f3wnie\u017c zostali obudzeni przez krzyki. W ka\u017cdym razie Lin Qiushi s\u0142ysza\u0142 co najmniej trzy lub cztery razy d\u017awi\u0119k cichego otwierania drzwi.<\/span><\/span><\/p>\n

Teru teru bozu toczy\u0142o si\u0119 nieub\u0142aganie. Tu\u017c przed tym, zanim do nich dotar\u0142o, Ruan Nanzhu, reaguj\u0105c b\u0142yskawicznie, natychmiast zamkn\u0105\u0142 drzwi. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej zza drzwi dobieg\u0142 przera\u017aliwy krzyk:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ratunku, ratunku, gdzie jest moje cia\u0142o, gdzie jest moje cia\u0142o\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi bardzo chcia\u0142 odpowiedzie\u0107 \u201etwoje cia\u0142o jest na dziedzi\u0144cu\u201d, ale si\u0119 nie odwa\u017cy\u0142 \u2013 kto wie, co by si\u0119 sta\u0142o, gdyby to zrobi\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Teru teru bozu, tak po prostu, toczy\u0142 si\u0119 i toczy\u0142, a\u017c chyba w ko\u0144cu w co\u015b uderzy\u0142. Wszystkie d\u017awi\u0119ki ucich\u0142y. Kiedy Lin Qiushi i Ruan Nanzhu ponownie ostro\u017cnie otworzyli drzwi, wszelki \u015blad po nim znikn\u0105\u0142, a jedyne, co pozosta\u0142o, to dzieciaki rado\u015bnie bawi\u0105ce si\u0119 w deszczu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kto\u015b chodzi\u0142 po korytarzu \u2013 powiedzia\u0142 nagle Lin Qiushi. Wyra\u017anie s\u0142ysza\u0142 kroki dochodz\u0105ce z korytarza, gdy krzyki teru teru bozu ucich\u0142y.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dok\u0105d zmierza\u0142?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W stron\u0119 pokoju w\u0142a\u015bciciela posiad\u0142o\u015bci. \u2013 Dobrze, \u017ce by\u0142 tak wra\u017cliwy na d\u017awi\u0119k, \u017ce bez patrzenia m\u00f3g\u0142 poj\u0105\u0107 wi\u0119cej ni\u017c inni obserwatorzy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Aha. Rozumiem \u2013 odpar\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Chod\u017amy spa\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

M\u00f3wienie to jedno, a rzeczywiste spanie to co innego. Lin Qiushi wci\u0105\u017c my\u015bla\u0142 o zwi\u0105zku teru teru bozu z tym dziedzi\u0144cem, parasolem i dzie\u0107mi bawi\u0105cymi si\u0119 na zewn\u0105trz.<\/span><\/span><\/p>\n

Dopiero gdy zbli\u017ca\u0142 si\u0119 \u015bwit, uda\u0142o mu si\u0119 zdrzemn\u0105\u0107 na chwil\u0119, po czym us\u0142ysza\u0142, \u017ce Ruan Nanzhu wstaje.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie spa\u0142e\u015b? \u2013 zapyta\u0142 go towarzysz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie \u2013 odpowiedzia\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Nie da\u0142em rady zasn\u0105\u0107. \u2013 Jednak by\u0142 wystarczaj\u0105co energiczny, a po umyciu si\u0119 zimn\u0105 wod\u0105 w \u0142azience poczu\u0142 si\u0119 do\u015b\u0107 o\u017cywiony. \u2013 Idziemy dzisiaj do bambusowego lasu?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pami\u0119tasz jeszcze, jak brzmia\u0142a ta piosenka? \u2013 zapyta\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Dziura w wiklinie, dziura w wiklinie\u2026 \u2013 Przechyli\u0142 g\u0142ow\u0119. \u2013 W\u0142a\u015bciwie w znanym mi oryginale pierwszy wers nie brzmi \u201edziura w wiklinie\u201d, tylko \u201euwi\u0119ziony ptak\u201d. Jednak ma on sze\u015b\u0107 mo\u017cliwych t\u0142umacze\u0144 i my\u015bla\u0142em, \u017ce to tylko inna wersja, ale teraz nie jestem pewny\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To raczej wskaz\u00f3wka? \u2013 doko\u0144czy\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak, ma\u0142a podpowied\u017a \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 W ca\u0142ym mie\u015bcie jest tylko ten las bambusowy, kt\u00f3ry mo\u017ce mie\u0107 zwi\u0105zek z wiklin\u0105. Musimy go dzi\u015b obejrze\u0107. \u2013 Wskaza\u0142 na parasol w d\u0142oni. \u2013 Skoro mamy parasol, nie ma problemu, \u017ceby\u015bmy wr\u00f3cili troch\u0119 p\u00f3\u017aniej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 na znak zgody.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wczoraj widzia\u0142, \u017ce bezpieczna przestrze\u0144 wytworzona przez ten parasol mo\u017ce ca\u0142kowicie pomie\u015bci\u0107 dwie osoby. Nie czu\u0142by si\u0119 komfortowo, pozwalaj\u0105c Ruan Nanzhu i\u015b\u0107 samemu. W towarzystwie, gdyby co\u015b si\u0119 sta\u0142o, mogliby przynajmniej zadba\u0107 o siebie nawzajem.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jasne. \u2013 Ruan Nanzhu skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, zgadzaj\u0105c si\u0119 na t\u0119 sugesti\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Poszli do jadalni na proste \u015bniadanie. Na ko\u0144cu holu zobaczyli wisz\u0105cego nowego teru teru bozu… Sk\u0105d wiedzieli, \u017ce jest nowy? Poniewa\u017c te prymitywne rysy twarzy by\u0142y nieco inne, jakby celowo inaczej narysowane, by da\u0107 im zna\u0107, \u017ce lalka zosta\u0142a podmieniona.<\/span><\/span><\/p>\n

Ha\u0142as ubieg\u0142ej nocy by\u0142 wystarczaj\u0105co g\u0142o\u015bny, by wszystkich wybudzi\u0107 ze snu, a atmosfera w jadalni by\u0142a przera\u017caj\u0105co ci\u0119\u017cka, chocia\u017c Lin Xingping przywita\u0142a ich z w\u0142a\u015bciwym sobie entuzjazmem.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi przywita\u0142 si\u0119 z ni\u0105 oboj\u0119tnie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy to nowa lalka? Kto b\u0119dzie nast\u0119pny? Czy to tak, \u017ce ka\u017cdy, na kogo spadnie deszcz, staje si\u0119 ofiar\u0105? \u2013 W grupie wszyscy o tym dyskutowali. Ruan Nanzhu i Lin Qiushi z kolei w og\u00f3le nie chcieli rozmawia\u0107. Te dwie osoby, z dwiema brzydkimi twarzami, z werw\u0105 karmi\u0142y si\u0119 nawzajem, rado\u015bnie wzbudzaj\u0105c obrzydzenie u wszystkich innych.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Oczywi\u015bcie najwa\u017cniejsi w\u015br\u00f3d \u201ewszystkich innych\u201d byli Lin Xingping i sp\u00f3\u0142ka.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Och, kochanie, masz ry\u017c na ustach. \u2013 Ruan Nanzhu przysun\u0105\u0142 si\u0119 bli\u017cej i cmokn\u0105\u0142 Lin Qiushiego w k\u0105cik ust. \u2013 Jeste\u015b taki nieostro\u017cny.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak, kochanie, gdyby\u015b si\u0119 mn\u0105 nie opiekowa\u0142a, nie wiedzia\u0142abym, jak \u017cy\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Xingping prawdopodobnie nie mog\u0142a ju\u017c wytrzyma\u0107 i nagle zmieni\u0142a temat.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 S\u0142yszeli\u015bcie co\u015b wczoraj wieczorem?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak. \u2013 Ruan Nanzhu przybra\u0142 wyraz szoku i strachu. \u2013 Co to by\u0142 za krzyk? To by\u0142o takie przera\u017caj\u0105ce\u2026 Nie mog\u0142am spa\u0107 przez reszt\u0119 nocy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W rzeczywisto\u015bci przez reszt\u0119 nocy jak zawsze spa\u0142 jak zabity.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Otworzy\u0142am drzwi, \u017ceby sprawdzi\u0107, co si\u0119 dzieje, i zobaczy\u0142am, \u017ce ta lalka pogody spad\u0142a na ziemi\u0119. Wrzeszcza\u0142a i tarza\u0142a si\u0119, a w ko\u0144cu nie wiem, gdzie si\u0119 podzia\u0142a \u2013 powiedzia\u0142a Lin Xingping. \u2013 Musicie by\u0107 ostro\u017cni i trzyma\u0107 si\u0119 od tego z daleka\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak, tak, dzi\u0119kuj\u0119 za przypomnienie. \u2013 Ruan Nanzhu podzi\u0119kowa\u0142 jej z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Poza tym, b\u0119dziemy dzisiaj dalej szuka\u0107 wskaz\u00f3wek. Idziecie z nami, czy do bambusowego lasu?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zaraz po tym, jak Lin Xingping to powiedzia\u0142a, Cue Xueyi doda\u0142 z boku:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Po co nam oni? Nic nie zrobili. Je\u015bli tak to ma wygl\u0105da\u0107, to niech dadz\u0105 nam spok\u00f3j. S\u0105 bezu\u017cyteczni. Siostro Lin, przesta\u0144 mnie przekonywa\u0107. Ju\u017c wystarczaj\u0105co d\u0142ugo by\u0142a\u015b dobrym cz\u0142owiekiem. Nie mo\u017cesz ich tak chroni\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Brzmia\u0142 ca\u0142kiem rozs\u0105dnie. Zwyk\u0142y nowicjusz m\u00f3g\u0142by si\u0119 zawstydzi\u0107 i zgodzi\u0107 na wizyt\u0119 w bambusowym lesie. Lin Qiushi musia\u0142 pochwali\u0107 ich metody.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dobrze, p\u00f3jd\u0119 z moim ukochanym sprawdzi\u0107 las \u2013 powiedzia\u0142a potulnie Ruan Nanzhu, przymilaj\u0105c si\u0119 Lin Xingping. \u2013 Nie b\u0105d\u017a z\u0142a, na pewno si\u0119 postaramy. Nast\u0119pnym razem musisz mnie zabra\u0107 ze sob\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Xingping si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie poddamy si\u0119, dop\u00f3ki b\u0119dziecie wystarczaj\u0105co ci\u0119\u017cko pracowa\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 z satysfakcj\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi siedzia\u0142 obok niego w milczeniu, niby zawstydzony, i jad\u0142 \u015bniadanie.<\/span><\/span><\/p>\n

Xiao Cha, ta, kt\u00f3ra wczoraj skrytykowa\u0142a Lin Xingping, zdawa\u0142a si\u0119 s\u0142ysze\u0107 ich rozmow\u0119 i patrzy\u0142a na t\u0119 kobiet\u0119, jakby mia\u0142a co\u015b do powiedzenia. Ostatecznie jednak milcza\u0142a dalej, tylko lekko westchn\u0119\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

To mia\u0142o sens. \u015awiat drzwi by\u0142 pe\u0142en niebezpiecze\u0144stw. Przetrwanie samemu by\u0142o wystarczaj\u0105co trudne, kto mia\u0142by serce, \u017ceby troszczy\u0107 si\u0119 o innych?<\/span><\/span><\/p>\n

Po posi\u0142ku wyszli razem. Lin Qiushi i Ruan Nanzhu zgodzili si\u0119 obejrze\u0107 las bambusowy i pod czujnym okiem Lin Xingping zabrali plecaki i poszli \u015bcie\u017ck\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Hah, mam nadziej\u0119, \u017ce nigdy nie wr\u00f3c\u0105 \u2013 powiedzia\u0142 nienawistnie Cue Xueyi, obserwuj\u0105c ich z ty\u0142u.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak, te\u017c mam nadziej\u0119, \u017ce nie wr\u00f3c\u0105. \u2013 Lin Xingping zerkn\u0119\u0142a na Gu Yuansiego, kt\u00f3ry od momentu, gdy przekroczyli pr\u00f3g, zachowywa\u0142 si\u0119 jak przera\u017cona przepi\u00f3rka. \u2013 Powiniene\u015b si\u0119 pospieszy\u0107 i przyzwyczai\u0107 do tego, co si\u0119 dzieje za drzwiami. Nadal mo\u017cesz liczy\u0107 na pomoc w drzwiach ni\u017cszego poziomu, ale w tych wy\u017cszych mo\u017cesz liczy\u0107 tylko na siebie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Na te s\u0142owa Gu Yuansi zdo\u0142a\u0142 parskn\u0105\u0107 pozbawionym humoru \u015bmiechem, skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, ale nie odezwa\u0142 si\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Xingping r\u00f3wnie\u017c nie zastosowa\u0142a si\u0119 do rady. Nie ka\u017cdy z\u0142odziej drzwi do\u0142\u0105cza\u0142 do ich organizacji. Ludzie tacy jak Gu Yuansi byli wy\u0142\u0105cznie pracodawcami.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi i jego towarzysz szli dalej w\u0105sk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 otoczon\u0105 g\u0119stym lasem bambusowym. Droga by\u0142a pochy\u0142a. Id\u0105c ni\u0105, zdawali si\u0119 wspina\u0107 ku szczytowi g\u00f3ry. Ruan Nanzhu wci\u0105\u017c by\u0142 s\u0142aby i po chwili si\u0119 zm\u0119czy\u0142. Lin Qiushi podni\u00f3s\u0142 go i ruszyli dalej.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy jestem ci\u0119\u017cki? \u2013 zapyta\u0142 m\u0119\u017cczyzna, opieraj\u0105c podbr\u00f3dek na ramieniu Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie. \u2013 Lin Qiushi uni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119, patrz\u0105c przed siebie. \u2013 Lekki jak pi\u00f3rko. Je\u015bli zawieje wiatr, naprawd\u0119 mo\u017ce ci\u0119 porwa\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu si\u0119 roze\u015bmia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Ich spacer po tej \u015bcie\u017cce zdawa\u0142 si\u0119 nie mie\u0107 ko\u0144ca. Otaczaj\u0105cy krajobraz by\u0142 praktycznie identyczny, do tego stopnia, \u017ce Lin Qiushi mia\u0142 wra\u017cenie, jakby kr\u0105\u017cyli w k\u00f3\u0142ko. Jednak zdolno\u015b\u0107 obserwacji otoczenia przez Ruana Nanzhu by\u0142a niesamowita.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie kr\u0119cimy si\u0119 w k\u00f3\u0142ko \u2013 zaprzeczy\u0142. \u2013 Idziemy naprz\u00f3d, cho\u0107 wok\u00f3\u0142 nas wygl\u0105da to mniej wi\u0119cej tak samo\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ile jeszcze nim dotrzemy? \u2013 Lin Qiushi spojrza\u0142 w niebo. S\u0142o\u0144ce by\u0142o ju\u017c prawie w zenicie, czyli szli ca\u0142y ranek.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie wiem \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Ale mamy parasol, wi\u0119c si\u0119 nie martw.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie Lin Qiushi przeszed\u0142 ju\u017c tyle drzwi, \u017ce jego sprawno\u015b\u0107 fizyczna sta\u0142a si\u0119 nadzwyczajna, inaczej tak d\u0142uga g\u00f3rska \u015bcie\u017cka z pewno\u015bci\u0105 by\u0142aby wyczerpuj\u0105ca. Teraz jednak wcale nie czu\u0142 si\u0119 zm\u0119czony, nawet nios\u0105c doros\u0142ego m\u0119\u017cczyzn\u0119 na plecach.<\/span><\/span><\/p>\n

Szli dalej. I szli. Rozmawiali, id\u0105c, a\u017c wyczerpa\u0142y si\u0119 wszystkie tematy, a Ruan Nanzhu zacz\u0105\u0142 narzeka\u0107, \u017ce je\u015bli wkr\u00f3tce tam nie dotr\u0105, b\u0119dzie musia\u0142 zacz\u0105\u0107 opowiada\u0107 bajki z przedszkola. Wtedy w ko\u0144cu zobaczyli, \u017ce krajobraz si\u0119 zmienia, a \u015bcie\u017cka pod ich stopami zakr\u0119ci\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wreszcie jeste\u015bmy! \u2013 westchn\u0105\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 W\u0142a\u015bnie mia\u0142em zacz\u0105\u0107 opowiada\u0107 histori\u0119 o tym, jak walczy\u0142em innym z dzieckiem o cukierki w przedszkolu i dosta\u0142em reprymend\u0119 od nauczycielki.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pomy\u015bla\u0142: W\u0142a\u015bciwie to chcia\u0142bym o tym us\u0142ysze\u0107\u2026<\/em>, ale nie powiedzia\u0142 tego na g\u0142os. Pod\u0105\u017caj\u0105c \u015bcie\u017ck\u0105 za zakr\u0119tem, niespodziewanie dostrzeg\u0142 zrujnowan\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

S\u0105dz\u0105c po samym wygl\u0105dzie, wydawa\u0142a si\u0119 nieu\u017cywana od d\u0142u\u017cszego czasu. By\u0142a kompletnie zniszczona, a obok niej znajdowa\u0142a si\u0119 studnia, kt\u00f3ra wygl\u0105da\u0142a na nietkni\u0119t\u0105 od lat i prawdopodobnie ju\u017c wysch\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

Podszed\u0142 do wej\u015bcia i lekko pchn\u0105\u0142 drzwi \u015bwi\u0105tyni.<\/span><\/span><\/p>\n

Zgrzyt<\/em>. Drzwi si\u0119 otworzy\u0142y, ukazuj\u0105c przy\u0107mione wn\u0119trze. Lin Qiushi spojrza\u0142 w g\u00f3r\u0119 i nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 powstrzyma\u0107 od g\u0142\u0119bokiego wdechu.<\/span><\/span><\/p>\n

Bo na suficie \u015bwi\u0105tyni wisia\u0142a g\u0119stwina teru teru bozu. Lalki te ko\u0142ysa\u0142y si\u0119 na wietrze, a niezliczone g\u0142owy wisia\u0142y na suficie, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 do nich osobliwie swoimi prymitywnymi ustami.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi chcia\u0142 sk\u0142ama\u0107 i powiedzie\u0107, \u017ce to zwyk\u0142e lalki. S\u0105dz\u0105c jednak po ich rozmiarach, niemo\u017cliwe by\u0142o, \u017ceby to by\u0142y zwyk\u0142e teru teru bozu. Prawdopodobnie by\u0142y tego samego rodzaju, co te na ich dziedzi\u0144cu \u2013 wszystkie zosta\u0142y wykonane z ludzkich g\u0142\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tsk. \u2013 Ruan Nanzhu powoli wszed\u0142 do \u015brodka. \u2013 Pada, cho\u0107 maj\u0105 a\u017c tyle lalek?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mo\u017ce dzia\u0142aj\u0105 tylko przez jeden dzie\u0144? I po u\u017cyciu\u2026 trac\u0105 moc… \u2013 To by wyja\u015bnia\u0142o brak ustanowionego limitu czasowego w tych drzwiach. W rzeczywisto\u015bci by\u0142, po prostu dobrze ukryty.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W tych drzwiach ka\u017cde teru teru bozu oznacza\u0142o czyje\u015b \u017cycie. Je\u015bli chcieli, \u017ceby \u015bwieci\u0142o s\u0142o\u0144ce, musieli zrobi\u0107 lalk\u0119 z g\u0142owy zmar\u0142ego. Je\u015bli nie mogli znale\u017a\u0107 parasola, a pogoda si\u0119 nie poprawi\u0142a, czy\u017c nie oznacza\u0142o to, \u017ce nigdy nie dotr\u0105 do tej \u015bwi\u0105tyni\u2026? Przynajmniej a\u017c do momentu, gdy w drzwiach pozosta\u0142 tylko jeden szcz\u0119\u015bliwiec, kt\u00f3ry prze\u017cy\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Weszli g\u0142\u0119biej i zobaczyli pos\u0105g umieszczony na o\u0142tarzu. Statua by\u0142a stara i zniszczona, ale nie mia\u0142a g\u0142owy.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi przyjrza\u0142 si\u0119 pos\u0105gowi i zauwa\u017cy\u0142 stoj\u0105cy przed nim pojemnik przeznaczony na kadzid\u0142o. Sam pos\u0105g by\u0142 ubrany troch\u0119 jak staro\u017cytny mnich \u2013 na pierwszy rzut oka wszystko wygl\u0105da\u0142o zupe\u0142nie normalnie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 G\u0142owa znikn\u0119\u0142a \u2013 mrukn\u0105\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 My\u015blisz, \u017ce jest w \u015bwi\u0105tyni?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Rozejrzyjmy si\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u015awi\u0105tynia nie by\u0142a du\u017ca. Obeszli j\u0105 ca\u0142\u0105, ale nie znale\u017ali brakuj\u0105cej g\u0142owy. Wtedy Ruan Nanzhu spojrza\u0142 na pos\u0105g i nagle powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 A mo\u017ce we\u017amiemy jak\u0105kolwiek g\u0142ow\u0119 i j\u0105 przykleimy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 …m\u00f3wisz powa\u017cnie? \u2013 Zaraz potem doda\u0142: \u2013 Okej, wiem, \u017ce \u017cartujesz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zanim s\u0142owa zd\u0105\u017cy\u0142y opu\u015bci\u0107 usta Ruan Nanzhu, Lin Qiushi je ukrad\u0142. Nieszcz\u0119\u015bliwy m\u0119\u017cczyzna rzuci\u0142 mu wi\u0119c gniewne spojrzenie.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wzruszy\u0142 ramionami, daj\u0105c do zrozumienia, \u017ce nie zrobi\u0142 tego celowo.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Linlin, zepsu\u0142e\u015b si\u0119 \u2013 ubolewa\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Ale nawet je\u015bli teraz jeste\u015b z\u0142ym ch\u0142opcem, to nadal mi si\u0119 to podoba.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushiego zatka\u0142o. Wpatrywa\u0142 si\u0119 w twarz Ruan Nanzhu i w\u0142a\u015bciwie zacz\u0105\u0142 t\u0119skni\u0107 za jego prawdziwym zewn\u0119trznym wygl\u0105dem\u2026<\/span><\/span><\/p>\n

Wyszli ze \u015bwi\u0105tyni i kontynuowali rozgl\u0105danie si\u0119 po okolicy. Lin Qiushi zauwa\u017cy\u0142 studni\u0119 nieopodal i podszed\u0142 bli\u017cej. Nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 jednak doj\u015b\u0107 do jej skraju i najpierw tylko wychyli\u0142 g\u0142ow\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak wyschni\u0119ta studnia by\u0142a w \u015brodku zbyt ciemna, wi\u0119c nic nie widzia\u0142. Po chwili mru\u017cenia oczu Lin Qiushi w\u0142\u0105czy\u0142 latark\u0119 w telefonie i sobie po\u015bwieci\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak gdy snop \u015bwiat\u0142a pad\u0142 w d\u00f3\u0142 i wyra\u017anie zobaczy\u0142, co znajduje si\u0119 na dnie studni, telefon niemal wypad\u0142 mu z r\u0119ki, tak wstrz\u0105sn\u0105\u0142 nim ten widok.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 O cholera \u2013 zakl\u0105\u0142 cicho Lin Qiushi, odwracaj\u0105c si\u0119 i wo\u0142aj\u0105c przyjaciela. \u2013 Chod\u017a tu i sp\u00f3jrz!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co si\u0119 sta\u0142o? \u2013 Ruan Nanzhu podszed\u0142 do Lin Qiushi i zajrza\u0142 do \u015brodka, dochodz\u0105c do tego samego wniosku. \u2013 O cholera.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dno studni by\u0142o ca\u0142kowicie pokryte grub\u0105 warstw\u0105 zw\u0142ok. Ju\u017c dawno zamieni\u0142y si\u0119 w szkielety, ale wszystkie bez wyj\u0105tku nie mia\u0142y g\u0142owy.<\/span><\/span><\/p>\n

Rzecz\u0105, kt\u00f3ra najbardziej wstrz\u0105sn\u0119\u0142a Lin Qiushim, by\u0142o ich u\u0142o\u017cenie.<\/span><\/span><\/p>\n

Zgodnie z normaln\u0105 logik\u0105, zw\u0142oki wrzucone do studni powinny le\u017ce\u0107 na kupie. Jednak te cia\u0142a by\u0142y praktycznie przyklejone do \u015bcian studni, wyci\u0105gaj\u0105c r\u0119ce w g\u00f3r\u0119 \u2013 wygl\u0105da\u0142y, jakby w ka\u017cdej chwili mog\u0142y si\u0119 wyczo\u0142ga\u0107 na powierzchni\u0119. Niew\u0105tpliwie, kiedy zosta\u0142y tu wrzucone, nadal by\u0142y zdolne do ruchu\u2026<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi parskn\u0105\u0142 pozbawionym humoru \u015bmiechem.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie o\u017cywi\u0105 si\u0119, prawda?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie martw si\u0119, nawet gdyby tak by\u0142o, nie b\u0119d\u0105 mieli zbyt wiele si\u0142 do walki. To tylko kupa szkielet\u00f3w, rozwal\u0105 od jednego kopniaka \u2013 przeanalizowa\u0142 ch\u0142odno Ruan Nanzhu, pocieraj\u0105c podbr\u00f3dek.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy tylko sko\u0144czy\u0142 m\u00f3wi\u0107, z wn\u0119trza studni dobieg\u0142 huk. Lin Qiushi zobaczy\u0142 na w\u0142asne oczy, jak szkielet, kt\u00f3ry wcze\u015bniej znajdowa\u0142 si\u0119 na \u015bcianie, rozsypuje si\u0119 na drobne kosteczki.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 …cicho. Tamten ci\u0119 s\u0142ysza\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mog\u0105 mnie s\u0142ucha\u0107, ile chc\u0105. Gdyby mieli tak\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107, ju\u017c by si\u0119 zem\u015bcili. Po co niby maj\u0105 nas straszy\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi naprawd\u0119 podziwia\u0142 logik\u0119 Ruan Nanzhu… Bez skazy, absolutnie bezb\u0142\u0119dna za ka\u017cdym razem. Spojrza\u0142 na niebo.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy uda nam si\u0119 wr\u00f3ci\u0107 dzi\u015b w nocy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Musimy. Kto wie, co si\u0119 stanie, je\u015bli tu przenocujemy? To nie jest bezpieczne \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Daj mi sw\u00f3j telefon.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi poda\u0142 telefon, nie wiedz\u0105c, co chce zrobi\u0107. Obserwowa\u0142, jak Ruan Nanzhu otwiera aparat i robi kilka zdj\u0119\u0107 \u015bwi\u0105tyni.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dlaczego robisz zdj\u0119cia? \u2013 Lin Qiushi nie m\u00f3g\u0142 zrozumie\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u017beby znale\u017a\u0107 jeszcze kilka lalek oczywi\u015bcie. \u2013 Ruan Nanzhu zacz\u0105\u0142 si\u0119 u\u015bmiecha\u0107. \u2013 Chod\u017a, wracamy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W porz\u0105dku. \u2013 Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Wr\u00f3cili na t\u0119 sam\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119. Jak przewidzia\u0142 Ruan Nanzhu, gdy byli ju\u017c nieco ponad w po\u0142owie drogi, niebo pociemnia\u0142o. Wyj\u0119li parasol i wkr\u00f3tce krople deszczu wielko\u015bci ziarnka grochu zacz\u0119\u0142y spada\u0107 z nieba, l\u0105duj\u0105c na papierze olejowym. Parasol wytworzy\u0142 wok\u00f3\u0142 siebie pr\u00f3\u017cni\u0119. Ruan Nanzhu po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 na plecach Lin Qiushiego, mocno si\u0119 go trzymaj\u0105c.<\/span><\/span><\/p>\n

Oko\u0142o godziny \u00f3smej wr\u00f3cili do posiad\u0142o\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

Bez w\u0105tpienia Lin Xingping musia\u0142a by\u0107 tak podekscytowana, \u017ce a\u017c zakwit\u0142a, widz\u0105c, \u017ce nie uda\u0142o im si\u0119 wr\u00f3ci\u0107. Kto wie, jak bardzo opadn\u0105 im szcz\u0119ki jutro rano, gdy zobacz\u0105, \u017ce nic im si\u0119 nie sta\u0142o?<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi i Ruan Nanzhu wr\u00f3cili do pokoju, umyli si\u0119, po czym po\u0142o\u017cyli si\u0119 do \u0142\u00f3\u017cek, czekaj\u0105c na nadej\u015bcie poranka.<\/span><\/span><\/p>\n

Tej nocy r\u00f3wnie\u017c us\u0142yszeli krzyki teru teru bozu. Byli jednak na nie gotowi, wi\u0119c zbytnio ich nie zaskoczy\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

Nast\u0119pnego dnia Ruan Nanzhu wyj\u0105\u0142 z torby notes, zanim poszli do jadalni. Podar\u0142 kartk\u0119 papieru na ma\u0142e karteczki, a nast\u0119pnie napisa\u0142 na nich kilka s\u0142\u00f3w: dzi\u015b w ci\u0105gu dnia b\u0119dzie pada\u0107, nie wychod\u017acie<\/em>.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pocz\u0105tkowo mia\u0142 kilka pyta\u0144, ale w po\u0142\u0105czeniu ze zdj\u0119ciami, kt\u00f3re Ruan Nanzhu zrobi\u0142 wczoraj, szybko wszystko zrozumia\u0142. Pochwali\u0142 go, m\u00f3wi\u0105c:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Bardzo sprytne.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Och, prosz\u0119 ci\u0119. Br\u0105zowy medal, w najlepszym razie. Nie dasz mi nagrody?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jak\u0105 chcesz nagrod\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mo\u017ce mnie poca\u0142ujesz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wpatrywa\u0142 si\u0119 w niego przez chwil\u0119, po czym wskaza\u0142 palcem na swoj\u0105 twarz.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jeste\u015b pewien, \u017ce chcesz, \u017cebym ci\u0119 poca\u0142owa\u0142, kiedy tak wygl\u0105dam?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu spojrza\u0142 na niego i zamilk\u0142 na chwil\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dobra, niewa\u017cne. Wynagrodzisz mi to, kiedy b\u0119dziemy na zewn\u0105trz \u2013 powiedzia\u0142 w ko\u0144cu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wzi\u0119li karteczki i poszli do jadalni. Na ich widok Lin Xingping u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119, cho\u0107 mina Gu Yuansiego by\u0142a nieco zdenerwowana. <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jeste\u015bcie! Jak posz\u0142o wczoraj? \u2013 zapyta\u0142a kobieta.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ca\u0142kiem nie\u017ale! Dokonali\u015bmy wielkiego odkrycia \u2013 o\u015bwiadczy\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Powiemy ci p\u00f3\u017aniej!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nast\u0119pnie Ruan Nanzhu z apetytem zjad\u0142 sw\u00f3j posi\u0142ek, kilka razy poszed\u0142 do \u0142azienki i po drodze porozmawia\u0142 z kilkoma innymi osobami.<\/span><\/span><\/p>\n

Kiedy wr\u00f3ci\u0142, nie mia\u0142 w kieszeni ju\u017c ani jednej karteczki. Lin Qiushi nie mia\u0142 poj\u0119cia, jak to si\u0119 sta\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Po posi\u0142ku znale\u017ali spokojniejsze miejsce. Ruan Nanzhu wydawa\u0142 si\u0119 pe\u0142en entuzjazmu, m\u00f3wi\u0105c:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Naprawd\u0119 znale\u017ali\u015bmy co\u015b na ko\u0144cu \u015bcie\u017cki wczoraj!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W oczach Lin Xingping pojawi\u0142 si\u0119 cie\u0144 zaskoczenia, ale szybko go ukry\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak! M\u00f3wili\u015bmy ci, \u017ce co\u015b tam jest.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak, i nawet zrobili\u015bmy zdj\u0119cia. \u2013 Ton Ruan Nanzhu by\u0142 radosny. \u2013 Dzi\u0119ki Bogu, \u017ce nam o tym powiedzieli\u015bcie, jeste\u015bcie naprawd\u0119 wspaniali!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wyra\u017anie zobaczy\u0142, \u017ce gdy tylko to powiedzia\u0142, wyraz twarzy Cue Xueyiego drgn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

[\/vc_column_text][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_custom_heading text=”T\u0142umaczenie: Ashi” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:right|color:%23397ead” google_fonts=”font_family:Alegreya%20SC%3Aregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column width=”1\/6″]

[vc_raw_html css=”.vc_custom_1726858968050{padding-top: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”]JTVCc2MlMjBuYW1lJTNEJTIya29kdG9jJTIyJTVEJTVCJTJGc2MlNUQ=[\/vc_raw_html]<\/div>
<\/div><\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text] Po potwierdzeniu, \u017ce mog\u0105 u\u017cy\u0107 parasola, Ruan Nanzhu schowa\u0142 go Continue Reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_pvb_checkbox_block_on_post":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-22436","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kaleidoscope-of-death","no-post-thumbnail","no-read-more-tag","no-sticky","entry"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22436","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22436"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22436\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22437,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22436\/revisions\/22437"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22436"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22436"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22436"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}