{"id":22433,"date":"2025-12-05T23:42:37","date_gmt":"2025-12-05T22:42:37","guid":{"rendered":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/?p=22433"},"modified":"2025-12-05T23:43:10","modified_gmt":"2025-12-05T22:43:10","slug":"rozdzial-92-parasol","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/2025\/12\/05\/rozdzial-92-parasol\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 92 – Parasol"},"content":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n

Dzi\u0119ki wczorajszemu wydarzeniu wszyscy byli dzi\u015b mniej poruszeni widokiem teru teru bozu.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Xingping pocz\u0105tkowo chcia\u0142a zrobi\u0107 to samo, co wczoraj, i rozkaza\u0107 komu\u015b go zdj\u0105\u0107. Jednak zatrzyma\u0142a j\u0105 m\u0142oda kobieta, kt\u00f3ra najwyra\u017aniej nazywa\u0142a si\u0119 Xiao Cha i nale\u017ca\u0142a do tych bardziej trze\u017awo my\u015bl\u0105cych nowicjuszek. Wydawa\u0142a si\u0119 krytyczna wobec w\u0142adczej Lin Xingping.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie r\u00f3bcie tego. W og\u00f3le nie wiemy, co ta lalka robi. Co je\u015bli osoba, kt\u00f3ra j\u0105 zdejmie, zostanie przekl\u0119ta?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nic si\u0119 nie sta\u0142o osobie, kt\u00f3ra wczoraj j\u0105 \u015bci\u0105gn\u0119\u0142a, prawda? \u2013 broni\u0142a si\u0119 Lin Xingping.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Xiao Cha prychn\u0119\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kto wie? A co je\u015bli jeszcze do niego to nie dotar\u0142o? Mo\u017ce si\u0119 to zdarzy\u0107 za kilka dni.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jak mo\u017cesz tak m\u00f3wi\u0107\u2026 \u2013 Kobieta zrobi\u0142a obra\u017con\u0105 min\u0119, \u017ce zosta\u0142a tak oczerniona. \u2013 Dlaczego przedstawiasz moje dobre intencje jako z\u0142e?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Xiao Cha nie mia\u0142a ochoty na zb\u0119dne dyskusje.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To mo\u017ce przynios\u0119 ci sto\u0142ek i sama j\u0105 zdejmiesz, je\u015bli chcesz by\u0107 t\u0105 dobr\u0105?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy Lin Xingping kontynuowa\u0142a k\u0142\u00f3tni\u0119, Cue Xueyi, widz\u0105c pogorszenie sytuacji, pospieszy\u0142 z odegraniem roli rozjemcy.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dobra, przesta\u0144cie si\u0119 k\u0142\u00f3ci\u0107, wszyscy jeste\u015bmy dru\u017cyn\u0105, po co te nieprzyjemno\u015bci? Nie musimy tego zdejmowa\u0107. I tak ju\u017c nie \u017cyje, wi\u0119c mo\u017cemy go tak zostawi\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W\u015bciek\u0142a Lin Xingping odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i odesz\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

Xiao Cha splun\u0119\u0142a na ziemi\u0119 i zakl\u0119\u0142a. Jej zadziorno\u015b\u0107 zdecydowanie dor\u00f3wnywa\u0142a Ruan Baijie z dawnych lat. Po k\u0142\u00f3tni zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce Lin Qiuhi si\u0119 w ni\u0105 wpatruje. Spojrza\u0142a agresywnie w jego stron\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Na co si\u0119 gapisz? Nigdy wcze\u015bniej nie widzia\u0142e\u015b pi\u0119kno\u015bci? \u2013 sykn\u0119\u0142a, po czym natychmiast odesz\u0142a.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u0141a\u0142, to pierwszy raz, kiedy kto\u015b tak ci\u0119 potraktowa\u0142 \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu z absolutn\u0105 rado\u015bci\u0105 z cudzego nieszcz\u0119\u015bcia.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi milcza\u0142. To zdecydowanie by\u0142a prawda.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu spojrza\u0142 na przyjaciela, po czym westchn\u0105\u0142 g\u0142\u0119boko.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To przez t\u0119 twarz. To ca\u0142kowicie jej wina.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Do\u015b\u0107 ju\u017c tego, ile razy musisz to powtarza\u0107? Jak brzydki jestem? <\/em>\u2013 pomy\u015bla\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u0141azienki w tym \u015bwiecie nie mia\u0142y luster. Byli tu ju\u017c dwa dni, a on wci\u0105\u017c nie wiedzia\u0142, jak wygl\u0105da.<\/span><\/span><\/p>\n

Widz\u0105c bezradn\u0105 min\u0119 Lin Qiushiego, Ruan Nanzhu zastanowi\u0142 si\u0119 chwil\u0119, zanim wyci\u0105gn\u0105\u0142 telefon z jego kieszeni i w\u0142\u0105czy\u0142 przedni\u0105 kamer\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 No sam zobacz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wzi\u0105\u0142 telefon i zobaczy\u0142 twarz, kt\u00f3r\u0105 bardzo trudno by\u0142o opisa\u0107 \u2013 proste okre\u015blenie \u201ebrzydka\u201d by\u0142o zupe\u0142nie nieadekwatne. Wystarczy\u0142o powiedzie\u0107, \u017ce widz\u0105c swoj\u0105 twarz, natychmiast zablokowa\u0142 telefon i w ko\u0144cu w pe\u0142ni zrozumia\u0142 wyrazy obrzydzenia na twarzach wszystkich wok\u00f3\u0142. Bez s\u0142owa spojrza\u0142 na Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n

D\u0142onie Ruan Nanzhu unios\u0142y si\u0119 ku niebu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie wiedzia\u0142em, \u017ce w \u015brodku te\u017c b\u0119dziesz taki brzydki.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Skrzywdzi\u0142em twoje oczy. \u2013 To by\u0142 powa\u017cny cios dla jego wzroku.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu si\u0119 za\u015bmia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017a, zjemy \u015bniadanie i poszukamy wskaz\u00f3wek, zanim niebo pociemnieje.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Okej. \u2013 Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zjedli \u015bniadanie w jadalni \u2013 nazywali to \u015bniadaniem, ale zbli\u017ca\u0142a si\u0119 godzina jedenasta.<\/span><\/span><\/p>\n

Dzi\u015b Lin Xingping z entuzjazmem zaprosi\u0142a Lin Qiushiego i Ruan Nanzhu, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce odkryli las bambusowy w g\u00f3rach otaczaj\u0105cych miasto i \u017ce jest tam kamienna \u015bcie\u017cka, cho\u0107 nie wiedz\u0105, dok\u0105d ona prowadzi. Ruan Nanzhu pos\u0142ucha\u0142 jej opowie\u015bci, ale z u\u015bmiechem odpowiedzia\u0142, \u017ce najpierw chc\u0105 si\u0119 rozejrze\u0107 po dziedzi\u0144cu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co tu jeszcze mo\u017cna zobaczy\u0107? \u2013 zapyta\u0142 niecierpliwie Cue Xueyi. \u2013 Wi\u0119kszo\u015b\u0107 ju\u017c obejrzeli\u015bmy, powinni\u015bcie i\u015b\u0107 z nami\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale chodzenie jest takie m\u0119cz\u0105ce. \u2013 Ruan Nanzhu opar\u0142 si\u0119 o bok Lin Qiushiego, a jego g\u0142os sta\u0142 si\u0119 s\u0142odki i ckliwy, gdy celowo zagrucha\u0142: \u2013 Wcale nie chc\u0119 chodzi\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdyby to powiedzia\u0142a nieco \u0142adniejsza dziewczyna, by\u0107 mo\u017ce mo\u017cna by by\u0142o na to spojrze\u0107 z sympati\u0105. Jednak w tym \u015bwiecie Ruan Nanzhu nie mo\u017cna by nazwa\u0107 \u0142adn\u0105, wi\u0119c w oczach Cue Xueyi malowa\u0142a si\u0119 wyra\u017ana niech\u0119\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Daj spok\u00f3j, musisz to przezwyci\u0119\u017cy\u0107. \u2013 Lin Xingping nie zamierza\u0142a si\u0119 poddawa\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przepraszam, ale nie mo\u017cecie zmusza\u0107 mojej ma\u0142ej ksi\u0119\u017cniczki. \u2013 Lin Qiushi u\u015bwiadomi\u0142 sobie, jak cudownie jest by\u0107 brzydkim. Uni\u00f3s\u0142 podbr\u00f3dek Ruan Nanzhu i wypowiedzia\u0142 s\u0142owa mi\u0142o\u015bci prosto w jego twarz. \u2013 Zmuszanie mojej ma\u0142ej ksi\u0119\u017cniczki do zbyt d\u0142ugiego chodzenia mi te\u017c zaszkodzi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Oczywiste by\u0142o, \u017ce s\u0142owa wypowiedziane przez Lin Qiushiego z tak\u0105 twarz\u0105 by\u0142y pot\u0119\u017cne. Wyra\u017anie widzia\u0142, jak miny Cue Xueyego i Lin Xingping spochmurnia\u0142y, a ich gard\u0142a si\u0119 poruszy\u0142y, jakby pr\u00f3bowali powstrzyma\u0107 md\u0142o\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Rozumiecie to, prawda? \u2013 Lin Qiushi, nie szcz\u0119dz\u0105c z\u0142o\u015bliwego humoru, nadal ich obrzydza\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Xingping ledwo zdo\u0142a\u0142a si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107. Lin Qiushi podejrzewa\u0142, \u017ce nie wytrzyma d\u0142u\u017cej.<\/span><\/span><\/p>\n

Zamierza\u0142 kontynuowa\u0107, ale Cue Xueyi odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 gwa\u0142townie i odszed\u0142, nie mog\u0105c ju\u017c wytrzyma\u0107. Lin Xingping i Gu Yuansi poszli za nim. Chocia\u017c to Gu Yuansi by\u0142 tu pracodawc\u0105, rzadko si\u0119 odzywa\u0142. By\u0142 bardzo nieobecny i w sumie zauwa\u017cyli go dopiero, gdy zacz\u0105\u0142 odchodzi\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Stoj\u0105cy na skraju dziedzi\u0144ca Cue Xueyi prawdopodobnie pomy\u015bla\u0142, \u017ce ju\u017c nie s\u0142ysz\u0105 i sykn\u0105\u0142 do Lin Xingping:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dlaczego wybra\u0142a\u015b tak obrzydliw\u0105 osob\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Sk\u0105d mia\u0142am wiedzie\u0107? \u2013 narzeka\u0142a kobieta. \u2013 Online by\u0142a normalna. Kto by pomy\u015bla\u0142, \u017ce jej ch\u0142opak b\u0119dzie tak odpychaj\u0105cy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kurwa \u2013 warkn\u0105\u0142 Cue Xueyi. \u2013 Sama rozmowa z nim przyprawia mnie o wymioty.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mnie te\u017c\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi s\u0142ucha\u0142 ich niemal ze \u015bmiechem. Nie s\u0105dzi\u0142, \u017ce makija\u017c Ruan Nanzhu b\u0119dzie mia\u0142 taki efekt. Uda\u0142o mu si\u0119 ca\u0142kowicie odwie\u015b\u0107 Lin Xingping od zaczepiania ich, oszcz\u0119dzaj\u0105c im sporo k\u0142opot\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wyjd\u017amy p\u00f3\u017aniej. Jest co\u015b, co chc\u0119 potwierdzi\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 O co chodzi?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Znale\u017ali kamienn\u0105 \u0142awk\u0119 na podw\u00f3rzu i usiedli.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pami\u0119tasz, co widzia\u0142em wczoraj w nocy? \u2013 Ruan Nanzhu omi\u00f3t\u0142 wzrokiem dziedziniec.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 T\u0119 osob\u0119 z parasolem? \u2013 Lin Qiushi pami\u0119ta\u0142, lecz nie by\u0142 w stanie tego zobaczy\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak. \u2013 Ruan Nanzhu skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105. \u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce ten parasol jest kluczem. \u2013 Po chwili namys\u0142u doda\u0142: \u2013 Chc\u0119 spr\u00f3bowa\u0107 go znale\u017a\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jasne. Ej, wczoraj wieczorem, sk\u0105d to wiedzia\u0142e\u015b? \u2013 Lin Qiushi nagle przypomnia\u0142 sobie, jak dziecko przysz\u0142o do nich po pi\u0142k\u0119. \u2013 \u017be trzeba tej dziewczynce powiedzie\u0107, \u017ce zamoczy\u0142a pod\u0142og\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu si\u0119 roze\u015bmia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tylko zgadywa\u0142em. Nie wiedzia\u0142em, \u017ce to naprawd\u0119 zadzia\u0142a.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zgadywa\u0142e\u015b? \u2013 Lin Qiushi nie do ko\u0144ca mu wierzy\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Naprawd\u0119 \u2013 odpowiedzia\u0142 leniwie Ruan Nanzhu. \u2013 To by\u0142a nag\u0142a inspiracja od tej osoby z parasolem. \u2013 Przechyli\u0142 g\u0142ow\u0119. \u2013 Kiedy j\u0105 zobaczy\u0142em, pomy\u015bla\u0142em, \u017ce naprawd\u0119 wygl\u0105da jak rodzic, pilnuj\u0105cy dzieci odrabiaj\u0105cych lekcje\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushiego zatka\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 A rodzice, c\u00f3\u017c, nie lubi\u0105, gdy dzieci nie przestrzegaj\u0105 zasad. A ju\u017c na pewno gdy brudz\u0105 pod\u0142ogi\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Podczas ich rozmowy wszyscy powoli si\u0119 oddalili. Dziedziniec opustosza\u0142. Bez plusku deszczu, wiatr muska\u0142 dzwonki wietrzne, wyzwalaj\u0105c dono\u015bny brz\u0119k. Ruan Nanzhu wsta\u0142 z \u0142awki i ruszy\u0142 w stron\u0119 jednego z pomieszcze\u0144.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy ju\u017c tam nie zagl\u0105dali\u015bmy? \u2013 Lin Qiushi przypomnia\u0142 sobie, \u017ce przeszukali ten pok\u00f3j pierwszego dnia.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak, ale sp\u00f3jrzmy jeszcze raz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nie pr\u00f3bowa\u0142 ju\u017c go odwodzi\u0107 od tego pomys\u0142u i poszed\u0142 za nim.<\/span><\/span><\/p>\n

Ten pok\u00f3j nale\u017ca\u0142 do w\u0142a\u015bciciela posiad\u0142o\u015bci. Jego uk\u0142ad by\u0142 podobny do ich sypialni \u2013 jedno \u0142\u00f3\u017cko, szafa i brak zb\u0119dnych dekoracji.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu wszed\u0142 do pokoju i zacz\u0105\u0142 si\u0119 rozgl\u0105da\u0107. Lin Qiushi sta\u0142 w drzwiach. W\u0142a\u015bnie gdy przypomnia\u0142 sobie scen\u0119 z zesz\u0142ej nocy, nagle poczu\u0142 dotyk na \u0142ydce. Spojrza\u0142 w d\u00f3\u0142 i wszystkie w\u0142osy stan\u0119\u0142y mu d\u0119ba. Brudna pi\u0142ka do koszyk\u00f3wki powoli toczy\u0142a si\u0119 obok jego st\u00f3p.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego wzrok pod\u0105\u017ca\u0142 za pi\u0142k\u0105, a\u017c w ko\u0144cu dostrzeg\u0142 w szczelinie pod pod\u0142og\u0105 par\u0119 ciemnych, czarnych oczu.<\/span><\/span><\/p>\n

Pod\u0142ogi tego budynku by\u0142y puste pod spodem, bez drewnianych desek, kt\u00f3re by je uszczelnia\u0142y. Mo\u017cna by\u0142o \u0142atwo wpe\u0142zn\u0105\u0107 przez szczeliny po bokach… Oczywi\u015bcie, ludzie normalnie by tego nie zrobili.<\/span><\/span><\/p>\n

Oczy b\u0142ysn\u0119\u0142y, a gdy Lin Qiushi spojrza\u0142 ponownie, ju\u017c ich nie by\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nanzhu\u2026 My\u015bl\u0119, \u017ce co\u015b jest pod spodem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu wyszed\u0142 z pokoju.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wskaza\u0142 na swoje stopy.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wygl\u0105da na to, \u017ce co\u015b jest pod pod\u0142og\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co takiego?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Para oczu\u2026 \u2013 Chocia\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 istot za drzwiami chcia\u0142a go zabi\u0107, w rzeczywisto\u015bci wci\u0105\u017c by\u0142o kilka rozs\u0105dnych stworze\u0144. Jak to co\u015b pod jego stopami. Z jakiego\u015b powodu czu\u0142, \u017ce daje im jak\u0105\u015b wskaz\u00f3wk\u0119. \u2013 Chc\u0119 zajrze\u0107 pod pod\u0142og\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pozw\u00f3l mi \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Sprawdz\u0119 to.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wzi\u0105\u0142 telefon przyjaciela, w\u0142\u0105czy\u0142 latark\u0119 i przygotowa\u0142 si\u0119 do wej\u015bcia pod deski. Lin Qiushi wci\u0105\u017c by\u0142 niespokojny.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Sprawd\u017amy to razem, bo gdyby co\u015b si\u0119 tam sta\u0142o, to nie ma jak stamt\u0105d uciec \u2013 powiedzia\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jednak Ruan Nanzhu odm\u00f3wi\u0142. <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie, ten parasol musi gdzie\u015b tu by\u0107. Zosta\u0142o tylko to miejsce pod pod\u0142og\u0105 do przeszukania.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wci\u0105\u017c chcia\u0142 co\u015b powiedzie\u0107, ale Ruan Nanzhu po prostu wpe\u0142z\u0142 pod sp\u00f3d, zachowuj\u0105c stanowczo\u015b\u0107. Pozosta\u0142o mu przykucni\u0119cie na zewn\u0105trz, a jego twarz wyra\u017ca\u0142a napi\u0119cie, gdy obserwowa\u0142 towarzysza, obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce co\u015b si\u0119 stanie.<\/span><\/span><\/p>\n

Nagle d\u017awi\u0119k czo\u0142gania usta\u0142. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce Ruan Nanzhu co\u015b znalaz\u0142. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej z wn\u0119trza dobieg\u0142 g\u0142os:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Znalaz\u0142em.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co znalaz\u0142e\u015b? Parasol? <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mhm… Parasol i mo\u017ce co\u015b jeszcze \u2013 odpowiedzia\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Daj mi to najpierw wyj\u0105\u0107\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Kontynuowa\u0142 czo\u0142ganie si\u0119 z wielkim trudem i wyci\u0105gn\u0105\u0142 rzecz, kt\u00f3r\u0105 znalaz\u0142 pod deskami pod\u0142ogi. By\u0142a to czarna, p\u0142\u00f3cienna torba. Obok niej le\u017ca\u0142 prosty parasol z papieru olejowego. Wygl\u0105da\u0142 na bardzo stary i w kilku miejscach by\u0142 nawet po\u0142atany materia\u0142em.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 i pom\u00f3g\u0142 przyjacielowi wsta\u0107, pytaj\u0105c:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co jest w torbie?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie wiem, otw\u00f3rz. \u2013 Zawaha\u0142 si\u0119. \u2013 To pewnie nic dobrego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Skoro by\u0142o tak ukryte, to oczywi\u015bcie, nie mog\u0142o by\u0107 niczym dobrym.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pochyli\u0142 si\u0119 i otworzy\u0142 torb\u0119, znajduj\u0105c w \u015brodku mn\u00f3stwo zmia\u017cd\u017conych i po\u0142amanych ko\u015bci. Po ich strukturze rozpozna\u0142, \u017ce nale\u017ca\u0142y do cz\u0142owieka, zapewne do dziecka.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To ko\u015bci dzieci. \u2013 S\u0142owa Ruan Nanzhu potwierdzi\u0142y przypuszczenia Lin Qiushiego. Wydawa\u0142 si\u0119 bardziej do\u015bwiadczony w odr\u00f3\u017cnianiu tych rzeczy i pobie\u017cnie im si\u0119 przyjrza\u0142. \u2013 Wi\u0119cej ni\u017c jeden komplet.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wi\u0119cej ni\u017c jeden? \u2013 Lin Qiushi spojrza\u0142 na te ko\u015bci i z jakiego\u015b powodu przypomnia\u0142 sobie dzieci \u015bpiewaj\u0105ce wczoraj wieczorem na podw\u00f3rku piosenk\u0119 o ptakach w klatkach. Czy te ko\u015bci mog\u0105 mie\u0107 z nimi co\u015b wsp\u00f3lnego? Zastanowi\u0142 si\u0119 przez chwil\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wygl\u0105da na to, \u017ce nie ma tu \u017cadnych czaszek\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Masz racj\u0119, nie ma \u017cadnych czaszek \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Tylko ko\u015bci z reszty cia\u0142a.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co mamy zrobi\u0107? Pochowa\u0107 ich? \u2013 zapyta\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W ziemi zaznaj\u0105 spokoju. \u2013 Ruan Nanzhu od\u0142o\u017cy\u0142 torb\u0119. \u2013 Chocia\u017c mam wra\u017cenie, \u017ce najwa\u017cniejszej cz\u0119\u015bci tu nie ma \u2013 m\u00f3wi\u0105c to, spojrza\u0142 w g\u00f3r\u0119 na teru teru bozu wisz\u0105ce na ko\u0144cu korytarza.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

To wci\u0105\u017c by\u0142a ta za du\u017ca lalka, wisz\u0105ca na bawe\u0142nianym sznurku w holu. Ko\u0142ysa\u0142a si\u0119 na wietrze i gdyby nie wiedzieli, co jest w \u015brodku, mogliby uzna\u0107 ten widok za koj\u0105cy. Jednak gdy tylko Lin Qiushi przypomnia\u0142 sobie t\u0119 mokr\u0105 od wody, bia\u0142\u0105 ludzk\u0105 g\u0142ow\u0119, poczu\u0142 ucisk w \u017co\u0142\u0105dku.<\/span><\/span><\/p>\n

Znalaz\u0142 \u0142opat\u0119 w k\u0105cie podw\u00f3rka, aby wykopa\u0107 d\u00f3\u0142 na ko\u015bci. Cia\u0142o Ruan Nanzhu by\u0142o s\u0142abe. Lin Qiushi nie m\u00f3g\u0142 znie\u015b\u0107 tego, \u017ce si\u0119 zmusza do wysi\u0142ku, wi\u0119c kaza\u0142 mu usi\u0105\u015b\u0107 z boku. Szybko wykopa\u0142 d\u00f3\u0142, a kiedy zakopywa\u0142 ko\u015bci, wci\u0105\u017c mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce co\u015b go obserwuje, ale nawet po uwa\u017cnym rozejrzeniu si\u0119, nie m\u00f3g\u0142 znale\u017a\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142a tego odczucia.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu siedzia\u0142 niedaleko i z pochylon\u0105 g\u0142ow\u0105 wpatrywa\u0142 si\u0119 w trzymany w d\u0142oniach parasol z papieru olejowego.<\/span><\/span><\/p>\n

By\u0142 ca\u0142kiem zwyczajny, z konstrukcj\u0105 wykonan\u0105 z bambusa. Ca\u0142o\u015b\u0107 mia\u0142a delikatny odcie\u0144 bieli, jakby by\u0142a u\u017cywana od bardzo dawna. Dzi\u0119ki \u0142atkom na papierze ka\u017cda jego cz\u0119\u015b\u0107 emanowa\u0142a staro\u015bci\u0105. Ruan Nanzhu otworzy\u0142 parasol i zauwa\u017cy\u0142 na nim krople wody.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ten parasol prawdopodobnie by\u0142 u\u017cywany niedawno, a mo\u017ce nawet\u2026 wczoraj wieczorem?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy to by\u0142o to, co widzia\u0142e\u015b wczoraj w nocy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mo\u017cliwe \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Ten parasol jest prawdopodobnie bardzo przydatny, ale potrzebujemy okazji, \u017ceby go przetestowa\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jak to zrobimy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu spojrza\u0142 w niebo.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 C\u00f3\u017c, parasole s\u0105 przydatne tylko w deszczu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dzie\u0144 zn\u00f3w zaczyna\u0142 si\u0119 robi\u0107 szary. Po wczorajszym do\u015bwiadczeniu wszyscy powinni wiedzie\u0107, \u017ce wkr\u00f3tce na pewno b\u0119dzie pada\u0107. A je\u015bli z\u0142apie ci\u0119 deszcz, wieczorem stajesz si\u0119 teru teru bozu wisz\u0105cym na korytarzu.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi ubi\u0142 ziemi\u0119 i od\u0142o\u017cy\u0142 \u0142opat\u0119 na miejsce. <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy. Powinni wkr\u00f3tce wr\u00f3ci\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy \u2013 przytakn\u0105\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Obaj wr\u00f3cili do budynku i wkr\u00f3tce us\u0142yszeli rozmow\u0119 dochodz\u0105c\u0105 z podw\u00f3rza. To Lin Xingping i jego towarzysze wracali z poszukiwa\u0144 na zewn\u0105trz.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi oczywi\u015bcie us\u0142ysza\u0142 ich ca\u0142\u0105 dyskusj\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Tego popo\u0142udnia Lin Xingping ponownie uda\u0142a si\u0119 z Cue Xueyi na \u015bcie\u017ck\u0119, kt\u00f3r\u0105 znale\u017ali w bambusowym lesie. Pod\u0105\u017cali ni\u0105 w g\u00f3r\u0119, ale nie uda\u0142o im si\u0119 dotrze\u0107 do ko\u0144ca. Min\u0119\u0142a im wi\u0119kszo\u015b\u0107 dnia i chocia\u017c nie dotarli do celu, wszyscy troje cenili swoje \u017cycie i postanowili wr\u00f3ci\u0107, bo gdyby w po\u0142owie drogi spad\u0142 deszcz, mieliby przechlapane.<\/span><\/span><\/p>\n

Oczywi\u015bcie natychmiast ucichli, gdy tylko odkryli Lin Qiushiego i Ruan Nanzhu siedz\u0105cych nieopodal.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Och, wy ca\u0142y dzie\u0144 tu siedzieli\u015bcie? \u2013 zapyta\u0142a Lin Xingping.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak, nie czu\u0142am si\u0119 najlepiej, wi\u0119c m\u00f3j ukochany zosta\u0142 przy mnie ca\u0142y dzie\u0144 \u2013 mrukn\u0105\u0142 s\u0142abo Ruan Nanzhu, wtulaj\u0105c si\u0119 w obj\u0119cia Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Aha, dobrze \u2013 odpar\u0142a Lin Xingping. \u2013 Dokonali\u015bmy wielkiego odkrycia. Je\u015bli jutro poczujesz si\u0119 lepiej, mo\u017cemy si\u0119 rozdzieli\u0107 i tam zajrze\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Och? Jakiego odkrycia? \u2013 zapyta\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy nie m\u00f3wi\u0142am wam o \u015bcie\u017cce, kt\u00f3r\u0105 znale\u017ali\u015bmy w bambusowym zagajniku? \u2013 U\u015bmiech Lin Xingping wygl\u0105da\u0142 bardzo szczerze, jakby naprawd\u0119 by\u0142a liderk\u0105 zespo\u0142u, kt\u00f3ra troszczy si\u0119 o nowicjuszy. \u2013 W\u0142a\u015bnie stamt\u0105d wr\u00f3cili\u015bmy i naprawd\u0119 by\u0142o co\u015b godnego uwagi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co takiego? \u2013 Ruan Nanzhu by\u0142a ciekawa.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Podw\u00f3rko. \u2013 Lin Xingping westchn\u0119\u0142a. \u2013 Szkoda, \u017ce by\u0142o ju\u017c za p\u00f3\u017ano, kiedy tam dotarli\u015bmy. Wr\u00f3cili\u015bmy, zanim zd\u0105\u017cyli\u015bmy to dok\u0142adnie sprawdzi\u0107. Je\u015bli wyruszycie jutro rano i b\u0119dziecie tam wcze\u015bniej, mo\u017ce uda wam si\u0119 znale\u017a\u0107 jakie\u015b inne wskaz\u00f3wki.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Po jak\u0105 choler\u0119 im to m\u00f3wisz? \u2013 wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 Cue Xueyi. \u2013 Przecie\u017c siedz\u0105 w bezpiecznym schronieniu ca\u0142y dzie\u0144, czy\u017c nie chc\u0105 po prostu wygodnie poczeka\u0107 na nasze odkrycia? Ludzie tacy s\u0105, a ty wci\u0105\u017c jeste\u015b dla nich mi\u0142a!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie m\u00f3w tak. Przecie\u017c jeste\u015bmy kolegami z dru\u017cyny.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jedno z nich gra\u0142o dobrego policjanta, drugie z\u0142ego \u2013 byli ca\u0142kiem nie\u017ale dobrani. Gdyby Lin Qiushi nie s\u0142ysza\u0142 ich wcze\u015bniejszej rozmowy, m\u00f3g\u0142by im naprawd\u0119 uwierzy\u0107. Spojrza\u0142 na Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Siostrzyczko Lin, nie z\u0142o\u015b\u0107 si\u0119. Po prostu \u017ale si\u0119 dzi\u015b czu\u0142am, jestem pewna, \u017ce jutro b\u0119dzie dobrze. M\u00f3wi\u0142a\u015b o podw\u00f3rku, prawda? Jutro p\u00f3jd\u0119 to sprawdzi\u0107 z moim ch\u0142opakiem i zobaczymy, czy co\u015b tam znajdziemy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mhm, dobrze \u2013 powiedzia\u0142a Lin Xingping. \u2013 W\u0142a\u015bciwie jest jeszcze kilka miejsc, kt\u00f3rych nie sprawdzili\u015bmy, jutro tam zajrzymy. W ko\u0144cu w grupie si\u0142a, prawda? Tylko z pomoc\u0105 wszystkich mo\u017cemy si\u0119 st\u0105d wydosta\u0107 szybciej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 w odpowiedzi, a jego twarz wyra\u017ca\u0142a szczero\u015b\u0107. Po tym przem\u00f3wieniu Lin Xingping zn\u00f3w wysz\u0142a z towarzyszami. Ruan Nanzhu rzuci\u0142 mu pe\u0142ne ukrytego znaczenia spojrzenie, po czym obaj opu\u015bcili pomieszczenie i wr\u00f3cili do swojego prywatnego pokoju.<\/span><\/span><\/p>\n

Czyli Lin Xingping naprawd\u0119 zaczyna\u0142a ich wrabia\u0107. Przecie\u017c na tej \u015bcie\u017cce nic nie by\u0142o. Je\u015bli naiwnie uwierzyliby w jej s\u0142owa i poszli t\u0105 drog\u0105, mogli nie zd\u0105\u017cy\u0107 wr\u00f3ci\u0107 przed deszczem. Gdyby do tego dosz\u0142o, prawdopodobnie zawi\u015bliby jako teru teru bozu.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Xingping ewidentnie mia\u0142a w tym wpraw\u0119. Nie zrobi\u0142aby tego sama \u2013 Lin Qiushi i Ruan Nanzhu zgin\u0119liby z r\u0105k potwor\u00f3w i nie mogliby sta\u0107 si\u0119 duchami, by si\u0119 na nich zem\u015bci\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Niez\u0142a jest. \u2013 Ruan Nanzhu za\u015bmia\u0142 si\u0119 ch\u0142odno. \u2013 Chocia\u017c naprawd\u0119 jestem ciekawy, co jest na ko\u0144cu tej drogi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi ponownie us\u0142ysza\u0142 odg\u0142os deszczu uderzaj\u0105cego o ziemi\u0119. To, co pocz\u0105tkowo by\u0142o jedynie kapaniem, szybko przerodzi\u0142o si\u0119 w ulew\u0119. Zerkn\u0105\u0142 na zewn\u0105trz i zobaczy\u0142 podw\u00f3rze ponownie spowite zas\u0142on\u0105 opad\u00f3w. Niebo by\u0142o teraz szare, a ca\u0142y \u015bwiat pogr\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 w tym rytmicznym szumie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 P\u00f3jdziemy tam jutro.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Na t\u0119 \u015bcie\u017ck\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mhm. \u2013 Ruan Nanzhu rozpocz\u0105\u0142 analiz\u0119. \u2013 To miasteczko jest ma\u0142e. Sprawdzili\u015bmy prawie wszystko i nie znale\u017ali\u015bmy niczego szczeg\u00f3lnego. Ta \u015bcie\u017cka mo\u017ce rzeczywi\u015bcie prowadzi\u0107 w jakie\u015b wa\u017cne miejsce.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi uzna\u0142 s\u0142owa towarzysza za ca\u0142kiem logiczne i skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 na znak zgody.<\/span><\/span><\/p>\n

Siedzieli w pokoju, w ciszy czekaj\u0105c na nadej\u015bcie nocy.<\/span><\/span><\/p>\n

Oko\u0142o dziewi\u0105tej na zewn\u0105trz zrobi\u0142o si\u0119 zupe\u0142nie ciemno. Kilka latarenek wisz\u0105cych w holu by\u0142o zupe\u0142nie bezu\u017cytecznych \u2013 w strugach deszczu przypomina\u0142y jedynie blask \u015bwietlik\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

\u015awiat\u0142a w pokojach gas\u0142y jedno po drugim. Wszyscy szykowali si\u0119 do snu. Ruan Nanzhu wyj\u0105\u0142 parasol i wsta\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi powstrzyma\u0142 go.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tym razem ja to zrobi\u0119 \u2013 powiedzia\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jednak Ruan Nanzhu tylko si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie podejmowa\u0142bym niepotrzebnego ryzyka. Mam zabezpieczenie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale\u2026 \u2013 Lin Qiushi przygryz\u0142 warg\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu machn\u0105\u0142 r\u0119k\u0105, przerywaj\u0105c kolejne s\u0142owa przyjaciela. Jego ciemne oczy \u0142agodnie spojrza\u0142y na Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Spokojnie. Wiem, co robi\u0119 \u2013 powiedzia\u0142, po czym cicho si\u0119 za\u015bmia\u0142. \u2013 Nie zrobi\u0119 z mojego ch\u0142opaka wdowca.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushiego zatka\u0142o. \u017bartujesz nawet w takiej chwili?!<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Jednak Ruan Nanzhu ju\u017c wyszed\u0142 na korytarz. Otworzy\u0142 parasol z papieru olejowego i ostro\u017cnie wysun\u0105\u0142 si\u0119 na deszcz.<\/span><\/span><\/p>\n

Obserwuj\u0105c go, Lin Qiushi by\u0142 tak zdenerwowany, \u017ce wstrzyma\u0142 oddech. Aczkolwiek gdy Ruan Nanzhu dotar\u0142 do \u015brodka dziedzi\u0144ca, wydarzy\u0142o si\u0119 co\u015b cudownego. Wszystkie krople deszczu wok\u00f3\u0142 niego by\u0142y odpychane przez jak\u0105\u015b niewidzialn\u0105 si\u0142\u0119. M\u0119\u017cczyzna by\u0142 jakby w pr\u00f3\u017cni, do kt\u00f3rej nie mog\u0142a dotrze\u0107 ani kapka wody.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To naprawd\u0119 dzia\u0142a. \u2013 Ruan Nanzhu sta\u0142 na deszczu, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi zobaczy\u0142 jego u\u015bmiech i g\u0142\u0119boko westchn\u0105\u0142. Na szcz\u0119\u015bcie nic si\u0119 nie sta\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu sta\u0142 chwil\u0119 na deszczu, po czym wr\u00f3ci\u0142 na korytarz. Strzepn\u0105\u0142 wod\u0119 z parasola na bok, a nast\u0119pnie r\u0119cznikiem, kt\u00f3ry wcze\u015bniej przygotowa\u0142, wytar\u0142 papier olejowy. Wszed\u0142 do pokoju dopiero wtedy, gdy upewni\u0142 si\u0119, \u017ce \u017cadne krople wody nie spadn\u0105 na pod\u0142og\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Ten parasol by\u0142 ewidentnie wa\u017cny. Cho\u0107 nie wiedzieli jeszcze, do czego s\u0142u\u017cy ani dlaczego jest tak wa\u017cny, w\u0142a\u015bnie zyskali potwierdzenie. Lin Qiushi i Ruan Nanzhu mogli wychodzi\u0107 na zewn\u0105trz, gdy pada\u0142 deszcz.<\/span><\/span><\/p>\n

[\/vc_column_text][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_custom_heading text=”T\u0142umaczenie: Ashi” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:right|color:%23397ead” google_fonts=”font_family:Alegreya%20SC%3Aregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column width=”1\/6″]

[vc_raw_html css=”.vc_custom_1726858968050{padding-top: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”]JTVCc2MlMjBuYW1lJTNEJTIya29kdG9jJTIyJTVEJTVCJTJGc2MlNUQ=[\/vc_raw_html]<\/div>
<\/div><\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text] Dzi\u0119ki wczorajszemu wydarzeniu wszyscy byli dzi\u015b mniej poruszeni widokiem teru Continue Reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_pvb_checkbox_block_on_post":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-22433","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kaleidoscope-of-death","no-post-thumbnail","no-read-more-tag","no-sticky","entry"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22433","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22433"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22433\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22435,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22433\/revisions\/22435"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22433"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22433"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22433"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}