{"id":22261,"date":"2025-07-18T21:23:30","date_gmt":"2025-07-18T19:23:30","guid":{"rendered":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/?p=22261"},"modified":"2025-07-18T21:25:46","modified_gmt":"2025-07-18T19:25:46","slug":"rozdzial-52-odejscie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/2025\/07\/18\/rozdzial-52-odejscie\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 52 – Odej\u015bcie"},"content":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n

Obie fotografie by\u0142y grupowymi zdj\u0119ciami klasy 2-3. Sachiko nie by\u0142o na jednym z nich, podczas gdy Ko Shinobu i jego przyjaciel nie byli obecni na drugim. Reszta os\u00f3b wydawa\u0142a si\u0119 sta\u0107 dok\u0142adnie w tych samych miejscach, ale po dok\u0142adnych ogl\u0119dzinach mo\u017cna by\u0142o stwierdzi\u0107, \u017ce maj\u0105 zupe\u0142nie inne wyrazy twarzy. Xia Rubei dokona\u0142a bardzo przera\u017caj\u0105cego odkrycia.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy to zdj\u0119cie\u2026 zosta\u0142o zrobione z tymi samymi osobami w tym samym miejscu?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak \u2013 powiedzia\u0142 Li Dongyuan. \u2013 To na pewno nie jest photoshop.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dlaczego Sachiko je zostawi\u0142a? \u2013 Xia Rubei nie odwa\u017cy\u0142a si\u0119 dotkn\u0105\u0107 zdj\u0119cia, jakby mog\u0142o j\u0105 ono poparzy\u0107. \u2013 Ja\u2026 ja nadal nie rozumiem\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

S\u0105dz\u0105c po minach towarzyszy, wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce by\u0142a jedyn\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra nie wiedzia\u0142a, co si\u0119 dzieje.<\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei rzuci\u0142a Li Dongyuanowi b\u0142agalne spojrzenie, ale ten tylko poklepa\u0142 j\u0105 po g\u0142owie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie spiesz si\u0119. W ko\u0144cu zrozumiesz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei fukn\u0119\u0142a. Czy traktujesz mnie jak swojego zwierzaka?!<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi zrozumia\u0142, dlaczego Sachiko zostawi\u0142a to zdj\u0119cie. Przyjrza\u0142 si\u0119 obu fotografiom i lekko westchn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Zastraszanie by\u0142o czym\u015b, co zdarza\u0142o si\u0119 w wi\u0119kszo\u015bci szk\u00f3\u0142, ale raczej nikt nie posuwa\u0142 si\u0119 a\u017c tak daleko. Nauczyciele przewa\u017cnie nie chcieli zajmowa\u0107 si\u0119 takimi sprawami, ale nigdy nie pomy\u015bleli, \u017ce pozostawienie uczni\u00f3w samych sobie tylko pogorszy sytuacj\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy. \u2013 Ruan Nanzhu spojrza\u0142 na zegarek. \u2013 Ju\u017c prawie pora lunchu. Z\u0142apiemy ich tam.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan zgodzi\u0142 si\u0119 i wsta\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Dom Ko Shinobu znajdowa\u0142 si\u0119 tu\u017c obok szko\u0142y, wi\u0119c ten wraca\u0142 tam na lunch. Znale\u017ali ukryte miejsce w pobli\u017cu bram i czekali na przybycie ch\u0142opaka, ale ten jako\u015b si\u0119 nie pojawi\u0142. Zamiast tego spotkali jego przyjaciela.<\/span><\/span><\/p>\n

Wcze\u015bniej o niego zapytali, wi\u0119c wiedzieli, \u017ce nazywa si\u0119 Mougai. Kiedy\u015b by\u0142 w tej samej klasie co Ko Shinobu, ale po wypadku przeniesiono ich do osobnych klas.<\/span><\/span><\/p>\n

Mougai by\u0142 bardziej muskularny ni\u017c jego przyjaciel i wygl\u0105da\u0142, jakby by\u0142 bardziej porywczy. <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czemu mnie szukacie? Nic nie wiem! \u2013 wypali\u0142 natychmiast.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Znajd\u017amy ciche miejsce, \u017ceby porozmawia\u0107 \u2013 zaproponowa\u0142 Li Dongyuan. \u2013 W ko\u0144cu nie chcia\u0142by\u015b, \u017ceby kto\u015b inny us\u0142ysza\u0142 temat rozmowy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy Mougai mia\u0142 zamiar si\u0119 odgry\u017a\u0107, Ruan Nanzhu wyci\u0105gn\u0105\u0142 grupowe zdj\u0119cie i nim pomacha\u0142 przed jego oczami. Jego wyraz twarzy zmieni\u0142 si\u0119 drastycznie, gdy je zobaczy\u0142 i natychmiast zgodzi\u0142 si\u0119 na t\u0119 sugesti\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruszyli wi\u0119c do ma\u0142ego ukrytego lasu za budynkiem szko\u0142y. Mougai mia\u0142 bardzo odpychaj\u0105cy wyraz twarzy, jednocze\u015bnie t\u0142umi\u0105c poczucie strachu.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu od razu przeszed\u0142 do konkret\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To wy zabili\u015bcie Satchan, prawda?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Mougai podskoczy\u0142, ale po chwili powiedzia\u0142 ze z\u0142o\u015bci\u0105:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 O czym ty m\u00f3wisz? Nie rozumiem, o czym m\u00f3wisz. Przecie\u017c zgin\u0119\u0142a w wypadku\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 A jak niby dosz\u0142o do tego wypadku? Czy ty i Ko Shinobu nie jeste\u015bcie\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nagle przerwa\u0142 mu Li Dongyuan. Spojrza\u0142 na Ruan Nanzhu, m\u00f3wi\u0105c:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dacie mi chwil\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pi\u0119\u0107 minut?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wystarczy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119, by uj\u0105\u0107 d\u0142o\u0144 Lin Qiushiego, po czym obaj odwr\u00f3cili si\u0119, by odej\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi poczu\u0142 si\u0119 dziwnie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dlaczego?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy. Daj Li Dongyuanowi pi\u0119\u0107 minut, a on zajmie si\u0119 t\u0105 osob\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nie m\u00f3g\u0142 w to uwierzy\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy on naprawd\u0119 wie, jak hipnotyzowa\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zapomnia\u0142e\u015b, \u017ce wczoraj prawie pozwoli\u0142e\u015b mu si\u0119 zahipnotyzowa\u0107? To nic dziwnego, \u017ce lider Bia\u0142ego Jelenia posiada w\u0142asne specjalne umiej\u0119tno\u015bci.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Czekali pod laskiem, daj\u0105c Li Dongyuanowi troch\u0119 czasu. Mimo wszystko wci\u0105\u017c byli konkurentami. Nic nadzwyczajnego, \u017ce m\u0119\u017cczyzna odm\u00f3wi\u0142 pokazania im swojej karty atutowej.<\/span><\/span><\/p>\n

Pi\u0119\u0107 minut nie by\u0142o ani kr\u00f3tkim, ani d\u0142ugim czasem oczekiwania. Gdy wr\u00f3cili, Li Dongyuan ju\u017c uzyska\u0142 odpowied\u017a.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Powt\u00f3rz to jeszcze raz \u2013 rozkaza\u0142 dzieciakowi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Obecnie Mougai nie by\u0142 w zwyk\u0142ym stanie. Jego spojrzenie wydawa\u0142o si\u0119 odleg\u0142e, jakby straci\u0142 przytomno\u015b\u0107 i bezmy\u015blnie powt\u00f3rzy\u0142 to, co najwyra\u017aniej powiedzia\u0142 przed chwil\u0105: <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Razem z Ko Shinobu zabili\u015bmy Satchan. Aby j\u0105 zastraszy\u0107, chcieli\u015bmy zepchn\u0105\u0107 j\u0105 na \u015bmietnik, ale przez pomy\u0142k\u0119 wpad\u0142a na \u015brodek drogi. Samoch\u00f3d przejecha\u0142 po niej i z\u0142ama\u0142 jej nog\u0119\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy mogliby\u015bcie j\u0105 wtedy uratowa\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wyraz twarzy Mougaia lekko drgn\u0105\u0142, jakby chcia\u0142 si\u0119 uwolni\u0107 z hipnozy, ale mu si\u0119 nie uda\u0142o i szczerze wyzna\u0142 wszystko, co Lin Qiushi us\u0142ysza\u0142 poprzedniej nocy.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak, mogli\u015bmy j\u0105 uratowa\u0107, ale tego nie zrobili\u015bmy. Uciekli\u015bmy\u2026 Ko Shinobu mnie odci\u0105gn\u0105\u0142. Powiedzia\u0142, \u017ce trafimy za to do wi\u0119zienia. Nie chc\u0119 by\u0107 uwi\u0119ziony\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Po wys\u0142uchaniu s\u0142\u00f3w Mougaia Lin Qiushi troch\u0119 si\u0119 zdenerwowa\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Tego dnia by\u0142 \u015brodek zimy, wi\u0119c gdyby Mougai i Ko Shinobu wezwali karetk\u0119 na czas, Satchan mog\u0142aby prze\u017cy\u0107. Jednak tego nie zrobili i wybrali tch\u00f3rzostwo. Satchan, kt\u00f3ra straci\u0142a nog\u0119, zosta\u0142a porzucona w zimow\u0105 noc, umieraj\u0105c z b\u00f3lu, rozpaczy i samotno\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To zasz\u0142o za daleko\u2026 \u2013 Lin Qiushi zmarszczy\u0142 brwi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan lekko prychn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To jeszcze nie wszystko. Spojrza\u0142 na Mougaia. \u2013 No dobra, umar\u0142a, ale dlaczego twoja klasa skomponowa\u0142a t\u0119 prze\u015bmiewcz\u0105 piosenk\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

S\u0142ysz\u0105c to, Mougai zadr\u017ca\u0142, a jego spojrzenie sta\u0142o si\u0119 jeszcze bardziej przera\u017cone. Jego usta zadr\u017ca\u0142y, gdy powiedzia\u0142 powoli:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To\u2026 To nie by\u0142o pierwotnie moim zamiarem. To oni\u2026 chcieli to zrobi\u0107. Z Ko Shinobu chcieli\u015bmy ich powstrzyma\u0107, ale nam si\u0119 nie uda\u0142o.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Za\u015bpiewa\u0142e\u015b j\u0105? \u2013 Na koniec Ruan Nanzhu zada\u0142 najwa\u017cniejsze pytanie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Mougai powoli pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie. \u017baden z nas jej nie za\u015bpiewa\u0142. Nie odwa\u017cyli\u015bmy si\u0119\u2026 nie odwa\u017cyli\u015bmy si\u0119\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Byli przecie\u017c mordercami, kt\u00f3rzy zabili Satchan. Jak mogliby nie mie\u0107 obaw przed za\u015bpiewaniem tej dziwnej piosenki? Poza nimi inni uczniowie j\u0105 za\u015bpiewali, wi\u0119c wszyscy zgin\u0119li.<\/span><\/span><\/p>\n

Ci dwaj pierwotnie byli mordercami i powinni zap\u0142aci\u0107 za to swoim \u017cyciem, ale strach przed piosenk\u0105 pozwoli\u0142 im unikn\u0105\u0107 \u015bmierci.<\/span><\/span><\/p>\n

Kiedy Li Dongyuan sko\u0144czy\u0142 s\u0142ucha\u0107 ca\u0142ej historii, na jego twarzy pojawi\u0142 si\u0119 delikatny u\u015bmiech. Powoli wyci\u0105gn\u0105\u0142 notatk\u0119 z kieszeni, a nast\u0119pnie poda\u0142 j\u0105 Mougaiowi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 No dalej, przecie\u017c wiesz o tym, prawda?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ucze\u0144 spojrza\u0142 na kartk\u0119 i zacz\u0105\u0142 si\u0119 poci\u0107. Wyraz strachu na jego twarzy nasili\u0142 si\u0119 i wygl\u0105da\u0142, jakby chcia\u0142 co\u015b powiedzie\u0107. Jednak szept Li Dongyuana zabrzmia\u0142 mu w uszach:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chcia\u0142e\u015b to za\u015bpiewa\u0107 od pocz\u0105tku, wi\u0119c dlaczego tak si\u0119 boisz? Nie ma powodu, \u017ceby si\u0119 ba\u0107. Jeste\u015b bezpieczny, wi\u0119c nie musisz si\u0119 kr\u0119powa\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gard\u0142o Mougaia si\u0119 zacisn\u0119\u0142o, a usta rozchyli\u0142y, gdy \u015bpiewa\u0142 t\u0119 piosenk\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Satchan tak naprawd\u0119 nazywa si\u0119 Sachiko, ale odk\u0105d by\u0142a ma\u0142a, m\u00f3wi\u0142a na siebie Satchan. Och, jakie to zabawne! Satchan naprawd\u0119 kocha banany, ale mo\u017ce zje\u015b\u0107 tylko po\u0142ow\u0119 swoich ulubionych banan\u00f3w. Och, jakie to \u017ca\u0142osne! Satchan odesz\u0142a w dalekie miejsce i wkr\u00f3tce o mnie zapomni. Och, jaki jestem samotny, Satchan!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy sko\u0144czy\u0142, Lin Qiushi us\u0142ysza\u0142, jak ziemia trz\u0119sie si\u0119 pod ich stopami. Powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zr\u00f3bcie kilka krok\u00f3w w ty\u0142. Co\u015b jest pod naszymi nogami!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u201eStraci\u0142am nogi, wi\u0119c czy nie dasz mi swoich\u201d \u2014 ostatnie s\u0142owa wyrwa\u0142y si\u0119 z ust Mougaia, a z ziemi wy\u0142oni\u0142a si\u0119 niezliczona liczba bladobia\u0142ych ramion, mocno chwytaj\u0105c za jego nogi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pocz\u0105tkowo my\u015bla\u0142, \u017ce wci\u0105gn\u0105 go pod ziemi\u0119, ale nagle pojawi\u0142a si\u0119 Sachiko. By\u0142a w g\u0142\u0119bi lasu, powoli czo\u0142gaj\u0105c si\u0119 w stron\u0119 Mougaia i podpieraj\u0105c si\u0119 obiema r\u0119kami, a\u017c w ko\u0144cu z\u0142apa\u0142a go za nog\u0119…<\/span><\/span><\/p>\n

Mougai wybudzi\u0142 si\u0119 po hipnozie Li Dongyuana i zobaczy\u0142 wszystko, co si\u0119 dzia\u0142o. Wyda\u0142 przenikliwy krzyk, a jego twarz wykrzywi\u0142a si\u0119 w przera\u017caj\u0105cym cierpieniu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Satchan, przepraszam\u2026 Przepraszam\u2026 wybacz mi, Satchan\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dziewczyna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. Przechyli\u0142a g\u0142ow\u0119 na bok, chwyci\u0142a lew\u0105 nog\u0119 Mougaia i zaciekle poci\u0105gn\u0119\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

Ko\u0144czyna upad\u0142a na ziemi\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Aaachhhh! \u2013 Mougai p\u0142aka\u0142 z b\u00f3lu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jakie to bolesne, Satchan, jakie to bolesne\u2026 \u2013 Satchan k\u0105pa\u0142a si\u0119 w \u015bwie\u017cej krwi, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 z zadowoleniem. \u2013 Satchan, jakie to bolesne, odp\u0142a\u0107 si\u0119 Satchan swoj\u0105 nog\u0105, dobrze?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Cia\u0142o Mougaia opad\u0142o bezw\u0142adnie po utracie du\u017cej ilo\u015bci krwi. Satchan obj\u0119\u0142a jego nog\u0119, a jej oczy wype\u0142ni\u0142y si\u0119 rado\u015bci\u0105. Nie spojrza\u0142a w kierunku Lin Qiushiego i pozosta\u0142ych \u2013 wyci\u0105gn\u0119\u0142a jedynie r\u0119k\u0119, wskaza\u0142a pewien kierunek, a nast\u0119pnie wykona\u0142a gest oznaczaj\u0105cy numer jeden.<\/span><\/span><\/p>\n

Potem wszystko znikn\u0119\u0142o. Mougai, kt\u00f3ry umar\u0142, zosta\u0142 wci\u0105gni\u0119ty w ziemi\u0119. Poza ka\u0142u\u017c\u0105 krwi nie by\u0142o nic, co by wskazywa\u0142o, \u017ce kiedykolwiek istnia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ugh\u2026 \u2013 To by\u0142 pierwszy raz, kiedy Xia Rubei widzia\u0142a co\u015b tak krwawego. Nie mog\u0142a powstrzyma\u0107 wymiot\u00f3w. Podpar\u0142a si\u0119 o pie\u0144 drzewa, podczas gdy pozosta\u0142a tr\u00f3jka wci\u0105\u017c zachowa\u0142a spokojne miny.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu wykorzysta\u0142 t\u0119 chwil\u0119 przerwy, by wyj\u0105\u0107 zdj\u0119cie, kt\u00f3re zostawi\u0142a im Satchan. Spojrza\u0142 na nie, zanim poda\u0142 je Lin Qiushiemu.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna spojrza\u0142 na zdj\u0119cie i, tak jak si\u0119 spodziewa\u0142, by\u0142a na nim jeszcze jedna osoba \u2013 \u015bwie\u017co zmar\u0142y Mougai.<\/span><\/span><\/p>\n

Na zdj\u0119ciu sta\u0142 obok Satchan i mia\u0142 na twarzy sztywny u\u015bmiech.<\/span><\/span><\/p>\n

U\u015bmiech Satchan sta\u0142 si\u0119 jeszcze bardziej promienny, na tyle, \u017ce a\u017c zrobi\u0142o mu si\u0119 zimno. Obok niej by\u0142a jeszcze jedna luka.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Skoro nie mog\u0142am zrobi\u0107 sobie z wami zdj\u0119cia za \u017cycia, to spe\u0142nijcie moje \u017cyczenie po \u015bmierci \u2013 wyrecytowa\u0142 Li Dongyuan i delikatnie si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142. \u2013 Jaka romantyczna ma\u0142a dama.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi zawsze uwa\u017ca\u0142, \u017ce Li Dongyuan jest zbocze\u0144cem, ale teraz zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce z t\u0105 osob\u0105 jest co\u015b naprawd\u0119 nie tak. Szybko spojrza\u0142 na Ruan Nanzhu i zobaczy\u0142, \u017ce nawet on si\u0119 u\u015bmiecha\u0142\u2026 Te dwie osoby s\u0105 do siebie bardzo podobne pod pewnym wzgl\u0119dem.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi cicho podszed\u0142 do Xia Rubei, kt\u00f3ra by\u0142a tak przera\u017cona, \u017ce jej twarz sta\u0142a si\u0119 \u015bmiertelnie blada.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy. Zosta\u0142 jeszcze jeden \u2013 powiedzia\u0142 Li Dongyuan.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 A mo\u017ce najpierw zobaczymy drzwi? \u2013 powiedzia\u0142 nagle Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Drzwi? Jakie drzwi? \u2013 zapyta\u0142a szybko Xia Rubei. Wydawa\u0142o jej si\u0119, \u017ce wymiotowa\u0142a tylko przez dwie minuty, ale dlaczego teraz mia\u0142a wra\u017cenie, jakby min\u0105\u0142 ca\u0142y wiek?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy Satchan ich nie wskaza\u0142a? Czy wy w og\u00f3le zwr\u00f3cili\u015bcie na ni\u0105 uwag\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi r\u00f3wnie\u017c zobaczy\u0142 gest Satchan, ale nie s\u0105dzi\u0142, \u017ce b\u0119dzie wskazywa\u0142a na drzwi. <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jasne. \u2013 Li Dongyuan si\u0119 za\u015bmia\u0142. \u2013 Chod\u017amy je zobaczy\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nast\u0119pnie poszli w kierunku wskazanym przez Satchan i po przej\u015bciu pewnej odleg\u0142o\u015bci zdali sobie spraw\u0119, \u017ce id\u0105 w stron\u0119 starego budynku szko\u0142y. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce drzwi znajdowa\u0142y si\u0119 w\u0142a\u015bnie tam.<\/span><\/span><\/p>\n

Dotarli do miejsca, w kt\u00f3rym znajdowa\u0142a si\u0119 pierwotnie klasa Satchan i zgodnie z oczekiwaniami, jej drzwi zamieni\u0142y si\u0119 w \u017celazne wrota prowadz\u0105ce z powrotem do ich \u015bwiata. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce teraz wystarczy\u0142o tylko poszuka\u0107 klucza, a potem mogliby z powodzeniem st\u0105d odej\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mengmeng, mo\u017ce zagramy? \u2013 zapyta\u0142 nagle Li Dongyuan.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 O co chcesz gra\u0107? \u2013 zapyta\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kto jako pierwszy znajdzie klucz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 O co si\u0119 za\u0142o\u017cymy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Je\u015bli mi si\u0119 uda, musisz mi zdradzi\u0107 swoj\u0105 prawdziw\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107. Je\u015bli przegram\u2026 Nigdy wi\u0119cej nie b\u0119d\u0119 ci\u0119 niepokoi\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu obdarzy\u0142 go p\u00f3\u0142u\u015bmiechem.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Li Dongyuan, czy nie jeste\u015b troch\u0119 zbyt przebieg\u0142y? Nie znasz mojej to\u017csamo\u015bci, wi\u0119c jak mo\u017cesz mnie niepokoi\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 i nic nie powiedzia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mo\u017ce za\u0142o\u017cymy si\u0119 o co\u015b innego? Skoro zamierzamy zaryzykowa\u0107, to zr\u00f3bmy to na du\u017c\u0105 skal\u0119. Je\u015bli to ja \u017ale zgad\u0142am, opuszcz\u0119 Obsydian i do\u0142\u0105cz\u0119 do Bia\u0142ego Jelenia. Je\u015bli ty \u017ale zgad\u0142e\u015b, opu\u015bcisz Bia\u0142ego Jelenia i do\u0142\u0105czysz do Obsydianu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan przesta\u0142 si\u0119 u\u015bmiecha\u0107, zamiast tego przygl\u0105daj\u0105c mu si\u0119 uwa\u017cnie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co jest? Nie odwa\u017cysz si\u0119? \u2013 Ruan Nanzhu poruszy\u0142 brod\u0105, patrz\u0105c z pogard\u0105 na Li Dongyuana.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi bardzo dobrze zna\u0142 t\u0119 min\u0119. By\u0142a ona wyj\u0105tkowo charakterystyczna dla Ruan Nanzhu po tej stronie drzwi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Naprawd\u0119 nie \u015bmiem \u2013 przyzna\u0142 Li Dongyuan z rezygnacj\u0105 i z wyrazem bezradno\u015bci na twarzy. \u2013 Mog\u0119 tylko zgadywa\u0107, ale nie mam pewno\u015bci\u2026 A ty?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu nie odpowiedzia\u0142. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i wyszed\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan zosta\u0142 porzucony.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mengmeng, jeste\u015b taka bezduszna \u2013 mrukn\u0105\u0142, rzucaj\u0105c wymowne spojrzenie Lin Qiushiemu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi spojrza\u0142 na niego ze zdziwieniem.<\/span><\/span><\/p>\n

Po po\u0142udniu lekcje zosta\u0142y wznowione, a Ko Shinobu by\u0142 w klasie.<\/span><\/span><\/p>\n

Aby nie dopu\u015bci\u0107 do jego ucieczki, wszyscy stali na stra\u017cy przy ka\u017cdym zej\u015bciu, chc\u0105c go zatrzyma\u0107, gdy tylko sko\u0144cz\u0105 si\u0119 lekcje.<\/span><\/span><\/p>\n

By\u0107 mo\u017ce Ruan Nanzhu ba\u0142 si\u0119, \u017ce Li Dongyuan zn\u00f3w zahipnotyzuje Lin Qiushiego, wi\u0119c poszed\u0142 razem z nim, a Lin Qiushi z Xia Rubei.<\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei zupe\u0142nie nie wygl\u0105da\u0142a na osob\u0119, kt\u00f3ra przesz\u0142a przez cztery pary drzwi. Przez ca\u0142y czas albo si\u0119 trz\u0119s\u0142a, albo jej my\u015bli gdzie\u015b b\u0142\u0105dzi\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

Wreszcie zadzwoni\u0142 dzwonek oznajmiaj\u0105cy przerw\u0119 i wszyscy uczniowie pobiegli po schodach, nios\u0105c swoje torby.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi by\u0142 bardzo spostrzegawczy. Ba\u0142 si\u0119, \u017ce Ko Shinobu wymknie si\u0119 przez t\u0142um, ale gdy wszyscy ju\u017c prawie znikn\u0119li, nadal nie m\u00f3g\u0142 dostrzec \u017cadnych \u015blad\u00f3w nastolatka. Wszed\u0142 po schodach, \u017ceby sprawdzi\u0107, czy nie poszed\u0142 w kierunku Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak wpad\u0142 na przyjaciela, gdy szed\u0142 w g\u00f3r\u0119. On r\u00f3wnie\u017c przyszed\u0142 szuka\u0107 Ko Shinobu, kt\u00f3ry najwyra\u017aniej zagin\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Na dole te\u017c go nie by\u0142o \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Gdzie m\u00f3g\u0142by si\u0119 ukry\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu rozejrza\u0142 si\u0119 wok\u00f3\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 S\u0105 tu tylko dwie klatki schodowe. Xia Rubei, pilnuj tego miejsca. Krzycz, je\u015bli co\u015b si\u0119 stanie. P\u00f3jdziemy do klasy, \u017ceby to sprawdzi\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei mrukn\u0119\u0142a i skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Poszli do klasy, ale wszyscy uczniowie ju\u017c wyszli. Ruan Nanzhu podszed\u0142 do biurka Ko Shinobu i zobaczy\u0142, \u017ce jego torba wci\u0105\u017c tam jest.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jeszcze nie wyszed\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zajrz\u0119 do \u0142azienki \u2013 zaproponowa\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Rozeszli si\u0119 w r\u00f3\u017cne strony, szukaj\u0105c nastolatka. Lin Qiushi poszed\u0142 do m\u0119skiej toalety, kt\u00f3ra by\u0142a tu\u017c obok.<\/span><\/span><\/p>\n

W toalecie by\u0142o kilka kabin. Przeszuka\u0142 je jedna po drugiej i nikogo nie zobaczy\u0142, wi\u0119c wyszed\u0142. Gdy dotar\u0142 do drzwi, nagle przewr\u00f3ci\u0142a si\u0119 stoj\u0105ca obok niego miot\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 zszokowany.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy kto\u015b tam jest? \u2013 Poczu\u0142, \u017ce co\u015b jest nie tak. Po tym, jak skrupulatnie rozejrza\u0142 si\u0119 dooko\u0142a, w ko\u0144cu odkry\u0142, co wywo\u0142ywa\u0142o w nim niepok\u00f3j \u2013 okna \u0142azienki by\u0142y otwarte.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wygl\u0105da\u0142o, jakby otwarto je niedawno i kto\u015b si\u0142\u0105 wyrwa\u0142 zardzewia\u0142y zamek. Lin Qiushi wspi\u0105\u0142 si\u0119 na okno i spojrza\u0142 w d\u00f3\u0142. Z boku us\u0142ysza\u0142 szum wiatru. Jego refleks by\u0142 niewiarygodnie szybki, gdy natychmiast cofn\u0105\u0142 si\u0119 o dwa kroki. Co\u015b ostrego \u015bwisn\u0119\u0142o mu przed nosem.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi szeroko otworzy\u0142 oczy i szybko zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce kto\u015b ukry\u0142 si\u0119 na zewn\u0105trz. Na ma\u0142ym balkonie obok okna, trzymaj\u0105c ostry sztylet, sta\u0142a osoba, kt\u00f3rej szukali \u2013 Ko Shinobu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kurwa! \u2013 Lin Qiushi przekl\u0105\u0142 i krzykn\u0105\u0142 g\u0142o\u015bno: \u2013 Znalaz\u0142em go! Jest tutaj!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nastolatek wyra\u017anie wystraszy\u0142 si\u0119 tym krzykiem. Jego stopa si\u0119 po\u015blizgn\u0119\u0142a i w tej samej chwili spad\u0142 z balkonu. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119, by chwyci\u0107 si\u0119 brzegu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pom\u00f3\u017c mi\u2026!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W nast\u0119pnej sekundzie niewidzialna si\u0142a zdawa\u0142a si\u0119 odrywa\u0107 jego palce, jeden po drugim, od kraw\u0119dzi balkonu, kt\u00f3rej si\u0119 trzyma\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Aaaaaa! \u2013 Z wrzaskiem Ko Shinobu spad\u0142 z czwartego pi\u0119tra. Ta wysoko\u015b\u0107 by\u0142a wystarczaj\u0105ca, by skaza\u0107 go na \u015bmier\u0107, a jakby tego by\u0142o ma\u0142o, to uderzy\u0142 g\u0142ow\u0105 o bruk. Nagle jego oddech si\u0119 zatrzyma\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wszystko to wydarzy\u0142o si\u0119 zbyt nagle. Lin Qiushi nawet nie zd\u0105\u017cy\u0142 zareagowa\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy Ruan Nanzhu podbieg\u0142, zobaczy\u0142 tylko cia\u0142o. Spojrza\u0142 zszokowany na Lin Qiushiego, m\u00f3wi\u0105c:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ca\u0142kiem nie\u017ale, Linlin, oszcz\u0119dzi\u0142e\u015b nam mn\u00f3stwa k\u0142opot\u00f3w.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u2026My\u015blisz, \u017ce mia\u0142em si\u0142\u0119, by nim tak daleko rzuci\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czyli sam skoczy\u0142? Ha, studenci trzeciego roku powinni cz\u0119\u015bciej roz\u0142adowywa\u0107 stres. Przy zbyt du\u017cej presji \u0142atwo o wypadki.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wykrzywi\u0142 si\u0119, s\u0142ysz\u0105c te g\u0142upoty.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 B\u0142agam ci\u0119, nie m\u00f3w ju\u017c nic wi\u0119cej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Kiedy tak rozmawiali mi\u0119dzy sob\u0105, ponownie pojawi\u0142a si\u0119 Satchan. Sta\u0142a obok cia\u0142a Ko Shinobu i nic nie m\u00f3wi\u0142a, ani nic nie robi\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pomy\u015bla\u0142a, \u017ce wygl\u0105da na troch\u0119 rozczarowan\u0105. Nie by\u0142a to jej wina. Osoba, kt\u00f3r\u0105 tak bardzo chcia\u0142a zabi\u0107, ostatecznie pope\u0142ni\u0142a samob\u00f3jstwo. Musia\u0142o j\u0105 to troch\u0119 zdo\u0142owa\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Nast\u0119pnie cia\u0142o nastolatka zacz\u0119\u0142o znika\u0107 \u2013 tak jak cia\u0142o Mougaia zosta\u0142o wci\u0105gni\u0119te pod ziemi\u0119 przez kilka par r\u0105k.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu wyci\u0105gn\u0105\u0142 zdj\u0119cie z torby i zobaczy\u0142, \u017ce pojawi\u0142a si\u0119 na nim nowa osoba. To by\u0142 Ko Shinobu, ze sztywnym wyrazem twarzy stoj\u0105cy tu\u017c obok Satchan, kt\u00f3rej u\u015bmiech sta\u0142 si\u0119 jeszcze szerszy.<\/span><\/span><\/p>\n

Na zdj\u0119ciu w ko\u0144cu byli wszyscy uczniowie klasy drugiej, \u0142\u0105cznie trzydziestu czterech, i ani jednego mniej.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy patrzyli na zdj\u0119cie, nagle stan\u0119\u0142o w p\u0142omieniach. Ruan Nanzhu ba\u0142 si\u0119 poparzenia, wi\u0119c pu\u015bci\u0142 je, a gdy upad\u0142o na ziemi\u0119, Lin Qiushi us\u0142ysza\u0142 wyra\u017any, dono\u015bny odg\u0142os brz\u0119kni\u0119cia metalu.<\/span><\/span><\/p>\n

Pozostali te\u017c najwyra\u017aniej to us\u0142yszeli. Ruan Nanzhu pochyli\u0142 si\u0119 i podni\u00f3s\u0142 znajomo wygl\u0105daj\u0105cy klucz ze stosu popio\u0142u. Uni\u00f3s\u0142 brew.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ta Satchan jest rzeczywi\u015bcie uczciw\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra dotrzyma\u0142a s\u0142owa.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Osob\u0105?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 No dobrze, uczciwym duchem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Znale\u017ali drzwi i klucz, wi\u0119c w ko\u0144cu mogli st\u0105d wyj\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Pobiegli w kierunku starego budynku, nie chc\u0105c ju\u017c tu d\u0142u\u017cej przebywa\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 A co z innymi? Czy powinni\u015bmy im powiedzie\u0107, \u017ce drzwi s\u0105 otwarte? \u2013 zapyta\u0142a w biegu Xia Rubei.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie ma takiej potrzeby \u2013 odpar\u0142 Li Dongyuan. \u2013 Je\u015bli b\u0119d\u0105 kontynuowa\u0107 \u015bledztwo, z pewno\u015bci\u0105 sami odkryj\u0105 drzwi. Co wi\u0119cej, nic ich w tym \u015bwiecie nie strze\u017ce.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi przypomnia\u0142 sobie wszystkie chwile, kiedy \u201eko\u0144czyli poziom\u201d. Za ka\u017cdym razem, gdy otwierali drzwi, jaka\u015b istota ich pilnowa\u0142a. Nie wiedzia\u0142, czy tym ludziom uda si\u0119 wyj\u015b\u0107. Jednak gdy biegli, nie mieli czasu my\u015ble\u0107 o innych \u2013 po\u015bwi\u0119cili ca\u0142\u0105 swoj\u0105 energi\u0119 na ratowanie w\u0142asnego \u017cycia.<\/span><\/span><\/p>\n

Tym razem Ruan Nanzhu nie otworzy\u0142 drzwi. Da\u0142 klucz Li Dongyuanowi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dasz sobie rad\u0119, Rubei?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 i podnios\u0142a klucz, niecierpliwie czekaj\u0105c na otwarcie \u017celaznych drzwi.<\/span><\/span><\/p>\n

Rozleg\u0142 si\u0119 klik i wrota otworzy\u0142y si\u0119, ods\u0142aniaj\u0105c jasnobia\u0142y tunel za nimi. W tym samym momencie kawa\u0142ek papieru upad\u0142 na ziemi\u0119. Xia Rubei natychmiast go podnios\u0142a i wbieg\u0142a do tunelu.<\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mengmeng, do zobaczenia ponownie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu spojrza\u0142 na niego bez wyrazu i nic nie powiedzia\u0142. Li Dongyuan nie by\u0142 z tego powodu z\u0142y. Jego u\u015bmiech nie zblad\u0142, gdy wszed\u0142 przez drzwi. Ruan Nanzhu wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 do Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i chwyci\u0142 d\u0142o\u0144 Ruan Nanzhu, po czym razem weszli do tunelu.<\/span><\/span><\/p>\n

Ciep\u0142e \u015bwiat\u0142o rozproszy\u0142o z\u0142owrogie powietrze. Przechodz\u0105c przez tunel, Lin Qiushi zako\u0144czy\u0142 przej\u015bcie z jednego \u015bwiata do drugiego.<\/span><\/span><\/p>\n

Wr\u00f3ci\u0142 ze strasznego \u015bwiata drzwi do jasnej, s\u0142onecznej willi. Widok Tosta i Kasztana biegaj\u0105cych po pokoju po raz kolejny powita\u0142 jego oczy.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi usiad\u0142 na sofie i podni\u00f3s\u0142 szklank\u0119 z wod\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Cheng Qianli zszed\u0142 z g\u00f3ry. Zobaczy\u0142 Lin Qiushiego i zapyta\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wr\u00f3ci\u0142e\u015b?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czyli si\u0119 uda\u0142o?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak. Czy Nanzhu jest na g\u00f3rze?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Cheng Qianli skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Cho\u0107 za drzwiami sp\u0119dzili kilka dni, to tutaj min\u0119\u0142o zaledwie dziesi\u0119\u0107 minut. Lin Qiushi odpoczywa\u0142 przez chwil\u0119 na sofie, a potem poszed\u0142 na g\u00f3r\u0119, by poszuka\u0107 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n

Zapuka\u0142 do drzwi i zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce nie by\u0142y zamkni\u0119te. Otworzy\u0142y si\u0119 po lekkim pchni\u0119ciu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nanzhu? \u2013 Po uchyleniu drzwi Lin Qiushi zrobi\u0142 krok do pokoju i zamar\u0142. Ruan Nanzhu zdj\u0105\u0142 ubrania, k\u0142ad\u0105c je na \u0142\u00f3\u017cku. By\u0142 nagi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wyraz twarzy Lin Qiushiego nagle sta\u0142 si\u0119 niezr\u0119czny. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, by wyj\u015b\u0107, ale jego towarzysz powoli przem\u00f3wi\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Obaj jeste\u015bmy m\u0119\u017cczyznami, wi\u0119c dlaczego panikujesz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u2026Och! \u2013 Dopiero wtedy dotar\u0142o do niego, \u017ce to prawda. Obaj byli m\u0119\u017cczyznami i nie by\u0142o si\u0119 czego wstydzi\u0107. Jednak nadal trudno mu by\u0142o si\u0119 prze\u0142ama\u0107. Mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce Zhu Meng i Ruan Nanzhu nie zamienili si\u0119 jeszcze ca\u0142kowicie miejscami. Wbrew woli patrz\u0105c na Ruan Nanzhu, przypomina\u0142 sobie u\u015bmiech Zhu Meng.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Twarz Lin Qiushiego zrobi\u0142a si\u0119 czerwona jak burak.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy naprawd\u0119 jestem taki przystojny? \u2013 Ruan Nanzhu ubra\u0142 si\u0119 i odwr\u00f3ci\u0142, zauwa\u017caj\u0105c wyraz twarzy Lin Qiushiego. \u2013 Jeste\u015b ca\u0142y czerwony.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie\u2026 ja\u2026 \u2013 Nie wiedzia\u0142, jak to wyt\u0142umaczy\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie? Nie jestem przystojny? \u2013 Ruan Nanzhu podszed\u0142 do Lin Qiushiego z dominuj\u0105c\u0105 postaw\u0105, kt\u00f3ra przy jego wzro\u015bcie prawie dw\u00f3ch metr\u00f3w by\u0142a naprawd\u0119 imponuj\u0105ca.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nawet cofn\u0105\u0142 si\u0119 o kilka krok\u00f3w, zmuszaj\u0105c si\u0119 do prze\u0142kni\u0119cia \u015bliny.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie o to mi chodzi\u0142o. Po prostu jestem do tego troch\u0119 nieprzyzwyczajony.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Och \u2013 odpar\u0142 spokojnie Ruan Nanzhu, po czym zapyta\u0142: \u2013 Wi\u0119c wolisz Zhu Meng czy mnie?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushiego zatka\u0142o. Czy to nie jest jedna i ta sama osoba? O jakie bzdury pytasz?<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Hmm? \u2013 mrukn\u0105\u0142 ponaglaj\u0105co m\u0119\u017cczyzna.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wola \u017cycia Lin Qiushiego podpowiedzia\u0142a mu odpowied\u017a. Zmusi\u0142 serce, kt\u00f3re praktycznie wyskoczy\u0142o mu z piersi, do powrotu na swoje miejsce i odpowiedzia\u0142 w ca\u0142kowicie spokojny spos\u00f3b:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Oczywi\u015bcie wol\u0119 brata Ruana.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dopiero wtedy Ruan Nanzhu ukaza\u0142 lekki, s\u0142aby u\u015bmiech. Kiedy Lin Qiushi to zobaczy\u0142, wypu\u015bci\u0142 oddech ulgi.<\/span><\/span><\/p>\n

[\/vc_column_text][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_custom_heading text=”T\u0142umaczenie: Ashi” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:right|color:%23397ead” google_fonts=”font_family:Alegreya%20SC%3Aregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column width=”1\/6″]

[vc_raw_html css=”.vc_custom_1726858968050{padding-top: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”]JTVCc2MlMjBuYW1lJTNEJTIya29kdG9jJTIyJTVEJTVCJTJGc2MlNUQ=[\/vc_raw_html]<\/div>
<\/div><\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text] Obie fotografie by\u0142y grupowymi zdj\u0119ciami klasy 2-3. Sachiko nie by\u0142o Continue Reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_pvb_checkbox_block_on_post":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-22261","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kaleidoscope-of-death","no-post-thumbnail","no-read-more-tag","no-sticky","entry"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22261","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22261"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22261\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22263,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22261\/revisions\/22263"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22261"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22261"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22261"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}