{"id":22257,"date":"2025-07-11T20:42:51","date_gmt":"2025-07-11T18:42:51","guid":{"rendered":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/?p=22257"},"modified":"2025-07-11T20:42:51","modified_gmt":"2025-07-11T18:42:51","slug":"rozdzial-50-trzy-lata-temu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/2025\/07\/11\/rozdzial-50-trzy-lata-temu\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 50 – Trzy lata temu"},"content":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n

Ko Shinobu nie chcia\u0142 ju\u017c wi\u0119cej z nimi rozmawia\u0107. Siedzia\u0142 w klasie i za nic w \u015bwiecie nie chcia\u0142 si\u0119 stamt\u0105d ruszy\u0107. Nie by\u0142o nic, co mogliby zrobi\u0107, poza przyj\u015bciem ponownie jutro, aby unikn\u0105\u0107 zwracania uwagi innych NPC. Kiedy nadejdzie pora, b\u0119d\u0105 szuka\u0107 okazji, aby z nim porozmawia\u0107. W ko\u0144cu wydawa\u0142 si\u0119 mie\u0107 najwa\u017cniejsze wskaz\u00f3wki.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wystarczy na dzi\u015b. Wr\u00f3\u0107my wcze\u015bniej do naszych pokoi i odpocznijmy troch\u0119 \u2013 wyzna\u0142 Ruan Nanzhu, ziewaj\u0105c. \u2013 Ja te\u017c jestem bardzo wyczerpana.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W porz\u0105dku. \u2013 Li Dongyuan nigdy nie sprzeciwia\u0142 si\u0119 sugestiom Ruan Nanzhu, odk\u0105d weszli do \u015bwiata drzwi. Cokolwiek Ruan Nanzhu powiedzia\u0142, robi\u0142 to bez wahania. W pewnym sensie by\u0142o to z jego strony bardzo uprzejme i d\u017centelme\u0144skie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zjedli co\u015b prostego, po czym wr\u00f3cili do budynku szko\u0142y, lecz gdy dotarli do wej\u015bcia, zobaczyli nowicjuszk\u0119 chodz\u0105c\u0105 w k\u00f3\u0142ko z przera\u017con\u0105 min\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co si\u0119 sta\u0142o? \u2013 zapyta\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Kobieta wyj\u0105ka\u0142a, a w jej g\u0142osie s\u0142ycha\u0107 by\u0142o g\u0142\u0119boki niepok\u00f3j:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 M-m\u00f3j przyjaciel\u2026 nie wr\u00f3ci\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dok\u0105d szli\u015bcie? \u2013 zapyta\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Stary budynek szko\u0142y \u2013 powiedzia\u0142a kobieta. \u2013 Posz\u0142am do \u0142azienki, a po powrocie zobaczy\u0142am, \u017ce go nie ma. Przeszuka\u0142am ca\u0142y budynek, ale nie mog\u0142am go znale\u017a\u0107. Im d\u0142u\u017cej tam by\u0142am, tym bardziej si\u0119 ba\u0142am, wi\u0119c wysz\u0142am.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zagin\u0105\u0142 w starym budynku szko\u0142y? \u2013 Li Dongyuan przechyli\u0142 g\u0142ow\u0119 i spojrza\u0142 przez okno na ciemniej\u0105ce niebo. \u2013 Nie ma sensu si\u0119 spieszy\u0107. Nie mo\u017cemy szuka\u0107 go po ciemku. Radzi\u0142bym, \u017ceby\u015b odpocz\u0119\u0142a w nocy, a jutro p\u00f3jdziemy z tob\u0105 i sprawdzimy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Chocia\u017c kobieta wygl\u0105da\u0142a na bardzo przestraszon\u0105, skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce ona r\u00f3wnie\u017c nie by\u0142a ch\u0119tna na powr\u00f3t do z\u0142owrogo wygl\u0105daj\u0105cego starego budynku szko\u0142y w takim momencie.<\/span><\/span><\/p>\n

I tak wr\u00f3cili do swoich pokoi, aby odpocz\u0105\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Im wi\u0119cej do\u015bwiadczenia zdobywali w \u015bwiecie za drzwiami, tym lepiej rozumieli, co oznacza\u0142o znikni\u0119cie. Kiedy kto\u015b zagin\u0105\u0142 w miejscu pe\u0142nym \u015bmiertelnych pu\u0142apek, szanse na prze\u017cycie by\u0142y zerowe. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce przyjaciel tej kobiety najprawdopodobniej ju\u017c nie \u017cy\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Le\u017c\u0105c w \u0142\u00f3\u017ckach, omawiali wskaz\u00f3wki, kt\u00f3re zdobyli dzisiaj.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy oni wkr\u00f3tce nie przyst\u0105pi\u0105 do egzamin\u00f3w ko\u0144cowych? \u2013 przypomnia\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To prawda, ale dlaczego to przypominasz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Obecny semestr z pewno\u015bci\u0105 nie jest zimowy. Temperatura jest umiarkowana, wr\u0119cz ciep\u0142a. To oznacza, \u017ce, nie zdaj\u0105 egzamin\u00f3w ko\u0144cz\u0105cych semestr, kt\u00f3re zazwyczaj odbywaj\u0105 si\u0119 przed feriami zimowymi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nagle zrozumia\u0142, co mia\u0142 na my\u015bli Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chodzi ci o to, \u017ce nied\u0142ugo rozpoczn\u0105 si\u0119 egzaminy wst\u0119pne na studia?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dok\u0142adnie. Uwa\u017cam, \u017ce to kluczowy moment. Gdy sko\u0144cz\u0105 si\u0119 egzaminy, nie b\u0119d\u0105 ju\u017c uczniami tej szko\u0142y.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W tym momencie trybiki w umy\u015ble Xia Rubei zaklikn\u0119\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wi\u0119c egzamin ko\u0144cowy jest tak naprawd\u0119 egzaminem wst\u0119pnym na studia. Czyli musimy zd\u0105\u017cy\u0107, nim si\u0119 sko\u0144cz\u0105? Co je\u015bli\u2026 co je\u015bli do tego czasu nadal nie b\u0119dziemy w stanie znale\u017a\u0107 klucza?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 S\u0105 dwie mo\u017cliwo\u015bci. Pierwszy scenariusz jest taki, \u017ce czas cofnie si\u0119 i prze\u017cyjemy te ostatnie dni jeszcze raz. Drugi i bardziej prawdopodobny jest taki, \u017ce te nadprzyrodzone byty rozpoczn\u0105 masakr\u0119 i zostawi\u0105 przy \u017cyciu tylko jedn\u0105 szcz\u0119\u015bliw\u0105 dusz\u0119. Drzwi otworz\u0105 si\u0119 same.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Obie wersje by\u0142y okropne.<\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei nie odwa\u017cy\u0142a si\u0119 ju\u017c nic wi\u0119cej m\u00f3wi\u0107, tylko zwin\u0119\u0142a si\u0119 w k\u0142\u0119bek.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mengmeng, przez ile drzwi przesz\u0142a\u015b? \u2013 zapyta\u0142 nagle Li Dongyuan. \u2013 Wydajesz si\u0119 by\u0107 strasznie do\u015bwiadczona.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Panie Meng, czy nikt pana nie uczy\u0142, \u017ce nigdy nie nale\u017cy pyta\u0107 kogo\u015b o jego kart\u0119 atutow\u0105? \u2013 Ruan Nanzhu nawet nie stara\u0142 si\u0119 by\u0107 uprzejmy. \u2013 Co wi\u0119cej, bez wzgl\u0119du na to, jak du\u017ce mam do\u015bwiadczenie, nie by\u0142abym w stanie r\u00f3wna\u0107 si\u0119 z przyw\u00f3dc\u0105 Bia\u0142ego Jelenia.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan uni\u00f3s\u0142 brew.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To niekoniecznie musi by\u0107 prawd\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Po dyskusji poszli si\u0119 zdrzemn\u0105\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy oszo\u0142omiony patrzy\u0142 na prycz\u0119 nad sob\u0105, a jego my\u015bli b\u0142\u0105dzi\u0142y gdzie indziej, Lin Qiushi powoli zapada\u0142 w sen.<\/span><\/span><\/p>\n

Spa\u0142 spokojnie i nic nie \u015bni\u0142. Lin Qiushi mi\u0142o przywita\u0142 poranek.<\/span><\/span><\/p>\n

Obudzili si\u0119 punktualnie o si\u00f3dmej rano. Po szybkiej toalecie przygotowali si\u0119 do towarzyszenia tamtej nowicjuszce, aby sprawdzi\u0107 sytuacj\u0119 w starym budynku szko\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nazywam si\u0119 Luo Xiaoyu. \u2013 Nowo przyby\u0142a nie\u015bmia\u0142o si\u0119 przedstawi\u0142a. Najwyra\u017aniej mia\u0142a za sob\u0105 nieprzespan\u0105 noc. Pod jej oczami wisia\u0142y ogromne cienie, a strach i niepok\u00f3j by\u0142 wyra\u017ane w jej spojrzeniu. \u2013 Czyli my\u015blicie, \u017ce on nie \u017cyje\u2026?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mniej wi\u0119cej \u2013 odpowiedzia\u0142 Li Dongyuan. \u2013 Gdyby \u017cy\u0142, nie sp\u0119dzi\u0142by nocy w starym budynku szko\u0142y.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jego s\u0142owa by\u0142y prawd\u0105. Luo Xianyu obj\u0119\u0142a si\u0119 ramionami, a zimny pot zla\u0142 ca\u0142e jej cia\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Dotarli do starego budynku szko\u0142y i zobaczyli, \u017ce jego metalowe wrota wci\u0105\u017c by\u0142y szeroko otwarte. Luo Xiaoyu powiedzia\u0142a, \u017ce otworzyli je wczoraj, a kiedy wychodzi\u0142a, przypar\u0142a je kamieniem, boj\u0105c si\u0119, \u017ce jej przyjaciel zostanie zamkni\u0119ty w \u015brodku. Nie spodziewa\u0142a si\u0119, \u017ce wszystko pozostanie nietkni\u0119te, ale przynajmniej teraz byli pewni, \u017ce nikt nie opu\u015bci\u0142 budynku.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Na kt\u00f3rym pi\u0119trze stracili\u015bcie wtedy kontakt? \u2013 zapyta\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Na czwartym. \u2013 Luo Xiaoyu dobrze to pami\u0119ta\u0142a. \u2013 Na ko\u0144cu czwartego pi\u0119tra by\u0142a sala lekcyjna. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce mia\u0142a tam lekcje klasa 2-2.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

S\u0142ysz\u0105c ostatnie zdanie, Lin Qiushi i Ruan Nanzhu wymienili spojrzenia w tym samym momencie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy tam i rzu\u0107my okiem \u2013 zaproponowa\u0142 Li Dongyuan.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Weszli na czwarte pi\u0119tro. Id\u0105c dalej, Lin Qiushi uwa\u017cnie s\u0142ucha\u0142 otoczenia, boj\u0105c si\u0119 us\u0142ysze\u0107 ten sam dudni\u0105cy d\u017awi\u0119k, co wcze\u015bniej, poniewa\u017c oznacza\u0142oby to, \u017ce Satchan jest w pobli\u017cu. Jednak na szcz\u0119\u015bcie d\u017awi\u0119k tym razem si\u0119 nie pojawi\u0142, nawet po tym, jak dotarli na czwarte pi\u0119tro.<\/span><\/span><\/p>\n

Na ko\u0144cu korytarza znajdowa\u0142a si\u0119 tabliczka, na kt\u00f3rej widnia\u0142 napis \u201eklasa druga\u201d zapisany kanji. Przeszli obok okna i zobaczyli, co by\u0142o w \u015brodku.<\/span><\/span><\/p>\n

Sala nie by\u0142a zbyt du\u017ca. Wszystko mo\u017cna by\u0142o zobaczy\u0107 z zewn\u0105trz na pierwszy rzut oka \u2013 biurka i krzes\u0142a sta\u0142y w pustym pomieszczeniu, ale przyjaciela, o kt\u00f3rym wspomnia\u0142a Luo Xiaoyu, tam nie by\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie tutaj \u2013 powiedzia\u0142 Li Dongyuan. \u2013 Mo\u017ce poszed\u0142 gdzie indziej. Dlaczego w og\u00f3le si\u0119 rozdzielili\u015bcie?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Posz\u0142am do \u0142azienki, a kiedy wr\u00f3ci\u0142am, jego ju\u017c nie by\u0142o. Potem ju\u017c go nie widzia\u0142am\u2026 \u2013 wyj\u0105ka\u0142a nerwowo Luo Xiaoyu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy powinni\u015bmy zajrze\u0107 na inne pi\u0119tra? \u2013 zasugerowa\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie widz\u0119 w tym nic z\u0142ego. \u2013 Ruan Nanzhu skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy skierowali si\u0119 w stron\u0119 schod\u00f3w, za nimi rozleg\u0142 si\u0119 og\u0142uszaj\u0105cy huk. Brzmia\u0142, jakby co\u015b spad\u0142o z g\u00f3ry i uderzy\u0142o mocno o ziemi\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Wszyscy podskoczyli na ten d\u017awi\u0119k. Kilka os\u00f3b zacz\u0119\u0142o szuka\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142a d\u017awi\u0119ku i bardzo szybko to zauwa\u017cyli \u2014 dochodzi\u0142 z pustej klasy 2, kt\u00f3r\u0105 widzieli wcze\u015bniej.<\/span><\/span><\/p>\n

W klasie, w kt\u00f3rej poprzednio znajdowa\u0142y si\u0119 tylko \u0142awki i krzes\u0142a, le\u017ca\u0142 teraz zakrwawiony trup. Wygl\u0105da\u0142o to tak, jakby spad\u0142 z sufitu, rozwalaj\u0105c stos starannie ustawionych \u0142awek i krzese\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Widz\u0105c to, Luo Xiaoyu nie mog\u0142a powstrzyma\u0107 si\u0119 od krzyku. Xia Rubei by\u0142a nieco bardziej opanowana, poniewa\u017c zachowa\u0142a cisz\u0119, robi\u0105c tylko kilka chwiejnych krok\u00f3w do ty\u0142u i zas\u0142aniaj\u0105c usta dr\u017c\u0105c\u0105 d\u0142oni\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wejd\u017amy i rzu\u0107my okiem \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu, po czym wyci\u0105gn\u0105\u0142 spink\u0119 do w\u0142os\u00f3w, \u017ceby otworzy\u0107 zamek.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi sta\u0142 z boku, przyzwyczajony do sposobu, w jaki pracowa\u0142 jego przyjaciel. Xia Rubei, jednocze\u015bnie ciekawa i przestraszona, kucn\u0119\u0142a nieopodal z brod\u0105 opart\u0105 na kolanach i przygl\u0105da\u0142a si\u0119 uwa\u017cnie, wygl\u0105daj\u0105c odrobin\u0119 uroczo.<\/span><\/span><\/p>\n

Wkr\u00f3tce rozleg\u0142 si\u0119 cichy klik<\/em>, a k\u0142\u00f3dka upad\u0142a na ziemi\u0119 z brz\u0119kiem. Ruan Nanzhu wszed\u0142 pierwszy i zosta\u0142 powitany przez chaos.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi, wchodz\u0105c za nim do klasy, szybko zauwa\u017cy\u0142, \u017ce co\u015b jest nie tak.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Te rzeczy\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Interesuj\u0105ce.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wok\u00f3\u0142 cia\u0142a le\u017ca\u0142o kilka ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re z daleka wygl\u0105da\u0142y jak materia\u0142y dydaktyczne. By\u0142o niezwykle dziwnie widzie\u0107, jak otaczaj\u0105 zw\u0142oki.<\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan mia\u0142 jaja. Bez strachu podszed\u0142 do zw\u0142ok i podni\u00f3s\u0142 jedn\u0105 z ksi\u0105\u017cek.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To podr\u0119czniki.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi i Ruan Nanzhu dostrzegli przedmiot w d\u0142oni Li Dongyuana, gdy podeszli bli\u017cej. Bez w\u0105tpienia by\u0142y to materia\u0142y dydaktyczne \u2013 ka\u017cda z tych ksi\u0105\u017cek by\u0142a podr\u0119cznikiem. Ka\u017cda strona, kt\u00f3r\u0105 zobaczyli, by\u0142a oszpecona bazgro\u0142ami zapisanymi czerwonym tuszem i nienawistnymi, nieczytelnymi przekle\u0144stwami.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Umrzyj. Umrzyj. Umrzyj.<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu pochyli\u0142 si\u0119, by podnie\u015b\u0107 kolejny podr\u0119cznik. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, ka\u017cda strona by\u0142a pe\u0142na przekle\u0144stw. M\u0119\u017cczyzna zastanawia\u0142 si\u0119 przez chwil\u0119 i przekartkowa\u0142 do pierwszej strony. Stoj\u0105cy tu\u017c obok niego Lin Qiushi wyra\u017anie widzia\u0142 zapisane tam s\u0142owo: Sachiko<\/em>. Pomy\u015ble\u0107, \u017ce te ksi\u0105\u017cki nale\u017ca\u0142y do Sachiko!<\/span><\/span><\/p>\n

Cia\u0142o na \u015brodku klasy r\u00f3wnie\u017c nie mia\u0142o nogi \u2013 wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce za tym mordem sta\u0142a Sachiko. Tylko nie wiedzieli, jakich metod u\u017cy\u0142a tym razem, \u017ceby zmusi\u0107 t\u0119 osob\u0119 do przeczytania na g\u0142os zakazanej piosenki.<\/span><\/span><\/p>\n

\n

***<\/span><\/span><\/p>\n

\n

Nie Chenghe przyby\u0142 do starego budynku szko\u0142y z Luo Xiaoyu.<\/span><\/span><\/p>\n

Kiedy dziewczyna posz\u0142a do toalety, po prostu sta\u0142 obok klasy, czekaj\u0105c cierpliwie. Ca\u0142y budynek by\u0142 niepokoj\u0105co cichy. Na pustym korytarzu nawet najcichszy szept powodowa\u0142 jakie\u015b echo.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie Chenghe spojrza\u0142 na nieko\u0144cz\u0105cy si\u0119 korytarz i poczu\u0142 si\u0119 troch\u0119 przestraszony. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 telefon, aby zagra\u0107 w kilka minigier i si\u0119 uspokoi\u0107, gdy nagle jego wyraz twarzy zamar\u0142, gdy us\u0142ysza\u0142 dziwne g\u0142osy. Dochodzi\u0142y z sali, przypominaj\u0105c prywatne rozmowy mi\u0119dzy uczniami i sprawiaj\u0105c, \u017ce w\u0142osy stan\u0119\u0142y mu d\u0119ba.<\/span><\/span><\/p>\n

W budynku szko\u0142y nie by\u0142o ani \u017cywej duszy, wi\u0119c sk\u0105d te pogaw\u0119dki? G\u0142osy stawa\u0142y si\u0119 coraz g\u0142o\u015bniejsze, a\u017c w ko\u0144cu zamieni\u0142y si\u0119 w og\u0142uszaj\u0105c\u0105 kakofoni\u0119 d\u017awi\u0119k\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie Chenghe szed\u0142 wolnym krokiem, kieruj\u0105c si\u0119 w stron\u0119 okna. Min\u0105\u0142 je i w ko\u0144cu dotar\u0142 do \u017ar\u00f3d\u0142a g\u0142os\u00f3w \u2013 klasy przed nim.<\/span><\/span><\/p>\n

Ku jego zaskoczeniu, to co pierwotnie powinno by\u0107 pust\u0105 sal\u0105, nagle wype\u0142ni\u0142o si\u0119 uczniami. Stali i siedzieli dooko\u0142a, dyskutuj\u0105c o czym\u015b z podekscytowaniem.<\/span><\/span><\/p>\n

Ten widok by\u0142 zbyt przera\u017caj\u0105cy. Nie Chenghe nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 powstrzyma\u0107, \u017ceby nie zrobi\u0107 kilku krok\u00f3w do ty\u0142u. Gdy mia\u0142 ju\u017c wychodzi\u0107, uczniowie w klasie zacz\u0119li \u015bpiewa\u0107 dziwn\u0105 piosenk\u0119:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Satchan tak naprawd\u0119 nazywa si\u0119 Sachiko, ale odk\u0105d by\u0142a ma\u0142a, m\u00f3wi\u0142a na siebie Satchan. Och, jakie to zabawne! Satchan naprawd\u0119 kocha banany, ale mo\u017ce zje\u015b\u0107 tylko po\u0142ow\u0119 swoich ulubionych banan\u00f3w. Och, jakie to \u017ca\u0142osne! Satchan odesz\u0142a w dalekie miejsce i wkr\u00f3tce o mnie zapomni. Och, jaki jestem samotny, Satchan!.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nie Chenghe nigdy wcze\u015bniej nie s\u0142ysza\u0142 takiej piosenki. Sprawi\u0142a, \u017ce robi\u0142o mu si\u0119 coraz zimniej, jakby w\u0142a\u015bnie panowa\u0142a sroga zima. Chcia\u0142 si\u0119 odwr\u00f3ci\u0107 i uciec, ale nagle jego cia\u0142o zamar\u0142o na miejscu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Satchan tak naprawd\u0119 nazywa si\u0119 Sachiko, ale odk\u0105d by\u0142a ma\u0142a, m\u00f3wi\u0142a na siebie Satchan. Och, jakie to zabawne! Satchan naprawd\u0119 kocha banany, ale mo\u017ce zje\u015b\u0107 tylko po\u0142ow\u0119 swoich ulubionych banan\u00f3w. Och, jakie to \u017ca\u0142osne! Satchan odesz\u0142a w dalekie miejsce i wkr\u00f3tce o mnie zapomni. Och, jaki jestem samotny, Satchan! \u2013 Piosenka si\u0119 powt\u00f3rzy\u0142a, a uczniowie zauwa\u017cyli obecno\u015b\u0107 Nie Chenghe.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Odwr\u00f3cili si\u0119 i spojrzeli na niego przez okno. Teraz, wyra\u017anie ich widz\u0105c, Nie Chenghe zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce nie mieli oczu. Zamiast nich by\u0142y tylko dwa du\u017ce, czarne jak smo\u0142a otwory wydr\u0105\u017cone w ich czaszkach. Te ziej\u0105ce jamy, w po\u0142\u0105czeniu z upiornie bladymi twarzami, dowodzi\u0142y, \u017ce ci uczniowie nie byli \u017cywymi lud\u017ami.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie Chenghe zatoczy\u0142 si\u0119 kilka krok\u00f3w do ty\u0142u w przera\u017ceniu. Szcz\u0119ka mu opad\u0142a, gdy zobaczy\u0142, jak jedna uczennica skanduje jeszcze jeden wers:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Straci\u0142am nogi, wi\u0119c czy nie dasz mi swoich? Straci\u0142am nogi, wi\u0119c czy nie dasz mi swoich?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ostatni wers powtarza\u0142 si\u0119 w k\u00f3\u0142ko. Te wersy nie by\u0142y ju\u017c tekstem dzieci\u0119cej piosenki, ale kl\u0105tw\u0105 diab\u0142a. Oczy Nie Chenghe zacz\u0119\u0142y si\u0119 mieni\u0107, jego usta lekko si\u0119 rozchyli\u0142y i jakby zaczarowany, cicho wypowiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Straci\u0142am nogi, wi\u0119c czy nie dasz mi swoich?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W chwili, gdy te s\u0142owa wysz\u0142y z jego ust, ca\u0142a klasa ucich\u0142a. Wszystkie te upiornie bia\u0142e twarze rozpromieni\u0142y si\u0119 dziwnymi, niesamowitymi u\u015bmiechami.<\/span><\/span><\/p>\n

Dopiero wtedy Nie Chenghe zda\u0142 sobie spraw\u0119 z tego, co zrobi\u0142. Powaga jego obecnej sytuacji uderzy\u0142a go i odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, by uciec, ale dono\u015bne dudnienie dochodz\u0105ce z ty\u0142u zatrzyma\u0142o go w miejscu. Gor\u0105czkowo odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i zobaczy\u0142 cie\u0144 osoby stoj\u0105cej na korytarzu. Gdy posta\u0107 stopniowo si\u0119 do niego zbli\u017ca\u0142a, jej \u015bpiewny g\u0142os rozbrzmiewa\u0142 echem w korytarzu:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Straci\u0142am nogi, wi\u0119c czy nie dasz mi swoich?.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nie Chenghe poczu\u0142 ostry b\u00f3l przeszywaj\u0105cy jego nog\u0119 i poch\u0142on\u0119\u0142a go ciemno\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\n

***<\/span><\/span><\/p>\n

\n

Po wyj\u015bciu ze starego budynku szko\u0142y chcieli poszuka\u0107 Ko Shinobu, aby z nim porozmawia\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak bior\u0105c pod uwag\u0119 jego wczorajsze zachowanie, Ruan Nanzhu zaproponowa\u0142, \u017ceby zatrzyma\u0107 go przy bramie szko\u0142y i zabra\u0107 w miejsce, gdzie nikt nie b\u0119dzie zwraca\u0142 na nich uwagi, aby m\u00f3c szczeg\u00f3\u0142owo wypyta\u0107 go o wszystkie detale.<\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan zgodzi\u0142 si\u0119 na t\u0119 propozycj\u0119. Powiedzia\u0142 te\u017c, \u017ce jest z nich najsilniejszy i \u017ce tylko on mo\u017ce przyprowadzi\u0107 do nich Ko Shinobu bez \u017cadnej pomocy.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pomy\u015bla\u0142, \u017ce na szcz\u0119\u015bcie nie byli w prawdziwym \u015bwiecie. W przeciwnym razie ich dzia\u0142ania mog\u0142yby zaalarmowa\u0107 ochron\u0119, kt\u00f3ra by ich wyrzuci\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

By\u0142a ju\u017c sz\u00f3sta po po\u0142udniu. Uczniowie sko\u0144czyli zaj\u0119cia i powoli opuszczali teren szko\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

W normalnej sytuacji trzecioklasi\u015bci nadal uczyli si\u0119 sami w bibliotece wieczorami. Jednak by\u0107 mo\u017ce z powodu incydent\u00f3w, kt\u00f3re mia\u0142y tu miejsce, wszyscy opu\u015bcili j\u0105 przed godzin\u0105 19:00. Pocz\u0105tkowo ha\u0142a\u015bliwy teren szko\u0142y wkr\u00f3tce sta\u0142 si\u0119 jeszcze cichszy ni\u017c \u015bmiertelnie cichy cmentarz.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie spuszczali wzroku z bram szko\u0142y, lecz nawet po kilku godzinach Ko Shinobu si\u0119 nie pojawi\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

W ko\u0144cu Xia Rubei nie mog\u0142a ju\u017c d\u0142u\u017cej si\u0119 powstrzymywa\u0107 i podejrzliwie zapyta\u0142a:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przemkn\u0105\u0142 si\u0119 jako\u015b? Dlaczego do tej pory nie widzieli\u015bmy Ko Shinobu?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Niemo\u017cliwe, \u017ceby\u015bmy go przegapili. \u2013 Ruan Nanzhu by\u0142 niezwykle pewny swojego wzroku. \u2013 W og\u00f3le nie przyszed\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To mo\u017ce powinni\u015bmy p\u00f3j\u015b\u0107 do budynku lekcyjnego i rzuci\u0107 okiem? \u2013 zasugerowa\u0142 Li Dongyuan.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W porz\u0105dku \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Zaczekajcie tutaj. P\u00f3jd\u0119 tam z Yu Linlinem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi ju\u017c mia\u0142 powiedzie\u0107 \u201ew porz\u0105dku\u201d, ale Li Dongyuan u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko i si\u0119 wtr\u0105ci\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mengmeng, to nie by\u0142oby szczeg\u00f3lnie stosowne.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu uni\u00f3s\u0142 brew.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dlaczego nie mia\u0142oby to by\u0107 stosowne?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co je\u015bli wpadniemy na Ko Shinobu przy bramie? Nie boisz si\u0119, \u017ce zataimy przed tob\u0105 informacje, kt\u00f3re zdob\u0119dziemy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu rzuci\u0142 okiem na Li Dongyuana. By\u0142o oczywiste, \u017ce m\u0119\u017cczyzna u\u017cywa\u0142 siebie jako przyk\u0142adu, ale w rzeczywisto\u015bci martwi\u0142 si\u0119, \u017ce to Ruan Nanzhu i Lin Qiushi b\u0119d\u0105 ukrywa\u0107 przed nimi informacje. W ko\u0144cu byli z r\u00f3\u017cnych organizacji, wi\u0119c to naturalne, \u017ce si\u0119 martwili.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mo\u017ce staniesz tu na stra\u017cy z Xia Rubei, a my p\u00f3jdziemy sprawdzi\u0107, co si\u0119 dzieje. W ten spos\u00f3b obie strony mog\u0105 by\u0107 spokojne.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu zastanawia\u0142 si\u0119 nad tym przez chwil\u0119 i niespodziewanie zgodzi\u0142 si\u0119 na sugesti\u0119 Li Dongyuana.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Brzmi dobrze. \u2013 Nast\u0119pnie odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, by spojrze\u0107 na Lin Qiushiego. \u2013 Im szybciej odejdziesz, tym szybciej b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 wr\u00f3ci\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruszyli wi\u0119c w stron\u0119 budynku szko\u0142y, chc\u0105c zobaczy\u0107, gdzie poszed\u0142 Ko Shinobu. Po drodze Li Dongyuan pyta\u0142 go o sprawy dotycz\u0105ce Zhu Meng, o ich relacje oraz o pozycj\u0119 Zhu Meng w Obsydianie. Lin Qiushi bezczelnie zbywa\u0142 wszystkie jego pytania, nie zastanawiaj\u0105c si\u0119 dwa razy, odpowiadaj\u0105c p\u00f3\u0142s\u0142\u00f3wkami: \u201enie wiem\u201d, \u201enie jestem pewien\u201d i \u201enie rozumiem\u201d.<\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan nie by\u0142 ani troch\u0119 z\u0142y, \u017ce zosta\u0142 odprawiony w taki spos\u00f3b. U\u015bmiechaj\u0105c si\u0119, spojrza\u0142 na Lin Qiushiego i powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dlaczego wy wszyscy z Obsydian jeste\u015bcie tacy interesuj\u0105cy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie jeste\u015bmy zbyt interesuj\u0105cy, po prostu przeci\u0119tni.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dotarli na parter budynku lekcyjnego. W \u015brodku nikogo ju\u017c prawie nie by\u0142o, a jedynie w kilku salach wci\u0105\u017c pali\u0142y si\u0119 \u015bwiat\u0142a. W\u015br\u00f3d nich by\u0142a klasa 3-3.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy tam i rozejrzyjmy si\u0119 \u2013 powiedzia\u0142 Li Dongyuan.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wspi\u0119li si\u0119 po schodach i dotarli do klasy 3-3. Zbli\u017cali si\u0119 do pomieszczenia, gdy z wn\u0119trza us\u0142yszeli jakie\u015b ha\u0142asy. Jeden z tych g\u0142os\u00f3w wydawa\u0142 si\u0119 nale\u017ce\u0107 do Ko Shinobu \u2013 wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce by\u0142 w trakcie k\u0142\u00f3tni.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wiesz co\u015b, prawda? \u2013 G\u0142os by\u0142 nieznany, ale brzmia\u0142 bardzo m\u0142odo. Jego w\u0142a\u015bciciel by\u0142 najprawdopodobniej uczniem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Niby co mam wiedzie\u0107? Nic nie wiem. Nie szukaj mnie wi\u0119cej. Gdy sko\u0144cz\u0105 si\u0119 egzaminy, wszystko si\u0119 sko\u0144czy! \u2013 krzykn\u0105\u0142 Ko Shinobu, a jego g\u0142os by\u0142 mocno wzburzony.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Koniec?! Jak to mo\u017cliwe?! A co je\u015bli p\u00f3jdzie za nami na studia, co? Sk\u0105d mo\u017cemy mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce ta kl\u0105twa w og\u00f3le si\u0119 sko\u0144czy?! \u2013 G\u0142os drugiego ucznia sta\u0142 si\u0119 g\u0142o\u015bniejszy. Wydawa\u0142 si\u0119 by\u0107 tak zrozpaczony, \u017ce a\u017c zaciekle uderzy\u0142 d\u0142o\u0144mi w st\u00f3\u0142. \u2013 Naprawd\u0119 nic nie wiesz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie wiem! Nic nie wiem! \u2013 krzykn\u0105\u0142 zirytowany Ko Shinobu. \u2013 Gdybym wiedzia\u0142, naprawd\u0119 my\u015blisz, \u017ce po prostu patrzy\u0142bym, jak wszyscy umieraj\u0105?!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To dlaczego nie jeste\u015b martwy? Ty\u2026Ty prze\u017cy\u0142e\u015b jako jedyny!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ko Shinobu wpad\u0142 we w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107. Z jego ust wylewa\u0142y si\u0119 wulgarne przekle\u0144stwa.<\/span><\/span><\/p>\n

Co ty, kurwa, pr\u00f3bujesz powiedzie\u0107?! \u2013 rykn\u0105\u0142 w\u015bciekle. \u2013 Co, do cholery, masz na my\u015bli, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce prze\u017cy\u0142em jako jedyny? Przecie\u017c te\u017c jeste\u015b \u017cywy!<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Gdyby nie to, co mi powiedzia\u0142e\u015b, by\u0142oby ju\u017c po mnie. Teraz wszyscy nie \u017cyj\u0105. Jaki po\u017cytek jest z tego, \u017ce \u017cyj\u0119? Powiem ci, Ko Shinobu \u2013 je\u015bli dowiem si\u0119, \u017ce ta sprawa w jakikolwiek spos\u00f3b jest z tob\u0105 zwi\u0105zana\u2026 \u2013 G\u0142os sta\u0142 si\u0119 strasznie zimny i z\u0142owieszczy, wywo\u0142uj\u0105cy dreszcz strachu. \u2013 Przysi\u0119gam, \u017ce nigdy nie pozwol\u0119 ci si\u0119 z tym upora\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ko Shinobu wybuchn\u0105\u0142, kln\u0105c jak wariat.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Odejd\u017a! Spierdalaj mi z oczu, ty cholerny zdrajco!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ta osoba za\u015bmia\u0142a si\u0119 zimno.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie musisz mi m\u00f3wi\u0107. Id\u0119. A ty\u2026 dbaj o siebie. \u2013 Po tych s\u0142owach wybieg\u0142 z klasy i szybko zbieg\u0142 po schodach, nie zauwa\u017caj\u0105c Lin Qiushiego i Li Dongyuana, kt\u00f3rzy kryli si\u0119 za rogiem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ko Shinobu przekl\u0105\u0142 jeszcze kilka razy, zanim w ko\u0144cu si\u0119 uspokoi\u0142, wzi\u0105\u0142 torb\u0119 i wyszed\u0142 z klasy.<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak kiedy zobaczy\u0142 ich stoj\u0105cych na korytarzu, natychmiast jeszcze bardziej spochmurnia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czego do cholery chcecie\u2026 Ju\u017c powiedzia\u0142em, \u017ce nic nie wiem!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do niego s\u0142abo.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Uczniu Ko, jeszcze nawet o nic ci\u0119 nie prosili\u015bmy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 C\u00f3\u017c, nie mam \u017cadnych odpowiedzi na wasze pytania. Wyra\u017anie powiedzia\u0142em, \u017ce nic nie wiem\u2026 \u2013 odpar\u0142 ostro\u017cnie i po ponownym podkre\u015bleniu tego faktu odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 na pi\u0119cie, by odej\u015b\u0107, ale Li Dongyuan z\u0142apa\u0142 go za rami\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co robisz?! \u2013 Ucze\u0144 wpad\u0142 w sza\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

U\u015bmiech na twarzy Li Dongyuana przygas\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dzieciaku, nie zmuszaj mnie do u\u017cycia si\u0142y.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ty\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W tej szkole cz\u0119sto dochodzi do zgon\u00f3w, prawda? \u2013 przerwa\u0142 mu Li Dongyuan. Oczy Ko Shinobu zrobi\u0142y si\u0119 wielkie jak spodki. \u2013 Je\u015bli nagle znikniesz, my\u015blisz, \u017ce uwierz\u0105, \u017ce zabi\u0142 ci\u0119 cz\u0142owiek czy duch?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ch\u0142opak zamilk\u0142. Oczywiste by\u0142o, \u017ce s\u0142owa Li Dongyuana dotkn\u0119\u0142y czu\u0142ego miejsca. Wydarzy\u0142o si\u0119 mn\u00f3stwo rzeczy, ale \u017caden z tych tajemniczych incydent\u00f3w nie zosta\u0142 wyja\u015bniony. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce ka\u017cdy tutaj wiedzia\u0142, \u017ce na terenie szko\u0142y dziej\u0105 si\u0119 niewyt\u0142umaczalne rzeczy, znacznie wykraczaj\u0105ce poza logik\u0119 i racjonalno\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Do tego mia\u0142 szczeg\u00f3ln\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107, a mianowicie by\u0142 uczniem klasy, kt\u00f3ra by\u0142a znana ze znikaj\u0105cych uczni\u00f3w. Nawet gdyby zagin\u0105\u0142, szko\u0142a po prostu uzna\u0142aby to za nadprzyrodzone zdarzenie, na kt\u00f3re nie mogli nic poradzi\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dobra, co chcesz wiedzie\u0107? \u2013 Ko Shinobu zmierzy\u0142 Li Dongyuana spojrzeniem, a nast\u0119pnie przyjrza\u0142 si\u0119 swojej sylwetce, zanim postanowi\u0142 zrezygnowa\u0107 z walki. \u2013 Naprawd\u0119 nie wiem wiele!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dopiero wtedy Li Dongyuan go pu\u015bci\u0142, na nowo przybieraj\u0105c sw\u00f3j \u0142agodny u\u015bmiech. Lin Qiushi w duchu zauwa\u017cy\u0142, \u017ce Li Dongyuan zdecydowanie by\u0142 bandyt\u0105. Chocia\u017c wygl\u0105da\u0142 szczeg\u00f3lnie \u0142agodnie, kiedy si\u0119 tak u\u015bmiecha\u0142, by\u0142 niew\u0105tpliwie ekspertem w gro\u017ceniu ludziom.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Linlin, nie patrz tak na mnie. \u2013 Li Dongyuan wydawa\u0142 si\u0119 wiedzie\u0107, co Lin Qiushi my\u015bli. Nawet postara\u0142 si\u0119 wyja\u015bni\u0107. \u2013 Zazwyczaj taki nie jestem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czyli zazwyczaj po prostu pomijasz gro\u017aby i przechodzisz do m\u00f3wienia pi\u0119\u015bciami?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Haha, twoje poczucie humoru jest naprawd\u0119 niezr\u00f3wnane.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nic wi\u0119cej nie powiedzia\u0142. Nawet nie zaprzeczy\u0142.<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Ko Shinobu skrzy\u017cowa\u0142 r\u0119ce na piersi w ge\u015bcie sprzeciwu, ostro\u017cny i niech\u0119tny wobec rozm\u00f3wc\u00f3w. O\u015bwiadczy\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pytaj szybko. Musz\u0119 jeszcze wr\u00f3ci\u0107 do domu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jeste\u015b z klasy 2-2? Tamten ch\u0142opak te\u017c z niej by\u0142, prawda? \u2013 zapyta\u0142 Li Dongyuan.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak \u2013 potwierdzi\u0142 Ko Shinobu. \u2013 On r\u00f3wnie\u017c jest z klasy 2.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ile os\u00f3b z niej zosta\u0142o?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tylko my dwaj.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wiesz wi\u0119c, co przydarzy\u0142o si\u0119 Sachiko?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ko Shinobu nie potrafi\u0142 ukry\u0107 strachu, kt\u00f3ry przemkn\u0105\u0142 przez jego twarz na d\u017awi\u0119k tego imienia. Trz\u0119s\u0105c si\u0119 gwa\u0142townie w miejscu i zaciskaj\u0105c z\u0119by, sztywno skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Opowiedz nam o tym. Wczoraj wspomnia\u0142e\u015b, \u017ce ona nie jest kim\u015b, kto powinien istnie\u0107. Powiedz nam, co mia\u0142e\u015b na my\u015bli.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ko Shinobu otar\u0142 zimny pot z czo\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie ma wiele do opowiedzenia. Kiedy by\u0142a w naszej klasie, cz\u0119sto j\u0105 prze\u015bladowano, a ci, kt\u00f3rzy to robili\u2026 \u2013 ostro\u017cnie wyja\u015bni\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Umarli, prawda? Tak jak nabazgrano w jej ksi\u0105\u017ckach \u2013 zgad\u0142 Li Dongyuan.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Sk\u0105d o tym wiedzia\u0142e\u015b? \u2013 Ko Shinobu spojrza\u0142 na Li Dongyuana z przera\u017ceniem i niepokojem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To nie wszystko, o czym wiemy. \u2013 Li Dongyuan si\u0119 za\u015bmia\u0142. \u2013 Maj\u0105c to na uwadze, zastan\u00f3w si\u0119 bardzo dok\u0142adnie nad swoimi nast\u0119pnymi s\u0142owami. Je\u015bli zauwa\u017cymy jakiekolwiek rozbie\u017cno\u015bci mi\u0119dzy tym, co powiedzia\u0142e\u015b, a tym, co wiemy\u2026 to nie obwiniaj nas za niegrzeczno\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ko Shinobu prze\u0142kn\u0105\u0142 z trudem \u015blin\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wiesz, czasami ludzie s\u0105 o wiele straszniejsi ni\u017c duchy \u2013 kontynuowa\u0142 Li Dongyuan. \u2013 Gdyby ta osoba, kt\u00f3ra jest teraz ze mn\u0105, zdecydowa\u0142a si\u0119 na jaki\u015b ruch, my\u015bl\u0119, \u017ce wszyscy na pewno woleliby\u015bcie umrze\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan, czy Ruan Nanzhu zarazi\u0142 ci\u0119 swoimi dramatycznymi ci\u0105gotkami? <\/em>\u2013 pomy\u015bla\u0142 Lin Qiushi. Zupe\u0142nie niespodziewanie m\u0119\u017cczyzna postanowi\u0142 odegra\u0107 scen\u0119 i da\u0107 Lin Qiushiemu rol\u0119 z\u0142oczy\u0144cy, z kt\u00f3rym nie wolno zadziera\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy\u017c nie, Linlin? \u2013 Li Dongyuan mia\u0142 nawet czelno\u015b\u0107 spojrze\u0107 na Lin Qiushiego, z niecierpliwo\u015bci\u0105 oczekuj\u0105c na jego odpowied\u017a.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u2026To prawda.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jakby tego by\u0142o ma\u0142o, ten skandaliczny Li Dongyuan nawet bezczelnie pu\u015bci\u0142 do niego oko.<\/span><\/span><\/p>\n

W pewnym sensie Li Dongyuan i Ruan Nanzhu byli dla siebie stworzeni.<\/span><\/span><\/p>\n

A jednak, co by\u0142o jeszcze smutniejsze w ca\u0142ej tej sytuacji, to fakt, \u017ce Ko Shinobu ca\u0142kowicie uwierzy\u0142 w s\u0142owa Li Dongyuana. Rzuci\u0142 Lin Qiushiemu spojrzenie pe\u0142ne czystego strachu i paniki, a nawet zrobi\u0142 kilka krok\u00f3w do ty\u0142u. Z niepokojem nalega\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Naprawd\u0119 nie wiem wiele\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wi\u0119c jak zgin\u0119\u0142a Sachiko? Dlaczego twoi koledzy z klasy zgin\u0119li, a ty \u017cyjesz i masz si\u0119 dobrze?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 trzy lata temu\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[\/vc_column_text][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_custom_heading text=”T\u0142umaczenie: Ashi” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:right|color:%23397ead” google_fonts=”font_family:Alegreya%20SC%3Aregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column width=”1\/6″]

[vc_raw_html css=”.vc_custom_1726858968050{padding-top: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”]JTVCc2MlMjBuYW1lJTNEJTIya29kdG9jJTIyJTVEJTVCJTJGc2MlNUQ=[\/vc_raw_html]<\/div>
<\/div><\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text] Ko Shinobu nie chcia\u0142 ju\u017c wi\u0119cej z nimi rozmawia\u0107. Siedzia\u0142 Continue Reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_pvb_checkbox_block_on_post":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-22257","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kaleidoscope-of-death","no-post-thumbnail","no-read-more-tag","no-sticky","entry"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22257","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22257"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22257\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22258,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22257\/revisions\/22258"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22257"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22257"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22257"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}