{"id":22254,"date":"2025-07-08T22:00:07","date_gmt":"2025-07-08T20:00:07","guid":{"rendered":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/?p=22254"},"modified":"2025-07-08T22:00:07","modified_gmt":"2025-07-08T20:00:07","slug":"rozdzial-49-sachiko","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/2025\/07\/08\/rozdzial-49-sachiko\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 49 – Sachiko"},"content":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n

Atmosfera si\u0119 ozi\u0119bi\u0142a, gdy odkryto pierwsze ofiary z ich dru\u017cyny.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy nowicjuszka spojrza\u0142a na op\u0142akany stan tego pokoju, nie\u015bmia\u0142o zapyta\u0142a, czy powinni zaj\u0105\u0107 si\u0119 zw\u0142okami. Ruan Nanzhu pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105, m\u00f3wi\u0105c:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie ma potrzeby. Te zw\u0142oki wkr\u00f3tce znikn\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Znikanie zw\u0142ok na wszelkie mo\u017cliwe sposoby by\u0142o po prostu norm\u0105 w \u015bwiatach drzwi.<\/span><\/span><\/p>\n

Ta pani najwyra\u017aniej nie rozumia\u0142a, co mia\u0142 na my\u015bli, m\u00f3wi\u0105c \u201ewkr\u00f3tce znikn\u0105\u201d. Wydawa\u0142a si\u0119 by\u0107 bardzo zaniepokojona, poniewa\u017c gwa\u0142townie trz\u0119s\u0142a si\u0119 od st\u00f3p do g\u0142\u00f3w. Jednak nie by\u0142a jedyn\u0105, kt\u00f3ra si\u0119 ba\u0142a \u2013 miny pozosta\u0142ych r\u00f3wnie\u017c by\u0142y powykrzywiane, a ani jedna osoba si\u0119 nie odezwa\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

Przyzwyczajony do takich zdarze\u0144 Lin Qiushi wydawa\u0142 si\u0119 spokojny. Twarz Xia Rubei jednak od dawna by\u0142a blada. Spojrza\u0142a na trupy i natychmiast wesz\u0142a do swojego pokoju, odmawiaj\u0105c wyj\u015bcia, bez wzgl\u0119du na to, jak j\u0105 przekonywali.<\/span><\/span><\/p>\n

Widz\u0105c, jak nie\u015bmia\u0142a by\u0142a, Lin Qiushi by\u0142 ciekaw metod, kt\u00f3rych u\u017cy\u0142a, aby przej\u015b\u0107 przez trzy poprzednie drzwi. Czy to mo\u017cliwe, \u017ce Li Dongyuan przeprowadzi\u0142 j\u0105 przez wszystkie? Ale s\u0105dz\u0105c po jego osobowo\u015bci, nie wygl\u0105da\u0142 na kogo\u015b, kto zrobi\u0142by przys\u0142ug\u0119 w zamian za nic. Lin Qiushi nie mia\u0142 poj\u0119cia, co by\u0142o takiego dobrego w Xia Rubei, \u017ce tak ch\u0119tnie j\u0105 chroni\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy. Dzisiaj powinni\u015bmy zajrze\u0107 do archiw\u00f3w i sprawdzi\u0107, czy znajdziemy jakie\u015b informacje o tamtej klasie. \u2013 zaproponowa\u0142 Ruan Nanzhu po tym, jak sko\u0144czy\u0142 ogl\u0105da\u0107 zw\u0142oki.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mo\u017cemy tak zrobi\u0107. \u2013 Li Dongyuan skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zatem najpierw zjedli \u015bniadanie na sto\u0142\u00f3wce, a p\u00f3\u017aniej skierowali si\u0119 do archiw\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

Apetyt Xia Rubei by\u0142 okropny, prawdopodobnie dlatego, \u017ce w\u0142a\u015bnie zobaczy\u0142a trupa. Zostawi\u0142a jedzenie nietkni\u0119te, a jej brwi nie przestawa\u0142y marszczy\u0107 si\u0119 z niesmakiem.<\/span><\/span><\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie Ruan Nanzhu w tym momencie zdawa\u0142 si\u0119 nad czym\u015b rozmy\u015bla\u0107, wi\u0119c nie zwraca\u0142 na ni\u0105 uwagi. W przeciwnym razie z pewno\u015bci\u0105 byliby \u015bwiadkami kolejnej sceny.<\/span><\/span><\/p>\n

Widz\u0105c, \u017ce Xia Rubei straci\u0142a apetyt, Li Dongyuan pr\u00f3bowa\u0142 nam\u00f3wi\u0107 j\u0105 do jedzenia, ale w obliczu jej uporczywej odmowy nie mia\u0142 innego wyj\u015bcia, jak tylko westchn\u0105\u0107 i podda\u0107 si\u0119, zak\u0142adaj\u0105c, \u017ce zje, gdy zn\u00f3w poczuje g\u0142\u00f3d.<\/span><\/span><\/p>\n

Archiwum znajdowa\u0142o si\u0119 w do\u015b\u0107 odleg\u0142ym zakamarku szko\u0142y. Ca\u0142y budynek mia\u0142 w sumie trzy pi\u0119tra i to do\u015b\u0107 przestarza\u0142e. Kierownikiem by\u0142 starszy facet po sze\u015b\u0107dziesi\u0105tce. Ruan Nanzhu rozmawia\u0142 z nim raczej swobodnie i, co zaskakuj\u0105ce, m\u0119\u017cczyzna ich nie zatrzyma\u0142. Wr\u0119cz przeciwnie, da\u0142 im pozwolenie na wej\u015bcie do archiwum w celu znalezienia poszukiwanych informacji.<\/span><\/span><\/p>\n

St\u0119ch\u0142y od\u00f3r, kt\u00f3ry narasta\u0142 przez lata, wype\u0142niaj\u0105c ca\u0142e archiwum, wystarczy\u0142, by ich przydusi\u0107. Xia Rubei zacz\u0119\u0142a cicho kaszle\u0107 zaraz po wej\u015bciu, co sk\u0142oni\u0142o Li Dongyuana do zapytania o jej samopoczucie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce mam alergi\u0119 na kurz \u2013 powiedzia\u0142a Xia Rubei z wielkim trudem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W takim razie mo\u017cesz poczeka\u0107 na zewn\u0105trz. \u2013 Li Dongyuan jej nie zmusza\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei rado\u015bnie skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. \u015awiat\u0142a w archiwach by\u0142y przy\u0107mione, a ca\u0142e pomieszczenie zajmowa\u0142y wysokie p\u00f3\u0142ki wype\u0142nione dokumentami. Widok z zewn\u0105trz, a co dopiero od \u015brodka, by\u0142 przera\u017caj\u0105cy. Xie Rubei by\u0142a oczywi\u015bcie szcz\u0119\u015bliwa, \u017ce nie musia\u0142a za nimi i\u015b\u0107 \u2013 Li Dongyuan przypomnia\u0142 jej, \u017ceby siedzia\u0142a spokojnie przy drzwiach i powiedzia\u0142, \u017ce wyjd\u0105 tak szybko, jak to mo\u017cliwe.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy weszli do \u015brodka, Ruan Nanzhu u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 i zauwa\u017cy\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce przyw\u00f3dca Bia\u0142ego Jelenia oka\u017ce si\u0119 tak mi\u0142ym d\u017centelmenem wobec dziewcz\u0105t.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mengmeng, jeste\u015b zazdrosna? \u2013 Usta Li Dongyuana wygi\u0119\u0142y si\u0119 w u\u015bmiechu, gdy spojrza\u0142 na Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie czuj\u0119 zazdro\u015bci. Jestem tylko ciekawa. Co jest takiego atrakcyjnego w tej Xia Rubei, \u017ce tak j\u0105 rozpieszczasz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan nie mia\u0142 zamiaru odpowiada\u0107, tylko si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142 i odpar\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Naprawd\u0119 jeste\u015b zazdrosna.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Poniewa\u017c odm\u00f3wi\u0142 odpowiedzi, Ruan Nanzhu ju\u017c nie pyta\u0142. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i poszed\u0142 do archiwum.<\/span><\/span><\/p>\n

Dokumenty zosta\u0142y uporz\u0105dkowane chronologicznie. Po kr\u00f3tkim czasie sp\u0119dzonym na poszukiwaniach znale\u017ali informacje dotycz\u0105ce uczni\u00f3w klasy 2-3 sprzed trzech lat. Wtedy dopiero co zapisali si\u0119 do tej szko\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119, aby wyj\u0105\u0107 nale\u017c\u0105ce do nich akta. Otworzy\u0142 pierwsz\u0105 stron\u0119 i zobaczy\u0142 grupowe zdj\u0119cie z podpisem zapisanym czarnym w\u0119glem na odwrocie \u2013 \u201eklasa druga\u201d.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Znalaz\u0142am to \u2013 oznajmi\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 To jest ich zdj\u0119cie grupowe.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nachyli\u0142 si\u0119 ku towarzyszowi i zobaczy\u0142 zdj\u0119cie w jego d\u0142oni.<\/span><\/span><\/p>\n

Fotografia by\u0142a raczej zwyczajna i nie widzia\u0142 w niej nic szczeg\u00f3lnego. Grupa uczni\u00f3w na zdj\u0119ciu wygl\u0105da\u0142a m\u0142odo i delikatnie, a nauczyciele wszystkich przedmiot\u00f3w stali po obu stronach t\u0142umu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W ich klasie jest w sumie trzydzie\u015bci cztery osoby\u2026 \u2013 zauwa\u017cy\u0142 Ruan Nanzhu i nagle zmarszczy\u0142 brwi. \u2013 Co\u015b mi tu nie pasuje.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wr\u0119cz przeciwnie, Lin Qiushi nie zauwa\u017cy\u0142 nic z\u0142ego, ale skoro Ruan Nanzhu wypowiedzia\u0142 te s\u0142owa, to musia\u0142 znale\u017a\u0107 co\u015b dziwnego. Jednak w tej chwili nie mogli dok\u0142adnie ustali\u0107, co to by\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czekaj\u2026 \u2013 Lin Qiushi nagle odkry\u0142, \u017ce rzeczywi\u015bcie co\u015b jest nie tak. \u2013 Trzydzie\u015bci cztery osoby? Ale na tym zdj\u0119ciu jest ich tylko trzydzie\u015bci trzy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wszyscy byli schludnie ustawieni w trzech rz\u0119dach, przy czym jedena\u015bcie os\u00f3b tworzy\u0142o jeden rz\u0105d. Na pierwszy rzut oka mo\u017cna by\u0142o wyra\u017anie zobaczy\u0107 ca\u0142kowit\u0105 liczb\u0119 uczni\u00f3w w tej klasie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak, chodzi o liczb\u0119 os\u00f3b! \u2013 Ruan Nanzhu si\u0119 zgodzi\u0142. \u2013 Tutaj wymieniono trzydzie\u015bci cztery biografie, wi\u0119c gdzie jest ostatnia?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Spojrzeli na siebie i dostrzegli ten sam wyraz w swoich oczach. Oczywiste by\u0142o, \u017ce obaj domy\u015blili si\u0119, \u017ce zaginion\u0105 osob\u0105 jest Satchan.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Powinny by\u0107 tu zapisane og\u00f3lne informacje o uczniach. \u2013 Li Dongyuan wzi\u0105\u0142 pliki i zacz\u0105\u0142 je skrupulatnie przegl\u0105da\u0107. \u2013 \u2026Kto\u015b oderwa\u0142 jedn\u0105 stron\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Powinno by\u0107 trzydzie\u015bci cztery strony biografii, ale w tej chwili by\u0142o ich tylko trzydzie\u015bci trzy. Jedna ze nich zosta\u0142a wyrwana, tak jak brakuj\u0105ca na zdj\u0119ciu posta\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Widzia\u0142em ju\u017c t\u0119 osob\u0119 wcze\u015bniej. \u2013 Ruan Nanzhu nagle wskaza\u0142 na kogo\u015b na zdj\u0119ciu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Widzia\u0142e\u015b? \u2013 Lin Qiushi by\u0142 zaskoczony jego komentarzem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie pami\u0119tasz? \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Ucze\u0144 trzeciego roku, kt\u00f3rego poznali\u015bmy wczoraj w sto\u0142\u00f3wce.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Naturalnie, Lin Qiushi go pami\u0119ta\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ale czy on nie jest z klasy 3-3?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Oczywi\u015bcie, \u017ce jest z klasy trzeciej. Problemem jest to, \u017ce w tej szkole jest klasa druga.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Sugerujesz, \u017ce wszyscy z klasy 2-3 nie \u017cyj\u0105?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 By\u0107 mo\u017ce.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Poniewa\u017c ta osoba nie umar\u0142a, to z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 by\u0142a wyj\u0105tkiem lub zrobi\u0142a co\u015b niezwyk\u0142ego, aby unikn\u0105\u0107 tego losu. I to by\u0142a niezwykle wa\u017cna wskaz\u00f3wka. Rozgl\u0105dali si\u0119 jeszcze przez chwil\u0119, chc\u0105c sprawdzi\u0107, czy s\u0105 jakie\u015b inne.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy pochylili g\u0142owy, przegl\u0105daj\u0105c informacje, Lin Qiushi us\u0142ysza\u0142 odg\u0142os krok\u00f3w dochodz\u0105cy zza rega\u0142u. Na pocz\u0105tku pomy\u015bla\u0142, \u017ce to Xia Rubei i nawet zawo\u0142a\u0142 j\u0105 po imieniu, ale wkr\u00f3tce zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce co\u015b jest nie tak, poniewa\u017c te kroki nie by\u0142y rytmiczne. Zamiast tego us\u0142ysza\u0142 bardzo ciche stukotanie… by\u0142 to dok\u0142adnie ten sam d\u017awi\u0119k, kt\u00f3ry wcze\u015bniej s\u0142ysza\u0142 w budynku szko\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119, by chwyci\u0107 d\u0142o\u0144 Ruan Nanzhu i brod\u0105 wskaza\u0142 w tamt\u0105 stron\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Jego towarzysz najwyra\u017aniej nie us\u0142ysza\u0142 tego d\u017awi\u0119ku, ale z wyrazu twarzy Lin Qiushiego wywnioskowa\u0142, \u017ce tamten co\u015b zauwa\u017cy\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy ju\u017c \u2013 nalega\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Praktycznie wszystko ju\u017c obejrzeli\u015bmy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan wydawa\u0142 si\u0119 mie\u0107 co\u015b do powiedzenia, ale Ruan Nanzhu uciszy\u0142 go gestem. Gdy dotar\u0142o do niego, co si\u0119 dzieje, powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W porz\u0105dku.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Od\u0142o\u017cyli akta i ruszyli w stron\u0119 wej\u015bcia.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy tylko zrobili kilka krok\u00f3w, ci\u0119\u017cka p\u00f3\u0142ka za nimi nagle zawali\u0142a si\u0119 na miejsce, w kt\u00f3rym przed chwil\u0105 stali. Ten alarmuj\u0105cy wypadek przyku\u0142 uwag\u0119 kierownika. Wpad\u0142 w ogromn\u0105 z\u0142o\u015b\u0107, gdy zobaczy\u0142, co si\u0119 sta\u0142o i zacz\u0105\u0142 ich poucza\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu nie mia\u0142 \u017cadnych wym\u00f3wek i jedynie przeprosi\u0142 cichym g\u0142osem. Bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce by\u0142 ca\u0142kiem \u0142adn\u0105 kobiet\u0105 i \u0142atwiej by\u0142o mu wzbudzi\u0107 w kim\u015b lito\u015b\u0107, gdy zachowywa\u0142 si\u0119 tak pokornie, kierownik archiwum w ko\u0144cu ich pu\u015bci\u0142, nie pouczaj\u0105c ich ju\u017c wi\u0119cej.<\/span><\/span><\/p>\n

Dopiero wtedy pozwolono im wyj\u015b\u0107. Po dotarciu do drzwi Ruan Nanzhu cicho zapyta\u0142: <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Widzia\u0142e\u015b to?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co takiego? \u2013 zapyta\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Krwawe odciski d\u0142oni za t\u0105 p\u00f3\u0142k\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ja to widzia\u0142em \u2013 odpar\u0142 z boku Li Dongyuan.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To nie ma znaczenia. Nie ma sensu, nawet je\u015bli to widzia\u0142e\u015b.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi by\u0142 rozdarty mi\u0119dzy p\u0142aczem a \u015bmiechem podczas s\u0142uchania ich rozmowy.<\/span><\/span><\/p>\n

Dotarli do drzwi i zobaczyli Xia Rubei siedz\u0105c\u0105 na krze\u015ble obok, zanudzon\u0105 na \u015bmier\u0107. Widz\u0105c, \u017ce w ko\u0144cu wychodz\u0105, powiedzia\u0142a:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jak szybko z waszej strony! Co to by\u0142 za d\u017awi\u0119k, kt\u00f3ry rozleg\u0142 si\u0119 ze \u015brodka?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jeden z rega\u0142\u00f3w si\u0119 przewr\u00f3ci\u0142 \u2013 odpar\u0142 Li Dongyuan \u2013 Kto\u015b zrobi\u0142 to celowo.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Celowo? Czy to by\u0142a osoba, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie wesz\u0142a? \u2013 zastanawia\u0142a si\u0119 Xia Rubei.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Osoba, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie wesz\u0142a? Kto\u015b inny wszed\u0142 do archiw\u00f3w? \u2013 Ruan Nanzhu natychmiast zacz\u0105\u0142 j\u0105 wypytywa\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak. Dziewczyna. Twierdzi\u0142a, \u017ce jest uczennic\u0105 szko\u0142y. Wtedy kierownik j\u0105 wpu\u015bci\u0142. \u2013 Xia Rubei obj\u0119\u0142a si\u0119 ramionami, przera\u017cona. \u2013 Nie widzieli\u015bcie jej?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie \u2013 Ruan Nanzhu pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi us\u0142ysza\u0142, jak kto\u015b wchodzi, ale s\u0105dz\u0105c po incydencie, kt\u00f3ry mia\u0142 miejsce przed chwil\u0105, by\u0107 mo\u017ce ta osoba wcale nie by\u0142a cz\u0142owiekiem.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jak wygl\u0105da\u0142 ten ucze\u0144? \u2013 zapyta\u0142 Li Dongyuan.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To by\u0142a dziewczyna. Wygl\u0105da\u0142a do\u015b\u0107 m\u0142odo. Nie widzia\u0142am dobrze jej twarzy, ale mia\u0142a d\u0142ugie w\u0142osy \u2013 opisa\u0142a Xia Rubei. \u2013 W\u0142a\u015bciwie by\u0142a tak\u0105 zwyczajn\u0105 m\u0142od\u0105 dziewczyn\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To prawdopodobnie ona \u2013 stwierdzi\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Gratulacje. By\u0107 mo\u017ce by\u0142a\u015b pierwsz\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra pozna\u0142a bossa.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei zaniem\u00f3wi\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Skoro masz tyle szcz\u0119\u015bcia, mo\u017cesz zosta\u0107 nagrodzona podwojon\u0105 ilo\u015bci\u0105 punkt\u00f3w do\u015bwiadczenia.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu prawie przerazi\u0142 Xia Rubei na \u015bmier\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan czu\u0142 si\u0119 bezsilny, pr\u00f3buj\u0105c przekona\u0107 Ruan Nanzhu, aby nie straszy\u0142 ju\u017c tej kobiety, poniewa\u017c jaki by\u0142 sens w zastraszaniu w\u0142asnego cz\u0142onka dru\u017cyny?<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu opar\u0142 si\u0119 o Lin Qiushiego i zalotnie mrukn\u0105\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ja te\u017c si\u0119 bardzo boj\u0119, dlaczego ty si\u0119 o mnie nie martwisz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuana zatka\u0142o. Naprawd\u0119 si\u0119 boisz? Dlaczego czuj\u0119, \u017ce jeste\u015b jeszcze odwa\u017cniejsza ode mnie?<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chc\u0119 i\u015b\u0107 do toalety. Linlin, prosz\u0119, chod\u017a ze mn\u0105 \u2013 o\u015bwiadczy\u0142 Ruan Nanzhu, gdy wychodzili z budynku.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy wszyscy razem \u2013 zaprotestowa\u0142 Li Dongyuan.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pomy\u015bla\u0142 w swoim sercu: Przyjacielu, dlaczego jeste\u015b taki zdenerwowany? Czy to mo\u017cliwe, \u017ce zda\u0142e\u015b sobie spraw\u0119, \u017ce \u201eona\u201d mo\u017ce i\u015b\u0107 do tej samej toalety co ja? Na szcz\u0119\u015bcie toalety w tej szkole by\u0142y oddzielnymi kabinami, inaczej Ruan Nanzhu naprawd\u0119 zaryzykowa\u0142by ujawnienie swojej to\u017csamo\u015bci.<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy dotarli z toalet, Xia Rubei i Ruan Nanzhu weszli do damskiej toalety, a Lin Qiushi i Li Dongyuan do m\u0119skiej.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wszed\u0142 do kabiny i mia\u0142 w\u0142a\u015bnie rozpi\u0105\u0107 spodnie, gdy us\u0142ysza\u0142, \u017ce kto\u015b puka do jego drzwi. Gdy mia\u0142 zamiar zapyta\u0107 \u201eLi Dongyuan, dlaczego pukasz do moich drzwi?\u201d, poczu\u0142, \u017ce co\u015b jest strasznie nie tak. Jego towarzysz przecie\u017c korzysta\u0142 z kabiny po prawej stronie, wi\u0119c dlaczego odg\u0142osy pukania dochodzi\u0142y z lewej strony?<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Yu Linlin. \u2013 G\u0142os Li Dongyuana zabrzmia\u0142 po drugiej stronie. \u2013 Czy na \u015bcianach s\u0105 jakie\u015b s\u0142owa?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi by\u0142 raczej zaskoczony, gdy to us\u0142ysza\u0142. Szybko zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce rzeczywi\u015bcie na \u015bcianie by\u0142o kilka rz\u0119d\u00f3w napisanych s\u0142\u00f3w. Po uwa\u017cnej lekturze, w\u0142osy na plecach Lin Qiushiego natychmiast stan\u0119\u0142y d\u0119ba.<\/span><\/span><\/p>\n

Na pomalowanych na bia\u0142o \u015bcianach, ma\u0142ymi literami zapisano kilka linijek: \u201eSatchan tak naprawd\u0119 nazywa si\u0119 Sachiko, ale odk\u0105d by\u0142a ma\u0142a, m\u00f3wi\u0142a na siebie Satchan. Och, jakie to zabawne! Satchan naprawd\u0119 kocha banany, ale mo\u017ce zje\u015b\u0107 tylko po\u0142ow\u0119 swoich ulubionych banan\u00f3w. Och, jakie to \u017ca\u0142osne! Satchan odesz\u0142a w dalekie miejsce i wkr\u00f3tce o mnie zapomni. Och, jaki jestem samotny, Satchan!\u201d.<\/span><\/span><\/p>\n

A ostatni wers tekstu piosenki to zakazane zdanie, kt\u00f3re nigdy nie powinno by\u0107 wym\u00f3wione na g\u0142os: \u201eStraci\u0142am nogi, wi\u0119c czy nie dasz mi swoich?\u201d.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Widzisz je? \u2013 naciska\u0142 Li Dongyuan.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi w milczeniu wpatrywa\u0142 si\u0119 w te s\u0142owa, po czym z \u017calem odpowiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przepraszam. Szczerze m\u00f3wi\u0105c, nie potrafi\u0119 czyta\u0107. Moja rodzina by\u0142a biedna, wi\u0119c nie mog\u0142em chodzi\u0107 do szko\u0142y. W\u0142a\u015bciwie nie znam zbyt wielu s\u0142\u00f3w. Mo\u017ce sam zerkniesz, jak sko\u0144cz\u0119 sika\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Druga strona ju\u017c si\u0119 nie odezwa\u0142a. Lin Qiushi domy\u015bli\u0142 si\u0119, \u017ce osoba, kt\u00f3ra chcia\u0142a, aby wyrecytowa\u0142 te s\u0142owa na g\u0142os, zaniem\u00f3wi\u0142a z powodu jego ignorancji.<\/span><\/span><\/p>\n

W ka\u017cdym razie Lin Qiushi nie za\u0142atwi\u0142 swoich potrzeb i po prostu szybko wybieg\u0142 z kabiny. Jednak kto m\u00f3g\u0142 przypuszcza\u0107, \u017ce gdy podszed\u0142 do drzwi, wszyscy ju\u017c na niego czekali?<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dlaczego tak d\u0142ugo to trwa\u0142o? \u2013 zapyta\u0142a go Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Niewydolno\u015b\u0107 nerek, co? \u2013 Li Dongyuan za\u015bmia\u0142 si\u0119 i zaatakowa\u0142 werbalnie Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nie zwr\u00f3ci\u0142 na niego uwagi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ile czasu mi to zaj\u0119\u0142o?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu spojrza\u0142 na zegarek.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ponad dziesi\u0119\u0107 minut.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi westchn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W\u0142a\u015bnie spotka\u0142em Satchan.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wyrazy twarzy pozosta\u0142ych trzech os\u00f3b nagle zamar\u0142y na jego s\u0142owa, szczeg\u00f3lnie Xia Rubei. Pocz\u0105tkowo zdenerwowana, by\u0142a tak zszokowana, \u017ce cofn\u0119\u0142a si\u0119 o kilka krok\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Satchan? T\u0119 Satchan ze wskaz\u00f3wki?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak \u2013 potwierdzi\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Na\u015bladowa\u0142a g\u0142os Li Dongyuana i chcia\u0142a, \u017cebym przeczyta\u0142 na g\u0142os zapisane na \u015bcianie s\u0142owa. Gdyby nie ta wskaz\u00f3wka, pewnie bym to zrobi\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wejd\u017amy i rozejrzyjmy si\u0119 \u2013 zaproponowa\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ponownie weszli do m\u0119skiej toalety. Pomijaj\u0105c strach, Xia Rubei by\u0142a troch\u0119 nie\u015bmia\u0142a, ale Ruan Nanzhu nie okazywa\u0142 najmniejszego dyskomfortu \u2013 w ko\u0144cu to by\u0142o miejsce, do kt\u00f3rego naprawd\u0119 nale\u017ca\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi znalaz\u0142 kabin\u0119, do kt\u00f3rej wszed\u0142 wcze\u015bniej. Otworzy\u0142 drzwi i od razu zosta\u0142 powitany widokiem czerwonych odcisk\u00f3w d\u0142oni pokrywaj\u0105cych niegdy\u015b bia\u0142e \u015bciany i zakrywaj\u0105cych ka\u017cde s\u0142owo, kt\u00f3re przed chwil\u0105 zobaczy\u0142. By\u0142o ich jeszcze wi\u0119cej w kabinie po lewej stronie, gdzie cienka warstwa krwi pokrywa\u0142a nawet pod\u0142og\u0119. Wygl\u0105da\u0142o to tak, jakby kto\u015b, kto by\u0142 ci\u0119\u017cko ranny, czeka\u0142 w tej kabinie przez d\u0142ugi czas.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chwila, nagle sobie co\u015b przypomnia\u0142am\u2026 \u2013 Oczy Xia Rubei rozszerzy\u0142y si\u0119 na widok krwistoczerwonych odcisk\u00f3w d\u0142oni. \u2013 Dziewczyna, kt\u00f3ra przed chwil\u0105 wesz\u0142a do archiwum, by\u0142a kalek\u0105!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Na wzmiank\u0119 o kalectwie wszyscy natychmiast przypomnieli sobie nog\u0119, kt\u00f3r\u0105 straci\u0142a Satchan.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kula\u0142a, gdy sz\u0142a. Wtedy nie zwr\u00f3ci\u0142am na to uwagi, ale teraz, gdy o tym my\u015bl\u0119\u2026 \u2013 Jeszcze intensywniejsze dreszcze przesz\u0142y przez ca\u0142e cia\u0142o Xia Rubei.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy. W ka\u017cdym razie znamy ju\u017c og\u00f3lne warunki \u015bmierci. Po prostu nie mo\u017cemy wymawia\u0107 tych s\u0142\u00f3w, a wszystko b\u0119dzie dobrze \u2013 odpar\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wa\u017cno\u015b\u0107 wskaz\u00f3wki sta\u0142a si\u0119 w tym momencie jeszcze bardziej oczywista \u2013 by\u0142oby bardzo trudno nie pa\u015b\u0107 ofiar\u0105 Satchan, gdyby nie wiedzieli o tym wcze\u015bniej. Gdyby dosz\u0142o do najgorszego, mogliby wr\u0119cz umrze\u0107, nie zdaj\u0105c sobie sprawy z sytuacji. Pomy\u015ble\u0107, \u017ce Satchan wiedzia\u0142a nawet, jak niszczy\u0107 dowody\u2026<\/span><\/span><\/p>\n

\u0141agodne promienie s\u0142o\u0144ca o\u015bwietli\u0142y ich, gdy opu\u015bcili archiwum. Ciep\u0142o natychmiast rozwia\u0142o strach i niepok\u00f3j.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co teraz powinni\u015bmy zrobi\u0107? Znale\u017a\u0107 tego studenta z trzeciej klasy? \u2013 zapyta\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chwila, rzuc\u0119 okiem\u2026 \u2013 odpar\u0142 Ruan Nanzhu i wyci\u0105gn\u0105\u0142 co\u015b z kieszeni. Po dok\u0142adniejszym przyjrzeniu si\u0119 Lin Qiushi zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce m\u0119\u017cczyzna ukrad\u0142 zdj\u0119cie z archiwum.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kiedy to zrobi\u0142a\u015b? \u2013 Przez ca\u0142y ten czas sta\u0142 tu\u017c obok niego, a mimo to nawet nie zorientowa\u0142 si\u0119, kiedy do tego dosz\u0142o.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przed chwil\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ten facet nie tylko by\u0142 ekspertem w otwieraniu zamk\u00f3w, ale by\u0142 jeszcze lepszy w kradzie\u017cy. Lin Qiushi zacz\u0105\u0142 ju\u017c kwestionowa\u0107 prawdziw\u0105 natur\u0119 jego zawodu.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu zdawa\u0142 si\u0119 wiedzie\u0107, o czym my\u015bli. Nawet nie podni\u00f3s\u0142 g\u0142owy, szybko m\u00f3wi\u0105c:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ach, nie jestem z\u0142odziejem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Och, rozumiem\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zdj\u0119cie wygl\u0105da\u0142o jeszcze dziwniej w \u015bwietle s\u0142onecznym. Jego kolory by\u0142y przy\u0107mione, a miny wszystkich by\u0142y niesamowicie sztywne. Ruan Nanzhu trzyma\u0142 je przez chwil\u0119, zanim nagle zapyta\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Widzicie to?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co takiego?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Na ich twarzach wida\u0107 jaki\u015b cie\u0144.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi przyjrza\u0142 si\u0119 fotografii i stanowczo pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105, daj\u0105c do zrozumienia, \u017ce nie widzi \u017cadnego cienia.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 No to niewa\u017cne. \u2013 Ruan Nanzhu nie kontynuowa\u0142 ju\u017c dyskusji na ten temat.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Stoj\u0105cy obok Li Dongyuan zrobi\u0142 min\u0119, kt\u00f3ra w tym momencie m\u00f3wi\u0142a sama za siebie.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy wyszli z archiw\u00f3w, by\u0142o ju\u017c po\u0142udnie, idealna pora na lunch. Postanowili uda\u0107 si\u0119 do sto\u0142\u00f3wki, aby zje\u015b\u0107 i om\u00f3wi\u0107 plany na reszt\u0119 dnia.<\/span><\/span><\/p>\n

Podczas posi\u0142ku Lin Qiushi rozejrza\u0142 si\u0119, sprawdzaj\u0105c, czy dostrze\u017ce tego ucznia z trzeciej klasy. Niestety, tak jak si\u0119 spodziewa\u0142, szanse na ponowne spotkanie by\u0142y mniejsze ni\u017c kiedykolwiek.<\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei nie mia\u0142a apetytu rano i wci\u0105\u017c si\u0119 to nie zmieni\u0142o. Li Dongyuan pr\u00f3bowa\u0142 nam\u00f3wi\u0107 j\u0105 na owsiank\u0119, ale widz\u0105c, \u017ce nadal odmawia, w ko\u0144cu si\u0119 podda\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Je\u015bli kto\u015b by\u0142 w stanie je\u015b\u0107 do syta, to by\u0142 to Ruan Nanzhu. Po poch\u0142oni\u0119ciu posi\u0142ku posun\u0105\u0142 si\u0119 nawet do tego, \u017ce zalotnie namawia\u0142 Li Dongyuana, by kupi\u0142 mu dwie dodatkowe pa\u0142ki z kurczaka.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ja te\u017c chc\u0119 kurczaka! \u2013 Xia Rubei, kt\u00f3ra pocz\u0105tkowo nie mia\u0142a zamiaru je\u015b\u0107, nagle przem\u00f3wi\u0142a do Li Dongyuana. \u2013 Starszy bracie Meng, chc\u0119 ich trzy!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chc\u0119 cztery.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chc\u0119 pi\u0119\u0107!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chc\u0119 sze\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei zacisn\u0119\u0142a z\u0119by, a jej oczy si\u0119 zaczerwieni\u0142y. Zmusi\u0142a si\u0119, by powiedzie\u0107:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chc\u0119 siedem\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushiego zatka\u0142o. O co wy rywalizujecie? A poza tym, Ruan Nanzhu, dlaczego jeste\u015b tak do\u015bwiadczony w n\u0119kaniu m\u0142odych kobiet? Czy to nie jest troch\u0119 niesprawiedliwe, \u017ce taki kawa\u0142 ch\u0142opa por\u00f3wnuje sw\u00f3j apetyt do apetytu kobiety\u2026?<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan zrobi\u0142 dobr\u0105 min\u0119 do z\u0142ej gry.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy wy naprawd\u0119 mog\u0142yby\u015bcie a\u017c tyle zje\u015b\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mog\u0142abym zje\u015b\u0107 dwa razy tyle, ale nie chc\u0119 je\u015b\u0107 za du\u017co \u2013 odpar\u0142 Ruan Nanzhu, spojrza\u0142 nie\u015bmia\u0142o na Xia Rubei i si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142. Jego wzrok celowo spocz\u0105\u0142 na talii dziewczyny. \u2013 Boj\u0119 si\u0119, \u017ce b\u0119d\u0119 gruba.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei prawie zemdla\u0142a ze z\u0142o\u015bci, s\u0142ysz\u0105c te s\u0142owa.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mog\u0119 tyle zje\u015b\u0107 i nie boj\u0119 si\u0119 by\u0107 gruba!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan totalnie zaniem\u00f3wi\u0142. Wsta\u0142 i poszed\u0142 kupi\u0107 udka z kurczaka.<\/span><\/span><\/p>\n

Kilka minut p\u00f3\u017aniej Ruan Nanzhu i Xia Rubei zajada\u0142y si\u0119 pa\u0142kami. Kurczak podawany na sto\u0142\u00f3wce tej szko\u0142y by\u0142 naprawd\u0119 pyszny. Zosta\u0142 zamarynowany, by\u0142 delikatny w \u015brodku i wype\u0142niony bogatymi sokami z ka\u017cdym k\u0119sem, wydzielaj\u0105c unikalny, aromatyczny zapach przypraw, kt\u00f3rych u\u017cyto.<\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei by\u0142a g\u0142odna, bo nie jad\u0142a przez ca\u0142y dzie\u0144. Te udka z kurczaka podsyci\u0142y jej apetyt. Zjad\u0142a cztery na jednym oddechu i si\u0142\u0105 wcisn\u0119\u0142a pi\u0105te, po czym spojrza\u0142a na pozosta\u0142e dwa, raczej zaniepokojona.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu spokojnie zjad\u0142 cztery pa\u0142ki, po czym si\u0119gn\u0105\u0142 po pi\u0105t\u0105. Po tym machn\u0105\u0142 r\u0119k\u0105 w stron\u0119 Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wi\u0119cej ju\u017c nie zmieszcz\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

S\u0142ysz\u0105c jego s\u0142owa, Xia Rubei odetchn\u0119\u0142a z ulg\u0105 i cicho wypu\u015bci\u0142a powietrze.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Starszy bracie Meng, ja te\u017c ju\u017c nie mog\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To w porz\u0105dku. Doko\u0144cz\u0119. \u2013 Pocz\u0105tkowo my\u015bla\u0142, \u017ce Ruan Nanzhu b\u0119dzie dalej rozw\u015bciecza\u0107 Xia Rubei, prowokuj\u0105c j\u0105, dop\u00f3ki nie zje ich wszystkich i nie zrujnuje sobie \u017co\u0142\u0105dka, ale niespodziewanie Ruan Nanzhu wiedzia\u0142, gdzie postawi\u0107 granic\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Po wytarciu r\u0105k Ruan Nanzhu zaproponowa\u0142, aby przyjrzeli si\u0119 miejscu, w kt\u00f3rym uczniowie trzeciej klasy mieli lekcje. Wszyscy si\u0119 zgodzili i tak skierowali si\u0119 w stron\u0119 budynku dydaktycznego.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu by\u0142 w trakcie ogl\u0105dania dziwnego grupowego zdj\u0119cia. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce znalaz\u0142 na nim jak\u0105\u015b wskaz\u00f3wk\u0119, ale Lin Qiushi nie by\u0142 w stanie dostrzec \u017cadnego cienia, o kt\u00f3rym wspomnia\u0142\u2026 tak samo jak oni nie mogli us\u0142ysze\u0107 tego, co Lin Qiushi m\u00f3g\u0142 us\u0142ysze\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wygl\u0105da na to, \u017ce maj\u0105 teraz lekcje. \u2013 Po przybyciu do budynku szko\u0142y Lin Qiushi us\u0142ysza\u0142 g\u0142osy nauczycieli dochodz\u0105ce z g\u00f3ry.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy oni nie zamierzaj\u0105 zdawa\u0107 egzaminu ko\u0144cowego? \u2013 Ruan Nanzhu nagle sobie przypomnia\u0142 t\u0119 kwesti\u0119. \u2013 Ile dni do niego zosta\u0142o?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie jestem pewien. \u2013 Lin Qiushi pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105. \u2013 Powinni\u015bmy zapyta\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zosta\u0142o tylko dziesi\u0119\u0107 minut do przerwy, wi\u0119c rozejrzeli si\u0119 po budynku szko\u0142y. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 uczni\u00f3w tutaj by\u0142a z trzeciego roku. Ponadto by\u0142o w sumie szesna\u015bcie klas artystycznych i \u015bcis\u0142ych, rozproszonych na czterech lub pi\u0119ciu pi\u0119trach.<\/span><\/span><\/p>\n

Przerwa jeszcze si\u0119 nie zacz\u0119\u0142a, gdy znale\u017ali sal\u0119, w kt\u00f3rej powinien by\u0107 ucze\u0144 ze zdj\u0119cia. Czekali jeszcze chwil\u0119 na zewn\u0105trz, a\u017c w ko\u0144cu zadzwoni\u0142 dzwonek.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy tylko nauczyciel odszed\u0142, Ruan Nanzhu natychmiast wszed\u0142 do klasy i zacz\u0105\u0142 szuka\u0107 swojego celu.<\/span><\/span><\/p>\n

W chwili, gdy ucze\u0144 ich dostrzeg\u0142, spojrza\u0142 na nich nerwowo, najwyra\u017aniej przypominaj\u0105c sobie, jak spotkali si\u0119 na kr\u00f3tko w sto\u0142\u00f3wce poprzedniego dnia.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy mog\u0142abym z tob\u0105 chwil\u0119 porozmawia\u0107? \u2013 zapyta\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 O czym chcesz rozmawia\u0107? \u2013 Ucze\u0144 by\u0142 bardzo ostro\u017cny.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jeste\u015b pewien, \u017ce mog\u0119 pyta\u0107 tutaj? \u2013 Ruan Nanzhu si\u0119 rozejrza\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ludzie, kt\u00f3rzy urodzili si\u0119, by przyci\u0105ga\u0107 wzrok, zawsze zwracali uwag\u0119 innych, gdziekolwiek si\u0119 pojawili. Z powodu Ruan Nanzhu, spojrzenia ca\u0142ej klasy skupi\u0142y si\u0119 na nich.<\/span><\/span><\/p>\n

Ucze\u0144 zacisn\u0105\u0142 usta, a jego wyraz twarzy sta\u0142 si\u0119 skostnia\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Porozmawiajmy na zewn\u0105trz \u2013 powiedzia\u0142. \u2013 Ale m\u00f3wi\u0119 wprost, \u017ce nic nie wiem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Pod\u0105\u017cyli za ch\u0142opakiem na ma\u0142y balkonik na ko\u0144cu korytarza. <\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy mo\u017cesz nam powiedzie\u0107, jak si\u0119 nazywasz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jestem Ko Shinobu \u2013 o\u015bwiadczy\u0142 ucze\u0144. \u2013 Pospiesz si\u0119 i powiedz mi, czego chcesz. Ju\u017c prawie czas wraca\u0107 do klasy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Badamy co\u015b, co wydarzy\u0142o si\u0119 w twojej klasie. \u2013 Ruan Nanzhu od razu przeszed\u0142 do rzeczy. Natychmiast wyj\u0105\u0142 zdj\u0119cie, kt\u00f3re znale\u017ali w archiwum. \u2013 Chcieli\u015bmy zapyta\u0107, kim jest osoba, kt\u00f3rej brakuje na zdj\u0119ciu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W chwili, gdy wyj\u0105\u0142 zdj\u0119cie, wyraz twarzy Ko Shinobu spochmurnia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Gdzie to znale\u017ali\u015bcie?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu uni\u00f3s\u0142 brew.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy to zdj\u0119cie jest a\u017c tak wyj\u0105tkowe?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ko Shinobu nie wyda\u0142 z siebie ani jednego d\u017awi\u0119ku, ale Lin Qiushi wyra\u017anie widzia\u0142 g\u0142\u0119boki strach wy\u0142aniaj\u0105cy si\u0119 z g\u0142\u0119bi jego oczu, jakby to nie by\u0142o zwyk\u0142e zdj\u0119cie, ale m\u015bciwy duch, kt\u00f3ry zgin\u0105\u0142 niesprawiedliwie. Prze\u0142kn\u0105\u0142 \u015blin\u0119, a jego g\u0142os si\u0119 za\u0142ama\u0142, gdy wyj\u0105ka\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie wiem, o czym m\u00f3wisz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chyba jednak wiesz \u2013 o\u015bwiadczy\u0142 Li Dongyuan. Nast\u0119pnie kontynuowa\u0142 przera\u017caj\u0105co spokojnym tonem: \u2013 Nie zamierzamy utrudnia\u0107 ci \u017cycia. Chcemy jedynie pozna\u0107 to\u017csamo\u015b\u0107 zaginionej osoby ze zdj\u0119cia. Jak si\u0119 nazywa?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ko Shinobu utkwi\u0142 wzrok w fotografii i nic nie powiedzia\u0142. Powoli cofn\u0105\u0142 si\u0119 o krok, przestraszony i niepewny.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie chcesz tego szybko zako\u0144czy\u0107? \u2013 G\u0142os Li Dongyuana by\u0142 lekki i uwodzicielski. Przypomina\u0142 g\u0142os z\u0142ego ducha pr\u00f3buj\u0105cego nak\u0142oni\u0107 kogo\u015b do otwarcia puszki Pandory. \u2013 Powiedz. Powiedz to, a wszystko b\u0119dzie dobrze. Czy ty sam te\u017c si\u0119 tego nie boisz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wargi Ko Shinobu zadr\u017ca\u0142y i w ko\u0144cu wypowiedzia\u0142 jedno s\u0142owo:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Sachiko.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Sachiko?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak, to ona \u2013 wyj\u0105ka\u0142 ch\u0142opak. \u2013 Osoba, kt\u00f3ra nigdy nie powinna by\u0142a znale\u017a\u0107 si\u0119 w naszej klasie\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wygl\u0105da\u0142, jakby by\u0142 w transie i mia\u0142 zamiar wszystko wygada\u0107, ale w\u0142a\u015bnie wtedy zadzwoni\u0142 dzwonek, wyrywaj\u0105c go z odr\u0119twienia. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce zda\u0142 sobie spraw\u0119 z tego, co w\u0142a\u015bnie powiedzia\u0142, co bardzo go przestraszy\u0142o. Nie zwracaj\u0105c ju\u017c uwagi na Li Dongyuana, odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i uciek\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan bezradnie patrzy\u0142 na oddalaj\u0105c\u0105 si\u0119 posta\u0107 i westchn\u0105\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 By\u0142o tak blisko.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy\u017c nie? \u2013 Ruan Nanzhu rzuci\u0142 Li Dongyuanowi znacz\u0105ce spojrzenie. \u2013 Tak blisko. To ogromna szkoda.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[\/vc_column_text][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_custom_heading text=”T\u0142umaczenie: Ashi” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:right|color:%23397ead” google_fonts=”font_family:Alegreya%20SC%3Aregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column width=”1\/6″]

[vc_raw_html css=”.vc_custom_1726858968050{padding-top: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”]JTVCc2MlMjBuYW1lJTNEJTIya29kdG9jJTIyJTVEJTVCJTJGc2MlNUQ=[\/vc_raw_html]<\/div>
<\/div><\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text] Atmosfera si\u0119 ozi\u0119bi\u0142a, gdy odkryto pierwsze ofiary z ich dru\u017cyny. Continue Reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_pvb_checkbox_block_on_post":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-22254","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kaleidoscope-of-death","no-post-thumbnail","no-read-more-tag","no-sticky","entry"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22254","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22254"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22254\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22255,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22254\/revisions\/22255"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22254"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22254"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22254"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}