{"id":22251,"date":"2025-07-04T21:39:54","date_gmt":"2025-07-04T19:39:54","guid":{"rendered":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/?p=22251"},"modified":"2025-07-04T21:39:54","modified_gmt":"2025-07-04T19:39:54","slug":"rozdzial-48-satchan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/2025\/07\/04\/rozdzial-48-satchan\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 48 – Satchan"},"content":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n

Rozleg\u0142e tereny i budynki szkolne stanowi\u0142y jedynie cz\u0119\u015b\u0107 wi\u0119kszej infrastruktury akademii. Opr\u00f3cz nich istnia\u0142y r\u00f3\u017cne obiekty publiczne, w tym biblioteki i kawiarnie.<\/span><\/span><\/p>\n

Po sko\u0144czonym posi\u0142ku udali si\u0119 w kierunku podupad\u0142ego budynku, tylko po to, by natkn\u0105\u0107 si\u0119 na trzech innych cz\u0142onk\u00f3w grupy. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce w\u0142a\u015bnie utworzyli dru\u017cyn\u0119. Gdy ich dostrzegli, powitali ich z u\u015bmiechem.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry najwyra\u017aniej by\u0142 przyw\u00f3dc\u0105 grupy, zapyta\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy wy wszyscy te\u017c idziecie do starego budynku szko\u0142y?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak. \u2013 Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105. \u2013 Wy r\u00f3wnie\u017c?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Planujemy go sprawdzi\u0107. Skoro wszyscy zmierzamy w tym samym kierunku, to r\u00f3wnie dobrze mo\u017cemy trzyma\u0107 si\u0119 razem. Jak to m\u00f3wi\u0105, im wi\u0119cej, tym weselej. \u2013 M\u0119\u017cczyzna si\u0119 przedstawi\u0142: \u2013 Jestem Liu Zhuangxiang.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Yu Linlin.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nast\u0119pnie teraz ju\u017c siedmioosobowa grupa ruszy\u0142a w stron\u0119 starego budynku szko\u0142y, ca\u0142y czas rozmawiaj\u0105c.<\/span><\/span><\/p>\n

Na pierwszy rzut oka wszyscy wydawali si\u0119 by\u0107 mili i otwarci, ale w rzeczywisto\u015bci byli niezwykle ostro\u017cni w stosunku do tych, kt\u00f3rych uwa\u017cali za obcych i uwa\u017cnie analizowali ich s\u0142owa, bardziej ni\u017c niech\u0119tnie ujawniaj\u0105c nawet najmniejsze informacje. W ko\u0144cu drzwi mia\u0142y tylko jedn\u0105 wskaz\u00f3wk\u0119, a wskaz\u00f3wka ta ostatecznie nale\u017ca\u0142a jedynie do pierwszej osoby, kt\u00f3ra opu\u015bci\u0142a ten \u015bwiat.<\/span><\/span><\/p>\n

Bior\u0105c to pod uwag\u0119, nawet je\u015bli po\u0142\u0105czyli si\u0142y na jaki\u015b czas, wszyscy byli potencjalnymi konkurentami. Je\u015bli nie zostali doprowadzeni do rozpaczliwej sytuacji, w kt\u00f3rej wszyscy musieliby wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 ze sob\u0105, aby przetrwa\u0107, zawsze byliby tacy, kt\u00f3rzy mieli inne pomys\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

Liu Zhuangxiang wydawa\u0142 si\u0119 by\u0107 raczej zainteresowany Ruan Nanzhu. Chocia\u017c udawa\u0142 oboj\u0119tno\u015b\u0107, jego spojrzenie wci\u0105\u017c b\u0142\u0105dzi\u0142o w jego stron\u0119, zatrzymuj\u0105c si\u0119 na ciele \u201ekobiety\u201d.<\/span><\/span><\/p>\n

Pocz\u0105tkowo zamierzali rozej\u015b\u0107 si\u0119 po dotarciu do celu. Jednak pomimo dotarcia do budynku szko\u0142y, obie dru\u017cyny wydawa\u0142y si\u0119 do tego raczej niech\u0119tne.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pocz\u0105tkowo my\u015bla\u0142, \u017ce ich nowy towarzysz co\u015b odkry\u0142, ale wkr\u00f3tce zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce Liu Zhuangxiang tak naprawd\u0119 niczego nie znalaz\u0142 i chcia\u0142 po prostu pozosta\u0107 przy pi\u0119knym Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n

Szczerze m\u00f3wi\u0105c, nie by\u0142o najmniejszym zaskoczeniem, \u017ce m\u0119\u017cczy\u017ani zakochiwali si\u0119 w Ruan Nanzhu, bior\u0105c pod uwag\u0119 to, jak wygl\u0105da\u0142 i jak si\u0119 zachowywa\u0142, kiedy przebiera\u0142 si\u0119 za kobiet\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Na starym budynku szko\u0142y naklejono piecz\u0119\u0107 zakazuj\u0105c\u0105 uczniom wst\u0119pu. Przed odej\u015bciem dyrektor, kt\u00f3ry ich przyj\u0105\u0142, da\u0142 im kilka kluczy, wspominaj\u0105c, \u017ce otwieraj\u0105 r\u00f3wnie\u017c wej\u015bcie do tego miejsca. Lin Qiushi wy\u0142owi\u0142 klucze, aby otworzy\u0107 drzwi.<\/span><\/span><\/p>\n

Szko\u0142a chcia\u0142a, aby odnowili ca\u0142y budynek, od \u015bcian i pod\u0142\u00f3g, po krzes\u0142a i biurka. Bior\u0105c pod uwag\u0119 zakres i z\u0142o\u017cono\u015b\u0107 tego zadania, mo\u017cna by to uzna\u0107 za projekt na du\u017c\u0105 skal\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ten budynek nie jest stary \u2013 podsumowa\u0142 Ruan Nanzhu po d\u0142u\u017cszej obserwacji. \u2013 Wygl\u0105da na to, \u017ce zosta\u0142 zbudowany sze\u015b\u0107 do siedmiu lat temu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Z pewno\u015bci\u0105 nie jest stary. \u2013 Kiedy Lin Qiushi po raz pierwszy us\u0142ysza\u0142 opis budynku, za\u0142o\u017cy\u0142, \u017ce obiekt b\u0119dzie w okropnym stanie, poniewa\u017c by\u0142 zaniedbywany przez dziesi\u0119ciolecia. Dopiero po przybyciu zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce wcale nie jest tak stary, jak sobie wyobra\u017ca\u0142. W rzeczywisto\u015bci by\u0142 to po prostu zwyk\u0142y budynek szkolny. Ta plac\u00f3wka edukacyjna mia\u0142a sze\u015b\u0107 pi\u0119ter, a jej kolorystyka sk\u0142ada\u0142a si\u0119 g\u0142\u00f3wnie z czerwieni i bieli. Kiedy si\u0119 na ni\u0105 patrzy\u0142o z placu zabaw, przypomina\u0142a du\u017cy kawa\u0142ek \u015bwie\u017cego boczku wieprzowego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Chod\u017amy i zobaczmy \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Po wej\u015bciu do budynku trzyosobowa grupa nie pozosta\u0142a z nimi d\u0142ugo, gdy\u017c stwierdzili, \u017ce najpierw chc\u0105 rozejrze\u0107 si\u0119 na g\u00f3rze. Lin Qiushi i pozostali za\u015b zacz\u0119li przeszukiwa\u0107 pierwsze pi\u0119tro.<\/span><\/span><\/p>\n

W tej chwili budynek szko\u0142y by\u0142 ca\u0142kowicie pozbawiony \u017cycia, opuszczony zar\u00f3wno przez nauczycieli, jak i uczni\u00f3w. Na korytarzach nie s\u0142ycha\u0107 by\u0142o ani jednego d\u017awi\u0119ku. W ka\u017cdej klasie ustawiono w r\u00f3wnych rz\u0119dach niezliczone krzes\u0142a i biurka, a czarne zas\u0142ony zakrywa\u0142y okna.<\/span><\/span><\/p>\n

Obok sal wyk\u0142adowych znajdowa\u0142o si\u0119 biuro wydzia\u0142u. Poza kilkoma rozrzuconymi meblami ca\u0142e pomieszczenie zosta\u0142o opr\u00f3\u017cnione.<\/span><\/span><\/p>\n

Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce w \u017cadnym z tych identycznie wygl\u0105daj\u0105cych pokoi nie by\u0142o niczego szczeg\u00f3lnego ani przyci\u0105gaj\u0105cego wzrok. Ponadto budynek ten mia\u0142 sze\u015b\u0107 pi\u0119ter. Skrupulatne przeszukiwanie ka\u017cdego pokoju bez wcze\u015bniejszego ustalenia czegokolwiek by\u0142o \u017cmudne i czasoch\u0142onne.<\/span><\/span><\/p>\n

Wkr\u00f3tce dotarli na trzecie pi\u0119tro. Gdy przygotowywali si\u0119 do ogl\u0119dzin, z g\u00f3ry nagle rozleg\u0142 si\u0119 g\u0142o\u015bny \u0142omot, kt\u00f3ry ich przestraszy\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co oni, u licha, tam wyprawiaj\u0105? \u2013 zastanawia\u0142a si\u0119 zdziwiona Xia Rubei.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nikt si\u0119 nie odezwa\u0142 \u2013 wszyscy po prostu podnie\u015bli g\u0142owy i spojrzeli na sufit.<\/span><\/span><\/p>\n

Osoby, z kt\u00f3rymi si\u0119 wcze\u015bniej spotkali, powinny by\u0107 na g\u00f3rze. B\u00f3g jednak wiedzia\u0142, co ta grupa wyprawia\u0142a. G\u0142o\u015bne, nieregularne odg\u0142osy nadal rozbrzmiewa\u0142y z pi\u0119tra wy\u017cej. Odg\u0142osy stukania i pukania nieustannie przemieszcza\u0142y si\u0119 z jednego ko\u0144ca korytarza na drugi. Im d\u0142u\u017cej s\u0142uchali tych nieustannych ha\u0142as\u00f3w, tym bardziej byli zaniepokojeni.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Irytuj\u0105ce. \u2013 Xia Rubei prychn\u0119\u0142a zirytowana i wyra\u017anie sfrustrowana zamieszaniem. \u2013 Oszaleli, czy co?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ju\u017c mieli i\u015b\u0107 na g\u00f3r\u0119, \u017ceby zobaczy\u0107, co robi\u0105 Liu Zhuangxiang i pozostali, gdy Ruan Nanzhu nagle wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 w ge\u015bcie \u201estop\u201d i powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie id\u017amy tam. Co\u015b jest nie tak.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co? \u2013 Xia Rubei by\u0142a w konflikcie z Ruan Nanzhu od samego pocz\u0105tku. Nie trzeba dodawa\u0107, \u017ce nie by\u0142a ani troch\u0119 zadowolona z tego, \u017ce Ruan Nanzhu j\u0105 zatrzyma\u0142. \u2013 Nie m\u00f3w mi, \u017ce si\u0119 boisz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nie m\u00f3wi\u0105c ani s\u0142owa, Ruan Nanzhu wskaza\u0142 na d\u00f3\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Wszyscy spojrzeli we wskazanym kierunku, tylko po to, by zobaczy\u0107 Liu Zhuangxianga i pozosta\u0142ych, stoj\u0105cych na otwartej przestrzeni na dole i rozmawiaj\u0105cych mi\u0119dzy sob\u0105. Zauwa\u017cywszy, \u017ce na nich patrz\u0105, tr\u00f3jka przyjaci\u00f3\u0142 pomacha\u0142a im przyjacielsko \u2013 by\u0142o oczywiste, \u017ce te osoby nie by\u0142y przyczyn\u0105 zamieszania na g\u00f3rze.<\/span><\/span><\/p>\n

Dreszcz przebieg\u0142 po kr\u0119gos\u0142upie Xiao Rubei na ten widok. Nast\u0119pnie powoli przenios\u0142a wzrok na pi\u0119tro wy\u017cej, a jej oczy rozszerzy\u0142y si\u0119 w czystej grozie. Jej g\u0142os by\u0142 dr\u017c\u0105cy, gdy wyj\u0105ka\u0142a:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 C-co to jest?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co o tym my\u015blisz? \u2013 Ruan Nanzhu nie odpowiedzia\u0142 na jej pytanie, ale zamiast tego zwr\u00f3ci\u0142 wzrok w stron\u0119 Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ten milcza\u0142 przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119, zanim odpowiedzia\u0142 Ruan Nanzhu:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To brzmi, jakby pr\u00f3bowa\u0142a si\u0119 porusza\u0107 osoba o jednej nodze.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy tylko wypowiedzia\u0142 te s\u0142owa, Xia Rubei omal nie pad\u0142a na pod\u0142og\u0119 i si\u0119 nie rozp\u0142aka\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

Szczerze m\u00f3wi\u0105c, w chwili, gdy Lin Qiushi us\u0142ysza\u0142 te d\u017awi\u0119ki, dr\u0119czy\u0142o go dziwne podejrzenie, ostrzegaj\u0105c, \u017ce co\u015b jest strasznie nie tak. Chocia\u017c by\u0142y tylko odg\u0142osami stukania, jako\u015b w\u0142osy natychmiast stan\u0119\u0142y d\u0119ba, a ka\u017cdy nerw w jego ciele krzycza\u0142, aby za wszelk\u0105 cen\u0119 unika\u0142 wchodzenia na g\u00f3r\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Och. \u2013 Ruan Nanzhu nie by\u0142 ani troch\u0119 zaniepokojony. \u2013 Bez w\u0105tpienia to Satchan, o kt\u00f3rej by\u0142a mowa we wskaz\u00f3wce.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Widz\u0105c spokojny wygl\u0105d Ruan Nanzhu, Li Dongyuan si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie boisz si\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu ju\u017c kilka razy zadawano to pytanie, wi\u0119c Lin Qiushi pomy\u015bla\u0142, \u017ce odpowie r\u00f3wnie ch\u0142odno jak poprzednio. Jednak kr\u00f3lowa dramatu szybko przytuli\u0142a rami\u0119 Lin Qiushiego i odpowiedzia\u0142a:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Oczywi\u015bcie, \u017ce si\u0119 boj\u0119. Starszy bracie Linlin, jestem taka przera\u017cona!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi milcza\u0142. Czy nie jest za p\u00f3\u017ano, \u017ceby\u015b zacz\u0105\u0142 co\u015b udawa\u0107?<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jestem tak przera\u017cona, \u017ce nie mog\u0119 si\u0119 ruszy\u0107. Potrzebuj\u0119 poca\u0142unku od starszego brata Linlina, \u017ceby m\u00f3c i\u015b\u0107 dalej \u2013 j\u0119kn\u0105\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Mina Xiao Rubei sta\u0142a si\u0119 wyj\u0105tkowo brzydka po jego s\u0142owach. Lin Qiushi mia\u0142 przeczucie, \u017ce gdyby mia\u0142a teraz bro\u0144 w r\u0119ku, dawno zaciekle rzuci\u0142aby si\u0119 na Ruan Nanzhu. Niestety, nie mia\u0142a, wi\u0119c jedyne, co mog\u0142a zrobi\u0107, to skrzywi\u0107 si\u0119 z nienawi\u015bci i jako\u015b to znie\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przecie\u017c tylko \u017cartuj\u0119. \u2013 By\u0107 mo\u017ce dlatego, \u017ce twarz Xia Rubei by\u0142a wykrzywiona do granic mo\u017cliwo\u015bci, Ruan Nanzhu postanowi\u0142 nie przed\u0142u\u017ca\u0107 swojego wyst\u0119pu. Roz\u0142o\u017cy\u0142 szeroko d\u0142onie w ge\u015bcie poddania si\u0119 i wzruszy\u0142 ramionami. \u2013 Najlepiej b\u0119dzie, je\u015bli nie p\u00f3jdziemy na g\u00f3r\u0119, dop\u00f3ki nie rozpoznamy, z czym mamy do czynienia. Najpierw p\u00f3jd\u017amy do biblioteki i przejrzyjmy stare numery gazet, aby dowiedzie\u0107 si\u0119, co wydarzy\u0142o si\u0119 w tej szkole.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 A nie jeste\u015b ciekawa? \u2013 Li Dongyuan uni\u00f3s\u0142 brwi w pytaj\u0105cym ge\u015bcie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ciekawo\u015b\u0107 zabi\u0142a kota. Nie zauwa\u017cy\u0142e\u015b, \u017ce wszystkie te postacie, kt\u00f3re umiera\u0142y na pocz\u0105tku horror\u00f3w, by\u0142y troch\u0119 zbyt ciekawe na swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 zgub\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan nie odpowiedzia\u0142. Chocia\u017c si\u0119 u\u015bmiecha\u0142, najwyra\u017aniej nie by\u0142 przekonany tym stwierdzeniem. Nie zada\u0142 sobie jednak trudu, by obali\u0107 te s\u0142owa i po prostu zgodzi\u0142 si\u0119 na sugesti\u0119 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n

I tak nie przejmuj\u0105c si\u0119 ju\u017c tymi niepokoj\u0105cymi d\u017awi\u0119kami, opu\u015bcili stary budynek szko\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

By\u0142 do\u015b\u0107 oddalony od innych zabudowa\u0144. Du\u017cy plac zabaw zosta\u0142 umieszczony na \u015brodku terenu akademii, co jeszcze bardziej pog\u0142\u0119bi\u0142o podzia\u0142 mi\u0119dzy obiektami. Kto wiedzia\u0142, co my\u015bla\u0142 wydzia\u0142 edukacji, kiedy po raz pierwszy zdecydowa\u0142 si\u0119 na budow\u0119 w tym miejscu? Bez wzgl\u0119du na to, jak na to patrze\u0107, szko\u0142a zaprojektowana w ten spos\u00f3b by\u0142a ca\u0142kowit\u0105 niedogodno\u015bci\u0105 dla wszystkich, kt\u00f3rzy przychodzili i wychodzili z terenu akademii.<\/span><\/span><\/p>\n

Biblioteka znajdowa\u0142a si\u0119 na wsch\u00f3d od starego budynku szko\u0142y. Poniewa\u017c zaj\u0119cia by\u0142y w toku, nie widzieli \u017cadnych uczni\u00f3w kr\u0119c\u0105cych si\u0119 po pomieszczeniu.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pocz\u0105tkowo spodziewa\u0142 si\u0119, \u017ce biblioteka b\u0119dzie do\u015b\u0107 du\u017ca, ale z pewno\u015bci\u0105 nie wyobra\u017ca\u0142 sobie, \u017ce b\u0119dzie mia\u0142a tylko jedno pi\u0119tro. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy bibliotekami szkolnymi a bibliotekami akademickimi by\u0142a do\u015b\u0107 du\u017ca. Z drugiej strony wielu uczni\u00f3w szk\u00f3\u0142 \u015brednich sp\u0119dza\u0142o wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu na nauce i zdawaniu egzamin\u00f3w \u2013 by\u0142o wi\u0119c rzecz\u0105 naturaln\u0105, \u017ce nie byliby w nastroju, aby czyta\u0107 jeszcze wi\u0119cej ksi\u0105\u017cek w wolnym czasie.<\/span><\/span><\/p>\n

Bibliotekarka by\u0142a starsz\u0105 osob\u0105. W chwili, gdy weszli do biblioteki, wyj\u0119\u0142a ksi\u0119g\u0119 i poprosi\u0142a ich o wpisanie swoich nazwisk, po czym pozwoli\u0142a im odej\u015b\u0107, nie marnuj\u0105c na nich wi\u0119cej czasu.<\/span><\/span><\/p>\n

Wkr\u00f3tce znale\u017ali kolekcj\u0119 gazet. Stosy by\u0142y u\u0142o\u017cone do\u015b\u0107 starannie i posortowane chronologicznie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Poszukajmy tego \u2013 powiedzia\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce dopiero co nas tu przywieziono, to musia\u0142o si\u0119 wydarzy\u0107 bardzo niedawno. Sprawd\u017amy uwa\u017cnie wcze\u015bniejsze zapisy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i zacz\u0105\u0142 przegl\u0105da\u0107 gazety.<\/span><\/span><\/p>\n

Rzeczywi\u015bcie by\u0142o tak, jak podejrzewa\u0142 Ruan Nanzhu. Ca\u0142kiem niedawno mia\u0142 miejsce wypadek w starym budynku szko\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

Wed\u0142ug o\u015bwiadcze\u0144, trzech uczni\u00f3w klasy 2-3 zmar\u0142o. Wszyscy trzej zgin\u0119li tragicznie w sali lekcyjnej, ale przyczyna ich \u015bmierci nie jest znana. Jedynym uderzaj\u0105cym podobie\u0144stwem by\u0142o to, \u017ce jedna z ich n\u00f3g zosta\u0142a ca\u0142kowicie odci\u0119ta od cia\u0142a i do dzi\u015b nie odzyskano \u017cadnej z brakuj\u0105cych ko\u0144czyn.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Klasa 2-3. To nie jest czwarte pi\u0119tro, tylko pi\u0105te \u2013 zauwa\u017cy\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Mo\u017cliwe, \u017ce d\u017awi\u0119ki, kt\u00f3re s\u0142yszeli\u015bmy, pochodzi\u0142y stamt\u0105d.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Czytaj\u0105c dalej artyku\u0142y w gazetach, Lin Qiushi odkry\u0142, \u017ce w tym okresie szko\u0142\u0119 nawiedza\u0142y wielkie nieszcz\u0119\u015bcia. Wypadki zdarza\u0142y si\u0119 do\u015b\u0107 cz\u0119sto, a niemal wszystkie z tych tragedii mia\u0142y miejsce w starym budynku szko\u0142y. Nic dziwnego, \u017ce chciano odnowi\u0107 ca\u0142y obiekt. W ko\u0144cu, mimo \u017ce budynek szko\u0142y by\u0142 uwa\u017cany za stary, w rzeczywisto\u015bci nie min\u0119\u0142a nawet dekada od jego wybudowania, a by\u0142 ju\u017c opuszczony i zaniedbany. Powiedzenie, \u017ce by\u0142o to wielkie marnotrawstwo i strata dla szko\u0142y, by\u0142oby ogromnym niedopowiedzeniem.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W kt\u00f3rym roku oficjalnie zbudowano ten obiekt? \u2013 Ruan Nanzhu przeszukiwa\u0142 strony gazet, aby znale\u017a\u0107 odpowied\u017a na w\u0142asne pytanie. \u2013 Siedem lat temu\u2026 ale wygl\u0105da na to, \u017ce te wypadki zacz\u0119\u0142y si\u0119 dopiero niedawno.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy znale\u017ali\u015bcie jakie\u015b artyku\u0142y dotycz\u0105ce wypadk\u00f3w samochodowych? \u2013 zapyta\u0142 Li Donggyuan.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105, my\u015bl\u0105c, \u017ce to nie jest szczeg\u00f3lnie wykonalne.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zakres jest zbyt szeroki.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 P\u00f3jd\u0119 zapyta\u0107. \u2013 Ruan Nanzhu wsta\u0142 i wyszed\u0142, najwyra\u017aniej chc\u0105c zagadn\u0105\u0107 o to bibliotekark\u0119. Gdy tylko wyszed\u0142, Xia Rubei ze strachem wyszepta\u0142a do Li Dongyuana: \u2013 Starszy bracie Li, tak si\u0119 boj\u0119. Czym, do cholery, jest Satchan? Czy to mo\u017cliwe, \u017ce nadal jest w tym starym budynku?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Bior\u0105c pod uwag\u0119 wszystkie poprzednie okoliczno\u015bci, tak wa\u017cne miejsce b\u0119dzie albo kluczem, albo jedynym sposobem na wydostanie si\u0119 st\u0105d. Ostatecznie b\u0119dziesz musia\u0142a tam p\u00f3j\u015b\u0107, czy ci si\u0119 to podoba, czy nie. \u2013 Li Dongyuan nie okazywa\u0142 lito\u015bci s\u0142abej, zap\u0142akanej Xia Rubei. \u2013 Jednak je\u015bli si\u0119 tak boisz, mo\u017cesz zosta\u0107 w dormitorium.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

My\u015bl\u0105c o zniszczonym akademiku, Xia Rubei zamilk\u0142a. Od tej chwili nie wypowiedzia\u0142a ju\u017c ani jednego s\u0142owa.<\/span><\/span><\/p>\n

W ko\u0144cu Ruan Nanzhu powr\u00f3ci\u0142 z kilkoma wa\u017cnymi wskaz\u00f3wkami.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Trzy lata temu w tej szkole rzeczywi\u015bcie wydarzy\u0142 si\u0119 wypadek samochodowy \u2013 ujawni\u0142 pozosta\u0142ym. \u2013 Do wypadku dosz\u0142o zim\u0105, a w jego wyniku zgin\u0105\u0142 ucze\u0144 szko\u0142y \u015bredniej. Chocia\u017c nie znam imienia tego ucznia, wiem, \u017ce by\u0142a to dziewczyna.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Z kt\u00f3rej klasy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce wszyscy zmarli uczniowie byli uczniami klasy 2-3, mo\u017cemy za\u0142o\u017cy\u0107, \u017ce ma to z ni\u0105 co\u015b wsp\u00f3lnego. Ponadto, czy wszyscy uczniowie trzeciego roku nie rozpocz\u0119li nauki trzy lata temu? \u2013 Stukn\u0105\u0142 palcem w st\u00f3\u0142. \u2013 By\u0142oby mi\u0142o, gdyby\u015bmy mogli uzyska\u0107 list\u0119 uczni\u00f3w tej klasy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Lista klas powinna znajdowa\u0107 si\u0119 w archiwach szko\u0142y \u2013 powiedzia\u0142 Li Dongyuan. \u2013 Jednak problemem jest jej zdobycie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Bior\u0105c pod uwag\u0119 charakter Ruan Nanzhu, Lin Qiushi spodziewa\u0142 si\u0119, \u017ce zaproponuje kradzie\u017c listy w nocy. Ale pomy\u015ble\u0107, \u017ce ten po prostu odwr\u00f3ci\u0142 g\u0142ow\u0119 i spojrza\u0142 przez okno, m\u00f3wi\u0105c: \u2013 Robi si\u0119 p\u00f3\u017ano. Maj\u0105c to na uwadze, wr\u00f3\u0107my do naszych pokoi, \u017ceby odpocz\u0105\u0107 po kolacji.<\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan niespodziewanie wyrazi\u0142 zgod\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Nast\u0119pnie czteroosobowa dru\u017cyna ponownie uda\u0142a si\u0119 na sto\u0142\u00f3wk\u0119. Po nape\u0142nieniu \u017co\u0142\u0105dk\u00f3w jedzeniem wr\u00f3cili do swojego dormitorium.<\/span><\/span><\/p>\n

Ca\u0142\u0105 przestrze\u0144 okrywa\u0142a zas\u0142ona ciemno\u015bci i nie by\u0142o wida\u0107 ani jednego zewn\u0119trznego \u017ar\u00f3d\u0142a \u015bwiat\u0142a. Jedynymi jasnymi punktami, kt\u00f3re istnia\u0142y w z\u0142owieszczej tej z\u0142owieszczej czerni nocy, by\u0142y \u015bwiat\u0142a z trzech pokoi, kt\u00f3re obecnie zajmowali \u2013 wszystkie inne miejsca poch\u0142ania\u0142y cienie.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wyci\u0105gn\u0105\u0142 sw\u00f3j telefon kom\u00f3rkowy, aby u\u017cy\u0107 go jako latarki.<\/span><\/span><\/p>\n

Po szybkiej k\u0105pieli wszyscy wpe\u0142zli na swoje pos\u0142ania. Lin Qiushi zaj\u0105\u0142 dolne \u0142\u00f3\u017cko, a Ruan Nanzhu g\u00f3rne. Je\u015bli chodzi o pozosta\u0142e dwie osoby, Xia Rubei spa\u0142a na g\u00f3rze, a Li Dongyuan na dole.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 My\u015blicie, \u017ce dzi\u015b w nocy kto\u015b umrze? \u2013 Ruan Nanzhu wydawa\u0142 si\u0119 raczej znudzony.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak. \u2013 Li Dongyuan nie waha\u0142 si\u0119 ani chwili.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Te\u017c tak my\u015bl\u0119. Ilu twoim zdaniem zginie?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dwoje.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co o tym my\u015blisz, Linlin?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W tej chwili Lin Qiushi cicho gra\u0142 w gr\u0119 na swoim telefonie i by\u0142 tak poch\u0142oni\u0119ty rozgrywk\u0105, \u017ce nie zwr\u00f3ci\u0142 uwagi na to, co m\u00f3wi\u0142 Ruan Nanzhu. Zaskoczony, wydusi\u0142 z siebie<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 H\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu wystawi\u0142 g\u0142ow\u0119 z g\u00f3rnego \u0142\u00f3\u017cka, \u017ceby spojrze\u0107 na niego i kwa\u015bno rzuci\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wiesz, ci\u0105gle grasz w te swoje gry. Naprawd\u0119 wcale ci\u0119 nie obchodz\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u2026Nie gram. Nie gra\u0142em. To wcale nie tak.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 O czym wi\u0119c rozmawiali\u015bmy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi milcza\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ha, faceci.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nie wiedzia\u0142 w tamtej chwili, czy ma p\u0142aka\u0107, czy si\u0119 \u015bmia\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Oczywi\u015bcie, Ruan Nanzhu po prostu \u017cartowa\u0142 i nie mia\u0142 zamiaru atakowa\u0107 ani obwinia\u0107 Lin Qiushiego. Rozmawiali jeszcze przez chwil\u0119, zanim zgasili \u015bwiat\u0142o i poszli spa\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Zanim zasn\u0105\u0142, Lin Qiushi w duchu modli\u0142 si\u0119, \u017ceby nie obudzi\u0107 si\u0119 w \u015brodku nocy z powodu dziwnych d\u017awi\u0119k\u00f3w. Naprawd\u0119 nie chcia\u0142 otwiera\u0107 oczu i ogl\u0105da\u0107 strasznych widok\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

\n

***<\/span><\/span><\/p>\n

\n

Wu Xuelin le\u017ca\u0142 w \u0142\u00f3\u017cku, ca\u0142kowicie rozbudzony i nieco niezadowolony. Za ka\u017cdym razem, gdy my\u015bla\u0142 o tym, co wydarzy\u0142o si\u0119 wcze\u015bniej tego dnia, jego krew zaczyna\u0142a wrze\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Stworzy\u0142 zesp\u00f3\u0142 z dwoma innymi osobami i planowa\u0142 dzieli\u0107 z nimi pok\u00f3j w akademiku na jaki\u015b czas. Jednak po kilku chwilach odkry\u0142 niezliczone czerwone talizmany ukryte w ca\u0142ym pokoju. By\u0142y przyczepione do najg\u0142\u0119bszych cz\u0119\u015bci szafek, a nawet do powierzchni pod materacami. Niepokoj\u0105cy widok tych papier\u00f3w wystarczy\u0142, aby dostali g\u0119siej sk\u00f3rki.<\/span><\/span><\/p>\n

Pierwsz\u0105 reakcj\u0105 Wu Xuelina na ten widok by\u0142o rozerwanie talizman\u00f3w na strz\u0119py i niepozostawienie \u017cadnego w ca\u0142o\u015bci. Jednak jego dzia\u0142ania spotka\u0142y si\u0119 z jawn\u0105 dezaprobat\u0105 i sprzeciwem ze strony koleg\u00f3w z dru\u017cyny.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 A co je\u015bli te talizmany maj\u0105 odstrasza\u0107 duchy? \u2013 zaprotestowa\u0142 jeden z m\u0119\u017cczyzn. \u2013 Czy nie umrzemy, je\u015bli je wszystkie podrzesz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wyra\u017caj\u0105c ca\u0142kowit\u0105 pogard\u0119 dla drugiego, Wu Xuelin prychn\u0105\u0142 z\u0142o\u015bliwie:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 A co je\u015bli przywo\u0142aj\u0105 duchy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Z tymi s\u0142owami zaciekle zerwa\u0142 wszystkie papiery z desek \u0142\u00f3\u017cka i wrzuci\u0142 resztki do kosza na \u015bmieci. Jednak\u017ce drugi m\u0119\u017cczyzna pozosta\u0142 uparty i niech\u0119tny. Bez wzgl\u0119du na wszystko, uparcie odmawia\u0142 zerwania talizman\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

Wu Xuelin wpad\u0142 we w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107, gdy zobaczy\u0142 jego bunt. Nast\u0119pnie powiedzia\u0142 dr\u017c\u0105cej kobiecie, kt\u00f3r\u0105 przestraszy\u0142y ich krzyki, aby uda\u0142a si\u0119 z nim do pokoju obok. By\u0142 pewien, \u017ce te talizmany przynios\u0105 im tylko krzywd\u0119 i \u017ce z pewno\u015bci\u0105 przyci\u0105gn\u0105 duchy. Dlatego pierwsz\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 zrobi\u0142 po wej\u015bciu do ich nowego lokum, by\u0142o zebranie wszystkich karteczek roz\u0142o\u017conych po pokoju i wyrzucenie ich do kosza.<\/span><\/span><\/p>\n

Dziewczyna, kt\u00f3ra z nim zosta\u0142a, nazywa\u0142a si\u0119 Xiao Qin. W tej chwili le\u017ca\u0142a na g\u00f3rnym \u0142\u00f3\u017cku. Nie by\u0142 do ko\u0144ca pewien, czy ju\u017c zasn\u0119\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

Wu Xuelin by\u0142 raczej pobudzony i niespokojny. Noc ju\u017c dawno zapad\u0142a, a on by\u0142 tutaj, nieustannie si\u0119 wierc\u0105c i przewracaj\u0105c, nie mog\u0105c zasn\u0105\u0107. Co wi\u0119cej, niewyt\u0142umaczalne dreszcze nagle zacz\u0119\u0142y atakowa\u0107 jego cia\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Xiao Qin, \u015bpisz? \u2013 zapyta\u0142 cicho Wu Xuelin.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Osoba le\u017c\u0105ca na g\u00f3rnym \u0142\u00f3\u017cku nie odpowiedzia\u0142a. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce spa\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

Odwracaj\u0105c si\u0119, Wu Xuelin po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 twarz\u0105 do \u015bciany. Wcale nie by\u0142o zimno na dworze, a koc okrywaj\u0105cy jego cia\u0142o by\u0142 do\u015b\u0107 gruby, ale mimo to czu\u0142, \u017ce powietrze wok\u00f3\u0142 niego robi si\u0119 coraz bardziej lodowate z ka\u017cd\u0105 sekund\u0105, jakby do\u015bwiadcza\u0142 surowo\u015bci mro\u017anej zimowej nocy. Owin\u0105\u0142 si\u0119 kocem jeszcze cia\u015bniej i w oszo\u0142omieniu wpatrywa\u0142 si\u0119 w \u015bcian\u0119, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce w ko\u0144cu za\u015bnie, ale wszystko by\u0142o daremne. Niepok\u00f3j nie przestawa\u0142 go dr\u0119czy\u0107 z jakiego\u015b powodu.<\/span><\/span><\/p>\n

Wu Xuelin stawa\u0142 si\u0119 coraz bardziej niespokojny, gdy nagle zauwa\u017cy\u0142 przedmiot zaklinowany w szczelinie mi\u0119dzy \u015bcian\u0105 a \u0142\u00f3\u017ckiem. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 i ostro\u017cnie poci\u0105gn\u0105\u0142. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce by\u0142a to ma\u0142a notatka z kilkoma linijkami napisanymi czarnym atramentem.<\/span><\/span><\/p>\n

Wu Xuelin wyj\u0105\u0142 telefon i o\u015bwietli\u0142 kartk\u0119 papieru, \u017ceby zobaczy\u0107, co jest napisane. Nast\u0119pnie cicho przeczyta\u0142 tre\u015b\u0107 notatki:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u201eSatchan tak naprawd\u0119 nazywa si\u0119 Sachiko, ale odk\u0105d by\u0142a ma\u0142a, m\u00f3wi\u0142a na siebie Satchan. Och, jakie to zabawne! Satchan naprawd\u0119 kocha banany, ale mo\u017ce zje\u015b\u0107 tylko po\u0142ow\u0119 swoich ulubionych banan\u00f3w. Och, jakie to \u017ca\u0142osne! Satchan odesz\u0142a w dalekie miejsce i wkr\u00f3tce o mnie zapomni. Och, jaki jestem samotny, Satchan!\u201d Co to, do cholery, jest? \u2013 Wu Xuelin by\u0142 wi\u0119cej ni\u017c zaniepokojony po przeczytaniu tej notatki. Czu\u0142, \u017ce wersy napisane na kartce przypominaj\u0105 wiersz, a mo\u017ce nawet s\u0142owa piosenki. Na moment go zmrozi\u0142o. Kilka sekund p\u00f3\u017aniej z obrzydzeniem zgni\u00f3t\u0142 notatk\u0119 w kulk\u0119 i odrzuci\u0142 j\u0105 na bok.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jest zimno. \u2013 Po chwili Wu Xuelin nie m\u00f3g\u0142 ju\u017c tego znie\u015b\u0107. Natychmiast usiad\u0142 na \u0142\u00f3\u017cku i zapyta\u0142: \u2013 Xiao Qin, nie jest ci zimno?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nie by\u0142o \u017cadnej odpowiedzi.<\/span><\/span><\/p>\n

Wu Xuelin spojrza\u0142 w stron\u0119 g\u00f3rnego \u0142\u00f3\u017cka. Dzieli\u0142 ich tylko materac, wi\u0119c wyra\u017anie s\u0142ysza\u0142, co dzia\u0142o si\u0119 nad nim. Xiao Qin nie odpowiedzia\u0142a na jego pytanie, ale us\u0142ysza\u0142 do\u015b\u0107 dziwny d\u017awi\u0119k. To by\u0142o tak, jakby\u2026 kto\u015b skaka\u0142 po \u0142\u00f3\u017cku.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Xiao Qin? \u2013 Wu Xuelin by\u0142 ju\u017c naprawd\u0119 przestraszony. Prze\u0142kn\u0105\u0142 g\u0119st\u0105 \u015blin\u0119, zanim niepewnie zawo\u0142a\u0142 po raz drugi: \u2013 Xiao Qin?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jaka jest ostatnia linijka? \u2013 G\u0142os Xiao Qin nagle odbi\u0142 si\u0119 echem w zimnym, ciemnym pokoju.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wu Xuelin by\u0142 lekko zaskoczony.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ostatnia linijka?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Jaki jest ostatni wers?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u2026Co?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tekst, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie przeczyta\u0142e\u015b.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wu Xuelin przez chwil\u0119 nie wiedzia\u0142, jak zareagowa\u0107, a\u017c do momentu, gdy zorientowa\u0142 si\u0119, o czym m\u00f3wi Xiao Qin. Nast\u0119pnie pochyli\u0142 si\u0119, by podnie\u015b\u0107 zgniecion\u0105 notatk\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ostatnia linijka? \u2013 Przez chwil\u0119 obraca\u0142 kartk\u0119 papieru w d\u0142oniach, zanim znalaz\u0142 pojedyncze zdanie napisane na odwrocie. \u2013 \u201eStraci\u0142am nogi, wi\u0119c czy nie dasz mi swoich\u201d?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dopiero po przeczytaniu ostatniego wersu Wu Xuelin zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce co\u015b jest strasznie nie tak. Sk\u0105d dok\u0142adnie Xiao Qin wiedzia\u0142a, \u017ce to tam jest? Nie powiedzia\u0142 na g\u0142os o swoim znalezisku, co wi\u0119cej, czyta\u0142 te zdania bardzo cicho. Jak ona mog\u0142a go us\u0142ysze\u0107 \u2013 chyba \u017ce to nie Xiao Qin zada\u0142a mu to pytanie, ale co\u015b innego…<\/span><\/span><\/p>\n

Wyraz twarzy Wu Xuelina zamar\u0142. Odg\u0142osy skakania stawa\u0142y si\u0119 coraz g\u0142o\u015bniejsze, a \u0142\u00f3\u017cko wydawa\u0142o si\u0119 by\u0107 na skraju z\u0142amania od wstrz\u0105s\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzn\u0119 ogarn\u0105\u0142 nieopisany strach. W szale\u0144czej panice zwl\u00f3k\u0142 si\u0119 z \u0142\u00f3\u017cka, ale gdy tylko to zrobi\u0142, natkn\u0105\u0142 si\u0119 na przera\u017caj\u0105cy widok na pod\u0142odze. Xiao Qin, kt\u00f3ra powinna le\u017ce\u0107 na g\u00f3rnym \u0142\u00f3\u017cku, by\u0142a rozci\u0105gni\u0119ta na pod\u0142odze i zupe\u0142nie bezw\u0142adna. Chocia\u017c ju\u017c nie oddycha\u0142a, jej szeroko otwarte oczy i przepe\u0142niony strachem sparali\u017cowany wyraz twarzy by\u0142y wystarczaj\u0105cym dowodem na koszmar, kt\u00f3ry prze\u017cy\u0142a. Najbardziej przera\u017caj\u0105ce ze wszystkiego by\u0142o to, co pozosta\u0142o z jej lewej nogi \u2013 a raczej to, co pozosta\u0142o z ko\u0144czyny, kt\u00f3ra zosta\u0142a starannie odci\u0119ta.<\/span><\/span><\/p>\n

D\u017awi\u0119ki dochodz\u0105ce z \u0142\u00f3\u017cka nad Wu Xuelinem sta\u0142y si\u0119 og\u0142uszaj\u0105ce. Stworzenie zachichota\u0142o z\u0142owrogo, gdy us\u0142ysza\u0142o jego g\u0142os, a jego przenikliwe trele dra\u017cni\u0142y jego uszy. Jak zepsuta p\u0142yta, zacz\u0119\u0142o intonowa\u0107 ostatni wers piosenki:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Straci\u0142am nogi, wi\u0119c czy nie dasz mi swoich. Straci\u0142am nogi, wi\u0119c czy nie dasz mi swoich. Straci\u0142am nogi, wi\u0119c czy nie dasz mi swoich\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Aaaaaach! \u2013 Wu Xuelin wyda\u0142 z siebie g\u0142o\u015bny ryk, przepe\u0142niony przera\u017ceniem i udr\u0119k\u0105, zanim rozpaczliwie pobieg\u0142 w stron\u0119 drzwi. Ale gdy tylko do nich dotar\u0142, odkry\u0142, ku swojemu najwi\u0119kszemu przera\u017ceniu, \u017ce nie mo\u017ce ich otworzy\u0107. Nie mo\u017ce uciec.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pomocy! Pom\u00f3\u017ccie mi! \u2013 Wu Xuelin zadr\u017ca\u0142 gwa\u0142townie. Odg\u0142osy uderze\u0144 stopniowo zbli\u017ca\u0142y si\u0119 do niego, staj\u0105c si\u0119 coraz g\u0142o\u015bniejsze i bli\u017csze. Para lodowatych r\u0105k nagle chwyci\u0142a go za ramiona, a potworny b\u00f3l przeszy\u0142 jego lew\u0105 nog\u0119. M\u0119\u017cczyzna pad\u0142 na ziemi\u0119 i spojrza\u0142 na ciemn\u0105 pod\u0142og\u0119, tylko po to, by zobaczy\u0107 krwaw\u0105 nog\u0119 stoj\u0105c\u0105 prosto, odci\u0119t\u0105 od jego cia\u0142a.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ciemno\u015b\u0107 zacz\u0119\u0142a ta\u0144czy\u0107 na kraw\u0119dziach jego rozmytego pola widzenia. Drwi\u0105cy ostatni wers piosenki odtwarza\u0142 si\u0119 w jego umy\u015ble, raz po raz: \u201eStraci\u0142am nogi, wi\u0119c czy nie dasz mi swoich\u201d.<\/span><\/span><\/p>\n

Wszystko wkr\u00f3tce stan\u0119\u0142o w miejscu, a Wu Xuelin podda\u0142 si\u0119 martwej ciemno\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

\n

***<\/span><\/span><\/p>\n

\n

Noc by\u0142a zupe\u0142nie spokojna.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi spa\u0142 spokojnie a\u017c do \u015bwitu. Ziewaj\u0105c, otworzy\u0142 oczy, tylko po to, by zobaczy\u0107 Ruan Nanzhu, kt\u00f3ry najwyra\u017aniej obudzi\u0142 si\u0119 przed nim, a teraz siedzia\u0142 przy jego \u0142\u00f3\u017cku i patrzy\u0142 na niego b\u0142yszcz\u0105cymi oczami pe\u0142nymi czu\u0142o\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dzie\u0144 dobry. \u2013 Ruan Nanzhu obdarzy\u0142 go pi\u0119knym u\u015bmiechem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dzie\u0144 dobry. \u2013 Chocia\u017c Lin Qiushi nie m\u00f3g\u0142 by\u0107 bardziej \u015bwiadomy prawdziwej p\u0142ci Ruan Nanzhu, i tak nie m\u00f3g\u0142 powstrzyma\u0107 si\u0119 od rumie\u0144ca. Musia\u0142 przyzna\u0107, \u017ce budzenie si\u0119 w towarzystwie osza\u0142amiaj\u0105cej pi\u0119kno\u015bci witaj\u0105cej go ciep\u0142ym, zapieraj\u0105cym dech w piersiach u\u015bmiechem by\u0142o cudownym b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan natychmiast podszed\u0142 do nich i powiedzia\u0142 rado\u015bnie:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mengmeng, jeszcze nie powiedzia\u0142a\u015b mi \u201edzie\u0144 dobry\u201d.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu rzuci\u0142 mu oboj\u0119tne spojrzenie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dobry.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan zamilk\u0142. Czy naprawd\u0119 tak trudno jest powiedzie\u0107 to w ca\u0142o\u015bci?<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dzie\u0144 dobry, starszy bracie Li \u2013 powiedzia\u0142a Xia Rubei.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dobry.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Szczerze m\u00f3wi\u0105c, Lin Qiushi nigdy nie chcia\u0142 wybuchn\u0105\u0107 \u015bmiechem bardziej ni\u017c teraz. No po prostu nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 powstrzyma\u0107. Ta tr\u00f3jka by\u0142a dos\u0142ownie najlepszym przyk\u0142adem hierarchii, uosobieniem zasady, \u017ce pies zjada psa.<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak w\u0142a\u015bnie wtedy przenikliwy krzyk rozbrzmia\u0142 na korytarzu.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Aaaaaach! Kto\u015b umar\u0142!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Kilka os\u00f3b wybieg\u0142o, \u017ceby zobaczy\u0107, co by\u0142o powodem zamieszania. Grupa os\u00f3b t\u0142oczy\u0142a si\u0119 ju\u017c przy wej\u015bciu do s\u0105siedniego pokoju. Niekt\u00f3rzy pr\u00f3bowali otworzy\u0107 drzwi, podczas gdy inni byli w gotowo\u015bci, szepcz\u0105c do siebie.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi spojrza\u0142 w tamt\u0105 stron\u0119, tylko po to, by zobaczy\u0107 g\u0119st\u0105, szkar\u0142atn\u0105 krew wyciekaj\u0105c\u0105 ze szczeliny mi\u0119dzy zamkni\u0119tymi drzwiami a ziemi\u0105, sp\u0142ywaj\u0105c\u0105 po pod\u0142ogach korytarza i tworz\u0105c\u0105 ka\u0142u\u017ce. S\u0105dz\u0105c po ogromnej ilo\u015bci p\u0142ynu wyp\u0142ywaj\u0105cego z pokoju, by\u0142o oczywiste, \u017ce ludzie w \u015brodku spotkali si\u0119 z tragedi\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Ta, kt\u00f3ra krzycza\u0142a, by\u0142a nowicjuszk\u0105. Na widok krwawych ka\u0142u\u017c jej twarz zblad\u0142a ze strachu. Pobieg\u0142a na ty\u0142 t\u0142umu, skuli\u0142a si\u0119 i nie \u015bmia\u0142a spojrze\u0107 ponownie na t\u0119 makabryczn\u0105 scen\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan i kilku innych m\u0119\u017cczyzn znalaz\u0142o narz\u0119dzie do rozwalenia drzwi. Na szcz\u0119\u015bcie drzwi w tym dormitorium by\u0142y do\u015b\u0107 stare i zu\u017cyte, wi\u0119c nie trzeba by\u0142o du\u017co si\u0142y ani czasu, aby je zniszczy\u0107. Po kilku uderzeniach ust\u0105pi\u0142y, ods\u0142aniaj\u0105c wn\u0119trze.<\/span><\/span><\/p>\n

W pokoju znajdowali si\u0119 m\u0119\u017cczyzna i kobieta, le\u017c\u0105cy bez \u017cycia w krzepn\u0105cej ka\u0142u\u017cy w\u0142asnej krwi. Jednak tym, co szczeg\u00f3lnie wyr\u00f3\u017cnia\u0142o si\u0119 w tej sytuacji, by\u0142y brakuj\u0105ce ko\u0144czyny ofiar \u2013 oboje stracili lew\u0105 nog\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy to nie ta osoba, kt\u00f3ra wczoraj postanowi\u0142a zerwa\u0107 te talizmany? \u2013 Kto\u015b w t\u0142umie rozpozna\u0142 jedn\u0105 z ofiar. \u2013 Czy to mo\u017cliwe, \u017ce talizmany naprawd\u0119 chroni\u0105 przed duchami?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wygl\u0105da na to, \u017ce tak. \u2013 Pomruki przebieg\u0142y przez t\u0142um. \u2013 Dlaczego inaczej mieliby umrze\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u0141aaaa, chc\u0119 i\u015b\u0107 do domu. Chc\u0119 i\u015b\u0107 do domu. \u2013 Jaki\u015b tch\u00f3rzliwy nowicjusz zacz\u0105\u0142 p\u0142aka\u0107. Zamieszanie na miejscu zdarzenia sta\u0142o si\u0119 jeszcze bardziej chaotyczne, z dodatkiem histerycznego szlochu i \u017ca\u0142obnych krzyk\u00f3w.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu unikn\u0105\u0142 ogarni\u0119tego panik\u0105 t\u0142umu i ostro\u017cnie wszed\u0142 do pokoju. Zacz\u0105\u0142 rozgl\u0105da\u0107 si\u0119 wok\u00f3\u0142, pr\u00f3buj\u0105c znale\u017a\u0107 jakiekolwiek tropy i wskaz\u00f3wki. Lin Qiushi pod\u0105\u017cy\u0142 za nim i podszed\u0142 do zw\u0142ok.<\/span><\/span><\/p>\n

Obie ofiary musia\u0142y by\u0107 \u015bwiadkami czego\u015b absolutnie przera\u017caj\u0105cego, zanim umar\u0142y, poniewa\u017c ich oczy nadal by\u0142y szeroko otwarte, a na ich twarzach, nawet po \u015bmierci, widnia\u0142 nieopisany strach i przera\u017cenie.<\/span><\/span><\/p>\n

Z ich odci\u0119tych n\u00f3g bez przerwy s\u0105czy\u0142a si\u0119 g\u0119sta krew, rozpryskuj\u0105c si\u0119 na pod\u0142odze i tworz\u0105c ka\u0142u\u017ce wok\u00f3\u0142 zw\u0142ok.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu najwyra\u017aniej co\u015b zauwa\u017cy\u0142. Pochyli\u0142 si\u0119 w p\u00f3\u0142 i podni\u00f3s\u0142 z k\u0105ta pokoju ma\u0142\u0105 karteczk\u0119. Notatka by\u0142a zgnieciona i poplamiona krwi\u0105. Ledwo m\u00f3g\u0142 odczyta\u0107 jakiekolwiek zapisane na niej s\u0142owa.<\/span><\/span><\/p>\n

Zauwa\u017cywszy, \u017ce co\u015b znalaz\u0142, pozostali podeszli, \u017ceby rzuci\u0107 okiem.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co tu jest napisane?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu poda\u0142 kartk\u0119 pozosta\u0142ym i odpowiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie wiem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Banany\u2026 Samotny\u2026 Co do cholery jest w tym ba\u0142aganie? \u2013 M\u0119\u017cczyzna nie m\u00f3g\u0142 zrozumie\u0107, co te niesp\u00f3jne s\u0142owa mog\u0105 oznacza\u0107. \u2013 Czy kto\u015b rozumie lub ma pomys\u0142?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nikt nie mia\u0142 poj\u0119cia. Z drugiej strony, mo\u017ce niekt\u00f3rzy faktycznie rozumieli t\u0119 tre\u015b\u0107, ale po prostu nie chcieli jej ujawnia\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi i reszta jego grupy byli teraz pewni przyczyny \u015bmierci tych dwojga po obejrzeniu sceny \u015bmierci. Bez w\u0105tpienia oboje padli ofiar\u0105 Satchan. Po prostu wci\u0105\u017c si\u0119 wahali, czy zerwanie talizman\u00f3w by\u0142o warunkiem \u015bmierci, czy te\u017c by\u0142a nim ta notatka\u2026 a mo\u017ce i jedno, i drugie?<\/span><\/span><\/p>\n

[\/vc_column_text][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_custom_heading text=”T\u0142umaczenie: Ashi” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:right|color:%23397ead” google_fonts=”font_family:Alegreya%20SC%3Aregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column width=”1\/6″]

[vc_raw_html css=”.vc_custom_1726858968050{padding-top: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”]JTVCc2MlMjBuYW1lJTNEJTIya29kdG9jJTIyJTVEJTVCJTJGc2MlNUQ=[\/vc_raw_html]<\/div>
<\/div><\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text] Rozleg\u0142e tereny i budynki szkolne stanowi\u0142y jedynie cz\u0119\u015b\u0107 wi\u0119kszej infrastruktury Continue Reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_pvb_checkbox_block_on_post":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-22251","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kaleidoscope-of-death","no-post-thumbnail","no-read-more-tag","no-sticky","entry"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22251","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22251"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22251\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22252,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22251\/revisions\/22252"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22251"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22251"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22251"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}