{"id":22247,"date":"2025-07-01T21:55:43","date_gmt":"2025-07-01T19:55:43","guid":{"rendered":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/?p=22247"},"modified":"2025-07-01T21:58:02","modified_gmt":"2025-07-01T19:58:02","slug":"rozdzial-47-lekcja-dramatyzmu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/2025\/07\/01\/rozdzial-47-lekcja-dramatyzmu\/","title":{"rendered":"Rozdzia\u0142 47 – Lekcja dramatyzmu"},"content":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n

Je\u015bli Zhu Meng naprawd\u0119 kogo\u015b nie lubi\u0142a, nie marnowa\u0142a swoich s\u0142\u00f3w, a tym bardziej nie m\u00f3wi\u0142a o nim \u017ale \u2013 wola\u0142a po prostu od razu dokona\u0107 zemsty. Chocia\u017c tamten facet, Li Dongyuan, wydawa\u0142 si\u0119 zmieni\u0107 swoje zachowanie po tym, jak si\u0119 zakocha\u0142 w Zhu Meng, to Lin Qiushi wci\u0105\u017c nie m\u00f3g\u0142 zapomnie\u0107, \u017ce spiskowa\u0142 przeciwko nim. Gdyby nie jego szcz\u0119\u015bcie, by\u0107 mo\u017ce wszyscy wpadliby w r\u0119ce Li Dongyuana i jego pu\u0142apk\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Ci, kt\u00f3rzy przekroczyli \u00f3sme drzwi, wcale nie byli uczciwi ani mili, a mo\u017cna to by\u0142o powiedzie\u0107 w szczeg\u00f3lno\u015bci o Li Dongyuanie, kt\u00f3rego charyzmatyczny wygl\u0105d w \u015bwiecie drzwi zupe\u0142nie r\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 od jego nieszkodliwego wizerunku z dzieci\u0119c\u0105 twarz\u0105 w realnym \u015bwiecie.<\/span><\/span><\/p>\n

Nast\u0119pne drzwi, do kt\u00f3rych mieli z nim wej\u015b\u0107, by\u0142y czwartymi drzwiami jednego z cz\u0142onk\u00f3w Bia\u0142ego Jelenia. Nie wiedzieli dok\u0142adnie, kim on by\u0142, ale niezale\u017cnie od tego, Ruan Nanzhu ju\u017c wcze\u015bniej otrzyma\u0142 wskaz\u00f3wk\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

Na notatce by\u0142o napisane tylko jedno s\u0142owo: Satchan<\/em>.<\/span><\/span><\/p>\n

Po otrzymaniu wskaz\u00f3wki Ruan Nanzhu natychmiast zabra\u0142 si\u0119 do pracy, przegl\u0105daj\u0105c wszystkie dost\u0119pne \u017ar\u00f3d\u0142a, nim opowiedzia\u0142 Lin Qiushiemu, co znalaz\u0142. Satchan <\/em>to japo\u0144ska legenda uliczna, kt\u00f3ra zosta\u0142a skomponowana do rymowanki dla dzieci. Legenda g\u0142osi\u0142a, \u017ce m\u0142oda uczennica zosta\u0142a potr\u0105cona przez nadje\u017cd\u017caj\u0105cy poci\u0105g w zimow\u0105 noc \u2013 rozci\u0105\u0142 j\u0105 na p\u00f3\u0142, a ona powoli wykrwawi\u0142a si\u0119, ostatecznie tragicznie umieraj\u0105c. Kilka dni po wypadku kto\u015b napisa\u0142 o niej piosenk\u0119. Tekst brzmia\u0142 nast\u0119puj\u0105co:<\/span><\/span><\/p>\n

Satchan tak naprawd\u0119 nazywa si\u0119 Sachiko, <\/span><\/span><\/p>\n

ale odk\u0105d by\u0142a ma\u0142a, m\u00f3wi\u0142a na siebie Satchan. <\/span><\/span><\/p>\n

Och, jakie to zabawne!<\/span><\/span><\/p>\n

Satchan naprawd\u0119 kocha banany,<\/span><\/span><\/p>\n

ale mo\u017ce zje\u015b\u0107 tylko po\u0142ow\u0119 swoich ulubionych banan\u00f3w. <\/span><\/span><\/p>\n

Och, jakie to \u017ca\u0142osne!<\/span><\/span><\/p>\n

Satchan odesz\u0142a w dalekie miejsce <\/span><\/span><\/p>\n

I wkr\u00f3tce o mnie zapomni.<\/span><\/span><\/p>\n

Och, jaki jestem samotny, Satchan!<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak\u017ce osoba, kt\u00f3ra napisa\u0142a t\u0119 piosenk\u0119, wkr\u00f3tce tajemniczo zmar\u0142a, a dolna po\u0142owa jej cia\u0142a zagin\u0119\u0142a. Piosenka mia\u0142a jeszcze jedn\u0105, ostatni\u0105 zwrotk\u0119: \u201eStraci\u0142am swoje nogi, wi\u0119c czy nie dasz mi swoich?\u201d. M\u00f3wiono, \u017ce Satchan zawsze odwiedza\u0142a tych, kt\u00f3rzy \u015bpiewali t\u0119 piosenk\u0119 i urywa\u0142a im nogi.<\/span><\/span><\/p>\n

Us\u0142yszawszy histori\u0119 wskaz\u00f3wki, Lin Qiushi potar\u0142 d\u0142onie i powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To jest naprawd\u0119 przera\u017caj\u0105ce.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie jest takie z\u0142e. \u2013 Ruan Nanzhu z kolei uwa\u017ca\u0142, \u017ce to wcale nie jest straszne. \u2013 Tym razem wskaz\u00f3wka jest ca\u0142kiem u\u017cyteczna i zwi\u0119z\u0142a. Przynajmniej powiedzia\u0142a nam o jednym bardzo wa\u017cnym warunku \u015bmierci.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 C\u00f3\u017c, to prawda \u2013 zgodzi\u0142 si\u0119 Lin Qiushi. \u2013 Wi\u0119c kiedy wejdziemy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Za trzy dni. Jeste\u015b gotowy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mniej wi\u0119cej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dobrze.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W ci\u0105gu kilku nast\u0119pnych dni Lin Qiushi, kt\u00f3ry ju\u017c za\u0142o\u017cy\u0142 swoj\u0105 specjaln\u0105 bransoletk\u0119, po prostu w\u0142\u00f3czy\u0142 si\u0119 po willi, podczas gdy Ruan Nanzhu, kt\u00f3ry dawno przebra\u0142 si\u0119 w damskie ciuchy, kontynuowa\u0142 przygotowania. To by\u0142o naprawd\u0119 niesamowite, jak naturalnie w nich wygl\u0105da\u0142 \u2013 jakby si\u0119 w nich urodzi\u0142. Lin Qiushi widzia\u0142 go wiele razy w przebraniu, wi\u0119c by\u0142 ju\u017c do tego prawie przyzwyczajony. W g\u0142\u0119bi duszy my\u015bla\u0142, \u017ce \u017ce\u0144ska wersja Ruan Nanzhu jest zbyt pi\u0119kna\u2026 oczywi\u015bcie, tylko o tym my\u015bla\u0142 i nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 powiedzie\u0107 tego na g\u0142os.<\/span><\/span><\/p>\n

Trzy dni min\u0119\u0142y do\u015b\u0107 szybko. Lin Qiushi ogl\u0105da\u0142 telewizj\u0119, spokojnie oczekuj\u0105c nadej\u015bcia drzwi, gdy nagle poczu\u0142 nienormaln\u0105 zmian\u0119 wok\u00f3\u0142 siebie. Niebawem zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce wszyscy obecni w willi rozp\u0142yn\u0119li si\u0119 w powietrzu.<\/span><\/span><\/p>\n

Wsta\u0142 z sofy i otworzy\u0142 najbli\u017csze drzwi. Oczywi\u015bcie, powita\u0142 go znajomy korytarz.<\/span><\/span><\/p>\n

Trzy z dwunastu drzwi by\u0142y zapiecz\u0119towane. Lin Qiushi zrobi\u0142 krok naprz\u00f3d i poci\u0105gn\u0105\u0142 za klamk\u0119 czwartych z nich.<\/span><\/span><\/p>\n

\u017belazne wrota zaskrzypia\u0142y ci\u0119\u017cko, gdy si\u0119 otwiera\u0142y. Obraz przed oczami Lin Qiushiego szybko si\u0119 zniekszta\u0142ci\u0142 i zanim si\u0119 zorientowa\u0142, szed\u0142 czarnym szlakiem. Ciemn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 zas\u0142ania\u0142 g\u0119sty ca\u0142un szeleszcz\u0105cych li\u015bci. Rozejrza\u0142 si\u0119 wok\u00f3\u0142 i szybko ustali\u0142 swoj\u0105 lokalizacj\u0119 \u2013 by\u0142 w akademii otoczonej schludnymi budynkami szkolnymi. W tej chwili pierwsze promienie porannego s\u0142o\u0144ca musn\u0119\u0142y horyzont nieba, a dziwny spok\u00f3j okry\u0142 \u015bwiat. Jedynymi d\u017awi\u0119kami, kt\u00f3re mo\u017cna by\u0142o us\u0142ysze\u0107, by\u0142y s\u0142abe szepty \u0142agodnego wiatru, delikatnie muskaj\u0105cego li\u015bcie na czubkach drzew.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi ostro\u017cnie ruszy\u0142 dalej, wkr\u00f3tce napotykaj\u0105c m\u0119\u017cczyzn\u0119 obserwuj\u0105cego otoczenie. Chocia\u017c nie wygl\u0105da\u0142 znajomo, to mia\u0142 przeczucie, \u017ce to jeden z jego towarzyszy. Zawaha\u0142 si\u0119 na chwil\u0119, zdj\u0105\u0142 bransoletk\u0119 z nadgarstka i zawo\u0142a\u0142 go.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna si\u0119 odwr\u00f3ci\u0142 i u\u015bmiechn\u0105\u0142 do Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ty te\u017c wszed\u0142e\u015b przez drzwi?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi mrukn\u0105\u0142 potakuj\u0105co, po czym niepewnie wypowiedzia\u0142 tajny kod, kt\u00f3ry ustalili.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Przyjacielu, czy lubisz \u017cu\u0107 gum\u0119 o smaku miodowym?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tak \u2013 odpowiedzia\u0142 m\u0119\u017cczyzna. \u2013 Ale musz\u0119 uwa\u017ca\u0107 na m\u00f3j wra\u017cliwy czwarty z\u0105b.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Li Dongyuan? \u2013 zapyta\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Lin Qiushi?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Potwierdziwszy swoj\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107, u\u015bcisn\u0119li sobie d\u0142onie. Chocia\u017c by\u0142o mu to ju\u017c wiadome, Lin Qiushi musia\u0142 przyzna\u0107, \u017ce wygl\u0105d Li Donyuana w \u015bwiecie drzwi i w \u015bwiecie rzeczywistym by\u0142 zupe\u0142nie inny. W \u015bwiecie drzwi by\u0142 znacznie wy\u017cszy i nie by\u0142o \u015bladu po jego s\u0142odkiej, dzieci\u0119cej buzi. Chocia\u017c emanowa\u0142 szczeg\u00f3ln\u0105 delikatno\u015bci\u0105, mo\u017cna by\u0142o wyra\u017anie dostrzec w nim ukryt\u0105 imponuj\u0105c\u0105 prezencj\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Id\u017amy dalej. Miejscem spotkania powinien by\u0107 budynek szko\u0142y \u2013 uzna\u0142 Li Dongyuan, kt\u00f3ry mia\u0142 do\u015bwiadczenie w takich sytuacjach. Nast\u0119pnie doda\u0142: \u2013 Moje imi\u0119 tutaj to nadal Meng Yu. Nie zwracaj si\u0119 do mnie inaczej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nazywam si\u0119 Yu Linlin \u2013 odpar\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy szli do celu, wdali si\u0119 w kr\u00f3tk\u0105 rozmow\u0119 o \u015bwiatach drzwi. Oczywi\u015bcie obie strony by\u0142y bardzo ostro\u017cne, omawiaj\u0105c ten temat \u2013 gdy wszystko zostanie powiedziane i zrobione, nadal b\u0119d\u0105 przeciwnikami, wi\u0119c nie chcieli ujawnia\u0107 zbyt wiele.<\/span><\/span><\/p>\n

Zbli\u017caj\u0105c si\u0119 do budynku szko\u0142y, Lin Qiushi dostrzeg\u0142 oko\u0142o o\u015bmiu lub dziewi\u0119ciu os\u00f3b stoj\u0105cych nieopodal.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pi\u0119ciu m\u0119\u017cczyzn i cztery kobiety. Czyli jest nas jedena\u015bcioro. \u2013 Li Dongyuan omi\u00f3t\u0142 wzrokiem t\u0142um. \u2013 Zhu Meng te\u017c powinna tam by\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Poszukajmy jej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Tak naprawd\u0119 rozpozna\u0142 \u201eZhu Meng\u201d od razu, poniewa\u017c by\u0142 najwy\u017cszy spo\u015br\u00f3d czterech obecnych kobiet. Mia\u0142 na sobie pastelow\u0105 sukienk\u0119, kt\u00f3r\u0105 Lin Qiushi widzia\u0142 wcze\u015bniej, a do piersi przypi\u0105\u0142 kryszta\u0142ow\u0105 broszk\u0119 z kr\u00f3likiem.<\/span><\/span><\/p>\n

Podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119 i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 s\u0142odko, gdy podeszli, a jego oczy wygi\u0119\u0142y si\u0119 w urocze p\u00f3\u0142ksi\u0119\u017cyce. Serce Lin Qiushiego zabi\u0142o mocniej na widok jego pi\u0119kna.<\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan nie zareagowa\u0142 z tak przesadnym podekscytowaniem, jak w prawdziwym \u015bwiecie. Zapyta\u0142 jedynie:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To ona?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pi\u0119kna jak zawsze \u2013 pochwali\u0142 szef Bia\u0142ego Jelenia.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pomy\u015bla\u0142 sobie, \u017ce by\u0142oby mi\u0142o, gdyby zareagowa\u0142 tak samo \u0142agodnie, gdy Zhu Meng przeklina\u0142a go w prawdziwym \u015bwiecie.<\/span><\/span><\/p>\n

Podeszli do t\u0142umu, tylko po to, by zobaczy\u0107 w\u015bciek\u0142ego osobnika, rycz\u0105cego i atakuj\u0105cego wszystkich naoko\u0142o. Lin Qiushi przyzwyczai\u0142 si\u0119 do takich widok\u00f3w. Prawdopodobnie my\u015bla\u0142, \u017ce zosta\u0142 porwany, a sytuacja, w kt\u00f3r\u0105 si\u0119 wpakowa\u0142, to jaki\u015b cholerny program telewizyjny.<\/span><\/span><\/p>\n

Tym razem by\u0142o dwoje nowych przybysz\u00f3w \u2013 m\u0119\u017cczyzna i kobieta. Twarz kobiety by\u0142a bia\u0142a jak \u015bciana, przez co wygl\u0105da\u0142a, jakby mia\u0142a zemdle\u0107, a m\u0119\u017cczyzna nie wygl\u0105da\u0142 lepiej od niej. Na skraju za\u0142amania nerwowego, ci dwoje ostro\u017cnie wypytywali wszystkich, domagaj\u0105c si\u0119 odpowiedzi na swoje pytania, gdzie s\u0105, kim s\u0105, dlaczego tu s\u0105, jak mog\u0105 zadzwoni\u0107 na policj\u0119…<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Je\u015bli nikt nic nie zrobi, to ja to zrobi\u0119! \u2013 Po ciag\u0142ych wrzaskach, kt\u00f3re zosta\u0142y ca\u0142kowicie zignorowane, m\u0119\u017cczyzna w ko\u0144cu wybuchn\u0105\u0142 i w\u015bciekle o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce odejdzie. Pozostali po prostu spojrzeli na niego z lito\u015bci\u0105 lub niecierpliwo\u015bci\u0105, ale nikt si\u0119 nim nie przej\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi pocz\u0105tkowo chcia\u0142 go powstrzyma\u0107, ale Li Dongyuan z\u0142apa\u0142 go za rami\u0119 i lekko pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dlaczego? \u2013 zapyta\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie b\u00f3j si\u0119, pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej wr\u00f3ci.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Och.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Rzeczywi\u015bcie, by\u0142o tak, jak powiedzia\u0142 Li Dongyuan. Nie min\u0119\u0142o nawet pi\u0119\u0107 minut, odk\u0105d m\u0119\u017cczyzna w\u015bciekle odmaszerowa\u0142 w dal, nim wr\u00f3ci\u0142, z wyrazem twarzy jeszcze gorszym ni\u017c w chwili odej\u015bcia. Wygl\u0105da\u0142, jakby w ci\u0105gu nast\u0119pnej sekundy mia\u0142 zemdle\u0107. B\u00f3g jeden wiedzia\u0142, jakie straszne rzeczy tam zobaczy\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

W ka\u017cdym razie uspokoi\u0142 si\u0119 i nie przeszkadza\u0142 ju\u017c innym swoimi ha\u0142a\u015bliwymi okrzykami.<\/span><\/span><\/p>\n

Kiedy grupa stan\u0119\u0142a pod dachem budynku szko\u0142y, jej cz\u0142onkowie zacz\u0119li si\u0119 ze sob\u0105 miesza\u0107, powoli zbli\u017caj\u0105c si\u0119 do naj\u0142adniejszej i najbardziej sympatycznej osoby w grupie, delikatnie si\u0119 jej przedstawiaj\u0105c.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi i pozostali w ko\u0144cu mieli okazj\u0119 spotka\u0107 si\u0119 z Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu obdarzy\u0142 ich pi\u0119knym u\u015bmiechem i si\u0119 przywita\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nazywam si\u0119 Zhu Meng. A wy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Meng Yu. \u2013 Li Dongyuan wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 w stron\u0119 \u201edziewczyny\u201d.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu nie u\u015bcisn\u0105\u0142 jego d\u0142oni i po prostu przeni\u00f3s\u0142 swoj\u0105 uwag\u0119 na Lin Qiushiego. Bezradno\u015b\u0107 przemkn\u0119\u0142a przez twarz m\u0119\u017cczyzny.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Yu Linlin. \u2013 Pod pe\u0142nym urazy spojrzeniem Li Dongyuana, chwyci\u0142 wyci\u0105gni\u0119t\u0105 d\u0142o\u0144 i potrz\u0105sn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nazywam si\u0119 Xia Rubei. \u2013 Osoba, z kt\u00f3r\u0105 Li Dongyuan wszed\u0142 do drzwi, by\u0142a m\u0142od\u0105 dam\u0105. Kobieta mia\u0142a wygl\u0105d s\u0142abej, delikatnej pi\u0119kno\u015bci, a tak\u017ce wydawa\u0142a si\u0119 posiada\u0107 raczej \u0142agodn\u0105 i potuln\u0105 osobowo\u015b\u0107. \u2013 Nie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107 wsp\u00f3\u0142pracy z wami.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu si\u0119 rozpromieni\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ja te\u017c.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Stali w miejscu przez wieki, a\u017c wewn\u0105trz budynku rozbrzmia\u0142 dzwonek, oznajmiaj\u0105cy rozpocz\u0119cie zaj\u0119\u0107. Niezliczeni uczniowie zgromadzili si\u0119 na terenie szko\u0142y i jeden po drugim wchodzili do \u015brodka. \u017baden z nich nie okaza\u0142 zaskoczenia na widok grupy doros\u0142ych. Wkr\u00f3tce w ciemnych oknach szko\u0142y zacz\u0119\u0142y zapala\u0107 si\u0119 \u015bwiat\u0142a, gdy uczniowie wchodzili do klas.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy wszyscy zastanawiali si\u0119, co powinni zrobi\u0107, przyszed\u0142 m\u0119\u017cczyzna w \u015brednim wieku, aby ich powita\u0107. Przedstawi\u0142 si\u0119 jako dyrektor szko\u0142y i powiedzia\u0142, \u017ce zaprowadzi ich do akademika.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Poczekajcie cierpliwie jeszcze kilka dni. Wszyscy b\u0119dziecie mogli zacz\u0105\u0107 prac\u0119, gdy uczniowie napisz\u0105 egzaminy ko\u0144cowe. \u2013 Po chwili marszu nauczyciel doda\u0142: \u2013 Jednak ostatnio teren szko\u0142y nie by\u0142 spokojny, wi\u0119c b\u0105d\u017acie ostro\u017cni\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie jest spokojnie? \u2013 zapyta\u0142 kto\u015b. \u2013 Co masz na my\u015bli, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce nie jest spokojnie? Co si\u0119 sta\u0142o?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dyrektor szko\u0142y milcza\u0142 i po prostu pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105, ca\u0142kowicie unikaj\u0105c odpowiedzi. W ko\u0144cu zacz\u0105\u0142 si\u0119 irytowa\u0107 nieustannymi pytaniami, wi\u0119c warkn\u0105\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ta sprawa was nie dotyczy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

T\u0142um ucich\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi szybko odkry\u0142 ich to\u017csamo\u015b\u0107 po wys\u0142uchaniu dyrektora. Najwyra\u017aniej byli grup\u0105 renowator\u00f3w, kt\u00f3rych szko\u0142a poprosi\u0142a o przeprojektowanie klas. Chcieli odnowi\u0107 stary budynek, wi\u0119c skontaktowali si\u0119 z zespo\u0142em wykonawc\u00f3w i poprosili o wykonanie tej us\u0142ugi po zako\u0144czeniu egzamin\u00f3w. Jednak nikt nie wiedzia\u0142, ile dni do nich pozosta\u0142o\u2026<\/span><\/span><\/p>\n

Dyrektor szko\u0142y zaprowadzi\u0142 ich do starego budynku internatu. By\u0142a to raczej przestarza\u0142a rotunda z kilkoma pi\u0119trami. Na ka\u017cdym pi\u0119trze by\u0142a tylko jedna \u0142azienka, a na korytarzach poniewiera\u0142y si\u0119 \u015bmieci.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Na razie b\u0119dziecie musieli zadowoli\u0107 si\u0119 tym miejscem \u2013 o\u015bwiadczy\u0142 dyrektor szko\u0142y. \u2013 Nie b\u0119dziecie musieli tu d\u0142ugo zosta\u0107\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy nikt inny tu nie mieszka? \u2013 zastanawia\u0142 si\u0119 Li Dongyuan. \u2013 Tylko my?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W naszej szkole jest wielu nauczycieli, a ten internat pierwotnie nie by\u0142 wystarczaj\u0105co du\u017cy, aby pomie\u015bci\u0107 ich wszystkich, przez co sta\u0142 si\u0119 raczej bezu\u017cyteczny. Ten budynek i tak mia\u0142 zosta\u0107 zburzony, wi\u0119c wszyscy ju\u017c si\u0119 wyprowadzili. W ka\u017cdym razie b\u0119dziecie tu przebywa\u0107 tylko tymczasowo, mam wi\u0119c nadziej\u0119, \u017ce wytrzymacie to przez kilka dni.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Atmosfer\u0119 tego brudnego akademika mo\u017cna by opisa\u0107 tylko jako obrzydliw\u0105 i nieprzyjemn\u0105. Sufity by\u0142y pokryte paj\u0119czynami, \u015bciany poplamione czarn\u0105 zgnilizn\u0105 i nierozpoznawalnymi plamami, a pod\u0142ogi zas\u0142ane wszelkiego rodzaju \u015bmieciami. Ca\u0142kowicie niezamieszkane i absolutnie zaniedbane \u2013 kto by pomy\u015bla\u0142, ile lat to miejsce obumiera\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Dyrektor szko\u0142y da\u0142 im klucze, po czym wspomnia\u0142, \u017ce stary budynek szkolny, kt\u00f3ry maj\u0105 odnowi\u0107, znajduje si\u0119 tu\u017c przy placu zabaw, daj\u0105c im do zrozumienia, \u017ce mog\u0105 go obejrze\u0107, kiedy tylko znajd\u0105 czas.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie zaprowadzisz nas? \u2013 zapyta\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 W ko\u0144cu nie znamy terenu szko\u0142y.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Bardzo subtelna zmiana zasz\u0142a w wyrazie twarzy dyrektora szko\u0142y na pytanie Ruana Nanzhu. Ostatecznie po prostu pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105, stwierdzaj\u0105c, \u017ce ma zaj\u0119cia do poprowadzenia. Jak m\u00f3g\u0142by im pokaza\u0107 drog\u0119 do starego budynku szko\u0142y, skoro ledwo potrafi\u0142 znale\u017a\u0107 woln\u0105 chwil\u0119 w swoim grafiku? Je\u015bli naprawd\u0119 chcieli i\u015b\u0107, musz\u0105 i\u015b\u0107 sami. Ponadto gor\u0105co zasugerowa\u0142, aby ogl\u0105dali to miejsce tylko w ci\u0105gu dnia… Chocia\u017c nie poda\u0142 wprost powodu, to nie by\u0142o takiej potrzeby, poniewa\u017c wszyscy dobrze znali go w swoich sercach.<\/span><\/span><\/p>\n

Po tych ostatnich s\u0142owach dyrektor szko\u0142y odszed\u0142 po\u015bpiesznie, nie ogl\u0105daj\u0105c si\u0119 za siebie. Jego postawa \u015bwiadczy\u0142a o wyra\u017anej niech\u0119ci do dalszego anga\u017cowania si\u0119 w ich sprawy.<\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan, kt\u00f3ry opiera\u0142 si\u0119 o barierk\u0119 i \u017cu\u0142 gum\u0119, zamy\u015bli\u0142 si\u0119 i mrukn\u0105\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ten NPC jest ca\u0142kiem interesuj\u0105cy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Co jest w nim interesuj\u0105cego?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 NPC raczej nie boj\u0105 si\u0119 \u015bmierci. A tu wystarczy spojrze\u0107 na tego cz\u0142owieka, \u017ceby stwierdzi\u0107, \u017ce bardzo si\u0119 czego\u015b boi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nie zrozumia\u0142 do ko\u0144ca, co Li Dongyuan mia\u0142 na my\u015bli, wi\u0119c nie kontynuowa\u0142 rozmowy.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u015awiat jest ogromnym miejscem pe\u0142nym tajemnic i cud\u00f3w. Co\u015b takiego nie powinna by\u0107 dla nas zaskoczeniem \u2013 zauwa\u017cy\u0142 oboj\u0119tnie Ruan Nanzhu. \u2013 Obejrzyjmy nasze pokoje.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W akademiku by\u0142y tylko pokoje czteroosobowe z dwoma \u0142\u00f3\u017ckami pi\u0119trowymi w ka\u017cdym z nich.<\/span><\/span><\/p>\n

Maj\u0105c to na uwadze, najw\u0142a\u015bciwszym krokiem by\u0142oby podzielenie si\u0119 na trzy grupy.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 To miejsce jest tak obskurne i duszne. Wsz\u0119dzie czu\u0107 smr\u00f3d ple\u015bni. A\u017c mnie mdli. \u2013 Gdy tylko wesz\u0142a do pokoju w akademiku, Xia Rubei, osoba, kt\u00f3r\u0105 przyprowadzi\u0142 Li Dongyuan, zacz\u0119\u0142a cicho narzeka\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 \u017bebracy nie mog\u0105 przebiera\u0107. Przyzwyczaj si\u0119 do tego \u2013 powiedzia\u0142 Li Dongyuan. \u2013 Poza tym nie zostaniemy tu na d\u0142ugo.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu nie czepia\u0142 si\u0119 pokoju. Wdrapa\u0142 si\u0119 na pos\u0142anie nad \u0142\u00f3\u017ckiem Lin Qiushiego, wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 i dotkn\u0105\u0142 koca.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie wiem, jak d\u0142ugo to miejsce by\u0142o zaniedbane, ale koce s\u0105 zimne i wilgotne.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan natychmiast zaproponowa\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ogrzej\u0119 je dla ciebie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

S\u0142ysz\u0105c to, usta Xia Rubei zadr\u017ca\u0142y. Mo\u017cna by\u0142o wnioskowa\u0107, \u017ce prawdopodobnie my\u015bla\u0142a o oczywistej r\u00f3\u017cnicy mi\u0119dzy nimi, zastanawiaj\u0105c si\u0119, dlaczego nie jest traktowana tak samo jak Zhu Meng. Rzuci\u0142a okiem na \u201eprzeciwniczk\u0119\u201d, zanim opu\u015bci\u0142a wzrok. Chocia\u017c czu\u0142a si\u0119 raczej zgorzknia\u0142a i rozdra\u017cniona, nadal stara\u0142a si\u0119 powstrzyma\u0107, nie chc\u0105c pokazywa\u0107 brzydkiej strony swojej osobowo\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

Oczywi\u015bcie, Ruan Nanzhu zawsze by\u0142 bardzo wra\u017cliwy na emocje innych. Ju\u017c na pierwszy rzut oka wyra\u017anie dostrzeg\u0142 wewn\u0119trzny niepok\u00f3j Xia Rubei. Jego oczy b\u0142yszcza\u0142y oczywist\u0105 z\u0142o\u015bliwo\u015bci\u0105, gdy machni\u0119ciem r\u0119ki przywo\u0142a\u0142 Lin Qiushiego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Linlin, pom\u00f3\u017c mi si\u0119 rozgrza\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi milcza\u0142 przez chwil\u0119. Nie by\u0142 mu obcy wyraz twarzy Ruan Nanzhu. Chocia\u017c pocz\u0105tkowo nie zdawa\u0142 sobie sprawy z tego, co si\u0119 dzieje, to w chwili, gdy dostrzeg\u0142 twarz towarzysza, od razu wiedzia\u0142, \u017ce tamten knuje co\u015b absolutnie niedobrego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Dobrze. W takim razie rozpal\u0119 ogie\u0144 \u2013 powiedzia\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Och, jak mi\u0142o z twojej strony, Linlin \u2013 zanuci\u0142 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi wsta\u0142, by wyj\u015b\u0107 na zewn\u0105trz, gdy nagle zatrzyma\u0142 go Li Dongyuan. Ten d\u0142ugo i uwa\u017cnie mu si\u0119 przyjrza\u0142, zanim stanowczo o\u015bwiadczy\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ja p\u00f3jd\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushiego zatka\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Mengmeng, poczekaj na mnie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Po tych s\u0142owach pobieg\u0142 na korytarz, \u017ceby przynie\u015b\u0107 troch\u0119 w\u0119gla na opa\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Po zobaczeniu tego, nastr\u00f3j Xia Rubei sta\u0142 si\u0119 jeszcze gorszy. Szybko odkryli, \u017ce wcale nie by\u0142a mi\u0142\u0105, otwart\u0105 i \u0142agodn\u0105 dam\u0105, kt\u00f3r\u0105 udawa\u0142a. W chwili, gdy Li Dongyuan opu\u015bci\u0142 pok\u00f3j, porzuci\u0142a wszelkie pozory i prychn\u0119\u0142a, pogardliwie, szyderczo i drwi\u0105co:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wy, ludzie z Obsydianu, jeste\u015bcie tacy wybredni i s\u0142abi. Pomy\u015ble\u0107, \u017ce naprawd\u0119 musia\u0142a\u015b sprawi\u0107 k\u0142opoty bratu Li, \u017ceby rozgrza\u0142 tw\u00f3j koc, tylko dlatego, \u017ce ci si\u0119 nie podoba\u0142. Jakie to absurdalne.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu natychmiast przy\u0142o\u017cy\u0142 palec do ust, gdy us\u0142ysza\u0142, co mia\u0142a do powiedzenia. Udaj\u0105c przestraszonego i zaniepokojonego, delikatnie uciszy\u0142 dziewczyn\u0119, a nast\u0119pnie nerwowo wyszepta\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Cicho. To brat Meng, nie brat Li. Tw\u00f3j g\u0142os jest tak dono\u015bny! Co je\u015bli kto\u015b ci\u0119 teraz us\u0142yszy?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Twarz Xia Rubei sta\u0142a si\u0119 o kilka odcieni ciemniejsza, a \u017cy\u0142y na jej czole praktycznie nabrzmia\u0142y z czystej w\u015bciek\u0142o\u015bci. Patrz\u0105c, jak purpurowieje ze z\u0142o\u015bci, Lin Qiushi poczu\u0142 troch\u0119 wsp\u00f3\u0142czucia. Jednak kiedy szef postanowi odegra\u0107 dramat, to kto m\u00f3g\u0142by go powstrzyma\u0107?<\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan w ko\u0144cu rozpali\u0142 ogie\u0144. Rozgrzewaj\u0105c koc dla Ruan Nanzhu, powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Kiedy powinni\u015bmy sprawdzi\u0107 stary budynek szko\u0142y?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Po po\u0142udniu \u2013 odpowiedzia\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Najpierw co\u015b zjedzmy, zanim p\u00f3jdziemy do budynku szko\u0142y, \u017ceby poszuka\u0107 wskaz\u00f3wek.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Brzmi nie\u017ale. \u2013 Li Dongyuan skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 na znak zgody.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Podczas gdy m\u0119\u017cczyzna kontynuowa\u0142 suszenie koca, Lin Qiushi postanowi\u0142 obejrze\u0107 pok\u00f3j. Ku zaskoczeniu wszystkich, by\u0142 do\u015b\u0107 przestronny \u2013 niestety, zniszczenia, jakie czas wyrz\u0105dzi\u0142 temu miejscu, odci\u0105ga\u0142y uwag\u0119 od tego aspektu. Farba na \u015bcianach \u0142uszczy\u0142a si\u0119, a ponad po\u0142owa tynku odpad\u0142a z sufitu, ods\u0142aniaj\u0105c czarne zbrojenia.<\/span><\/span><\/p>\n

Do ich pokoju przylega\u0142 nawet ma\u0142y balkon. Gdy przez niego wyjrza\u0142, powita\u0142 go jedynie zaro\u015bni\u0119ty trawnik, a nieco dalej wida\u0107 by\u0142o bram\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce budynek znajdowa\u0142 si\u0119 na samym skraju terenu szko\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi rozejrza\u0142 si\u0119 po raz ostatni. Naprawd\u0119 nie spodziewa\u0142 si\u0119 znale\u017a\u0107 niczego podczas drugich ogl\u0119dzin, ale kto by pomy\u015bla\u0142, \u017ce odkryje dziwny przedmiot przyklejony do szafki. To by\u0142 czerwony papierowy talizman. Zosta\u0142 przymocowany do najg\u0142\u0119bszej cz\u0119\u015bci mebla i do\u015b\u0107 \u0142atwo go by\u0142o przeoczy\u0107, je\u015bli nie zwraca\u0142o si\u0119 na niego szczeg\u00f3lnej uwagi.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Tutaj jest talizman \u2013 oznajmi\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Talizman? \u2013 Ruan Nanzhu wsta\u0142 i podszed\u0142 od drugiej strony, by zobaczy\u0107 przedmiot, na kt\u00f3ry wskazywa\u0142 Lin Qiushi. \u2013 Tsk. Jakie k\u0142opotliwe.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wyraz twarzy Li Dongyuana te\u017c nie by\u0142 zadowolony.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy jest tylko jeden?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Na razie znalaz\u0142em tylko ten jeden \u2013 odpar\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Po szybkim przeszukaniu odkryli ich wi\u0119cej. Ka\u017cde z nich znalaz\u0142o podobne talizmany w swoich szafkach nocnych. Co wi\u0119cej, ka\u017cdy z nich by\u0142 mocno przymocowany w g\u0142\u0119bi mebla i nie da\u0142o si\u0119 ich usun\u0105\u0107 w ca\u0142o\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ach\u2026s\u0105 nawet pod \u0142\u00f3\u017ckiem \u2013 zawo\u0142a\u0142a Xia Rubei ze \u0142zami w oczach. \u2013 Co to w og\u00f3le jest? To takie straszne.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Podnosz\u0105c materac, zobaczy\u0142a niezliczone krwistoczerwone papierowe talizmany naklejone na drewniane deski, warstwa po warstwie, a\u017c pokry\u0142y ca\u0142\u0105 woln\u0105 przestrze\u0144. Ju\u017c sam widok sprawi\u0142, \u017ce dreszcze przesz\u0142y im po kr\u0119gos\u0142upach. Jednak najstraszniejsz\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 tego wszystkiego by\u0142o to, \u017ce musieli spa\u0107 na tych \u0142\u00f3\u017ckach\u2026<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu podszed\u0142, \u017ceby rzuci\u0107 okiem. Nast\u0119pnie przechyli\u0142 g\u0142ow\u0119 na bok i powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Uwa\u017cam, \u017ce te talizmany maj\u0105 odp\u0119dza\u0107 z\u0142e duchy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan spojrza\u0142 na niego.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Widzia\u0142a\u015b je ju\u017c wcze\u015bniej?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Widzia\u0142am, ale nie mog\u0119 sobie przypomnie\u0107 gdzie dok\u0142adnie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 W takim razie zostawimy je na swoich miejscach.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Przeci\u0119tny cz\u0142owiek skuli\u0142by si\u0119 ze strachu na widok tych przera\u017caj\u0105cych talizman\u00f3w i natychmiast je zerwa\u0142 \u2013 w rzeczywisto\u015bci nawet tch\u00f3rze nie zatrzymaliby si\u0119, by pomy\u015ble\u0107, zanim rozszarpaliby wszystkie w histerii. Xia Rubei, ma\u0142a dziewczynka, kt\u00f3rej odwaga by\u0142a jeszcze mniejsza, nie by\u0142a inna. Gdyby Li Dongyuan nie powstrzyma\u0142 jej na czas, bez w\u0105tpienia dawno by je pozrywa\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

Po obejrzeniu ca\u0142ego pokoju nadszed\u0142 prawie czas na lunch. Wychodz\u0105c z pokoju, natkn\u0119li si\u0119 na grup\u0119 ludzi, kt\u00f3rzy zostali przydzieleni do innego pokoju, k\u0142\u00f3c\u0105cych si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czy ty, kurwa, oszala\u0142e\u015b? Po jak\u0105 choler\u0119 trzymasz te rzeczy?! Co je\u015bli s\u0105 przekl\u0119te i przywo\u0142uj\u0105 duchy! \u2013 W r\u0119kach m\u00f3wcy le\u017ca\u0142a zmi\u0119ta sterta czerwonych papierowych talizman\u00f3w. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce inni te\u017c znale\u017ali je w swoich pokojach.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Druga osoba by\u0142a r\u00f3wnie niezadowolona, je\u015bli nie bardziej.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Je\u015bli boisz si\u0119, \u017ce przywo\u0142aj\u0105 duchy, to podrzyj te po swojej cholernej stronie! Ja si\u0119 ich nie boj\u0119! M\u00f3wisz, \u017ce one przyci\u0105gn\u0105 z\u0142e duchy, ale ja jestem pewny, \u017ce b\u0119d\u0105 przed nimi chroni\u0107!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Pieprzony psychol! \u017badne moje s\u0142owa nie docieraj\u0105 do twojej grubej czaszki! Nie mog\u0119 ju\u017c z tob\u0105 dyskutowa\u0107! Wiesz co, po prostu tam \u015bpij! I tak nie chc\u0119 dzieli\u0107 pokoju z kim\u015b takim jak ty! Xiao Qin, przeniesiemy si\u0119 do pokoju obok. \u2013 M\u0119\u017cczyzna z nienawi\u015bci\u0105 wyrzuci\u0142 talizmany do kosza na \u015bmieci. \u2013 Odp\u0119dza z\u0142e duchy, jasne. Naprawd\u0119 w to wierzysz, co? Powiedz mi, kt\u00f3ry NPC nie cieszy si\u0119 na nasz\u0105 \u015bmier\u0107? A ty m\u00f3wisz, \u017ce pr\u00f3buj\u0105 nam pom\u00f3c odp\u0119dzi\u0107 z\u0142e duchy? Bzdura. \u2013 Po tym ostatnim stwierdzeniu m\u0119\u017cczyzna odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i zabra\u0142 dziewczyn\u0119 do nast\u0119pnego pokoju. Trzasn\u0105\u0142 mocno drzwiami, a na korytarzu rozleg\u0142 si\u0119 g\u0142o\u015bny huk.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu i pozostali byli \u015bwiadkami tego zamieszania od pocz\u0105tku do ko\u0144ca. Xia Rubei, kt\u00f3ra by\u0142a ju\u017c do\u015b\u0107 przestraszona, sta\u0142a si\u0119 jeszcze bardziej przera\u017cona. Dr\u017c\u0105cym g\u0142osem zapyta\u0142a z obaw\u0105:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Starszy bracie Meng, my\u015blisz, \u017ce mog\u0105 m\u00f3wi\u0107 prawd\u0119? A co je\u015bli te rzeczy naprawd\u0119 przyci\u0105gn\u0105 duchy\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zanim Li Dongyuan zd\u0105\u017cy\u0142 odpowiedzie\u0107, Ruan Nanzhu opar\u0142 si\u0119 o Lin Qiushiego, wtuli\u0142 g\u0142ow\u0119 w jego rami\u0119 i zaskomla\u0142 tym samym przestraszonym tonem, kt\u00f3rego u\u017cy\u0142a Xia Rubei:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Starszy bracie Linlin, tak bardzo si\u0119 boj\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi nic nie odpowiedzia\u0142. Czego si\u0119 boisz? Czy boisz si\u0119, \u017ce nie zostaniesz przyj\u0119ty do wymarzonej szko\u0142y teatralnej ze swoim talentem?<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy tylko Ruan Nanzhu przytuli\u0142 si\u0119 do Lin Qiushiego, Li Dongyuan natychmiast odwr\u00f3ci\u0142 g\u0142ow\u0119 i spojrza\u0142 na niego, jakby chcia\u0142 go zasztyletowa\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie ma sensu tak na mnie patrze\u0107, bracie <\/em>\u2013 pomy\u015bla\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/p>\n

Widz\u0105c, \u017ce Li Dongyuan ca\u0142kowicie j\u0105 ignoruje, Xu Rubei z uraz\u0105 ugryz\u0142a si\u0119 w doln\u0105 warg\u0119. B\u00f3l zniekszta\u0142ci\u0142 jej rysy twarzy i zdawa\u0142a si\u0119 by\u0107 na skraju p\u0142aczu. Gdyby to by\u0142 poprzedni \u015bwiat, by\u0107 mo\u017ce Li Dongyuan by j\u0105 pocieszy\u0142. Niestety dla niej, to by\u0142 \u015bwiat, w kt\u00f3rym istnia\u0142 Ruan Nanzhu, m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry gra\u0142 rol\u0119 bohaterki lepiej ni\u017c jakakolwiek prawdziwa kobieta. Ju\u017c sam jego niewyt\u0142umaczalnie urzekaj\u0105cy wygl\u0105d i smutne, spuszczone oczy wystarcza\u0142y, by wzbudzi\u0107 lito\u015b\u0107 innych. \u0141zy b\u0142ysn\u0119\u0142y w tych pi\u0119knych kryszta\u0142owych oczach. Delikatnie przygryz\u0142 doln\u0105 warg\u0119 i cicho wyszepta\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Postaram si\u0119, \u017ceby si\u0119 nie ba\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

To by\u0142 niew\u0105tpliwie dok\u0142adnie ten sam wyraz twarzy, ale wp\u0142yw nie m\u00f3g\u0142 by\u0107 bardziej odmienny. Niszczycielska moc Ruan Nanzhu by\u0142a po prostu si\u0142\u0105, z kt\u00f3r\u0105 nie mo\u017cna by\u0142o si\u0119 nie liczy\u0107. Chocia\u017c Lin Qiushi wyra\u017anie wiedzia\u0142, \u017ce stoj\u0105ca przed nim osoba by\u0142a m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3ry by\u0142 jeszcze bardziej m\u0119ski od niego, nadal nie m\u00f3g\u0142 powstrzyma\u0107 si\u0119 od wyci\u0105gni\u0119cia r\u0119ki, by dotkn\u0105\u0107 jego ramion, czule go pocieszaj\u0105c i zapewniaj\u0105c:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zostaw wszystko mnie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Oczywi\u015bcie Li Dongyuan r\u00f3wnie\u017c by\u0142 podatny na te sztuczki. Jego obecny wyraz twarzy wr\u0119cz krzycza\u0142, \u017ce nie mo\u017ce si\u0119 doczeka\u0107, by odci\u0105\u0107 brudn\u0105 r\u0119k\u0119 Lin Qiushiego, kt\u00f3ra spoczywa\u0142a na ramieniu Ruan Nanzhu, i zast\u0105pi\u0107 j\u0105 swoj\u0105 w\u0142asn\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

M\u0119\u017cczy\u017ani nie wiedzieli, \u017ce Ruan Nanzhu i Xia Rubei potajemnie komunikuj\u0105 si\u0119 za pomoc\u0105 oczu.<\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei: Niez\u0142a jeste\u015b, ale poczekaj chwil\u0119, a si\u0119 doigrasz.<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu: Nie mam nic przeciwko czekaniu. Bo\u017ce, jeste\u015b taka przera\u017caj\u0105ca.<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

W ka\u017cdym razie Lin Qiushi nie m\u00f3g\u0142 by\u0107 bardziej nie\u015bwiadomy cichej walki mi\u0119dzy Xia Rubei i Ruan Nanzhu. Nadal by\u0142 poch\u0142oni\u0119ty rozmy\u015blaniem nad przeznaczeniem tych talizman\u00f3w. Zastanawia\u0142 si\u0119, czy naprawd\u0119 mia\u0142y odp\u0119dza\u0107 z\u0142o, czy jednak faktycznie powinni je podrze\u0107 i jakie konsekwencje by wtedy ponie\u015bli.<\/span><\/span><\/p>\n

Nied\u0142ugo nadszed\u0142 czas na lunch. Rozmawiali mi\u0119dzy sob\u0105, id\u0105c na sto\u0142\u00f3wk\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n

W szkole by\u0142o do\u015b\u0107 wielu uczni\u00f3w, wi\u0119c mo\u017cna by\u0142o si\u0119 spodziewa\u0107, \u017ce sto\u0142\u00f3wka b\u0119dzie wype\u0142niona po brzegi. To by\u0142 pierwszy raz w \u015bwiecie drzwi, kiedy Lin Qiushi trafi\u0142 na normaln\u0105, weso\u0142\u0105 scen\u0119. W obliczu takiego o\u017cywienia na chwil\u0119 zapomnia\u0142, \u017ce tak naprawd\u0119 znajduje si\u0119 w \u015bwiecie koszmar\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Uwa\u017cam to za przera\u017caj\u0105ce \u2013 oznajmi\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Kto wie, co ukrywaj\u0105 przed nami! O ile w og\u00f3le s\u0105 lud\u017ami.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan nie odpowiedzia\u0142. Z uprzejmym u\u015bmiechem zmieni\u0142 temat i zapyta\u0142, co chcia\u0142by zje\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Zjem wszystko, co zje m\u00f3j starszy brat Linlin.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuana zatka\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Prosz\u0119, przesta\u0144 tak na mnie patrze\u0107, bracie. Przysi\u0119gam, \u017ce jestem niewinny <\/em>\u2013 pomy\u015bla\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/p>\n

W ko\u0144cu usiedli przy stole z miskami \u015bwie\u017cego makaronu. Porcja Ruana Nanzhu nieco r\u00f3\u017cni\u0142a si\u0119 od reszty \u2013 by\u0142 jedynym, kt\u00f3ry mia\u0142 dwa jajka \u2013 jajka, kt\u00f3re Li Dongyuan specjalnie dla niego przyni\u00f3s\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei zobaczy\u0142a dodatkowe jajko i zazgrzyta\u0142a z\u0119bami tak mocno, \u017ce prawie je po\u0142ama\u0142a. By\u0142a mocno zainteresowana Li Dongyuanem, ale ten nigdy nie odpowiedzia\u0142 na jej zaloty, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c nawet o spojrzeniu w jej stron\u0119. Naprawd\u0119 wierzy\u0142a, \u017ce w ko\u0144cu ust\u0105pi pod jej uporczywymi dzia\u0142aniami, ale wtedy ta okropna kobieta o imieniu Zhu Meng nagle wtargn\u0119\u0142a do ich \u017cycia. Bez wzgl\u0119du na to, jak pi\u0119kna by\u0142a ta kobieta, w g\u0142\u0119bi duszy wci\u0105\u017c by\u0142a kompletn\u0105 suk\u0105 \u2013 i szczerze m\u00f3wi\u0105c, Xia Rubei nigdy nie spotka\u0142a dziewczyny, kt\u00f3rej sukowato\u015b\u0107 mog\u0142aby przewy\u017cszy\u0107 jej w\u0142asn\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu spokojnie zajada\u0142 si\u0119 jajkami, po czym wyrazi\u0142 swoj\u0105 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 Li Dongyuanowi.<\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan promienia\u0142 i serdecznie odpowiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Najwa\u017cniejsze, \u017ce jeste\u015b szcz\u0119\u015bliwa.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu odpowiedzia\u0142 mu tylko jednym, sugestywnym zdaniem:<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Oczywi\u015bcie, to bia\u0142e co\u015b by\u0142o pyszne, ale by\u0142abym o wiele szcz\u0119\u015bliwsza, gdybym mog\u0142a spr\u00f3bowa\u0107 jajek brata Linlina.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan zamilk\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Wyraz twarzy Lin Qiushiego zamar\u0142. Ju\u017c zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce nie mo\u017ce uciec od teatralnych scen Ruan Nanzhu, ale dlaczego jego cia\u0142o musia\u0142o zosta\u0107 w ten spos\u00f3b wychowane? Ruan Nanzhu, czy mo\u017cesz m\u00f3wi\u0107 wyra\u017anie i nie powodowa\u0107 niepotrzebnych nieporozumie\u0144?<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Podczas posi\u0142ku spytali siedz\u0105cych obok uczni\u00f3w, czy ostatnio co\u015b wydarzy\u0142o si\u0119 w szkole.<\/span><\/span><\/p>\n

Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich by\u0142a raczej zdezorientowana po us\u0142yszeniu pytania. Pierwsz\u0105 godn\u0105 uwagi reakcj\u0119 uzyskali dopiero gdy zapytali ucznia z trzeciej klasy. Po us\u0142yszeniu pytania wyraz jego twarzy natychmiast si\u0119 zmieni\u0142 i szybko zaprzeczy\u0142, \u017ce cokolwiek wie. Nast\u0119pnie po\u015bpiesznie wsta\u0142 z tac\u0105 z posi\u0142kiem, chc\u0105c wyj\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Jednak Li Dongyuan zablokowa\u0142 mu drog\u0119 ucieczki.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Uczniu, jeszcze nie sko\u0144czyli\u015bmy z pytaniami. \u2013 Li Dongyuan u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 \u0142agodnie, a wyraz jego twarzy nie m\u00f3g\u0142 by\u0107 milszy czy bardziej nieszkodliwy. Jednak gro\u017anie przyt\u0142aczaj\u0105ca aura, kt\u00f3r\u0105 emanowa\u0142, nie by\u0142a ani troch\u0119 mi\u0142a czy delikatna. \u2013 Takie odchodzenie od rozm\u00f3wcy nie jest zbyt uprzejme. Nie uczono ci\u0119 manier?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie ma sensu pyta\u0107 mnie o to. Je\u015bli naprawd\u0119 chcesz wiedzie\u0107, co si\u0119 sta\u0142o, po prostu id\u017a do biblioteki szkolnej i poszukaj gazet z ostatnich kilku dni \u2013 odpar\u0142 ch\u0142odno ucze\u0144.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu uni\u00f3s\u0142 brew.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Czego si\u0119 boisz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dzieciak pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105, nie \u015bmi\u0105c odpowiedzie\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

Lin Qiushi zauwa\u017cy\u0142, \u017ce r\u0119ce ucznia, kt\u00f3re \u015bciska\u0142y tac\u0119 z posi\u0142kiem, lekko dr\u017ca\u0142y, gdy m\u00f3wi\u0142. Chocia\u017c udawa\u0142 spok\u00f3j, ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 stwierdzi\u0107, \u017ce by\u0142 bardzo przera\u017cony.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Niewa\u017cne. Zostawmy go w spokoju. \u2013 Ruan Nanzhu machn\u0105\u0142 r\u0119k\u0105 lekcewa\u017c\u0105co. \u2013 Do zobaczenia p\u00f3\u017aniej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Li Dongyuan zmarszczy\u0142 brwi, najwyra\u017aniej chc\u0105c co\u015b powiedzie\u0107, ale ostatecznie zamilk\u0142. Po prostu pu\u015bci\u0142 ucznia, pozwalaj\u0105c mu odej\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ucze\u0144 klasy 3-31<\/sup><\/a><\/sup> \u2013 zauwa\u017cy\u0142 Ruan Nanzhu. \u2013 Chocia\u017c nie znamy jego imienia, mo\u017cemy \u0142atwo znale\u017a\u0107 go w ka\u017cdej chwili.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Sk\u0105d wiedzia\u0142a\u015b? \u2013 Xia Rubei spojrza\u0142a na Ruan Nanzhu ze zdziwieniem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ruan Nanzhu wskaza\u0142 na swoj\u0105 klatk\u0119 piersiow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Nie widzia\u0142a\u015b przyczepionej na jego piersi plakietki z numerem identyfikacyjnym? Wszystko by\u0142o na niej napisane.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei zamilk\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Ojej, wi\u0119c tego nie zauwa\u017cy\u0142a\u015b?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dziewczyna milcza\u0142a dalej.<\/span><\/span><\/p>\n

\u2013 Wszystko w porz\u0105dku. Przynajmniej jedno z nas to zauwa\u017cy\u0142o. \u2013 Celowo rzuci\u0142 obrzydliwie szeroki, nieszczery u\u015bmiech w stron\u0119 Xia Rubei, szczerz\u0105c si\u0119 \u015bwi\u0119toszkowato.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Xia Rubei niemal rozp\u0142aka\u0142a si\u0119 z frustracji i w\u015bciek\u0142o\u015bci na bezwstydno\u015b\u0107 Ruan Nanzhu.<\/span><\/span><\/p>\n

\n
\n

1<\/a>. Klasa 3-3 to nasz odpowiednik klasy 3c. Druga liczba oznacza rok nauki, a pierwsza to symbol danej klasy, np. 2-3 to klasa 3b, 4-1 to klasa 1d, etc.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n<\/div>\n

[\/vc_column_text][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_custom_heading text=”T\u0142umaczenie: Ashi” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:right|color:%23397ead” google_fonts=”font_family:Alegreya%20SC%3Aregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column width=”1\/6″]

[vc_raw_html css=”.vc_custom_1726858968050{padding-top: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”]JTVCc2MlMjBuYW1lJTNEJTIya29kdG9jJTIyJTVEJTVCJTJGc2MlNUQ=[\/vc_raw_html]<\/div>
<\/div><\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text] Je\u015bli Zhu Meng naprawd\u0119 kogo\u015b nie lubi\u0142a, nie marnowa\u0142a swoich Continue Reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_pvb_checkbox_block_on_post":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-22247","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kaleidoscope-of-death","no-post-thumbnail","no-read-more-tag","no-sticky","entry"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22247","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22247"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22247\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22250,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22247\/revisions\/22250"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22247"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22247"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dracaena.webd.pl\/nowelki\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22247"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}