[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n
Odg\u0142osy prze\u017cuwania trwa\u0142y d\u0142ugo. Brzmia\u0142o tak, jakby co\u015b jad\u0142o bardzo ostro\u017cnie, chrupi\u0105c wszystko a\u017c do ko\u015bci. Niepokoj\u0105cy zgrzyt zaniepokoi\u0142 wszystkich, ale jako\u015b wytrwali do ko\u0144ca.<\/span><\/span><\/p>\n W ko\u0144cu nad horyzontem wyjrza\u0142y pierwsze promienie poranka, a odg\u0142osy \u017cucia wkr\u00f3tce ucich\u0142y. W tym samym czasie znikn\u0119\u0142a tak\u017ce kobieta przy p\u0142ocie, kt\u00f3ra w milczeniu przygl\u0105da\u0142a si\u0119 grupie.<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi nie wiedzia\u0142, czy by\u0142 to jedynie wytw\u00f3r jego wyobra\u017ani, ale mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce kobieta przed znikni\u0119ciem lekko bekn\u0119\u0142a\u2026 tak jakby si\u0119 najad\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n Niebo w ko\u0144cu si\u0119 rozja\u015bni\u0142o. Lin Qiushi, kt\u00f3ry ca\u0142\u0105 noc siedzia\u0142 na podw\u00f3rku, wydawa\u0142 si\u0119 by\u0107 oszo\u0142omiony.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Czy to koniec? \u2013 zapyta\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ruan Baijie nie udzieli\u0142a jasnej odpowiedzi.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 By\u0107 mo\u017ce \u2013 powiedzia\u0142a tylko.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u015aci\u0119li drzewa, modlili si\u0119 w \u015bwi\u0105tyni i nape\u0142nili studni\u0119. Pozosta\u0142o tylko uda\u0107 si\u0119 do stolarza i odebra\u0107 trumn\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n Twarze wszystkich by\u0142y \u015bci\u0105gni\u0119te i wyblak\u0142e, ale spod zm\u0119czenia b\u0142yszcza\u0142a nuta ekscytacji i nadziei. To by\u0142 ostatni krok. Je\u015bli tylko zdob\u0119d\u0105 klucz i odnajd\u0105 \u017celazne drzwi, b\u0119d\u0105 mogli opu\u015bci\u0107 ten straszny \u015bwiat.<\/span><\/span><\/p>\n Poniewa\u017c ich umys\u0142y by\u0142y zaj\u0119te pozytywnymi my\u015blami, tempo wszystkich sta\u0142o si\u0119 znacznie szybsze, a krok l\u017cejszy.<\/span><\/span><\/p>\n Za dnia wioska nie by\u0142a tak przera\u017caj\u0105ca jak w nocy. Wygl\u0105da\u0142a raczej jak zwyk\u0142a, ma\u0142a g\u00f3rska mie\u015bcina, w kt\u00f3rej mieszkali pro\u015bci i uczciwi wie\u015bniacy. Taka, w kt\u00f3rej nie pojawia\u0142y si\u0119 duchy i nie by\u0142o \u017cadnych nag\u0142ych zgon\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n W drodze do stolarza min\u0119li miejsce, w kt\u00f3rym zgin\u0119\u0142a Wang Xiaoyi, ale Lin Qiushi niczego tam nie zauwa\u017cy\u0142. Ziemi\u0119 pokrywa\u0142 tylko czysty, bia\u0142y \u015bnieg. Nie by\u0142o ani \u015bladu wskazuj\u0105cego, \u017ce co\u015b wydarzy\u0142o si\u0119 ostatniej nocy.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Czy jej cia\u0142o zosta\u0142o zjedzone? \u2013 zastanawia\u0142 si\u0119 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Prawdopodobnie tak \u2013 odpowiedzia\u0142a Ruan Baijie. \u2013 To co\u015b wydawa\u0142o si\u0119 mie\u0107 du\u017cy apetyt.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Kiedy dotarli do domu stolarza, zauwa\u017cyli go siedz\u0105cego przy drzwiach i spokojnie pal\u0105cego fajk\u0119. Lin Qiushi jako pierwszy wyst\u0105pi\u0142 naprz\u00f3d, przywita\u0142 si\u0119 i powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Przyszli\u015bmy odebra\u0107 trumn\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Cie\u015bla nic nie odpowiedzia\u0142. Wskaza\u0142 jedynie wn\u0119trze domu.<\/span><\/span><\/p>\n Wszyscy weszli do \u015brodka i zobaczyli pi\u0119kn\u0105, szkar\u0142atn\u0105 trumn\u0119 stoj\u0105c\u0105 w ma\u0142ym pokoju. By\u0142a wr\u0119cz nie do opisania. Wygl\u0105da\u0142a naprawd\u0119 kunsztownie, a ka\u017cdy szczeg\u00f3\u0142 zosta\u0142 wykonany z dba\u0142o\u015bci\u0105 i precyzj\u0105, dopracowany do perfekcji. Na pewno nie by\u0142 to produkt robiony na ostatni\u0105 chwil\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce farba na trumnie jest troch\u0119 dziwna. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 i lekko dotkn\u0105\u0142 wieko, odkrywaj\u0105c, \u017ce farba mia\u0142a metaliczny zapach i by\u0142a do\u015b\u0107 \u015bliska.<\/span><\/span><\/p>\n Ruan Baijie zareagowa\u0142a jeszcze szybciej ni\u017c on i wypali\u0142a:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 To krew.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Na to wygl\u0105da \u2013 zauwa\u017cy\u0142 Xiong Qi. \u2013 Gdzie w og\u00f3le mo\u017cna znale\u017a\u0107 tak\u0105 farb\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Niewa\u017cne. Farba nie ma teraz znaczenia, najpierw wr\u00f3\u0107my \u2013 powiedzia\u0142a Ruan Baijie. \u2013 Szybko.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi pocz\u0105tkowo s\u0105dzi\u0142, \u017ce trumna b\u0119dzie niezwykle ci\u0119\u017cka, ale kto by pomy\u015bla\u0142, \u017ce niespodziewanie okaza\u0142a si\u0119 lekka jak pi\u00f3rko. Z \u0142atwo\u015bci\u0105 mog\u0142y j\u0105 nie\u015b\u0107 dwie osoby.<\/span><\/span><\/p>\n Cheng Wen nie wygl\u0105da\u0142 zbyt dobrze, uznaj\u0105c Lin Qiushiego i Xiong Qi za jedynych cz\u0142onk\u00f3w ca\u0142ego zespo\u0142u, kt\u00f3rzy mogli podj\u0105\u0107 si\u0119 tego \u017cmudnego zadania. Podnie\u015bli trumn\u0119 i udali si\u0119 w stron\u0119 swojej rezydencji.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Co powinni\u015bmy zrobi\u0107 dalej? \u2013 zapyta\u0142 Lin Qiushi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Najpierw wr\u00f3cimy i sprawdzimy, czy w \u015brodku co\u015b jest \u2013 stwierdzi\u0142a Ruan Baijie. \u2013 Domy\u015blam si\u0119, \u017ce jest tam klucz. Jak tylko go wyci\u0105gniemy, wszystko b\u0119dzie dobrze i reszta p\u00f3jdzie jak po ma\u015ble.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi w g\u0142\u0119bi serca mia\u0142 na to cich\u0105 nadziej\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n Kiedy wr\u00f3cili do domu, Cheng Wen by\u0142 ju\u017c przytomny. Siedzia\u0142 na podw\u00f3rku i bezmy\u015blnie patrzy\u0142 przed siebie. Widzia\u0142, jak wnosili trumn\u0119, ale nawet si\u0119 z nimi nie przywita\u0142. Jego wyraz twarzy przypomina\u0142 osoby z upo\u015bledzeniem umys\u0142owym. Wygl\u0105da\u0142, jakby straci\u0142 ca\u0142\u0105 sw\u0105 inteligencj\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi by\u0142 odrobin\u0119 zmartwiony, widz\u0105c go w takim stanie. Zapyta\u0142 cicho, z niepokojem:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie zrobi\u0142em z niego g\u0142upca, prawda?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 No c\u00f3\u017c\u2026 \u2013 zacz\u0119\u0142a Ruan Baijie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ja pierdol\u0119, uderzy\u0142em go do\u015b\u0107 lekko.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Je\u015bli jest g\u0142upi, to jest g\u0142upi \u2013 pocieszy\u0142a go Ruan Baijie. \u2013 Nikt nie b\u0119dzie ci\u0119 wini\u0142. Poza tym przynajmniej jako g\u0142upiec nie boi si\u0119 ju\u017c duch\u00f3w. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, czy technicznie rzecz bior\u0105c, nie pomog\u0142e\u015b mu, poniewa\u017c to w\u0142a\u015bnie przynios\u0142o mu najwi\u0119ksze korzy\u015bci? Je\u015bli si\u0119 nad tym zastanowi\u0107, jeste\u015b jego dobroczy\u0144c\u0105!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi zamilk\u0142. Ruan Baijie, gdzie si\u0119 tego nauczy\u0142a\u015b?<\/em><\/span><\/span><\/p>\n Ze wzgl\u0119du na wczorajsze zachowanie Cheng Wena nikt nie chcia\u0142 si\u0119 z nim zadawa\u0107. Xiong Qi i Xiao Ke po prostu spojrzeli na niego ch\u0142odno, udaj\u0105c, \u017ce go nie zauwa\u017cyli.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Otw\u00f3rzmy wieko \u2013 oznajmi\u0142 Xiong Qi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Dobra. \u2013 Lin Qiushi skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105. Ka\u017cdy z nich szarpn\u0105\u0142 z innej strony, otwieraj\u0105c trumn\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Z g\u0142o\u015bnym skrzypieniem w ko\u0144cu si\u0119 uchyli\u0142a. Zapach wilgotnego drewna uderzy\u0142 ich prosto w twarz. Xiao Ke by\u0142a najbardziej niespokojna ze wszystkich. Gdy tylko zobaczy\u0142a, \u017ce wieko si\u0119 otwiera, natychmiast podbieg\u0142a i wsun\u0119\u0142a g\u0142ow\u0119 do \u015brodka, chc\u0105c zobaczy\u0107, czy co\u015b jest w \u015brodku.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Znalaz\u0142am! Klucz! \u2013 rozleg\u0142 si\u0119 ekstatyczny g\u0142os Xiao Ke. Jej oczy b\u0142yszcza\u0142y od \u0142ez rado\u015bci, by\u0142a niezwykle uszcz\u0119\u015bliwiona. \u2013 Naprawd\u0119 tu jest! Naprawd\u0119!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi spojrza\u0142 na przedmiot w d\u0142oni dziewczyny i zobaczy\u0142 staromodny klucz z br\u0105zu. By\u0142 prosty, do\u015b\u0107 przeci\u0119tny i bardzo stary. Jego uchwyt zosta\u0142 poplamiony szkar\u0142atn\u0105 ciecz\u0105. Gdyby to by\u0142o wcze\u015bniej, Lin Qiushi prawdopodobnie pomy\u015bla\u0142by, \u017ce to farba, ale teraz by\u0142 pewny, \u017ce ta czerwona plama nie mo\u017ce by\u0107 niczym innym jak ludzk\u0105 krwi\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 W ko\u0144cu mamy klucz! Mamy klucz! \u2013 Xiao Ke mocno przytuli\u0142a go do piersi. Ci\u0119\u017ckie \u0142zy sp\u0142ywa\u0142y po jej policzkach i wygl\u0105da\u0142a, jakby by\u0142a na skraju za\u0142amania.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Chocia\u017c w zwyk\u0142e dni wydawa\u0142a si\u0119 bardzo spokojna, to w ko\u0144cu ona r\u00f3wnie\u017c nie mog\u0142a znie\u015b\u0107 presji \u015bmierci.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Drzwi powinny si\u0119 pojawi\u0107. Mo\u017cemy zacz\u0105\u0107 ich szuka\u0107 ju\u017c teraz. \u2013 G\u0142os Xiong Qi by\u0142 ci\u0119\u017cki od zm\u0119czenia. Nalega\u0142: \u2013 Musimy si\u0119 spieszy\u0107. Zosta\u0142o nas niewiele.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Gdzie pojawiaj\u0105 si\u0119 drzwi? \u2013 Lin Qiushi by\u0142 w tej kwestii zupe\u0142nie nowy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Zwykle s\u0105 gdzie\u015b w pobli\u017cu, niedaleko naszego miejsca zamieszkania, wi\u0119c nie jest trudno je znale\u017a\u0107. Ale nigdy te\u017c nie by\u0142em w \u015bwiecie z trzynastoma osobami, wi\u0119c\u2026 ci\u0119\u017cko powiedzie\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Rozumiem. \u2013 Lin Qiushi ponownie spojrza\u0142 na klucz w r\u0119kach Xiao Ke i pomy\u015bla\u0142 sobie, \u017ce przynajmniej znale\u017ali cho\u0107 tyle.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ruan Baijie nie okazywa\u0142a zbyt wielkiego podekscytowania. Powiedzia\u0142a:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 A co z kluczem? Kto przechowa klucz w bezpiecznym miejscu? Nie b\u0119d\u0119 spokojna, je\u015bli to b\u0119dzie ona.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n W\u015bciek\u0142o\u015b\u0107 przemkn\u0119\u0142a przez twarz Xiao Ke, gdy us\u0142ysza\u0142a wyzwanie i odrzek\u0142a ze z\u0142o\u015bci\u0105:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Co pr\u00f3bujesz powiedzie\u0107? Co masz na my\u015bli, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce nie b\u0119dziesz czu\u0107 si\u0119 spokojnie? Nie m\u00f3w mi, \u017ce b\u0119dziesz spokojna tylko wtedy, gdy b\u0119dzie w twoich r\u0119kach!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ruan Baijie pos\u0142a\u0142a jej zdawkowy u\u015bmiech.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Tu nie chodzi tylko o mnie. Je\u015bli zgubisz klucz, wszyscy zginiemy za tymi drzwiami. Czy na pewno chcesz go zachowa\u0107? Mo\u017ce warto to dok\u0142adnie rozwa\u017cy\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Twarz Xiao Ke zmieni\u0142a kolor z zielonego na bia\u0142y. Wygl\u0105da\u0142a, jakby chcia\u0142a odpowiedzie\u0107, ale w tym momencie Xiong Qi po\u0142o\u017cy\u0142 d\u0142o\u0144 na jej ramieniu.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Qiushi, zajmij si\u0119 kluczem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi by\u0142 oszo\u0142omiony. Nie mia\u0142 poj\u0119cia, \u017ce ten klucz wpadnie w jego r\u0119ce i stanie si\u0119 jego odpowiedzialno\u015bci\u0105. Ju\u017c mia\u0142 zaprotestowa\u0107, ale Ruan Baijie r\u00f3wnie\u017c si\u0119 zgodzi\u0142a. Pochyli\u0142a si\u0119 i cicho szepn\u0119\u0142a do jego ucha:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013Powiniene\u015b go wzi\u0105\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi zmarszczy\u0142 brwi.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ale to m\u00f3j pierwszy raz tutaj. Nie mam \u017cadnego do\u015bwiadczenia\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 To nie ma znaczenia \u2013 wyzna\u0142 Xiong Qi. \u2013 Wszyscy b\u0119dziemy spokojni, je\u015bli to ty b\u0119dziesz go trzyma\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Dobra. \u2013 Lin Qiushi nie mia\u0142 innego wyj\u015bcia, jak tylko to zaakceptowa\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Wzi\u0105\u0142 klucz i uwa\u017cnie mu si\u0119 przyjrza\u0142. Je\u015bli mia\u0142 by\u0107 szczery, wygl\u0105da\u0142 jak zwyk\u0142y miedziany klucz, nic szczeg\u00f3lnego.<\/span><\/span><\/p>\n Xiong Qi zasugerowa\u0142, \u017ce skoro wszyscy byli dzi\u015b wieczorem wyczerpani, powinni najpierw co\u015b zje\u015b\u0107, a nast\u0119pnie om\u00f3wi\u0107 lokalizacj\u0119 drzwi. Lin Qiushi si\u0119 z nim zgodzi\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n Xiong Qi i Xiao Ke poszli do kuchni, aby co\u015b ugotowa\u0107, podczas gdy Lin Qiushi i Ruan Baijie siedzieli w salonie, obserwuj\u0105c Cheng Wena.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Dlaczego dali mi ten klucz? \u2013 Lin Qiushi wci\u0105\u017c nie m\u00f3g\u0142 tego zrozumie\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Bo te klucze nie s\u0105 dobr\u0105 rzecz\u0105. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 tych, kt\u00f3rzy trzymali klucz, umiera\u0142a bardzo szybko. \u2013 wyja\u015bni\u0142a Ruan Baijie i zachichota\u0142a, po czym podnios\u0142a r\u0119k\u0119 i lekko musn\u0119\u0142a czo\u0142o Lin Qiushiego. \u2013 Oczywi\u015bcie, nie musisz si\u0119 tym martwi\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lin Qiushi zamilk\u0142 na chwil\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 H\u0119?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Nagle Ruan Baijie opu\u015bci\u0142a g\u0142ow\u0119 i delikatnie uszczypn\u0119\u0142a p\u0142atek jego ucha, po czym cicho szepn\u0119\u0142a:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Znalaz\u0142am drzwi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Oczy Lin Qiushiego natychmiast si\u0119 rozszerzy\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Co?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013