[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n
Pierwsza r\u00f3\u017ca, rok 2103<\/em><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie mamy innego wyj\u015bcia. Wszystko na \u015bwiecie po\u017cera ludzko\u015b\u0107, a nasza liczebno\u015b\u0107 z dnia na dzie\u0144 maleje, dziecko. \u2013 Pani Lu odpi\u0119\u0142a od piersi z\u0142ot\u0105 odznak\u0119 w kszta\u0142cie r\u00f3\u017cy, po\u0142o\u017cy\u0142a j\u0105 na d\u0142oni i powoli zacisn\u0119\u0142a palce. Czu\u0142a faliste, mi\u0119kkie kszta\u0142ty p\u0142atk\u00f3w, jakby dotyka\u0142a prawdziwej r\u00f3\u017cy. \u2013 Wszyscy w tej epoce musz\u0105 z\u0142apa\u0107 za ka\u017cd\u0105 dost\u0119pn\u0105 bro\u0144 i walczy\u0107. \u2013 Jej g\u0142os by\u0142 delikatny jak szmer wody. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Jednak nic nie b\u0119dziesz z tego mia\u0142a, mamo.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Indywidualnie nikt na tym nie zyska. Korzy\u015b\u0107 odniesie ca\u0142a ludzko\u015b\u0107. Kiedy sytuacja stopniowo si\u0119 poprawi, poszczeg\u00f3lnym jednostkom r\u00f3wnie\u017c b\u0119dzie si\u0119 lepiej wiod\u0142o, nawet je\u017celi nast\u0105pi to setki lat p\u00f3\u017aniej. Prawda jest taka, \u017ce kiedy ocalisz wszystkich, sama te\u017c b\u0119dziesz ocalona. Mimo to nie mo\u017cemy wykluczy\u0107 sytuacji, kiedy ratunek dla nas przyjdzie p\u00f3\u017aniej, ni\u017c dla ca\u0142ej reszty \u2013 powiedzia\u0142a. \u2013 Wtedy chwycimy za bro\u0144, aby walczy\u0107. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nadejdzie taki dzie\u0144, mamo?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nadejdzie. \u2013 Jej g\u0142os by\u0142 szokuj\u0105co zdeterminowany. \u2013 Chyba\u2026 chyba \u017ce wszyscy polegniemy, zanim zostaniemy ocaleni. Zapami\u0119taj jedn\u0105 rzecz, dziecko. W ka\u017cdej sytuacji ludzie s\u0105 stworzeni do wzajemnej mi\u0142o\u015bci. Kochasz ich, dziecko?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Kocham.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Poda\u0142a odznak\u0119 swojej m\u0142odej c\u00f3rce. <\/span><\/span><\/p>\n Druga r\u00f3\u017ca, rok 2105 <\/em><\/span><\/span><\/p>\n Rozleg\u0142 si\u0119 g\u0142o\u015bny huk. Ci\u0119\u017cki przedmiot upad\u0142 na ziemi\u0119, a \u015bwiat zawirowa\u0142. Matka uderzy\u0142a j\u0105 w kark, a\u017c ci\u0119\u017cko upad\u0142a. Drzwi sypialni zamkn\u0119\u0142y si\u0119 z \u0142oskotem, a nast\u0119pnie da\u0142o si\u0119 s\u0142ysze\u0107 odg\u0142os przekr\u0119canego klucza.<\/span><\/span><\/p>\n Powinna by\u0142a zemdle\u0107, ale w ostatniej chwili z kieszeni jej kurtki wysun\u0105\u0142 si\u0119 b\u0142yszcz\u0105cy z\u0142oty przedmiot. Jego b\u0142ysk przywr\u00f3ci\u0142 jej resztki \u015bwiadomo\u015bci. W uszach brz\u0119cza\u0142o, jakby obok przelatywa\u0142 samolot. Poczu\u0142a ostry b\u00f3l, jakby jej g\u0142owa zosta\u0142a roz\u0142upana na kawa\u0142ki, a wszystkie ko\u0144czyny by\u0142y tak odr\u0119twia\u0142e, jakby je w\u0142a\u015bnie straci\u0142a. Wyci\u0105gn\u0119\u0142a r\u0119k\u0119 i mocno chwyci\u0142a z\u0142ot\u0105 odznak\u0119 r\u00f3\u017cy, \u0142api\u0105c oddech.<\/span><\/span><\/p>\n Nie pozwoli\u0142a sobie zemdle\u0107. Mia\u0142a \u0142agodny temperament, ale si\u0142\u0105 woli przewy\u017csza\u0142a zwyk\u0142ych ludzi. Dostrzeg\u0142a to r\u00f3wnie\u017c jej matka. <\/span><\/span><\/p>\n Jej rodzicielka by\u0142a kobiet\u0105 wybitn\u0105 i doskona\u0142\u0105. Zawsze ubiera\u0142a si\u0119 w pi\u0119kn\u0105 karmazynow\u0105 sukni\u0119 i czarne buty na wysokim obcasie. W og\u00f3le nie zmienia\u0142a si\u0119 z wiekiem.<\/span><\/span><\/p>\n Drzwi si\u0119 otworzy\u0142y i do \u015brodka weszli ludzie. Rozleg\u0142 si\u0119 odg\u0142os ci\u0119\u017ckich wojskowych but\u00f3w uderzaj\u0105cych o ziemi\u0119. Czu\u0142a niebezpiecze\u0144stwo, ale takie rzeczy cz\u0119sto si\u0119 ostatnio zdarza\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n Us\u0142ysza\u0142a d\u017awi\u0119ki rozmowy prowadzonej celowo \u015bciszonym tonem. Niejasno dobiega\u0142y do niej takie s\u0142owa jak \u201ezmiana\u201d, \u201ezatrzyma\u0107 si\u0119\u201d i \u201eskupi\u0107\u201d. W ci\u0105gu ostatnich trzech miesi\u0119cy jej matka cz\u0119sto rozmawia\u0142a z niekt\u00f3rymi osobami i cho\u0107 celowo jej unika\u0142a, s\u0142owa, kt\u00f3re przypadkiem us\u0142ysza\u0142a, zawsze by\u0142y takie same. <\/span><\/span><\/p>\n Wiedzia\u0142a, co prawdopodobnie si\u0119 sta\u0142o. Przez p\u00f3\u0142 roku R\u00f3\u017ce walczy\u0142y z nieko\u0144cz\u0105cym si\u0119 uciskiem, a baza pr\u00f3bowa\u0142a zawrze\u0107 z nimi ugod\u0119. <\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie zgadzam si\u0119. \u2013 Jej matka podnios\u0142a g\u0142os.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Obawiam si\u0119, \u017ce musi pani p\u00f3j\u015b\u0107 z nami.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Odby\u0142am z wami ju\u017c wiele podr\u00f3\u017cy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Tym razem jest inaczej, prosz\u0119 pani.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Jest jeszcze kto\u015b? <\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Tylko pani. Marsza\u0142ek chc\u0119 z pani\u0105 negocjowa\u0107 osobi\u015bcie. Mo\u017ce pani r\u00f3wnie\u017c zabra\u0107 swoich ludzi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Chcia\u0142am poprosi\u0107, aby genera\u0142 porucznik Lin Shan towarzyszy\u0142a mi wraz ze swymi stra\u017cnikami.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Oczywi\u015bcie, prosz\u0119 pani \u2013 odrzek\u0142 oficer po chwili ciszy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Funkcjonariusz wydawa\u0142 si\u0119 wybiera\u0107 numer, podczas gdy matka podesz\u0142a do szafki na akta przy drzwiach sypialni.<\/span><\/span><\/p>\n Oficer si\u0119 roz\u0142\u0105czy\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n Po chwili pani Lu o\u015bwiadczy\u0142a:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Przygotuj\u0119 materia\u0142y. Kiedy przyb\u0119dzie genera\u0142 porucznik Lin Shan, mo\u017cemy rusza\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Rozleg\u0142 si\u0119 d\u017awi\u0119k otwierania szafy na akta i wszyscy w salonie zamilkli. Cisza trwa\u0142a tak d\u0142ugo, \u017ce prawie odp\u0142yn\u0119\u0142a. Jednak wci\u0105\u017c zastanawia\u0142a si\u0119, dlaczego matka j\u0105 og\u0142uszy\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n Dlaczego?<\/span><\/span><\/p>\n Dlaczego?<\/span><\/span><\/p>\n Poniewa\u017c…<\/span><\/span><\/p>\n Poniewa\u017c… <\/span><\/span><\/p>\n Rozmy\u015bla\u0142a o tym do\u015b\u0107 d\u0142ugo, powoli trac\u0105c przytomno\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Dop\u00f3ki nie rozleg\u0142 si\u0119 huk wystrza\u0142u.<\/span><\/span><\/p>\n Zacz\u0119\u0142a dygota\u0107, jej d\u0142onie pokry\u0142y si\u0119 potem, z\u0142ota odznaka wy\u015blizgn\u0119\u0142a si\u0119 z palc\u00f3w, a po chwili z brz\u0119kiem upad\u0142a na ziemi\u0119. Jej krucha wiara przypomina\u0142a ten kawa\u0142ek metalu. Przez trudny do oszacowania czas usi\u0142owa\u0142a chwyci\u0107 odznak\u0119 w r\u0119k\u0119 i przycisn\u0119\u0142a r\u0119k\u0119 do piersi. <\/span><\/span><\/p>\n Przez d\u0142ugie minuty krew leniwie wyp\u0142ywa\u0142a przez szpar\u0119 pod drzwiami jak macki o\u015bmiornicy. Odwr\u00f3ci\u0142a wzrok w kierunku przytulnie urz\u0105dzonego pokoju. Nie wiedzia\u0142a, czy w jej oczach by\u0142 smutek, nienawi\u015b\u0107, lito\u015b\u0107 czy nico\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n W nast\u0119pnej chwili ca\u0142kowicie straci\u0142a przytomno\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Trzecia r\u00f3\u017ca, rok 2105<\/em><\/span><\/span><\/p>\n Zabrali j\u0105 do miejsca, gdzie zamieszka\u0142a z dziewcz\u0119tami w tym samym wieku w kilku ma\u0142ych pokojach. Codziennie dostarczono jej jedzenie i wod\u0119. \u017by\u0142a tak przez trzy miesi\u0105ce i wiedzia\u0142a, \u017ce na zewn\u0105trz w tym czasie wiele si\u0119 wydarzy\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n Wci\u0105\u017c rozmy\u015bla\u0142a o tym, dlaczego matka pozbawi\u0142a j\u0105 przytomno\u015bci, je\u015bli nie wiedzia\u0142a jakie zagro\u017cenie nadci\u0105ga. Natomiast je\u015bli je zna\u0142a, czemu nie podj\u0119\u0142a wcze\u015bniej \u015brodk\u00f3w ostro\u017cno\u015bci? Je\u017celi zastrzelenie pani Lu mog\u0142o rozwi\u0105za\u0107 problem, dlaczego chaos trwa\u0142 przez trzy miesi\u0105ce? A je\u015bli spodziewano si\u0119 trzymiesi\u0119cznego zamieszania, to po co j\u0105 zabijali? Czasami podejrzewa\u0142a, \u017ce matka celowo si\u0119 zabi\u0142a. Ponadto og\u0142uszy\u0142a j\u0105 wcze\u015bniej, aby utrzyma\u0107 j\u0105 przy \u017cyciu.<\/span><\/span><\/p>\n Powiedzia\u0142a jej, \u017ce z wyj\u0105tkiem kobiet \u015bci\u015ble powi\u0105zanych z deklaracj\u0105, pozostali cz\u0142onkowie bazy traktowali opozycj\u0119 oboj\u0119tnie. Oczywi\u015bcie istnia\u0142 spos\u00f3b, \u017ceby ich zainteresowa\u0107. Chodzi\u0142o o to, \u017ceby dostrzegli, \u017ce gn\u0119bi\u0105cy je ucisk jest tak wielki, \u017ce pewnego dnia zmia\u017cd\u017cy ich samych.<\/span><\/span><\/p>\n A mo\u017ce nigdy nie pozna prawdy.<\/span><\/span><\/p>\n Bez wzgl\u0119du na wszystko jej matka, pani Lu, oraz jej towarzyszki, ponios\u0142y kl\u0119sk\u0119. Zaprowadzono dziewczynki do du\u017cego, bia\u0142ego sze\u015bciok\u0105tnego budynku, kt\u00f3ry widzia\u0142a codziennie, kiedy rozsuwa\u0142a zas\u0142ony. Nazywano go Ogrodem Edenu.<\/span><\/span><\/p>\n W holu dziwna stara kobieta wzi\u0119\u0142a j\u0105 za r\u0119k\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Dziecko \u2013 zapyta\u0142a. \u2013 Czy kochasz ludzko\u015b\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 W ka\u017cdej sytuacji \u2013 odrzek\u0142a, patrz\u0105c kobiecie w oczy \u2013 ludzie s\u0105 stworzeni do wzajemnej mi\u0142o\u015bci.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Wesz\u0142a do \u015brodka. Wiedzia\u0142a, \u017ce po latach b\u0119dzie znana jako pani Lu. To by\u0142o tak, jakby jej matka wci\u0105\u017c \u017cy\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n Czwarta r\u00f3\u017ca, teraz<\/em><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe przykucn\u0105\u0142, \u017ceby spojrze\u0107 na ciemnozielonego potwora.<\/span><\/span><\/p>\n Monstrum umiera\u0142o. W jego brzuchu znajdowa\u0142y si\u0119 trzy krwawe dziury wielko\u015bci miski, z kt\u00f3rych wyp\u0142ywa\u0142a g\u0119sta czarna ciecz. Sk\u00f3ra na jego ciele, z\u0142o\u017cona z cienkich \u0142usek oraz stercz\u0105cych cierni i wyrostk\u00f3w, s\u0142abo falowa\u0142a. Czworo fasetkowych oczu pokrywa\u0142 przera\u017caj\u0105cy bia\u0142y nalot. Pi\u0105te oko by\u0142o mocno zamkni\u0119te. Na jego grzbiecie da\u0142o si\u0119 dostrzec jeszcze kilkana\u015bcie zamglonych z\u0142o\u017conych oczu wielko\u015bci pi\u0119\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n Ci\u0119\u017cko ranny i umieraj\u0105cy potw\u00f3r nie by\u0142 w Otch\u0142ani cz\u0119stym widokiem. Oznacza\u0142o to, \u017ce przed chwil\u0105 wygra\u0142 jak\u0105\u015b walk\u0119, a jego krwawy oddech nie zosta\u0142 jeszcze odkryty przez innych my\u015bliwych.<\/span><\/span><\/p>\n Nie by\u0142 specjalnie du\u017cy. D\u0142ugo\u015bci\u0105 przypomina\u0142 noworodka.<\/span><\/span><\/p>\n Oczywi\u015bcie nie oznacza\u0142o to, \u017ce przez ca\u0142e \u017cycie by\u0142 tej wielko\u015bci. Potwory polimorficzne \u017cyj\u0105ce w Otch\u0142ani mog\u0142y swobodnie zmienia\u0107 kszta\u0142ty. Polly twierdzi\u0142, \u017ce w poprzednim systemie teoretycznym by\u0142o to niemo\u017cliwe. Teraz pewne substancje znikn\u0119\u0142y, a inne si\u0119 pojawi\u0142y. Je\u015bli jednak wyja\u015bni\u0107 to za pomoc\u0105 najnowszej teorii, zmiana formy oznacza\u0142a tylko zmian\u0119 cz\u0119stotliwo\u015bci. To by\u0142o \u0142atwe.<\/span><\/span><\/p>\n Umieraj\u0105c, stworzenie przybra\u0142o obecny kszta\u0142t, gdy\u017c w takim stanie chcia\u0142o si\u0119 rozsta\u0107 z \u017cyciem. Mo\u017ce to by\u0142a jego pierwotna posta\u0107 albo oryginalna forma.<\/span><\/span><\/p>\n An Zhe delikatnie dotkn\u0105\u0142 jego g\u0142owy grzybni\u0105, lecz nie doczeka\u0142 si\u0119 \u017cadnej reakcji.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Umiera. \u2013 Zmarszczy\u0142 lekko brwi, przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 bestii.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Zaczyna pada\u0107 \u2013 odpar\u0142 tylko stoj\u0105cy obok Lu Feng.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n M\u0142odzieniec podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119. Niebo pokrywa\u0142y chmury. Da\u0142o si\u0119 s\u0142ysze\u0107 b\u0119bnienie kropel deszczu, kt\u00f3re uderza\u0142y w drzewa, ga\u0142\u0119zie i li\u015bcie, by nast\u0119pnie sp\u0142yn\u0105\u0107 na ziemi\u0119. Po sekundzie kolejna kropla spad\u0142a na ran\u0119 potwora. Drga\u0142 przez chwil\u0119, jakby odczuwa\u0142 b\u00f3l.<\/span><\/span><\/p>\n Letni deszcz przyszed\u0142 szybko. Zaledwie kilka sekund p\u00f3\u017aniej g\u0119ste krople wali\u0142y w listowie jak w b\u0119bny. Lu Feng okry\u0142 g\u0142ow\u0119 i ramiona ch\u0142opaka swoj\u0105 kurtk\u0105 od munduru.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Kiedy tu przyszed\u0142em, wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce jest tu jaskinia \u2013 rzek\u0142 An Zhe.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Chwyci\u0142 d\u0142o\u0144 m\u0119\u017cczyzny i wsta\u0142, wahaj\u0105c si\u0119 przez moment. W ko\u0144cu podni\u00f3s\u0142 dr\u017c\u0105cego z b\u00f3lu ma\u0142ego potwora i uda\u0142 si\u0119 na pobliskie wzg\u00f3rze.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ukszta\u0142towanie terenu si\u0119 nie zgadza \u2013 odpar\u0142 pu\u0142kownik.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe wcale tak nie uwa\u017ca\u0142. Dziwaczne formy terenu trafia\u0142y si\u0119 w Otch\u0142ani na ka\u017cdym kroku.<\/span><\/span><\/p>\n By\u0142o tam wej\u015bcie do jaskini, g\u0142\u0119boki otw\u00f3r pomi\u0119dzy spl\u0105tanymi winoro\u015blami.<\/span><\/span><\/p>\n Stworzenie w jego ramionach wci\u0105\u017c dygota\u0142o. Dawno temu w podobny spos\u00f3b zaci\u0105gn\u0105\u0142 do groty ci\u0119\u017cko rannego An Ze. Wiedzia\u0142, \u017ce nora przed nim na pewno nie by\u0142a t\u0105 z przesz\u0142o\u015bci, ale mia\u0142 jakie\u015b dziwne uczucie, \u017ce czas i przeznaczenie nak\u0142adaj\u0105 si\u0119 na siebie i znowu pod\u0105\u017cy\u0142 t\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n Jednak gdy stan\u0105\u0142 przed wej\u015bciem, w ko\u0144cu pogodzi\u0142 si\u0119 z opini\u0105 Lu Fenga.<\/span><\/span><\/p>\n Nie by\u0142 to zwyk\u0142y otw\u00f3r, lecz nieregularny \u0142uk. To by\u0142 opuszczony budynek wci\u015bni\u0119ty we wzniesienie terenu. W Otch\u0142ani znajdowa\u0142y si\u0119 ruiny ludzkich miast, a w nich budowle o rozmaitych funkcjach. Przez ostatnie sto lat zadomowi\u0142y si\u0119 tam i rozmna\u017ca\u0142y stworzenia z tych okolic.<\/span><\/span><\/p>\n Weszli do \u015brodka i pogr\u0105\u017cyli si\u0119 w ciemno\u015bci z rzadka roz\u015bwietlanej przez fluorescencyjne ro\u015bliny. An Zhe od\u0142o\u017cy\u0142 potwora i ustawi\u0142 latark\u0119 we w\u0142a\u015bciwym po\u0142o\u017ceniu. Kr\u0105g \u015bwiat\u0142a wy\u0142oni\u0142 ograniczon\u0105 przestrze\u0144. Znajdowali si\u0119 w przestronnej sali wype\u0142nionej gnij\u0105cymi meblami. Wygl\u0105da\u0142a na ko\u015bci\u00f3\u0142 o \u015bcianach upstrzonych plamami i \u015bladami zamieszkuj\u0105cych w nim stworze\u0144. Sprawia\u0142 wra\u017cenie od dawna opuszczonego.<\/span><\/span><\/p>\n Rozleg\u0142 si\u0119 chrobot przesuwanego po ziemi pancerza, gdy umieraj\u0105cy potw\u00f3r przeczo\u0142ga\u0142 si\u0119 kilka centymetr\u00f3w w ich kierunku. M\u0142odzieniec wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 i dotkn\u0105\u0142 puchu na jego stopach. G\u0142owa zwierz\u0119cia si\u0119 odwr\u00f3ci\u0142a. Jego owadzie fasetkowe oczy nie mia\u0142y \u017arenic jak oczy ssak\u00f3w. Trudno by\u0142o rozpozna\u0107, na czym skupia\u0142 wzrok, ale An Zhe wiedzia\u0142, \u017ce patrzy\u0142 na niego.<\/span><\/span><\/p>\n Czemu go obserwowa\u0142? O czym my\u015bla\u0142? Co czu\u0142 umieraj\u0105cy stw\u00f3r z pi\u0119cioma oczami? Ch\u0142opak nie by\u0142 \u015bwiadomy, \u017ce bia\u0142a grzybnia pe\u0142z\u0142a po ciele potwora, delikatnie pokrywaj\u0105c jego najg\u0142\u0119bsz\u0105 ran\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n Stopy zwierz\u0119cia drgn\u0119\u0142y, jakby pr\u00f3bowa\u0142o zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do An Zhe, ale po chwili przesta\u0142o si\u0119 porusza\u0107. Umiera\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n Ch\u0142opak zerkn\u0105\u0142 na nie, ale nie wycofa\u0142 swojej grzybni. Poczu\u0142 na sobie czyj\u015b wzrok. Odwr\u00f3ci\u0142 g\u0142ow\u0119 i ujrza\u0142 Lu Fenga, kt\u00f3ry sta\u0142 z za\u0142o\u017conymi r\u0119kami oparty o zniszczony filar w nawie ko\u015bcielnej, obserwuj\u0105c ka\u017cdy ruch An Zhe.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Cz\u0119sto to robi\u0142e\u015b? \u2013 zapyta\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Czasami \u2013 odpar\u0142 m\u0142odzieniec, zak\u0142adaj\u0105c r\u0119ce. Wiedzia\u0142, o co pyta\u0142 pu\u0142kownik. Gdy spotyka\u0142 w Otch\u0142ani rann\u0105 istot\u0119, odci\u0105ga\u0142 j\u0105 gdzie\u015b. Czasami powa\u017cnie poturbowane stworzenie mog\u0142o prze\u017cy\u0107, poniewa\u017c dosta\u0142o si\u0119 do bezpiecznej jaskini. W wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w jednak umiera\u0142o.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n