[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n
An Zhe zmarszczy\u0142 brwi. Nie by\u0142 zadowolony, a jego oczy si\u0119 zaczerwieni\u0142y. Ostatecznie nic nie odpowiedzia\u0142, pr\u00f3buj\u0105c tylko odepchn\u0105\u0107 r\u0119k\u0119 Lu Fenga.<\/span><\/span><\/p>\n Jednak ten m\u0119\u017cczyzna by\u0142 o wiele silniejszy od niego. Jego d\u0142o\u0144 ani drgn\u0119\u0142a, wi\u0119c po kilku pr\u00f3bach po prostu zamieni\u0142 palce w grzybni\u0119, owin\u0105\u0142 j\u0105 wok\u00f3\u0142 przedramienia m\u0119\u017cczyzny i odci\u0105gn\u0105\u0142. Pomimo tego mi\u0119kka tkanka by\u0142a s\u0142absza od ludzkich mi\u0119\u015bni, wi\u0119c pod naporem si\u0142y kilka wici si\u0119 od\u0142ama\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie przeci\u0105gaj \u2013 powiedzia\u0142 cicho Lu Feng prosto do jego ucha.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe go zignorowa\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n Pu\u0142kownik u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 mi\u0119kko. Dotkn\u0105\u0142 grzybni, delikatnie \u015bci\u0105gaj\u0105c j\u0105 ze swojej r\u0119ki i ponownie musn\u0105\u0142 palcami brzuch ch\u0142opaka.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Jeste\u015b pewny?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Wystarczy. \u2013 Ton An Zhe nie by\u0142 zbyt przyjemny.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ten m\u0119\u017cczyzna ju\u017c raz ukrad\u0142 mu zarodnik. Nie pozwoli, by dosz\u0142o do tego po raz drugi, zreszt\u0105 naprawd\u0119 nie mia\u0142 nowej spory.<\/span><\/span><\/p>\n Co najdziwniejsze, pierwotny zarodnik zosta\u0142 stracony i nie pojawi\u0142 si\u0119 nowy, lecz nie mia\u0142 poczucia straty. Nie czu\u0142 w ciele pustego miejsca, kt\u00f3re nigdy nie mog\u0142oby zosta\u0107 wype\u0142nione i w g\u0142\u0119bi ducha nie dba\u0142 o spor\u0119, cho\u0107 nie wiedzia\u0142, gdzie by\u0142a. Mia\u0142 to samo uczucie, gdy urodzi\u0142 si\u0119 po raz pierwszy \u2013 nie m\u00f3g\u0142 by\u0107 bardziej kompletny ni\u017c w chwili przebudzenia.<\/span><\/span><\/p>\n An Zhe spojrza\u0142 na swoj\u0105 grzybni\u0119 \u2013 mi\u0119kk\u0105, bia\u0142\u0105 i gi\u0119tk\u0105. Zawaha\u0142 si\u0119 przez chwil\u0119, po czym dotkn\u0105\u0142 w\u0142asnego brzucha. Pod\u015bwiadomie pami\u0119ta\u0142, jak zamyka\u0142 si\u0119 w swoim pokoju w instytucie i ostro\u017cnie zamienia\u0142 ko\u0144czyny w grzybni\u0119. Gdy znikn\u0119\u0142y ludzkie ko\u015bci i sk\u00f3ra, zostawa\u0142a tylko spl\u0105tana, czarno-szara masa. Oryginalna grzybnia zmniejszy\u0142a swoj\u0105 powierzchni\u0119 i zacz\u0119\u0142a gni\u0107. Wkr\u00f3tce ca\u0142e jego cia\u0142o zamieni\u0142oby si\u0119 w czarn\u0105 ka\u0142u\u017c\u0119, kt\u00f3ra w ko\u0144cu by wysch\u0142a, zostawiaj\u0105c plam\u0119 na pod\u0142odze. Tak umiera\u0142 grzyb. Wtedy zamieni\u0142 si\u0119 z powrotem w cz\u0142owieka i wpatrywa\u0142 w niesko\u0144czone niebo, na zmierzch swojego \u017cycia, czuj\u0105c nieokie\u0142znany strach, jak ka\u017cda istota w obliczu nieuniknionej \u015bmierci. Zimno powoli ogarn\u0119\u0142o jego cia\u0142o. Dr\u017c\u0105c, zamkn\u0105\u0142 oczy i czeka\u0142, a\u017c te wszystkie uczucia przemin\u0105, po czym wr\u00f3ci\u0142 do \u017cycia z pozosta\u0142ymi cz\u0142onkami instytutu jak normalny cz\u0142owiek.<\/span><\/span><\/p>\n Lu Feng o tym nie wiedzia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n Od wspomnie\u0144 zapiek\u0142y go oczy. Pomy\u015bla\u0142 o strachu i rozpaczy, kt\u00f3re wtedy czu\u0142 i spojrza\u0142 na Lu Fenga, wygl\u0105daj\u0105c, jakby mia\u0142 z\u0142amane serce. M\u0119\u017cczyzna zrozumia\u0142 to spojrzenie.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Naprawd\u0119 p\u0142aczesz? \u2013 Dotkn\u0105\u0142 k\u0105cika oczu An Zhe. \u2013 Co si\u0119 sta\u0142o?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ch\u0142opak potrz\u0105sn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Tak czy siak, nie dam ci go.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Po tych s\u0142owach pr\u00f3bowa\u0142 wyrwa\u0107 si\u0119 z u\u015bcisku Lu Fenga, lecz zosta\u0142 z\u0142apany w inny spos\u00f3b. Upadli na traw\u0119 i nagle znalaz\u0142 si\u0119 pod pu\u0142kownikiem.<\/span><\/span><\/p>\n By\u0142a po\u0142owa lutego, a dzi\u0119ki mi\u0119kkiej trawie nie odni\u00f3s\u0142 \u017cadnych ran. Wiosna w tym roku przysz\u0142a nadzwyczaj wcze\u015bnie do Otch\u0142ani. An Zhe zerkn\u0105\u0142 w bok, gdzie bia\u0142y, grubiutki grzyb niedawno zacz\u0105\u0142 rozk\u0142ada\u0107 sw\u00f3j kapelusz. Nied\u0142ugo ten proces si\u0119 zako\u0144czy i wydostan\u0105 si\u0119 z niego tysi\u0105ce zarodnik\u00f3w, ulatuj\u0105c w \u015bwiat jak mg\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n Inne grzyby mia\u0142y wiele zarodnik\u00f3w, podczas gdy on mia\u0142 tylko jeden, kt\u00f3rego nawet nie by\u0142o tutaj. Przygryz\u0142 warg\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie b\u00f3j si\u0119 \u2013 pocieszy\u0142 go Lu Feng. Ch\u0142opak nie odpowiedzia\u0142, wi\u0119c m\u0119\u017cczyzna kontynuowa\u0142: \u2013 Nie chc\u0119 zarodnika.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 A co si\u0119 sta\u0142o z moim?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Chcesz wiedzie\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Chc\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Pu\u0142kownik uni\u00f3s\u0142 wi\u0107 grzybni, pytaj\u0105c:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Inne grzyby maj\u0105 wiele zarodnik\u00f3w. Dlaczego ty mia\u0142e\u015b tylko jeden?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie wiem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Kiedy zrozumia\u0142e\u015b, \u017ce jeste\u015b grzybem?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe si\u0119 zastanowi\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Dawno temu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Czy co\u015b si\u0119 sta\u0142o?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Pada\u0142 deszcz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Co\u015b jeszcze?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Z\u0142ama\u0142em n\u00f3\u017ck\u0119, lecz nie chcia\u0142em jeszcze umiera\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Bola\u0142o?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ch\u0142opak potrz\u0105sn\u0105\u0142 przecz\u0105co g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Pami\u0119tasz co\u015b jeszcze?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe by\u0142 w stanie pomy\u015ble\u0107 tylko o jednym.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Pada\u0142o.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lu Feng zastanowi\u0142 si\u0119 przez chwil\u0119, po czym zapyta\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Czy jeste\u015b w stanie po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 z innymi istotami? Potrafisz powiedzie\u0107, w jakim stopniu si\u0119 z nimi zintegrowa\u0142e\u015b? Robisz to \u015bwiadomie czy nie?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe znowu potrz\u0105sn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105. Mia\u0142 kontakt z \u017cywymi istotami, pasywny i aktywny, lecz nie wiedzia\u0142, czy przej\u0105\u0142 od nich jakie\u015b geny. Wyj\u0105tkiem by\u0142 dzie\u0144, w kt\u00f3rym w ca\u0142o\u015bci wch\u0142on\u0105\u0142 krew i tkank\u0119 An Ze, zyskuj\u0105c umiej\u0119tno\u015b\u0107 przemiany w cz\u0142owieka.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Widzia\u0142e\u015b kiedy\u015b w\u0119\u017ca? \u2013 dopytywa\u0142 Lu Feng.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ch\u0142opak przytakn\u0105\u0142. By\u0142 pewny, \u017ce kiedy\u015b go widzia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 W\u0105\u017c zrzuca sk\u00f3r\u0119 i wyczo\u0142guje si\u0119 z jej pozosta\u0142o\u015bci. Wiele zwierz\u0105t tak robi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Przez chwil\u0119 An Zhe nie rozumia\u0142, co Lu Feng pr\u00f3buje powiedzie\u0107, wi\u0119c po prostu s\u0142ucha\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Jednak pan Polly uwa\u017ca, \u017ce to wci\u0105\u017c r\u00f3\u017cni si\u0119 od twojej formy \u017cycia. W niekt\u00f3rych jednokom\u00f3rkowych eukariontach wyst\u0119puje pewna cecha \u2013 t\u0142umaczy\u0142 lekko pu\u0142kownik. \u2013 Kiedy warunki b\u0119d\u0105 z\u0142e, przestanie rosn\u0105\u0107. Jego g\u0142\u00f3wna cz\u0119\u015b\u0107 cia\u0142a utworzy torbiel, kt\u00f3ra zapadnie w g\u0142\u0119boki sen i zostanie o\u017cywiona w odpowiednim \u015brodowisku.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe zmarszczy\u0142 brwi. Rozumia\u0142, co m\u00f3wi\u0142 Lu Feng, jednak nie by\u0142 w stanie odpowiednio zareagowa\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Jeste\u015b grzybem. Mo\u017ce i nie jest to ten sam gatunek, lecz tak jak eukarionty grzyby s\u0105 organizmami o prostej strukturze.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ch\u0142opak mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce s\u0142owa m\u0119\u017cczyzny nie by\u0142y zbyt mi\u0142e, wi\u0119c go popchn\u0105\u0142. Lu Fenga wcale to nie ruszy\u0142o. Obserwowa\u0142 An Zhe z lekkim u\u015bmiechem.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Przypomnia\u0142e\u015b sobie?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe gapi\u0142 si\u0119 na w\u0142asn\u0105 grzybni\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Chodzi ci o to\u2026 \u017be wyros\u0142em z w\u0142asnego zarodnika?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Co dziwne, nie by\u0142 ani troch\u0119 zaskoczony tym zdaniem, tak jakby powiedzia\u0142 co\u015b normalnego. By\u0142 oszo\u0142omiony, gdy my\u015bla\u0142 o ca\u0142ej tej sytuacji.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Polly powiedzia\u0142, \u017ce gdy pozby\u0142e\u015b si\u0119 postaci grzyba, zyska\u0142e\u015b tak\u017ce nowe w\u0142a\u015bciwo\u015bci lub scali\u0142e\u015b si\u0119 z innymi organizmami o prostej strukturze, staj\u0105c si\u0119 now\u0105 form\u0105 \u017cycia. Zarodnik jest tworem podobnym do torbieli. Uwa\u017ca\u0142e\u015b, \u017ce jest wa\u017cniejszy od twojego \u017cycia, bo by\u0142 twoim \u017cyciem. Mo\u017cliwe, \u017ce dzi\u0119ki temu sta\u0142e\u015b si\u0119 nie\u015bmiertelny.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Oczy An Zhe otworzy\u0142y si\u0119 szeroko.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Opr\u00f3cz tego Polly by\u0142 pogr\u0105\u017cony w b\u00f3lu, gdy po raz pierwszy go zobaczy\u0142em. W tamtej chwili zarodnik z w\u0142asnej woli do niego wype\u0142z\u0142. My\u015bl\u0119, \u017ce go rozpozna\u0142e\u015b.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ch\u0142opak przytakn\u0105\u0142. Mia\u0142 niejasne wspomnienia smutnego Polly\u2019ego i wiele innych, w kt\u00f3rych zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do Lu Fenga. Po prostu wtedy nie by\u0142 \u015bwiadomy, co robi. Poczu\u0142, jak ca\u0142e jego cia\u0142o si\u0119 trz\u0119sie.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Przepraszam \u2013 powiedzia\u0142 ponuro. Je\u015bli to by\u0142a prawda, to si\u0119 myli\u0142, kiedy my\u015bla\u0142 o towarzyszu w najgorszy spos\u00f3b. Lu Feng nie z\u0142ama\u0142 obietnicy i zaopiekowa\u0142 si\u0119 zarodnikiem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 To w porz\u0105dku. \u2013 Pu\u0142kownik przysun\u0105\u0142 si\u0119 do niego, a w jego zielonych oczach, kt\u00f3re do tej pory zawsze by\u0142y oboj\u0119tne, pojawi\u0142y si\u0119 jakie\u015b dziwne fluktuacje. Jego g\u0142os by\u0142 cichy, gdy doda\u0142: \u2013 \u017byjesz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Tak, \u017cy\u0142. \u017by\u0142. Z\u0142ote promienie s\u0142o\u0144ca b\u0142yszcza\u0142y po\u015br\u00f3d zielonej trawy, a py\u0142 mieni\u0105cy si\u0119 na wietrze unosi\u0142 si\u0119 delikatnie jak sen.<\/span><\/span><\/p>\n An Zhe z\u0142apa\u0142 Lu Fenga za r\u0119kaw.<\/span><\/span><\/p>\n Wtedy przypomnia\u0142 sobie kolejn\u0105 rzecz \u2013 co\u015b, czego nienawidzi\u0142 od samego pocz\u0105tku. Dawno temu, gdy otworzy\u0142 drzwi od laboratorium i po raz pierwszy od jego zagini\u0119cia zobaczy\u0142 zarodnik. My\u015bla\u0142, \u017ce podp\u0142ynie w jego stron\u0119, lecz spora nie odst\u0119powa\u0142a od Lu Fenga. Powiedzia\u0142 o tym pu\u0142kownikowi.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 My\u015bla\u0142e\u015b o mnie wtedy \u2013 odpar\u0142 cicho m\u0119\u017cczyzna.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe przymkn\u0105\u0142 lekko oczy.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie wiedzia\u0142em. Wtedy\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Nie mo\u017cna by\u0142o powiedzie\u0107, \u017ce mia\u0142 dobre relacje z Lu Fengiem. Da\u0142o mu to teraz do my\u015blenia \u2013 czy ich obecn\u0105 relacj\u0119 mo\u017cna by\u0142o nazwa\u0107 dobr\u0105?<\/span><\/span><\/p>\n Jego palce stopniowo coraz mocniej zacisn\u0119\u0142y si\u0119 na r\u0119kawie m\u0119\u017cczyzny, lecz my\u015bli z wolna ulecia\u0142y, gdy spojrza\u0142 pu\u0142kownikowi w oczy. By\u0142 14 lutego, r\u00f3wne cztery lata po tym, jak po raz pierwszy spotkali si\u0119 w Otch\u0142ani.<\/span><\/span><\/p>\n Przez jaki\u015b czas si\u0119 dogadywali. Potem usn\u0105\u0142 na trzy lata, kt\u00f3re Lu Feng sp\u0119dzi\u0142 z zarodnikiem. Nie znali si\u0119 zbyt d\u0142ugo i nie mieli do\u015bwiadczenia we wsp\u00f3lnym \u017cyciu. To naprawd\u0119 niewiele, kiedy spojrzy si\u0119 na relacje innych ludzi. Jednak dla nich, istoty heterogenicznej i s\u0119dziego, nie by\u0142o nikogo lepszego.<\/span><\/span><\/p>\n Milczeli po\u015br\u00f3d szum\u00f3w wiatru. Po d\u0142u\u017cszej chwili us\u0142ysza\u0142 szept Lu Fenga:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Dzi\u0119kuj\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Za co mi dzi\u0119kujesz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Za wiele rzeczy. \u2013 G\u0142os m\u0119\u017cczyzny by\u0142 mi\u0119kki, a jego oczy nieprzerwanie spogl\u0105da\u0142y na An Zhe. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 d\u0142o\u0144, delikatnie dotykaj\u0105c ni\u0105 policzka ch\u0142opaka. \u2013 Dzi\u0119kuj\u0119, \u017ce czeka\u0142e\u015b na mnie ca\u0142\u0105 noc w Dniu S\u0105du.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 uszcz\u0119\u015bliwiony, lecz wida\u0107 by\u0142o w nim odrobin\u0119 goryczy. Jego g\u0142os by\u0142 lekko zachrypni\u0119ty, gdy m\u00f3wi\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013