[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n
An Zhe zapad\u0142 w drzemk\u0119. Mia\u0142 taki sen dawno temu, w dniu, w kt\u00f3rym opu\u015bci\u0142 Lu Fenga. Czasami w bia\u0142y dzie\u0144, kiedy nie spa\u0142, dopada\u0142y go majaki. Prawdopodobnie by\u0142y to halucynacje umieraj\u0105cego cz\u0142owieka. Nie wspomina\u0142 o tym Polly\u2019emu. Krwawy kaszel, wysoka gor\u0105czka i wszechobecny b\u00f3l przysparza\u0142y starcowi wystarczaj\u0105co du\u017co zmartwie\u0144. We \u015bnie jego organizm rozdzieli\u0142 si\u0119 na dwie cz\u0119\u015bci. Jedna z nich znajdowa\u0142a si\u0119 w G\u00f3rskim Instytucie Badawczym, a druga w jakim\u015b nieznanym miejscu. Nie istnia\u0142y tam b\u00f3l ani ci\u0119\u017ckie ludzkie cia\u0142o.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n We marzeniu sennym nie posiada\u0142 oczu, uszu ani ludzkiej \u015bwiadomo\u015bci. To uczucie przypomina\u0142o stan, kiedy tkwi\u0142 zakopany w nasi\u0105kni\u0119tej deszczem ziemi po swoich narodzinach. Grzyby maj\u0105 w\u0142asne zmys\u0142y, kt\u00f3rych nie da si\u0119 opisa\u0107 ludzkim j\u0119zykiem.<\/span><\/span><\/p>\n Wiedzia\u0142, \u017ce Lu Feng jest gdzie\u015b pobli\u017cu. To musia\u0142o by\u0107 z\u0142udzenie po tym, jak go porzuci\u0142, lecz nie przeszkadza\u0142o mu to zbli\u017ca\u0107 si\u0119 do pu\u0142kownika, kiedy spa\u0142. Sny nie zawsze by\u0142y przyjemne. Czasami umieszczano go w zamkni\u0119tym pojemniku i zatapiano w lodowatym p\u0142ynie. Na pocz\u0105tku zawsze towarzyszy\u0142 mu doktor Ji. P\u00f3\u017aniej by\u0142 to Polly i wielu innych ludzi, kt\u00f3rzy przychodzili i odchodzili. Nie mia\u0142 nic do roboty. Gdy by\u0142 przy nim Lu Feng, owija\u0142 si\u0119 wok\u00f3\u0142 niego. Gdy m\u0119\u017cczyzny nie by\u0142o, zanurza\u0142 si\u0119 w p\u0142ynie i rozmy\u015bla\u0142 nad swoim \u017cyciem.<\/span><\/span><\/p>\n Pojawia\u0142y si\u0119 odleg\u0142e wspomnienia zwi\u0105zane z przebywaniem w ziemi w porze deszczowej lub zim\u0105 sp\u0119dzon\u0105 w bazie. Kiedy tak rozmy\u015bla\u0142 o r\u00f3\u017cnych rzeczach, lgn\u0105\u0142 do Lu Fenga. Palce m\u0119\u017cczyzny dotyka\u0142y jego grzybni. W ko\u0144cu w ich relacji zapanowa\u0142 pok\u00f3j i An Zhe nie chcia\u0142 go utraci\u0107. W prawdziwym \u017cyciu nigdy nie mogliby tego zrobi\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Jednak\u017ce kiedy kilkaset razy przywo\u0142a\u0142 swoje wspomnienia, sny ju\u017c wi\u0119cej nie przychodzi\u0142y, postanowi\u0142 wi\u0119c si\u0119 obudzi\u0107. Odkry\u0142, \u017ce wci\u0105\u017c \u017cyje. Kiedy teraz wspomina\u0142 tamten dzie\u0144, nie pami\u0119ta\u0142 ju\u017c emocjonalnych rozterek, kt\u00f3re pozostawi\u0142y po sobie bia\u0142\u0105 plam\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n Przypomina\u0142 sobie jedynie, \u017ce sta\u0142 przy drzwiach, a Lu Feng odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w jego stron\u0119. Wok\u00f3\u0142 rozkwita\u0142a wiosna. Patrzy\u0142 na pu\u0142kownika i nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 zrobi\u0107 kroku naprz\u00f3d. Mia\u0142 zbyt wiele sn\u00f3w i zbyt wiele razy \u0142owi\u0142 ksi\u0119\u017cyc w pe\u0142ni.<\/span><\/span><\/p>\n Dop\u00f3ki S\u0119dzia do niego nie podszed\u0142. An Zhe wiele razy p\u0142aka\u0142, kiedy go nie by\u0142o. My\u015bl o pu\u0142kowniku wprawia\u0142a serce ch\u0142opaka w gwa\u0142towne dr\u017cenie, ale w chwili, kiedy naprawd\u0119 go ujrza\u0142, nie m\u00f3g\u0142 powstrzyma\u0107 u\u015bmiechu.<\/span><\/span><\/p>\n M\u0142odzieniec wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119, aby dotkn\u0105\u0107 drugiego m\u0119\u017cczyzny. Czy\u017cby troch\u0119 schud\u0142? Nie by\u0142 pewien, nie widzieli si\u0119 zbyt d\u0142ugo, min\u0119\u0142o wiele czasu. <\/span><\/span><\/p>\n Dopiero wtedy z jego oczu pop\u0142yn\u0119\u0142a stru\u017cka \u0142ez. Cofn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 i wpatrywa\u0142 si\u0119 w towarzysza, a\u017c ten go przytuli\u0142 i otar\u0142 \u0142zy z jego policzk\u00f3w. G\u0142owa ch\u0142opaka opad\u0142a na rami\u0119 Lu Fenga. Jego g\u0142os brzmia\u0142 ochryple, gdy wyszepta\u0142 imi\u0119 m\u0119\u017cczyzny.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 To ja \u2013 powiedzia\u0142 pu\u0142kownik.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Pracownicy laboratorium z\u0142o\u017cyli im gratulacje. Polly potrafi\u0142 nawet przywr\u00f3ci\u0107 do \u017cycia martwego cz\u0142owieka. An Zhe nie by\u0142 w stanie cho\u0107by wyobrazi\u0107 sobie, jak to mo\u017cliwe. Naukowcy u\u017cywali wielu termin\u00f3w, takich jak geny, cz\u0119stotliwo\u015bci i pr\u00f3bki. S\u0142ysza\u0142 je jak przez mg\u0142\u0119, ale ludzka technika by\u0142a zbyt niesamowita, wi\u0119c po prostu to zaakceptowa\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n Min\u0119\u0142y trzy lata od kiedy wszed\u0142 do Klatki Simpsona, a otoczenie si\u0119 uspokoi\u0142o. Era mieszania si\u0119 gen\u00f3w zako\u0144czy\u0142a si\u0119 wraz z nadej\u015bciem Dzwonu, a jego cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 zosta\u0142a rozes\u0142ana na ca\u0142y \u015bwiat. Nie by\u0142o mo\u017cliwo\u015bci oceni\u0107, czy dobrze si\u0119 sta\u0142o, poniewa\u017c w tym momencie wszystkie przedmioty materialne zosta\u0142y zainfekowane jedn\u0105 cz\u0119stotliwo\u015bci\u0105 i sta\u0142y si\u0119 stabilne. Ludzie ju\u017c na zawsze pozostali lud\u017ami, a potwory potworami. Nawet je\u015bli przychodzili mutacje polimorficzne, nie tracili \u015bwiadomo\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n Po wielu eksperymentach i por\u00f3wnaniach Polly odkry\u0142 przyczyn\u0119 tego stanu rzeczy. Cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 okre\u015blana przez Klatk\u0119 Simpsona by\u0142a bli\u017csza definicji materii samej w sobie.<\/span><\/span><\/p>\n Na przyk\u0142ad patrz\u0105cy na jab\u0142ko i pomara\u0144cz\u0119 cz\u0142owiek wiedzia\u0142, czym s\u0105 te owoce. Jednak jab\u0142ko nie wiedzia\u0142o, \u017ce jest jab\u0142kiem, a pomara\u0144cza \u2013 \u017ce jest pomara\u0144cz\u0105. Nigdy nie mia\u0142y si\u0119 o tym dowiedzie\u0107, tylko ludzie mieli t\u0119 \u015bwiadomo\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Tak jak grzyb nie zna\u0142 swojego pocz\u0105tku, a kr\u00f3tko \u017cyj\u0105ca cykada nic nie wiedzia\u0142a o porach roku, cechy biologiczne cz\u0142owieka mog\u0142y by\u0107 analizowane jedynie poprzez b\u0142\u0119dy w wygl\u0105dzie. Ludzie nie wiedzieli, z czego byli z\u0142o\u017ceni i co czyni\u0142o ich lud\u017ami. Ten system nie by\u0142 dla nich zrozumia\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n Kiedy Klatka Simsona analizowa\u0142a cz\u0105stki elementarne, przez kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119 rozb\u0142ys\u0142o przed nimi nieistotne odbicie prawdy i ujrzeli kilka poszlak, kt\u00f3re wskaza\u0142y im prawdziw\u0105 definicj\u0119. Uchwycili kilka godnych uwagi cz\u0119stotliwo\u015bci. W symfonii wszech\u015bwiata harmonia istot ludzkich wci\u0105\u017c by\u0142a zak\u0142\u00f3cana nutami innych stworze\u0144. Tymczasem ten zdumiewaj\u0105cy grzyb obdarzony w\u0142asn\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 posiada\u0142 stabiln\u0105 cz\u0119stotliwo\u015b\u0107, kt\u00f3ra mog\u0142a wytrzyma\u0107 wszystko. Kiedy przekazano j\u0105 \u015bwiatu, nast\u0105pi\u0142 kr\u00f3tkotrwa\u0142y pok\u00f3j.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 To jest prawdopodobie\u0144stwo \u2013 powiedzia\u0142 Polly Joan. \u2013 Prawdopodobie\u0144stwo to los, a \u017cycie jest przypadkiem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe s\u0142ucha\u0142, a Lu Feng poda\u0142 mu kawa\u0142ek jab\u0142ka. Ugryz\u0142 \u015bwie\u017co zerwany owoc pe\u0142en s\u0142odkiego i lekko kwaskowatego soku. M\u0142odzieniec zapomnia\u0142, co chcia\u0142 powiedzie\u0107, kiedy do jego ust trafi\u0142 nast\u0119pny kawa\u0142ek.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 A co z pomara\u0144cz\u0105? \u2013 zapyta\u0142. \u2013 Jaki jest jej smak?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Pu\u0142kownik kaza\u0142 mu poczeka\u0107 do jesieni. Polly zaprosi\u0142 ich na jab\u0142ka i przysz\u0142e pomara\u0144cze.<\/span><\/span><\/p>\n Wracaj\u0105c do pokoju, ch\u0142opak sko\u0144czy\u0142 je\u015b\u0107 swoj\u0105 po\u0142\u00f3wk\u0119. Drug\u0105 pozostawi\u0142 dla swojego towarzysza. Chcia\u0142by pokroi\u0107 j\u0105 na kawa\u0142ki, ale S\u0119dzia nie pozwala\u0142 mu dotyka\u0107 no\u017ca. M\u0142odzieniec nie k\u0142\u00f3ci\u0142 si\u0119 z nim o takie sprawy. Gdyby nie fakt, \u017ce chodzi\u0142o o Lu Fenga, to nie chcia\u0142oby mu si\u0119 nawet kroi\u0107 owocu. Czu\u0142 si\u0119 \u015bpi\u0105cy. Nadszed\u0142 czas na drzemk\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n Jednak nie m\u00f3g\u0142 zasn\u0105\u0107. Trzyma\u0142 w r\u0119ku tablet i spogl\u0105da\u0142 na niego. Zapisa\u0142 tam wszystkie dane, kt\u00f3re znalaz\u0142 w ci\u0105gu dziesi\u0119ciu dni od czasu, kiedy si\u0119 obudzi\u0142. Elektroniczna wersja dziennika bazy, informacje skopiowane z komputera doktora Ji, instrukcje dla laboratorium skopiowane z komputera Polly\u2019ego i wiele innych tego typu rzeczy.<\/span><\/span><\/p>\n Lu Feng usiad\u0142 obok niego. An Zhe po\u015bpiesznie si\u0119 odwr\u00f3ci\u0142, aby nie zobaczy\u0142 ekranu. Pu\u0142kownik za\u015bmia\u0142 si\u0119 cicho i wsun\u0105\u0142 ch\u0142opakowi do ust reszt\u0119 owocu. Jab\u0142ko by\u0142o pyszne, a pu\u0142kownik by\u0142 dla niego bardzo dobry, ale An Zhe nie chcia\u0142, \u017ceby m\u0119\u017cczyzna siedzia\u0142 obok niego i patrzy\u0142 na te informacje. Zawsze by\u0142 podejrzliwy i czu\u0142, \u017ce Lu Feng obserwuje jego ekran.<\/span><\/span><\/p>\n Wkurza\u0142 go fakt, \u017ce gdy ledwo si\u0119 obudzi\u0142, odkry\u0142, \u017ce pu\u0142kownik zaj\u0105\u0142 jego dawny pok\u00f3j w instytucie. Wszystko w tym miejscu by\u0142o dok\u0142adnie takie samo jak wcze\u015bniej, ale zmieni\u0142 si\u0119 jego w\u0142a\u015bciciel. Pr\u00f3bowa\u0142 sk\u0142oni\u0107 m\u0119\u017cczyzn\u0119, aby przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do pomieszczenia obok, jednak ten powiedzia\u0142 mu tylko:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Je\u015bli nie chcesz mieszka\u0107 ze mn\u0105 w jednym pokoju, to wracaj spa\u0107 do zbiornika z od\u017cywk\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 \u2026<\/span><\/p>\n Przez trzy lata charakter tego cz\u0142owieka nie poprawi\u0142 si\u0119 nawet w najmniejszym stopniu. Pozosta\u0142o mu tylko pogodzi\u0107 si\u0119 z faktem, \u017ce dzieli pok\u00f3j, biurko i \u0142\u00f3\u017cko z pu\u0142kownikiem. W ko\u0144cu An Zhe zrobi\u0142 si\u0119 do tego stopnia podejrzliwy, \u017ce nie m\u00f3g\u0142 ju\u017c przegl\u0105da\u0107 materia\u0142\u00f3w i ogarn\u0119\u0142o go ogromne znu\u017cenie. Musia\u0142 si\u0119 po\u0142o\u017cy\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 To jest nudne. \u2013 Le\u017c\u0105cy obok niego na \u0142\u00f3\u017cku Lu Feng obejmowa\u0142 go od ty\u0142u i patrzy\u0142 leniwie na bia\u0142e \u015bciany. G\u0142os pu\u0142kownika by\u0142 lodowaty jak zamarzni\u0119ty strumie\u0144. \u2013 Dok\u0105d chcesz i\u015b\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 My\u015bl\u0119\u2026 \u2013 Ch\u0142opak wpatrywa\u0142 si\u0119 w \u015bcian\u0119 z lekkim zak\u0142opotaniem w oczach. Mia\u0142 dok\u0105d p\u00f3j\u015b\u0107. By\u0142o to miejsce, o kt\u00f3rym opr\u00f3cz niego wiedzia\u0142 tylko Lu Feng. M\u0142odzieniec nigdy nie wspomnia\u0142 o nim nawet Polly\u2019emu. Wyszepta\u0142: \u2013 Chc\u0119 znale\u017a\u0107 An Ze.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n W jaskini, w kt\u00f3rej wszystko si\u0119 zacz\u0119\u0142o, ko\u015bci An Ze wci\u0105\u017c na niego czeka\u0142y. Mia\u0142 mu wiele do powiedzenia. Pami\u0119ta\u0142 ka\u017cde s\u0142owo, kt\u00f3re od niego us\u0142ysza\u0142. M\u0142ody m\u0119\u017cczyzna uwa\u017ca\u0142, \u017ce jego \u017cycie nie mia\u0142o sensu. An Zhe chcia\u0142 mu opowiedzie\u0107 o wydarzeniach w Bazie P\u00f3\u0142nocnej i o przyczynie powstania Dzwonu.<\/span><\/span><\/p>\n Gdyby nie spotka\u0142 Lu Fenga i An Ze, nic by si\u0119 nie wydarzy\u0142o. Tak wi\u0119c los zmienia\u0142 si\u0119 pod wp\u0142ywem niezliczonych zbieg\u00f3w okoliczno\u015bci. Jednak\u017ce Otch\u0142a\u0144 by\u0142a tak ogromna, \u017ce nie potrafi\u0142 znale\u017a\u0107 jaskini. Ponadto nikt nie chcia\u0142 mu towarzyszy\u0107 w poszukiwaniach. Sta\u0142y si\u0119 niedo\u015bcig\u0142ym marzeniem.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie potrafi\u0119 jej znale\u017a\u0107 \u2013 mrukn\u0105\u0142. \u2013 Nic nie kojarz\u0119, nic nie pami\u0119tam.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 P\u00f3jd\u0119 z tob\u0105 i poszukamy \u2013 szepn\u0105\u0142 mu do ucha pu\u0142kownik.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Oczy An Zhe si\u0119 rozszerzy\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n Wszystko by\u0142o jak sen. Nast\u0119pnego dnia po po\u017cegnaniu z Pollym samolot transportowy zostawi\u0142 ich pojazd opancerzony w \u015brodku Otch\u0142ani. Kapitanem by\u0142 pilot PL1109. Zanim odlecia\u0142, przypomnia\u0142 im jeszcze, aby pami\u0119tali o poszukiwaniach Hubbarda i Tang Lana, kt\u00f3rzy znikn\u0119li po obl\u0119\u017ceniu Instytutu przez potwory. Obecnie jedynym pewnym faktem by\u0142o to, \u017ce Tang Lan wci\u0105\u017c \u017cy\u0142, mimo \u017ce zosta\u0142 powa\u017cnie ranny. Jego zw\u0142ok nie odnaleziono w promieniu szesnastu kilometr\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Na serio podejrzewam, \u017ce wyleczyli rany, zgubili si\u0119, a potem z\u0142o\u017cyli jaja. \u2013 Kapitan wyci\u0105gn\u0105\u0142 ostateczne wnioski i odlecia\u0142 samolotem transportowym.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lu Feng otworzy\u0142 drzwi pojazdu i spojrza\u0142 na swojego towarzysza. Ziemi\u0119 pokrywa\u0142a aksamitna trawa. An Zhe wpatrywa\u0142 si\u0119 w dal. By\u0142a p\u00f3\u017ana wiosna i ciemna ziele\u0144 Otch\u0142ani rozci\u0105ga\u0142a si\u0119 jak okiem si\u0119gn\u0105\u0107. Li\u015bcie ko\u0142ysa\u0142y si\u0119 na wietrze, a z daleka dobiega\u0142y g\u0142osy przelatuj\u0105cych ptak\u00f3w. Znowu trafi\u0142 w to miejsce.<\/span><\/span><\/p>\n Patrzy\u0142 na Lu Fenga, kt\u00f3ry niespodziewanie postanowi\u0142 mu towarzyszy\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Czemu tu ze mn\u0105 jeste\u015b?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n M\u0119\u017cczyzna uni\u00f3s\u0142 brwi.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie chcia\u0142e\u015b, \u017cebym z tob\u0105 przyjecha\u0142?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 To zajmie du\u017co czasu. Czy nie pracujesz dla ludzi?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 S\u0105d Procesowy zosta\u0142 rozwi\u0105zany \u2013 powiedzia\u0142 pu\u0142kownik, obserwuj\u0105c ch\u0142opaka. \u2013 Je\u015bli wybuchnie wojna albo b\u0119d\u0119 potrzebny, wr\u00f3c\u0119 do bazy. \u2013 W jego ch\u0142odnych zielonych oczach nie by\u0142o b\u00f3lu, nienawi\u015bci ani niczego innego. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce co\u015b utraci\u0142 i sprawi\u0142o mu to ulg\u0119. An Zhe wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119, aby zdj\u0105\u0107 li\u015b\u0107, kt\u00f3ry spad\u0142 na rami\u0119 Lu Fenga i nagle znalaz\u0142 si\u0119 w obj\u0119ciach m\u0119\u017cczyzny.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Teraz chc\u0119 by\u0107 z tob\u0105. \u2013 W otaczaj\u0105cej ich ciszy rozleg\u0142 si\u0119 lekki g\u0142os pu\u0142kownika.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Dlaczego? \u2013 Ch\u0142opak obejmowa\u0142 barki towarzysza, opieraj\u0105c podbr\u00f3dek na jego ramieniu. Nie wyja\u015bni\u0142, o co dok\u0142adnie pyta\u0142, ale czu\u0142, \u017ce Lu Feng go zrozumia\u0142. Nigdy nie musieli m\u00f3wi\u0107 zbyt wiele. An Zhe wiedzia\u0142, \u017ce lubi pu\u0142kownika, ale nie mia\u0142 poj\u0119cia, dlaczego m\u0119\u017cczyzna lubi\u0142 jego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n S\u0119dzia zrobi\u0142 krok naprz\u00f3d i plecy ch\u0142opaka opar\u0142y si\u0119 o samoch\u00f3d. Podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119, aby spojrze\u0107 na towarzysza. Oczy m\u0119\u017cczyzny by\u0142y tak samo spokojne i przenikliwe jak wtedy, gdy po raz pierwszy spotkali si\u0119 u bram bazy.<\/span><\/span><\/p>\n Lu Feng\u00a0patrzy\u0142 na niego przez d\u0142ugi czas. Przez ostatnie trzy lata cz\u0119sto marzy\u0142 o tym dniu. Jego dusza ton\u0119\u0142a wtedy w ciernistym bagnie, z kt\u00f3rego nie by\u0142 w stanie si\u0119 wydosta\u0107. Podobnie by\u0142o, kiedy spotkali si\u0119 po raz pierwszy.<\/span><\/span><\/p>\n An Zhe by\u0142 jednocze\u015bnie istot\u0105 ludzk\u0105, gatunkiem heterogenicznym i potworem. Powinien zosta\u0107 zabity i oszcz\u0119dzony. Reprezentowa\u0142 wszystko, czego nie da\u0142o si\u0119 zdefiniowa\u0107. By\u0142 najbardziej szalon\u0105 z mo\u017cliwo\u015bci, a jednocze\u015bnie w jego \u017cy\u0142ach p\u0142yn\u0119\u0142a krew jak u wszystkich ludzi.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Dlaczego wszed\u0142e\u015b do Klatki Simpsona? \u2013 zapyta\u0142 nagle Lu Feng.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ch\u0142opak pomy\u015bla\u0142 przez chwil\u0119 i potrz\u0105sn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie wiem. \u2013 Po chwili doda\u0142: \u2013 Wi\u0119c ty te\u017c tego nie wiesz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Wiem. \u2013 Pu\u0142kownik opar\u0142 g\u0142ow\u0119 o czo\u0142o ch\u0142opaka. \u2013 Poniewa\u017c jeste\u015b ma\u0142ym grzybkiem \u2013 powiedzia\u0142 cicho.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ta zdawkowa odpowied\u017a sprawi\u0142a, \u017ce m\u0142odzieniec uni\u00f3s\u0142 oczy z niezadowoleniem. Zobaczy\u0142, jak zielone t\u0119cz\u00f3wki wype\u0142niaj\u0105 si\u0119 jakim\u015b ukrytym znaczeniem i jego wzrok z\u0142agodnia\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n W Otch\u0142ani wszystko ros\u0142o. M\u0142odzieniec pami\u0119ta\u0142 ka\u017cde s\u0142owo, kt\u00f3re wypowiedzia\u0142 Polly.<\/span><\/span><\/p>\n Wszech\u015bwiat pogr\u0105\u017cony by\u0142 w nieustaj\u0105cym chaosie, a ludzka \u015bwiadomo\u015b\u0107 by\u0142a niestabilnym rozb\u0142yskiem \u015bwiat\u0142a. Historia zosta\u0142a zapisana w ksi\u0119dze, lecz ksi\u0119ga sp\u0142on\u0119\u0142a. Cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 pola magnetycznego by\u0142a jak powiew ch\u0142odnego powietrza i mog\u0142a oprze\u0107 si\u0119 temu ognistemu \u017carowi. Cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 An Zhe zmienia\u0142a papier w azbest, pozwalaj\u0105c mu przetrwa\u0107 pomimo p\u0142omieni.<\/span><\/span><\/p>\n Jednak\u017ce po\u017car nadal szala\u0142. Nieznane fluktuacje i nieprzewidywalne wstrz\u0105sy nadejd\u0105 ponownie. By\u0107 mo\u017ce w postaci wy\u017cszej temperatury lub przybior\u0105 jeszcze inne kompletnie nieznane formy. Mo\u017ce to nast\u0105pi\u0107 w kolejnej sekundzie albo za 10000 lat. Jednak\u2026<\/span><\/span><\/p>\n To nie mia\u0142o znaczenia. Wszyscy otrzymali niespodziewan\u0105 szans\u0119.<\/span><\/span><\/p>\n Opar\u0142 si\u0119 o samoch\u00f3d i u\u015bmiechn\u0105\u0142 do Lu Fenga. M\u0119\u017cczyzna nachyli\u0142 si\u0119, by poca\u0142owa\u0107 k\u0105cik oka m\u0142odzie\u0144ca. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i zacz\u0105\u0142 kalibrowa\u0107 kompas i nawigator.<\/span><\/span><\/p>\n Manipulowa\u0142 przy urz\u0105dzeniach, podczas gdy An Zhe przegl\u0105da\u0142 wiadomo\u015bci, w kt\u00f3rych jednak nie znalaz\u0142 prawie nic nowego. W pi\u0119\u0107 minut przeczyta\u0142 wszystkie i z trzaskiem zablokowa\u0142 ekran.<\/span><\/span><\/p>\n Pu\u0142kownik r\u00f3wnie\u017c sko\u0144czy\u0142 swoj\u0105 prac\u0119. Przybyli z po\u0142udnia. Przed nimi by\u0142o jezioro, na wschodzie wyrasta\u0142 g\u0119sty las, a na zachodzie rozlewa\u0142o si\u0119 bagno.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Dok\u0105d mamy i\u015b\u0107? \u2013 zapyta\u0142 S\u0119dzia.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie wiem. \u2013 Nastawienie ch\u0142opaka by\u0142o lekko pesymistyczne.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Id\u017amy na wsch\u00f3d \u2013 zasugerowa\u0142 lekko Lu Feng.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Czemu?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n M\u0119\u017cczyzna od\u0142o\u017cy\u0142 nawigator.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie wiem, gdzie jest twoja jaskinia \u2013 wyja\u015bni\u0142 \u2013 ale pami\u0119tam, gdzie widzia\u0142em ci\u0119 po raz pierwszy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Lepiej by\u0142oby, gdyby tego nie powiedzia\u0142. Po jego s\u0142owach nastr\u00f3j An Zhe gwa\u0142townie si\u0119 pogorszy\u0142. Spojrza\u0142 na towarzysza z lekko zmarszczonymi brwiami, a jego oczy poczerwienia\u0142y, jakby mia\u0142 si\u0119 zaraz rozp\u0142aka\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Pu\u0142kownika ogarn\u0119\u0142o rzadkie u niego uczucie bezradno\u015bci. Uj\u0105\u0142 twarz ch\u0142opaka w d\u0142onie.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Co si\u0119 sta\u0142o?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 W og\u00f3le mnie nie lubisz. \u2013 An Zhe zmarszczy\u0142 brwi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Lubi\u0119 ci\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Wi\u0119c co z moim zarodnikiem? \u2013 M\u0142odzieniec podni\u00f3s\u0142 g\u0142os.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Pu\u0142kownik w og\u00f3le nie porusza\u0142 tego tematu. Ten cz\u0142owiek wcze\u015bniej bywa\u0142 tak gro\u017any, \u017ce An Zhe nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 zapyta\u0107. M\u00f3g\u0142 jedynie przegl\u0105da\u0107 wiadomo\u015bci, w nadziei, \u017ce dowie si\u0119, dok\u0105d trafi\u0142a oboj\u0119tna pr\u00f3bka. Nie znalaz\u0142 jednak \u017cadnej informacji. Dopiero gdy przewin\u0105\u0142 do ko\u0144ca, ujrza\u0142 artyku\u0142 o oboj\u0119tnym ekstrakcie i widniej\u0105ce przy nim zdj\u0119cie szklanej butelki ze \u015bnie\u017cnobia\u0142ym zarodnikiem wielko\u015bci pestki g\u0142o\u017cyny.<\/span><\/span><\/p>\n Teraz Lu Feng trzyma\u0142 j\u0119zyk za z\u0119bami, a zarodnika nigdzie nie by\u0142o. Istnia\u0142a tylko jedna mo\u017cliwo\u015b\u0107: by\u0142 hodowany na rze\u017a.<\/span><\/span><\/p>\n Kiedy m\u0119\u017cczyzna us\u0142ysza\u0142 to przypuszczenie, w jego oczach przemkn\u0105\u0142 cie\u0144 u\u015bmiechu. An Zhe by\u0142 tak wkurzony, \u017ce pl\u0105ta\u0142 si\u0119 w s\u0142owach.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013