[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n
W ko\u0144cu zobaczy\u0142 twarz Lu Fenga. Nigdy wcze\u015bniej nie widzia\u0142 na niej takiego zmartwienia. Nie m\u00f3g\u0142 jednak wydusi\u0107 s\u0142owa. Przed oczami mia\u0142 ciemno\u015b\u0107, a jego cia\u0142o by\u0142o puste.<\/span><\/span><\/p>\n W jego wn\u0119trzu co\u015b delikatnie p\u0119k\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n Co za b\u00f3l.<\/span><\/span><\/p>\n Odczucie si\u0119 powt\u00f3rzy\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n Pr\u00f3bowa\u0142 zrozumie\u0107, co si\u0119 sta\u0142o. Wreszcie jego \u015bwiadomo\u015b\u0107 znalaz\u0142a jasny punkt po\u015br\u00f3d pustki i zobaczy\u0142, co si\u0119 dzieje. Cienka niteczka \u015bnie\u017cnobia\u0142ej grzybni rozci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 tak, \u017ce sta\u0142a si\u0119 niemal przezroczysta i ekstremalnie w\u0105t\u0142a. Poczu\u0142 ostry b\u00f3l, kiedy p\u0119k\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n Jego zarodnik.<\/span><\/span><\/p>\n Grzybnia w jego ciele by\u0142a po\u0142\u0105czona z ka\u017cd\u0105 strz\u0119pk\u0105 spory. Teraz w\u0142\u00f3kienka grzybni rozrywa\u0142y si\u0119 jedno po drugim. Nie on to spowodowa\u0142, lecz aktywnie opuszczaj\u0105cy go zarodnik \u2013 nie, to te\u017c nie tak.<\/span><\/span><\/p>\n Nadszed\u0142 czas dojrza\u0142o\u015bci i rozdziela\u0142 ich instynkt samozachowawczy.<\/span><\/span><\/p>\n An Zhe nie potrafi\u0142 tego powstrzyma\u0107. Trudno powiedzie\u0107, czy istnia\u0142a g\u0142\u0119boka relacja pomi\u0119dzy grzybem a jego zarodnikiem. Ich zwi\u0105zek nie przypomina\u0142 tego, co \u0142\u0105czy\u0142o ludzkich rodzic\u00f3w i dzieci, ale i tak nie chcia\u0142, aby spora tak szybko go opu\u015bci\u0142a. Na zewn\u0105trz by\u0142o tak niebezpiecznie. Je\u015bli zarodnik odejdzie, to umrze, gdy tylko na co\u015b natrafi \u2013 zw\u0142aszcza na Lu Fenga.<\/span><\/span><\/p>\n Jednak utraci\u0142 wszystkie zmys\u0142y i nie by\u0142 w stanie nic powiedzie\u0107. M\u00f3g\u0142 tylko przemawia\u0107 w duchu do spory.<\/span><\/span><\/p>\n Nie wychod\u017a. Nie wychod\u017a. To zbyt niebezpieczne.<\/em><\/span><\/span><\/p>\n Strach przed \u015bmierci\u0105 osi\u0105gn\u0105\u0142 apogeum, gdy pozosta\u0142y ostatnie trzy niteczki grzybni.<\/span><\/span><\/p>\n Nie wychod\u017a \u2013 prosz\u0119.<\/em><\/span><\/span><\/p>\n By\u0142 zlany potem, gdy otworzy\u0142 oczy. Zobaczy\u0142 nad sob\u0105 sufit i powoli zamruga\u0142. W nast\u0119pnym momencie jego duch si\u0119 poruszy\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n Zarodnik ci\u0105gle w nim by\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n Nadal czu\u0142 jego obecno\u015b\u0107 w swoim ciele i powstrzymuj\u0105ce go trzy ostatnie w\u0142\u00f3kienka, jakby spora w ostatniej chwili postanowi\u0142a spe\u0142ni\u0107 niem\u0105 pro\u015bb\u0119. Nagle do jego uszu dobieg\u0142 g\u0142os doktora. Przez moment my\u015bla\u0142, \u017ce z powrotem znalaz\u0142 si\u0119 w bazie, lecz zaraz zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce d\u017awi\u0119k dochodzi\u0142 z komunikatora.<\/span><\/span><\/p>\n Po naprawieniu zniekszta\u0142conego miedzianego drutu Lu Feng skontaktowa\u0142 si\u0119 z baz\u0105. W obecnych okoliczno\u015bciach to m\u00f3g\u0142 by\u0107 b\u0142\u0105d, lecz An Zhe czu\u0142 si\u0119 zagubiony.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Mog\u0119 ci\u0119 zapewni\u0107, \u017ce to jest koniec ludzko\u015bci. \u2013 Pesymistyczny g\u0142os lekarza wydobywa\u0142 si\u0119 z g\u0142o\u015bnika. M\u0142odzieniec si\u0119 poruszy\u0142 i odkry\u0142, \u017ce le\u017cy w ramionach pu\u0142kownika, ubrany w jego p\u0142aszcz. Lu Feng zobaczy\u0142, \u017ce ch\u0142opak si\u0119 obudzi\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Sprawia\u0142 wra\u017cenie, jakby chcia\u0142 co\u015b powiedzie\u0107, ale An Zhe oczami da\u0142 mu znak, by skupi\u0142 si\u0119 na rozmowie. S\u0142abo przycisn\u0105\u0142 czo\u0142o do piersi S\u0119dziego.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 To nie jest jaka\u015b przewidywalna katastrofa. To jest masowe wymieranie. Mog\u0119 ci powiedzie\u0107, \u017ce wszystkie \u017cywe istoty, przedmioty nieo\u017cywione i prawa fizyki zostan\u0105 unicestwione.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Widzia\u0142em fuzj\u0119 materii \u2013 odezwa\u0142 si\u0119 pu\u0142kownik.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 To nie fuzja. Wed\u0142ug naszej najnowszej definicji to zniekszta\u0142cenie, kt\u00f3re zachodzi powszechnie na poziomie mikro. Czy wiesz, \u017ce ogl\u0105dany pod mikroskopem atom krzemu zmieni\u0142 si\u0119 w co\u015b, czego nie znamy? To wcale nie jest zanieczyszczenie genetyczne. To zmiany na poziomie kwantowym. Nie mo\u017cemy niczego zaobserwowa\u0107. Zgodnie z zasad\u0105 nieoznaczono\u015bci nie potrafimy tego przezwyci\u0119\u017cy\u0107. Nie jeste\u015bmy w stanie tego dokona\u0107, wykorzystuj\u0105c zdobycze dziesi\u0119ciu tysi\u0119cy lat nauki i post\u0119pu technologicznego. Mo\u017cemy jedynie zaakceptowa\u0107 \u015bmier\u0107. Ja… ja\u2026 obecnie wiemy tylko tyle, \u017ce pole magnetyczne mo\u017ce ochroni\u0107 planet\u0119 przed t\u0105 zmian\u0105. Po tym, jak obie bazy zwi\u0119kszy\u0142y si\u0142\u0119 pola, zniekszta\u0142cenia chwilowo usta\u0142y. Mimo to wiesz, \u017ce sytuacja zawsze si\u0119 pogarsza. \u2013 Brzmia\u0142o to tak, jakby jego gadatliwo\u015b\u0107 wynika\u0142a z podenerwowania. \u2013 W przesz\u0142o\u015bci tylko powa\u017cne obra\u017cenia powodowa\u0142y infekcje. P\u00f3\u017aniej r\u00f3wnie\u017c te l\u017cejsze. Potem zaka\u017cenie nast\u0119powa\u0142o na skutek dotyku, a\u017c w ko\u0144cu przyszed\u0142 czas na infekcje bezkontaktowe. My\u015bla\u0142em, \u017ce to najgorsze, co mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107. Efekt? Podstawowe struktury \u015bwiata popad\u0142y w chaos i proces ten stopniowo si\u0119 nasila. \u015awiat staje si\u0119 coraz bardziej niesp\u00f3jny. Teraz nasze pole magnetyczne mo\u017ce to czasowo zatrzyma\u0107. A co potem? Maksymalna si\u0142a naszego pola wynosi 9, a obecnie osi\u0105ga poziom 7. To ju\u017c prawie koniec. Jutro, pojutrze, a najp\u00f3\u017aniej za sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy nasze sztuczne bieguny magnetyczne zostan\u0105 uszkodzone przez zniekszta\u0142cenie. Baza chce, \u017ceby\u015b wr\u00f3ci\u0142, ale w gruncie rzeczy, je\u015bli znalaz\u0142e\u015b jakie\u015b miejsce na sp\u0119dzenie reszty \u017cycia, nie b\u0119d\u0119 ci\u0119 powstrzymywa\u0142 \u2013 m\u00f3wi\u0142 doktor. \u2013 To ju\u017c prawie koniec.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Wiem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Je\u015bli nie znalaz\u0142e\u015b An Zhe, nie szukaj go \u2013 doda\u0142 lekarz. \u2013 Pozw\u00f3l mu odej\u015b\u0107, pozw\u00f3l sobie odej\u015b\u0107, \u017cyj dobrze i dobrze umrzyj. Umrzemy tak czy inaczej. Nawet gdyby\u015b przyni\u00f3s\u0142 pr\u00f3bk\u0119 z powrotem, nie b\u0119dziemy potrafili jej zbada\u0107. Nauka nie jest do tego zdolna, chocia\u017c baza wci\u0105\u017c potrzebuje ostatniego promyka nadziei. \u2013 M\u0119\u017cczyzna zamilk\u0142, po czym kontynuowa\u0142: \u2013 Przepraszam, mia\u0142em chwil\u0119 s\u0142abo\u015bci. Zarazi\u0142em si\u0119 pesymizmem bazy. Nie s\u0142uchaj mnie. Musisz przynie\u015b\u0107 t\u0119 pr\u00f3bk\u0119 z powrotem. Skoro jest oboj\u0119tna wobec infekcji, mo\u017ce si\u0119 okaza\u0107, \u017ce jest te\u017c odporna na zniekszta\u0142cenie. To ostatni punkt zwrotny, ostatnia nadzieja. Albo umrzesz na zewn\u0105trz, albo przyniesiesz j\u0105 z powrotem. Jednak\u017ce, wnioskuj\u0105c z tego, co zrobi\u0142 An Zhe, zanim nagle znikn\u0105\u0142, mo\u017ce si\u0119 okaza\u0107 istot\u0105 heterogeniczn\u0105 o bardzo dziwnych umiej\u0119tno\u015bciach i formie. Musisz by\u0107 ostro\u017cny.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Samokrytyka lekarza i zawy\u017cona ocena si\u0142y An Zhe sprawi\u0142y, \u017ce na ustach ch\u0142opaka pojawi\u0142 si\u0119 u\u015bmiech, lecz jednocze\u015bnie zrozumia\u0142, \u017ce baza wci\u0105\u017c uparcie liczy na odzyskanie jego zarodnika.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Odpocznij \u2013 odpowiedzia\u0142 Lu Feng. \u2013 Wys\u0142a\u0142em wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne do Centrum Zjednoczonego Frontu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Roz\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119, po czym spojrza\u0142 na m\u0142odzie\u0144ca.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Wszystko dobrze?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Tak.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Co si\u0119 przed chwil\u0105 sta\u0142o?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ch\u0142opak potrz\u0105sn\u0105\u0142 tylko g\u0142ow\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ty te\u017c nie wiesz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie. Nie mog\u0119 ci powiedzie\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Ujrza\u0142 nagle, \u017ce oczy pu\u0142kownika by\u0142y tak zimne, \u017ce a\u017c si\u0119 wzdrygn\u0105\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 C\u00f3\u017c. \u2013 Lu Feng delikatnie pog\u0142adzi\u0142 jego w\u0142osy. Jego g\u0142os brzmia\u0142 lekko: \u2013 Wi\u0119c nie mo\u017cesz mi opowiedzie\u0107 o pr\u00f3bce.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe spu\u015bci\u0142 g\u0142ow\u0119. Nie mia\u0142 nic do powiedzenia na temat zarodnika. Tak by\u0142o wcze\u015bniej i tak by\u0142o teraz.<\/span><\/span><\/p>\n Czas pokoju na \u015bwiecie dobieg\u0142 ko\u0144ca. Jakby budz\u0105c si\u0119 ze snu, obaj z Lu Fengiem powr\u00f3cili do relacji sprzed kilku dni.<\/span><\/span><\/p>\n S\u0119dzia i heterogeniczny, \u0142owca i zbieg. On nie odda zarodnika, a pu\u0142kownik nie pozwoli mu odej\u015b\u0107. Nie chcia\u0142 patrze\u0107 Lu Fengowi w oczy. Zmieni\u0142 temat:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Czy sytuacja w bazie jest bardzo z\u0142a?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Tak.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Wi\u0119c wracasz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Wracam.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ale doktor powiedzia\u0142\u2026 \u017ce nie ma nadziei \u2013 szepn\u0105\u0142. Natychmiast zda\u0142 sobie spraw\u0119 z g\u0142upoty tych s\u0142\u00f3w. Nawet je\u015bli baza by\u0142a o krok od zag\u0142ady, nie by\u0142o mo\u017cliwo\u015bci, by Lu Feng nie wr\u00f3ci\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Jestem cz\u0142owiekiem bazy \u2013 o\u015bwiadczy\u0142 pu\u0142kownik po d\u0142ugiej chwili ciszy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Usta m\u0142odzie\u0144ca zacisn\u0119\u0142y si\u0119 w w\u0105sk\u0105 kresk\u0119. S\u0119dzia nale\u017ca\u0142 do bazy, dok\u0142adnie tak samo, jak on nale\u017ca\u0142 do Otch\u0142ani. Nie mogli \u017cy\u0107 razem w pokoju. Lu Feng wys\u0142a\u0142 ju\u017c wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne do Centrum Zjednoczonego Frontu, podczas gdy on odm\u00f3wi\u0142 podania lokalizacji zarodnika. Nietrudno by\u0142o sobie wyobrazi\u0107, co si\u0119 z nim dalej stanie.<\/span><\/span><\/p>\n Wpatrywa\u0142 si\u0119 w pu\u0142kownika. Z powodu kurtyny deszczu na zewn\u0105trz \u015bwiat\u0142o by\u0142o przy\u0107mione. Nie widzia\u0142 wyra\u017anie Lu Fenga ani nie potrafi\u0142 go zrozumie\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n \u015awiat si\u0119 zmienia\u0142 i stawa\u0142 si\u0119 coraz bardziej szalony. Nawet doktor powiedzia\u0142, \u017ce to koniec ludzko\u015bci. O czym my\u015bla\u0142 S\u0119dzia w ostatniej chwili przed zag\u0142ad\u0105 rodzaju ludzkiego? An Zhe nie wiedzia\u0142 i tylko obserwowa\u0142 m\u0119\u017cczyzn\u0119 w ciszy.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Czasami czuj\u0119, \u017ce gdyby baza mia\u0142a znikn\u0105\u0107 za mojego \u017cycia\u2026 \u2013 rozleg\u0142 si\u0119 cichy g\u0142os Lu Fenga. \u2013 To wszystko, co zrobi\u0142em wcze\u015bniej\u2026 \u2013 Zatrzyma\u0142 si\u0119 i nic ju\u017c nie powiedzia\u0142. Jego nastr\u00f3j zmienia\u0142 si\u0119 jak fala na wodzie, kt\u00f3ra zaraz usta\u0142a.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Mo\u017ce wydarzy si\u0119 jaki\u015b cud. \u2013 An Zhe m\u00f3g\u0142 tylko \u0142agodnie powiedzie\u0107 to zdanie. To by\u0142a jedyna rzecz, kt\u00f3r\u0105 potrafi\u0142 wymy\u015bli\u0107, aby pocieszy\u0107 m\u0119\u017cczyzn\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Pu\u0142kownik spojrza\u0142 na niego.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 My\u015blisz, \u017ce to mo\u017cliwe?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Tak. To co\u015b takiego, jak\u2026 \u015bwiat jest taki ogromny, ale tw\u00f3j samolot rozbi\u0142 si\u0119 obok mnie. Gdyby nie to, by\u0142by\u015b martwy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Gdyby Lu Feng zgin\u0105\u0142, An Zhe nie by\u0142by teraz bezpieczny w ludzkim mie\u015bcie i wszystko potoczy\u0142oby si\u0119 inaczej.<\/span><\/span><\/p>\n Ujrza\u0142 jednak spojrzenie S\u0119dziego. M\u0142odzieniec spoczywa\u0142 w jego ramionach, a m\u0119\u017cczyzna patrzy\u0142 na niego protekcjonalnie. W jego oczach by\u0142 ch\u0142odny spok\u00f3j pozbawiony odrobiny ciep\u0142a.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Czy wiesz, jak wielki jest \u015bwiat?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe rozmy\u015bla\u0142 o tym. W jego ograniczonej pami\u0119ci nie podr\u00f3\u017cowa\u0142 zbyt du\u017co i nie wiedzia\u0142 wielu rzeczy. By\u0142 tylko biernym grzybem. Jednak\u017ce \u015bwiat z pewno\u015bci\u0105 by\u0142 ogromny, wi\u0119c samolot Lu Fenga spadaj\u0105cy akurat przed nim musia\u0142 by\u0107 cudem.<\/span><\/span><\/p>\n Dlatego powoli przytakn\u0105\u0142. Chcia\u0142 uszcz\u0119\u015bliwi\u0107 pu\u0142kownika, lecz teraz m\u0119\u017cczyzna wygl\u0105da\u0142 wr\u0119cz przera\u017caj\u0105co. Na widok jego miny ch\u0142opak a\u017c skurczy\u0142 si\u0119 w sobie.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie wiesz. \u2013 G\u0142os S\u0119dziego by\u0142 zimny. \u2013 To nie tak, \u017ce przypadkowo spad\u0142em obok ciebie. To dlatego, \u017ce mia\u0142em ci\u0119 znale\u017a\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie. \u2013 An Zhe nie m\u00f3g\u0142 znie\u015b\u0107 tego spojrzenia i chcia\u0142 odej\u015b\u0107, ale m\u0119\u017cczyzna go zatrzyma\u0142. Wymamrota\u0142 ochryp\u0142ym g\u0142osem: \u2013 Tego dnia by\u0142o wiele samolot\u00f3w. Polecia\u0142e\u015b, aby zabi\u0107 pszczo\u0142y. Przez\u2026 przez przypadek mnie spotka\u0142e\u015b i chcia\u0142e\u015b mnie schwyta\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ju\u017c nie \u017cyje \u2013 oznajmi\u0142 ch\u0142odno Lu Feng.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Oczy ch\u0142opaka si\u0119 rozszerzy\u0142y. Zadr\u017ca\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Kto?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ona\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n M\u0142odzieniec us\u0142ysza\u0142 pojedyncz\u0105 sylab\u0119. Nie by\u0142 pewien, czy s\u0142owo to brzmia\u0142o: \u201eon\u201d, \u201eona\u201d, czy \u201eono\u201d, ale by\u0142a tylko jedna mo\u017cliwo\u015b\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Pani Lu. Osobi\u015bcie zabi\u0142 pani\u0105 Lu.<\/span><\/span><\/p>\n An Zhe straci\u0142 oddech i jego klatka piersiowa poruszy\u0142a si\u0119 w g\u00f3r\u0119 i w d\u00f3\u0142 kilka razy.<\/span><\/span><\/p>\n Pu\u0142kownik spojrza\u0142 na niego, si\u0119gaj\u0105c r\u0119k\u0105 do szyi ch\u0142opaka. Palce \u015brodkowy i wskazuj\u0105cy zbli\u017cy\u0142y si\u0119 do siebie, wywieraj\u0105c nacisk na delikatn\u0105 i ciep\u0142\u0105 t\u0119tnic\u0119 szyjn\u0105. W jego g\u0142osie nie by\u0142o \u015bladu emocjonalnego wahania.<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Moim ostatnim zadaniem jest zabicie ciebie. Nie s\u0142ysza\u0142e\u015b rozkazu z komunikatora?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe s\u0142ysza\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n Jego \u015bci\u015bni\u0119ta szyja zacz\u0119\u0142a troch\u0119 bole\u0107 i wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119, by chwyci\u0107 nadgarstek Lu Fenga, ale nie m\u00f3g\u0142 odepchn\u0105\u0107 m\u0119\u017cczyzny. Wydusi\u0142 przez obola\u0142e gard\u0142o:<\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ale \u015bwiat\u2026 \u015bwiat jest taki wielki. Nie mog\u0142e\u015b wiedzie\u0107, gdzie si\u0119 znajduj\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Pu\u0142kownik wpatrywa\u0142 si\u0119 w m\u0142odzie\u0144ca.<\/span><\/span><\/p>\n An Zhe, trzymany przez niego w ramionach, by\u0142 taki drobny. Doktor powiedzia\u0142, \u017ce ch\u0142opak musia\u0142 by\u0107 niewiarygodnie silny, skoro zdo\u0142a\u0142 uciec z bazy w jednej chwili, ale Lu Feng go zna\u0142. By\u0142 tak kruchy i delikatny, \u017ce wydawa\u0142o si\u0119, i\u017c ka\u017cdy by\u0142 w stanie go zrani\u0107, czy to fizycznie, czy psychicznie.<\/span><\/span><\/p>\n