[vc_row bg_type=”bg_color” bg_override=”full” bg_color_value=”rgba(255,255,255,0.5)”][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1559820356403{background-color: #ffffff !important;border-radius: 1px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n
An Zhe spu\u015bci\u0142 <\/span><\/span>wzrok<\/span><\/span>. Cudownie by\u0142o czu\u0107 na g\u0142owie dotyk S\u0119dziego. Wiedzia\u0142, \u017ce Lu Feng by\u0142 w tym momencie w bardzo \u0142agodnym nastroju. Gdyby to jego poprzednie s\u0142owa go pocieszy\u0142y, by\u0142by bardzo szcz\u0119\u015bliwy, dlatego u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do m\u0119\u017cczyzny.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Wtem wzrok S\u0119dziego przybra\u0142 pod\u0142y wyraz. Palcami, kt\u00f3rymi przed chwil\u0105 dotyka\u0142 g\u0142owy ch\u0142opaka, uszczypn\u0105\u0142 teraz jego policzek. M\u0142odzieniec uzna\u0142, \u017ce wola\u0142, kiedy ten cz\u0142owiek by\u0142 w z\u0142ym nastroju. Wtedy przynajmniej nie dr\u0119czy\u0142 nikogo przez przypadek. An Zhe uciek\u0142 przed jego towarzystwem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Id\u0119 sprawdzi\u0107 zup\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Mhm.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Wr\u00f3ci\u0142 do kuchni i stwierdzi\u0142, \u017ce potrawa zacz\u0119\u0142a si\u0119 ju\u017c gotowa\u0107. Jej powierzchnia pokry\u0142a si\u0119 pian\u0105 i niemal unosi\u0142a przezroczyst\u0105 pokrywk\u0119. W ostatnim czasie ch\u0142opak ca\u0142kiem nie\u017ale opanowa\u0142 umiej\u0119tno\u015bci kucharskie. Podni\u00f3s\u0142 przykrycie i wypu\u015bci\u0142 par\u0119, a piana szybko opad\u0142a. Boczek by\u0142 ju\u017c ugotowany we wrz\u0105tku, a ziemniaki zrobi\u0142y si\u0119 mi\u0119kkie. Niewielka ilo\u015b\u0107 mleka sprawia\u0142a, \u017ce zupa mia\u0142a bia\u0142awy kolor. Zapach, kt\u00f3ry si\u0119 nad ni\u0105 unosi\u0142, by\u0142 jednocze\u015bnie s\u0142ony, s\u0142odki i aromatyczny. An Zhe naprawd\u0119 go lubi\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Wzi\u0105\u0142 le\u017c\u0105c\u0105 obok \u0142y\u017ck\u0119 i zacz\u0105\u0142 ni\u0105 rozgniata\u0107 ugotowane kawa\u0142ki ziemniak\u00f3w. Papka stopniowo rozp\u0142ywa\u0142a si\u0119 w zupie, kt\u00f3ra w widoczny spos\u00f3b stawa\u0142a si\u0119 bardziej g\u0119sta.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Nie zauwa\u017cy\u0142, kiedy Lu Feng r\u00f3wnie\u017c wszed\u0142 do kuchni i opar\u0142 si\u0119 o framug\u0119 drzwi.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Mog\u0119 ci w czym\u015b pom\u00f3c? \u2013 zapyta\u0142 lekko.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n M\u0142odzieniec nawet nie oczekiwa\u0142, \u017ce pu\u0142kownik b\u0119dzie si\u0119 zna\u0142 na gotowaniu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie \u2013 odpowiedzia\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Jednak m\u0119\u017cczyzna nie wyszed\u0142. Spojrza\u0142 tylko na ch\u0142opaka, a potem rozejrza\u0142 si\u0119 po niewielkim pomieszczeniu. W ko\u0144cu jego wzrok spocz\u0105\u0142 na srebrzystym kranie nad zlewem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Cieknie?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Tak.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Kuchenny kran przecieka\u0142 od pierwszego dnia, kiedy An Zhe si\u0119 wprowadzi\u0142. Niewa\u017cne, jak mocno go zakr\u0119ci\u0142, woda i tak kapa\u0142a. D\u017awi\u0119k nie narzuca\u0142 si\u0119 w ci\u0105gu dnia, ale w nocy, kiedy wsz\u0119dzie panowa\u0142a cisza i nawet w Dw\u00f3ch Wie\u017cach nie pali\u0142o si\u0119 \u015bwiat\u0142o, odg\u0142os kapania roznosi\u0142 si\u0119 echem po ca\u0142ym mieszkaniu. Czasami nawet zak\u0142\u00f3ca\u0142 jego sen. To ostatnie by\u0142o jednak niczym. Przede wszystkim ba\u0142 si\u0119, \u017ce zap\u0142aci wi\u0119cej za zu\u017cycie wody.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Wtem ujrza\u0142, jak Lu Feng zdejmuje p\u0142aszcz i odk\u0142ada go na bok. M\u0119\u017cczyzna podwin\u0105\u0142 r\u0119kawy swojej mundurowej koszuli i uni\u00f3s\u0142 r\u0119k\u0119, aby zakr\u0119ci\u0107 czarny zaw\u00f3r na rurze z wod\u0105, znajduj\u0105cy si\u0119 poza zasi\u0119giem ch\u0142opaka. Potem rozkr\u0119ci\u0142 bateri\u0119.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe obserwowa\u0142 go w milczeniu. Czu\u0142, \u017ce dzia\u0142ania m\u0119\u017cczyzny mog\u0142y zmierza\u0107 tylko w dw\u00f3ch kierunkach. Pierwszym by\u0142o ca\u0142kowite zniszczenie jego kranu, a drugim jego naprawienie. Rozum mu podpowiada\u0142, \u017ce chodzi\u0142o o pierwsz\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107, lecz serce wola\u0142o wierzy\u0107, \u017ce o drug\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n W tym momencie rozleg\u0142o si\u0119 pukanie do drzwi. S\u0119dzia w\u0142a\u015bnie rozk\u0142ada\u0142 zaw\u00f3r na cz\u0119\u015bci i nawet nie podni\u00f3s\u0142 g\u0142owy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Wej\u015b\u0107! \u2013 Jego ton sugerowa\u0142, \u017ce czu\u0142 si\u0119 panem tego domu. Prawdziwy gospodarz od\u0142o\u017cy\u0142 \u0142y\u017ck\u0119 i podszed\u0142 do drzwi, by je otworzy\u0107. Za nimi sta\u0142 \u017co\u0142nierz w wojskowym mundurze. M\u0119\u017cczyzna rozejrza\u0142 si\u0119 po saloniku.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Pu\u0142kownik Lu prosi\u0142 mnie, \u017cebym tu przyszed\u0142 \u2013 powiedzia\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Mia\u0142 dono\u015bny g\u0142os.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Z kuchni dobieg\u0142 spokojny ton Lu Fenga:<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Tutaj.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u017bo\u0142nierz podszed\u0142 do kuchennych drzwi i zasalutowa\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Pu\u0142kowniku Lu, jestem z wydzia\u0142u logistyki. Niedopatrzenie w kwestii pa\u0144skiej karty identyfikacyjnej by\u0142o naszym b\u0142\u0119dem\u2026 \u2013 Zamilk\u0142 nagle, gdy jego wzrok zatrzyma\u0142 si\u0119 na cz\u0119\u015bciach baterii w d\u0142oniach S\u0119dziego. Wygl\u0105da\u0142, jakby zobaczy\u0142 ducha. Wznowi\u0142 przerwan\u0105 wypowied\u017a: \u2013 \u2026nad kt\u00f3rym szczerze ubolewamy i\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Przesta\u0144 ju\u017c z tymi bzdurami \u2013 uci\u0105\u0142 ch\u0142odny g\u0142os Lu Fenga.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Przynios\u0142em panu now\u0105 kart\u0119 \u2013 doko\u0144czy\u0142 \u017co\u0142nierz.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Dzi\u0119kuj\u0119. \u2013 M\u0119\u017cczyzna nawet na niego nie spojrza\u0142, skr\u0119caj\u0105c ze sob\u0105 elementy kranu. \u2013 Po\u0142\u00f3\u017c j\u0105 gdzie\u015b.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Obok zlewu le\u017ca\u0142y obierki z ziemniak\u00f3w i kuchenny n\u00f3\u017c.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n W zlewie by\u0142a woda.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Pu\u0142kownik mia\u0142 w r\u0119kach cz\u0119\u015bci armatury.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Wojskowy przez chwil\u0119 trzyma\u0142 kart\u0119 w d\u0142oni, nie wiedz\u0105c, gdzie mia\u0142by j\u0105 od\u0142o\u017cy\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n An Zhe m\u00f3g\u0142 tylko wyszepta\u0107:<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Daj mi j\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Po odebraniu przesy\u0142ki odprowadzi\u0142 go\u015bcia do wyj\u015bcia. Przy drzwiach \u017co\u0142nierz spojrza\u0142 na m\u0119\u017cczyzn\u0119 w kuchni, a potem na An Zhe. Celowo zni\u017cy\u0142 g\u0142os, ale nawet wtedy jego s\u0142owa brzmia\u0142y bardzo dono\u015bnie:<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Co pu\u0142kownik robi?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Naprawia kran \u2013 odpar\u0142 m\u0142odzieniec.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 S\u0119dzia naprawia kran? \u2013 Wojskowy spojrza\u0142 na niego podejrzliwie. \u2013 Wi\u0119c ty i on jeste\u015bcie\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Teraz jeste\u015bmy s\u0105siadami.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 A wcze\u015bniej?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Wcze\u015bniej\u2026 \u2013 An Zhe pomy\u015bla\u0142 o tym, jak sypiali nawzajem w swoich \u0142\u00f3\u017ckach i powiedzia\u0142: \u2013 Mo\u017cna nas uzna\u0107 za przyjaci\u00f3\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Usta \u017co\u0142nierza zacisn\u0119\u0142y si\u0119 nienaturalnie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Och.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Nie wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ceby mu uwierzy\u0142. Mo\u017cliwe, \u017ce Lu Feng rzadko rozkr\u0119ca\u0142 armatur\u0119 u innych ludzi. Ch\u0142opak po\u017cegna\u0142 go spokojnie. Gdy wr\u00f3ci\u0142 do kuchni, ujrza\u0142, \u017ce kran zosta\u0142 ju\u017c ponownie zamontowany.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Pu\u0142kownik odkr\u0119ci\u0142 g\u0142\u00f3wny zaw\u00f3r. Woda ju\u017c nie kapa\u0142a.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 \u0141a\u0142! \u2013 wykrzykn\u0105\u0142 m\u0142odzieniec.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Pomy\u015bla\u0142, \u017ce S\u0119dzia wcale nie zawsze patrzy\u0142 z g\u00f3ry na innych. Poza tym wygl\u0105da\u0142 na osob\u0119, kt\u00f3ra potrafi\u0142a zrobi\u0107 wszystko.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Jeste\u015b naprawd\u0119 niesamowity.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Jego g\u0142os by\u0142 mi\u0119kki i delikatny. Zapach zupy ziemniaczanej i g\u0119sta para wype\u0142nia\u0142y pomieszczenie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ty te\u017c jeste\u015b niez\u0142y \u2013 odpowiedzia\u0142 spokojnie Lu Feng.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Kiedy zupa by\u0142a ju\u017c gotowa, An Zhe rozla\u0142 j\u0105 do misek i poda\u0142 wraz z dwiema paczkami sprasowanych herbatnik\u00f3w z podstawowych racji \u017cywno\u015bciowych. Pu\u0142kownik wydawa\u0142 si\u0119 by\u0107 w doskona\u0142ym humorze, cho\u0107 m\u0142odzieniec nie wiedzia\u0142, czy powodem by\u0142o jedzenie. \u0141ama\u0142 sobie g\u0142ow\u0119, jak wyci\u0105gn\u0105\u0107 z jego ust informacje na temat Latarni i zadawa\u0142 mn\u00f3stwo pyta\u0144.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Co teraz b\u0119dziesz robi\u0142?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Poczekam na wytyczne.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 B\u0119dziesz pracowa\u0142 w Dw\u00f3ch Wie\u017cach?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Prawdopodobnie.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Czy Latarnia ma sta\u0142y kontakt z wojskiem?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Sporadyczny.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ten lekarz, kt\u00f3ry pracuje w Latarni\u2026 dobrze go znasz?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie znam go. \u2013 Twarz Lu Fenga by\u0142a pozbawiona wyrazu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Jego oczywista oboj\u0119tno\u015b\u0107 sprawi\u0142a, \u017ce An Zhe porzuci\u0142 pomys\u0142 dalszego wypytywania, lecz bardziej podejrzanie by wygl\u0105da\u0142o, gdyby poprzesta\u0142 w tym miejscu. Kontynuowa\u0142:<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Ta dziewczynka dzisiaj\u2026<\/span><\/span><\/span><\/p>\n W nast\u0119pnej sekundzie S\u0119dzia spojrza\u0142 na niego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u2013 Nie zadawaj niepotrzebnych pyta\u0144 \u2013 powiedzia\u0142 lekko. \u2013 A poza tym nie rozmawiaj przy jedzeniu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n