Feng Yu Jiu Tian

Rozdział 5023 min. lektury

Czy Księżniczka odmawia mej pomocy, ponieważ myśli, że nie jestem wystarczająco odważny i sprytny?

Miao Guang spojrzała na niego z czułym i wdzięcznym wyrazem twarzy.

Stosunki pomiędzy Xi Rei i Li nie należą do najlepszych. Pomiędzy tobą Książę a mym bratem również panuje niechęć. Dlaczego miałbyś być miły dla Miao Guang? Czy Książę Ming nie obawia się, że ja i mój brat, Król Li spiskujemy przeciw tobie, aby cię skrzywdzić?

***

Po tym, jak Księżniczka zadała tak wnikliwe pytanie, Feng Ming natychmiast pomyślał, że rzeczywiście mogła istnieć możliwość kolejnego spisku.

Spojrzał na nią i po chwili zapytał:

Księżniczko, czy kiedykolwiek słyszałaś o mężczyźnie zwanym Cao Cao?

Cao Cao? – To było dziwne pytanie. Oczywiście, że nigdy o nim nie słyszała.

Cao Cao powiedział coś bardzo sławnego „Prędzej zdradzę wszystkich ludzi na świecie, niż pozwolę komukolwiek zdradzić mnie”.

Powiedział coś takiego?

Tak, był bardzo bezwzględnym i ambitnym człowiekiem. Poświęcił swe życie nikczemności i zdradzał ludzi, z którymi miał kontakt. Pomimo tego, że był założycielem wielkiego Królestwa, jego czyny spowodowały, iż okrył się niesławą wśród późniejszych pokoleń. Ja wierzę w coś zupełnie przeciwnego niż jego życiowa filozofia. – Feng Ming przerwał na chwilę, po czym szczerze dodał: – Jeśli nie ufałbym ci Księżniczko, twoje życie mogłoby być przeze mnie łatwo zniszczone. Jednak, jeśli okaże się, że to zaufanie zostanie zdradzone przez zmowę pomiędzy tobą a Królem Li, bardzo mnie to skrzywdzi… ale wolałbym żyć w niewiedzy, niż zdradzić twą wiarę we mnie.

Miao Guang była prawdziwie poruszona, aż przeszedł ją dreszcz niedowierzania. Czuła jakby jej serce rozbiło się o falę i natychmiast zakręciło jej się w głowie, kiedy próbowała wstać.

Gdy pierwszy raz zobaczyła Księcia, to pomyślała, że jest niezwykle atrakcyjny. Po kilku spotkaniach mogła poczuć, że jest dobrze wykształcony, ale też niezwykle naiwny. Co więcej wystarczyło, że opowiedziała jakąś łzawą historyjkę, a on z łatwością połknął haczyk. To sprawiło, że natychmiast obniżyła swe oczekiwana względem niego.

Jednak w tej chwili, ta szczerość i szlachetność całkowicie ją zaskoczyła. Po raz pierwszy zetknęła się z osobą, która zachowywała się w taki sposób.

Kto mógłby odgadnąć, iż Książę był w stanie poświęcić siebie samego dla dobra kogoś innego?

Jej oczy zaczęły szczypać i pojawiły się w nich łzy. Uświadamiając sobie nagle, że traci nad sobą kontrolę odwróciła głowę, aby je ukryć.

Jak mogłabym się odwdzięczyć za tak wielką przysługę Księcia Minga?

Nie traktuj tego jako przysługę! – Szybko zaprzeczył wykonując gest ręką i dodał: – Wciąż musimy zastanowić się jak zmylić pościg i odciągnąć od ciebie, Księżniczko, przyszłych prześladowców.

Pomijając fakt, iż słowa Księcia tak bardzo ją poruszyły, wciąż musiała wykonać rozkazy swego brata i postępować zgodnie z jego instrukcjami. Uspokoiła swe emocje i usiadła na krześle, aby wraz z Feng Mingiem kontynuować dalsze planowanie sekretnej ucieczki.

Yong Yi zdążył już dostarczyć podarek od Królestwa Yong Yin. Dziś opuszcza stolicę. Zgodziłam się, aby spotkać się z nim pojutrze. Jutro muszę sekretnie opuścić miasto. Książę Ming może udawać mojego sobowtóra, przebrać się w moje szaty i podążyć na wschód granicy Xi Rei. Po przejechaniu 20 li, zatrzymaj się przy rzece. Tam moi słudzy przygotują już ciało podobne do mnie i wrzucą je do rzeki. Będzie to wyglądało na wypadek, jakbym spadła z mego konia wprost do wody i utonęła.

Feng Ming klasnął w dłonie uradowany.

To wspaniały pomysł! Poprowadzę pościg w kierunku ciała. Kiedy je znajdą, nie będą już mieli powodu, aby tropić cię dalej. Niestety pozostaje nam jedna sprawa. Księżniczka przebywa teraz w tej rezydencji, a jest ona ściśle strzeżona przez straże. Jak zdołasz uciec stąd bez możliwości schwytania?

Mam pewien pomysł. Udam, że jestem chora i chcę odpocząć w mym pokoju. Potem wydam rozkaz, aby nikt mi nie przeszkadzał i w tym czasie wymknę się z rezydencji. Niestety to wytłumaczenie pozwoli mi zyskać tylko pół godzinną przewagę. Książę, ty w tym czasie musisz również po cichu opuścić Pałac i ukryć się przy głównej bramie do miasta. Gdy tylko straże podniosą alarm, zacznij uciekać na wschód. Poprowadź w tamtym kierunku tropiących cię żołnierzy. – Miao Guang uśmiechnęła się, po czym dodała: – Żołnierze, którzy wyruszą za tobą w pościg będą pod rozkazami Króla Xi Rei, czy jesteś pewny, że nie wyrządzą ci krzywdy?

Nie martw się, nie położą na mnie ani jednego palca. – Potwierdził Feng Ming.

To wielka ulga. – Miao Guang spojrzała w oczy Księcia, zanim sięgnęła za pas swej sukni. Wyciągnęła zza niego mały jedwabny woreczek. – Nie mam niczego wartościowego, aby odwdzięczyć się za twą dobroć. Proszę cię, przyjmij tę sakiewkę. To jest woreczek z pachnidłem, jaki otrzymałam od Księcia Yong Yi. Proszę, weź go i noś przy sobie. Gdybyś kiedykolwiek w przyszłości potrzebował pomocy od Królestwa Yong Yin, to wystarczy, żę przekażesz ten woreczek Yong Yi. Odpowie on wówczas na twą prośbę.

Chcesz się rozstać z czymś tak cennym… – Feng Ming spojrzał na woreczek, który trzymała w dłoni.

Książę Ming, proszę przyjmij ten podarek jako symbol mojej dobrej woli. Po dzisiejszej rozmowie rozejdziemy się, aby jutro podążyć w przeciwne strony. Miao Guang bardzo się martwi. Nawet jeśli nie uda mi się uciec, to z pewnością będzie ostatni raz, kiedy widzę Księcia Minga. Proszę zachowaj ten woreczek z pachnidłem jako pamiątkę po Miao Guang.

Dobrze. – Feng Ming wziął woreczek i schował go w wewnętrznej kieszeni szaty na swej piersi. – Z pewnością zadbam o niego.

Para dyskutowała jeszcze przez jakiś czas o szczegółach ucieczki, po czym Feng Ming powrócił do Pałacu.

***

Kiedy tylko Rong Tian opuścił sypialnię Księcia, to w pośpiechu udał się do swej prywatnej komnaty, aby spotkać się z Li Er.

Wasza Wysokość, właśnie przybyły wieści od mego starszego brata. – Chłopak ukląkł przed swym Panem.

Mów!

Lie Er ukłonił się i zaraportował:

Ruo Yan nie wykonuje żadnych ruchów i w dalszym ciągu zajmuje się tylko sprawami swego państwa. Wydaje się, że nie martwi się również tym, iż jego siostra przebywa obecnie na naszym terytorium. Zachowuje się tak, jakby wiedział, że otrucie Księcia Minga daje mu nad nami przewagę, dzięki czemu Xi Rei nie ośmieli się skrzywdzić Księżniczki Miao Guang.

A co z antidotum? – W Rong Tianie rosła niecierpliwość.

Lie Er obniżył głowę jeszcze bardziej zawstydzony.

Nie byliśmy w stanie go wykraść, ale mój Starszy Brat dowiedział się, że w Królestwie Li żyje dziwny mężczyzna, biegły w medycynie i toksykologii, który był nauczycielem Ruo Yana. To człowiek żyjący w odosobnieniu. Rong Hu udał się na poszukiwanie tego mistrza i chce przywieść go ze sobą do Xi Rei, aby stworzył lekarstwo dla Księcia Minga.

Rong Tian ciężko westchnął.

Musimy się pośpieszyć, w przeciwnym razie Feng Ming nie będzie w stanie walczyć z trucizną zbyt długo. Jesteśmy w posiadaniu tylko jednej kapsułki, która jest w stanie złagodzić jego ból. W przyszłym miesiącu trucizna da o sobie znać z jeszcze większą siłą.

Wasza Wysokość, proszę pozostań spokojny. Mój Starszy Brat z pewnością da z siebie wszystko i sprowadzi tu tego człowieka.

***

Smagając batem swego konia, aby jeszcze bardziej przyspieszyć, Feng Ming ponownie rozważył w myślach całą sytuację, w której się znalazł. Nie był przecież idiotą i w oczywisty sposób martwił się, że Miao Guang tak naprawdę planowała podstępnie go skrzywdzić.

Następnego dnia wszystko, co musiał zrobić według planu, to opuścić dyskretnie Pałac, ukryć się i przeczekać w mieście dopóki nie otrzyma sygnału do natychmiastowej ucieczki. Miao Guang nie kontrolowała całego procesu. W pościg za nim ruszą przecież żołnierze Xi Rei i jeśli znudzi mu się granie kozła ofiarnego, może po prostu się im poddać. Jeśli tylko Księżniczka lub ktokolwiek z jej świty chciałby go zranić, to pod czujnym okiem wojska Xi Rei nie będą mieli ku temu okazji.

Takie okoliczności sprawiają, że Miao Guang nie planuje chyba żadnego spisku?

Kiedy wszedł do Komnat Książęcych, to odkrył, że Rong Tian nie zdążył jeszcze wrócić. Chiu Lan i pozostałe dwie służące odpoczywały siedząc przy stole, rozmawiając między sobą i chichocząc. Widząc, że ich Pan powrócił, bezzwłocznie wstały ze swych miejsc i powitały go.

Książę Ming, nareszcie wróciłeś!

Kiedy tylko Feng Ming zatrzymał się przy krześle, Chiu Xing natychmiast do niego podeszła oferując mu wielką misę egzotycznych owoców, które ostatnio zostały złożone jako trybut dla nowo obranego Króla Ronga.

Książę Ming powinien spróbować owocu Yue Yue! Smakują wspaniale, kiedy są takie świeże!

Yue Yue były bardzo małe. Kształtem i wielkością przypominały kciuk, a ich kolor był ciemnoniebieski. Feng Ming sięgnął po jeden z nich i wsadził go do ust. Jego oczy natychmiast się otworzyły i pojaśniały.

Jaki soczysty i słodki! Przepyszny! – Natychmiast wyciągnął rękę po kolejne kilka sztuk, zanim odwrócił się do dziewcząt i zaczął je również zachęcać do spróbowania:

Wy również powinniście ich skosztować!

Skradłyśmy już kilka i zjadłyśmy! – Zaśmiała się Chiu Yue.

Chiu Lan popatrzyła z powagą na dziewczynę i zbeształa ją:

Zachowujesz się coraz bardziej i bardziej niestosownie! Te owoce były podarunkiem od Króla!

Chiu Xing natychmiast wtrąciła się w sprzeczkę przyjaciółek:

Czy ty również ich nie spróbowałaś?

Zjadłam tylko jeden, ale ty i Chiu Yue wzięłyście po cztery, albo i pięć!

Feng Ming zachichotał i włożył do ust Chiu Lan jeden z owoców, mówiąc:

Dobrze już dobrze, nie sprzeczajcie się o to. Ty również powinnaś zjeść cztery lub pięć!

Kiedy tak się śmiali i byli pogrążeni w rozmowie, do komnaty wszedł niezauważony przez nikogo Rong Tian. Podszedł do nich cicho za plecami Feng Minga. Kiedy Książę podniósł kolejny owoc, aby włożyć go do ust, Rong Tian pochylił się i użył własnych warg, aby go skraść.

Jest słodki – wymruczał Król, kiedy jego język polizał koniuszki palców kochanka.

Chiu Lan i dziewczęta szybko nisko się ukłoniły, zanim dyskretnie i bez najmniejszego dźwięku opuściły komnatę.

Feng Ming wyszarpnął swe palce z ust mężczyzny.

Jesteś jak nieposłuszny pies!

Nakarm mnie kolejnym – odpowiedział mu Rong Tian z chytrym uśmieszkiem.

Nie, nie chcę!

W takim razie ja ciebie nakarmię. – Król włożył do ust kolejny owoc Yue Yue i przeniósł go bezpośrednio do ust kochanka.

Ostatniej nocy Feng Ming zużył pokaźną ilość swej energii, kochając się z Rong Tianem. Dziś wieczorem będzie się starał zabawiać z ukochanym nieco spokojniej. Rozsądnym było pozwolić Królowi, aby mógł go rozpieszczać. Co więcej, musiał przecież zachować siły do ważniejszego zadania, jakie czekało na niego już następnego dnia. Przecież w przyszłości będzie miał jeszcze wiele okazji, aby po raz kolejny „spróbować” swego „Małego Tiana”.

Spędzili noc wtuleni w siebie. Rong Tian wstał o świcie i szybko wyszedł na poranne obrady rządu, pozostawiając kochanka w komnacie wciąż głęboko pogrążonego we śnie.

Gdy tylko zamknął za sobą drzwi, Feng Ming powoli otworzył oczy i upewniając się, że nikogo nie ma w sypialni, poderwał się z łóżka w rekordowym czasie.

Gdy tylko zrobił pierwszy krok, usłyszał nagle głos intruza:

Książę Ming, gdzie Wasza Wysokość się wybiera?

Tuż naprzeciw swej twarzy napotkał bezczelnie wpatrzone w niego oczy Lie Er.

Wychodzę na zewnątrz.

Wczoraj wymknąłeś się Panie na przejażdżkę. Dziś znów planujesz to samo?– Jego figlarny służący zażartował i zablokował Feng Mingowi drogę do wyjścia. – Jeśli nie powiesz swemu słudze, gdzie chcesz się udać na wycieczkę, natychmiast pójdę do Króla, aby go o tym powiadomić.

Nie! Nie możesz! – wypalił bez zastanowienia Feng Ming.

Więc proszę, powiedz mi! – Lie Er zaoferował kompromis.

Książę rozejrzał się dookoła, zanim zaciągnął Lie Er do kąta komnaty.

Ponieważ już doszło do tej sytuacji, za nic na świecie nie chciał, aby Rong Tian dowiedział się o jego planach.

Wypuszczając z siebie ciche westchnienie, streścił swemu służącemu całą historię o nim i Księżniczce Miao Guang, jednak nie wspomniał ani słowem o Księciu Yong Yin. Podkreślał za to, że chce tylko pomóc dziewczynie w ucieczce, a jego rolą jest jedynie zmylenie i oddalenie od niej pościgu.

Dziś zamierzamy przystąpić do działania. Lie Er nie wolno ci zdradzić nic Królowi, zgoda?

Lie Er pomyślał przez chwilę, po czym kiwnął głową na zgodę.

Twój sługa również nie chce, aby Król Rong poślubił Księżniczkę, więc będzie lepiej, jeśli ona ucieknie. Ale niepokoi mnie, że mogła zaplanować coś przeciwko Księciu Mingowi.

Ja również rozmyślałem o mym zaangażowaniu w ten cały plan, jednak szansa na to, aby mnie skrzywdzili jest bardzo mała. Cały czas będę w zasięgu wzroku wielu ludzi i jeśli zacznę krzyczeć o pomoc, zdrajcy natychmiast zostaną otoczeni i pojmani.

Jeśli Książę Ming przemyślał już tę sprawę, w takim razie nie widzę innego problemu. – Głos Lie Er był pełen podekscytowania. – Czy twój sługa mógłby ci jakoś pomóc?

Dobrze, będę musiał dostać się niezauważenie do miejskiego targowiska, aby spotkać się tam ze sługą Księżniczki. Ma dostarczyć mi odzież, w którą będę musiał się przebrać. – Feng Ming poczuł się lekko skrępowany. – Gdybyś pomógł mi opuścić Pałac, a potem udać się na targ i rozeznać w sytuacji… Ukryj się tam i czekaj na mój znak, gdybym potrzebował pomocy. To będzie jedyna chwila, kiedy ja i jej służący będziemy mieli ze sobą bezpośredni kontakt. Po tym spotkaniu będę już bezpieczny.

Dobrze. Gdyby Księżniczka chciała cię oszukać, Książę musi tylko dać mi sygnał, a ja natychmiast poinformuję o tym Króla, aby ten jak najszybciej ruszył ci z pomocą. Jednakże… Książę Ming, dlaczego ryzykujesz własnym życiem dla dobra siostry Króla Li?

Feng Ming chciał już wytłumaczyć powody swej determinacji, którymi wczoraj przekonał do siebie Księżniczkę, jednak stracił już zbyt wiele czasu. Delikatnie poklepał Lie Er po głowie i powiedział:

Hmm, wytłumaczę ci wszystko, kiedy już wrócimy.

W szybkim tempie opuścili Pałac. Przed tym jednak przebrali się zamieniając swe krzykliwe szaty w zwykłą mieszczańską odzież. Feng Ming założył dodatkowo wielki kapelusz z szerokim rondem, aby ukryć swą piękną i dystyngowaną twarz.

Kiedy tylko dotarli do targowiska, służący, który został wysłany przez Miao Guang, zdążył już znakomicie wmieszać się w tłum ludzi.

Całe ciało Feng Minga wypełniła adrenalina, jakby dźwigał na swych barkach wielką odpowiedzialność. Podekscytowany odwrócił się do Lie Er i wyszeptał z entuzjazmem:

Dobrze, pójdę przodem, aby odebrać paczkę. Kiedy tylko się przebiorę, natychmiast opuszczę miasto. Jeśli się o mnie martwisz, możesz śledzić mnie z dystansu.

Zrozumiałem.

Z Lie Er przy swym boku, Feng Ming poczuł się bardziej spokojny. Odważnie postawił pierwszy krok, po czym ruszył, aby wmieszać się w tłum.

Czy Księżniczka już wyjechała? – zapytał szeptem.

Tak, mniej więcej pół godziny temu. Przyniosłem ze sobą kilka rzeczy należących do mej Pani. Jeśli Wasza Wysokość pozwoli, chciałbym już odejść.

Dobrze, ja wyruszę z miasta tak szybko, jak tylko zobaczę pościg.

Feng Ming zabrał ubranie i gdy już miał odejść, służący Miao Guang niespodziewanie zapytał:

Czy Książę Ming wie, że jesteśmy obserwowani i wojsko Xi Rei nadzoruje cały obszar?

Co?! – wykrzyknął zszokowany Feng Ming.

Poza osobistym sługą Księcia, Lie Er, Król Xi Rei wysłał dodatkowych ludzi. Gdyby Książę Ming był tak łaskawy współpracować i udać się za mną na tyły targowiska. Jest tam pewne miejsce, doskonałe do obserwacji i pozbawione jakiegokolwiek nadzoru. Jest też ze mną osoba, która może udawać Księcia i rozproszyć śledzących cię ludzi, wówczas Wasza Wysokość będzie mógł swobodnie opuścić miasto.

Feng Ming pochylił głowę myśląc intensywnie.

Jeśli Rong Tian wysłał za nim swych szpiegów, wtedy ucieczka Miao Guang jest już raczej niemożliwa. Więc jeśli Księżniczka nie była w stanie uciec, po co miałby podążać dalej za instrukcjami jej służącego? Potrząsnął głową i powiedział:

Ponieważ plan Księżniczki został wykryty, nie ma potrzeby, abym poszedł z tobą i ukrył się na tyłach targowiska. Nie martw się, zrobię wszystko, aby uratować Księżniczkę.

Służący stłumił uśmiech.

Och Książę, jesteś naprawdę interesującą osobą.

W jego oczach pojawił się przebiegły błysk.

Nasza Księżniczka jest znana ze swej pomysłowości i jeśli chciałaby opuścić Xi Rei, nie potrzebowałaby pomocy Księcia Minga – zadrwił. – Jeśli Książę Ming nie wypełni moich instrukcji, obawiam się wówczas, że życiu Króla Ronga może grozić wielkie niebezpieczeństwo.

Służący emitował złowieszczą energią, sprawiającą, że serce Feng Minga ogarnął natychmiastowy chłód. Otworzył szeroko oczy i cicho zapytał:

Rong Tian?

Książę Ming, myślisz, że kim jest nasza Księżniczka? Tylko celowo pozwoliła ci nosić przy sobie coś niezwykle dla niej ważnego. Ta mała sakiewka z pachnidłem tak naprawdę zawiera w sobie bardzo silną i niebezpieczną toksynę. W chwili, w której ją przyjąłeś, to każdy, kto miał z tobą kontakt, stał się jej ofiarą. Nie jest nią tylko Król Xi Rei, ale również twe wierne pokojówki i słudzy przydzieleni do pracy w twych Książęcych Komnatach – wysyczał złowieszczo. – Jeśli Książę Ming nie wierzy mym słowom, możesz w prosty sposób poczuć działanie toksyny, jeśli delikatnie naciśniesz na swe trzecie żebro na klatce piersiowej. Czy oprzesz się bólowi?

Feng Minga zaczął powątpiewać. Szybko spojrzał w kierunku, z którego Lie Er miał go dyskretnie obserwować.

Chłopak stał na straży, czujnie przyglądając się parze.

Feng Ming podniósł delikatnie dłoń i nacisnął na miejsce o którym wspomniał służący Księżniczki. Nagły i ostry ból przeszył go od środka, sprawiając, że omal nie upadł na kolana.

Jakie to uczucie? Czy ból jest tak nieznośny, jak wspomniałem? Nasz Król życzy sobie zaprosić Księcia Minga jako naszego honorowego gościa do Królestwa Li. Tak długo, jak Książę Ming będzie słuchał naszych instrukcji i przyjmie oferowaną gościnę, antidotum zostanie natychmiast dostarczone.

Miao Guang, ona… celowo wykorzystała mnie, aby otruć Rong Tiana? – Myśli Feng Minga pędziły w jego głowie nieprzerwanie.

Jeśli rzeczywiście został otruty, to naraził również na to Rong Tiana. Miao Guang, mając okazję do otrucia Króla Xi Rei, z pewnością nie użyłaby zwyczajnej trucizny. Toksyna była raczej unikalna i trudna do wyleczenia.

Rong Tian, co powinienem zrobić? Sprowadziłem na ciebie takie straszne problemy! Jak mogłem cię tak skrzywdzić?

Nie mógł wymyślić lepszego sposobu na ocalenie kochanka, jak tylko spotkać się natychmiast z Miao Guang.

Książę Ming, nie pozostało już wiele czasu, jeśli chcesz ocalić Króla Ronga. Odwróć się i idź w kierunku kryjówki, która znajduje się w tam. Musimy spotkać się z człowiekiem, który ma udawać Waszą Wysokość. Po tym jak twój sobowtór odciągnie od ciebie szpiegów Xi Rei, proszę przebierz się w odzież znajdującą się w tej torbie i nałóż maskę, którą również znajdziesz wewnątrz. Gdy to zrobisz, udaj się natychmiast w kierunku wschodniej bramy miasta, spotkasz się wtedy z naszą Księżniczką, która już czeka na twe przybycie.

Feng Ming skupił na chwilę swój wzrok gdzieś o oddali. Jego myśli wypełniły się wyobrażeniem Rong Tiana, który w tym momencie z pewnością uczestniczył w porannych obradach rządu.

Gdy chodziło o dobro jego kochanka, rozumowanie Feng Minga stawało się bardzo emocjonalne. Niezwykle wzburzony, trzęsącymi się ze zdenerwowania ustami zapytał:

A co jeśli z tobą pójdę, a ty mnie oszukasz i nie dasz mi antidotum dla Rong Tiana? Czy nie wyświadczę ci tym tylko przysługi?

Jeśli Książę Ming nam zaufa, Król Rong otrzyma szansę, aby dalej żyć. Jednakże jeśli będziesz w nas wątpił, Króla Xi Rei i ciebie Książę spotka śmierć.

Lie Er naprężył swą szyję, aby jeszcze dokładniej przyjrzeć się temu, co dzieje się z Feng Mingiem.

Książę stał w ciszy przez chwilę, zanim z determinacją w oczach przytaknął, a przez zaciśnięte zęby powiedział:

Dobrze, muszę ci zaufać. – Bez oporów podążył na tyły targu, do miejsca ukrytego przed wzrokiem jakiegokolwiek przechodnia.

Między swymi oddechami powtarzał cicho imię Rong Tiana i posłusznie wykonał każde z poleceń, jakie usłyszał od służącego. Kiedy już skończył, udał się bezpośrednio w kierunku wschodnich wrót miasta.

Gdy tylko wyszedł poza bramę, powitała go młoda służąca i oferując mu konia pośpiesznie wyszeptała:

Ten wierzchowiec zna kierunek jazdy. Wystarczy tylko go dosiąść.

Wszystko działo się tak, jakby grał główną rolę w jakimś dziwnym filmie. Nie miał innego wyjścia, jak tylko zaakceptować scenariusz i poddać się.

Ogier wydał z siebie dzikie rżenie, zanim jak szalony, dźwigając na swym grzbiecie jeźdźca, popędził w sobie tylko znanym kierunku.

Galopowali tak przez około trzydzieści Li, zanim koń pomału zaczął zwalniać, aż w końcu zatrzymał się przed grupą stojących na uboczu powozów.

Wyglądały one jak zwyczajna kupiecka flota, przemierzająca przez terytoria Xi Rei. Do tej pory widział już ich bardzo wiele, ponieważ w stolicy stanowiły powszechny widok i nie wzbudzały żadnych podejrzeń.

Kiedy koń w końcu się zatrzymał, to kilku służących natychmiast wyszło, aby powitać Księcia i zaprowadzić go do jednej z karet.

Gdy tylko zasłony się rozchyliły, naprzeciw niego pojawiła się twarz Miao Guang.

Książę Ming, nareszcie przyjechałeś! Kazałeś mi na siebie długo czekać. Szybko, wejdź do środka. – Uśmiech Księżniczki jak zawsze był uprzejmy, jednak dla Feng Minga wydawał się teraz wyjątkowo przerażający.

Książę wszedł do powozu, nie patrząc nawet na Księżniczkę, a na jego twarzy odmalował się wstręt i odraza.

Chciałabym przeprosić Księcia Minga za to, iż kazałam ci jechać samemu. Niestety było to konieczne, abyś opuścił miasto z własnej woli. W ten sposób nie wzbudziliśmy podejrzeń wśród straży miejskiej. Król Xi Rei rozstawił posterunki przy każdej z bram stolicy, bojąc się, że mógłbyś zostać porwany. Ale z pewnością nigdy nie spodziewałby się, że Książę sam dobrowolnie opuści miasto i odda się w nasze ręce.

Feng Ming fuknął chłodno:

Nie opowiadaj bzdur, obiecałaś mi antidotum. Pośpiesz się i dostarcz je do Pałacu, w przeciwnym razie odgryzę sobie język i wykrwawię się na śmierć, zanim w ogóle zdążysz wywieść mnie z Xi Rei!

Antidotum? – Śmiech Miao Guang rozbrzmiał w jego uszach. – Och, Książę, jesteś zbyt naiwny. Zaraz umrę ze śmiechu. Czy nie oceniasz zbyt nisko Króla Ronga? Gdyby tak łatwo dało się go otruć, mój brat zrobiłby to już dawno temu. Król bardzo dokładnie obserwuje każdy twój ruch. Nie ma niczego, czego by nie skontrolował. Co więcej, mój prezent został podmieniony i zastąpiony czymś identycznie wyglądającym, jak tylko Wasza Wysokość opuścił mą rezydencję. Czy zaoferowanie Księciu Mingowi zatrutego woreczka z pachnidłem nie stanowiłoby dla Króla Xi Rei dobrej okazji, aby mnie zgładzić?

Ty… – Feng Ming odwrócił się nagle, aby na nią spojrzeć. – Ach, moja pierś…

Trucizna została ci podana, kiedy przebywałeś z misją dyplomatyczną w Fan Jia. Król Rong wie o tym, ale nie ma odwagi, aby ci o niej powiedzieć. Traktuje cię jak kruchy i cenny skarb. Nie chce cię martwić, w przeciwnym razie pogorszyłoby to twój stan.

Otruty? Kiedy zostałem otruty? – Głos Feng Minga drżał.

Ach… – Miao Guang potrząsnęła głową. – Książę Ming, jesteś zbyt nieostrożny i nieświadomy zagrożenia ze strony swych wrogów. Prawdopodobnie będzie lepiej, jeśli tak pozostanie. Prawdę mówiąc, Król Rong zapewnił wiele środków bezpieczeństwa do ochrony Waszej Wysokości. Wierzy, że tak długo jak będziesz pod czujnym okiem szpiegów, nic ci się nie stanie. Liczyłam na tę arogancje, aby wyprzedzić jego kroki. Chciał po cichu złapać mnie w pułapkę jak oczekiwałam, a tymczasem to ja wykorzystałam jego zarozumiałość i pokonałam go w jego własnej grze.

Miao Guang, jesteś okrutna kobietą! – Feng Ming ze złością wstał z miejsca.

Miao Guang jest zawstydzona, ale musi przyznać, że bez cennego wsparcia ze strony Księcia Minga nasz plan tak gładko by się nie powiódł. Mój Królewski Brat będzie naprawdę ze mnie dumny. Dokonałam czegoś nadzwyczajnego!

Tłumaczenie: Polandread

Tom I
Rozdział 1
Rozdział 2
Rozdział 3
Rozdział 4
Rozdział 5
Rozdział 6
Rozdział 7
Rozdział 8
Rozdział 9
Rozdział 10
Rozdział 11
Rozdział 12
Rozdział 13
Rozdział 14
Rozdział 15
Rozdział 16
Rozdział 17
Rozdział 18
Rozdział 19
Rozdział 20
Rozdział 21
Rozdział 22
Rozdział 23

Tom II
Rozdział 24
Rozdział 25
Rozdział 26
Rozdział 27
Rozdział 28
Rozdział 29
Rozdział 30
Rozdział 31
Rozdział 32
Rozdział 33
Rozdział 34
Rozdział 35
Rozdział 36
Rozdział 37
Rozdział 38
Rozdział 39
Rozdział 40
Rozdział 41
Rozdział 42
Rozdział 43
Rozdział 44
Rozdział 45
Rozdział 46
Rozdział 47
Rozdział 48
Rozdział 49

Tom III
Rozdział 50
Rozdział 51
Rozdział 52
Rozdział 53
Rozdział 54
Rozdział 55
Rozdział 56
Rozdział 57
Rozdział 58
Rozdział 59
Rozdział 60
Rozdział 61
Rozdział 62

Tom IV
Rozdział 63
Rozdział 64
Rozdział 65
Rozdział 66
Rozdział 67
Rozdział 68
Rozdział 69
Rozdział 70
Rozdział 71
Rozdział 72
Rozdział 73
Rozdział 74
Rozdział ekstra

Tom V
Rozdział 75
Rozdział 76
Rozdział 77
Rozdział 78
Rozdział 79
Rozdział 80
Rozdział 81
Rozdział 82
Rozdział 83
Rozdział 84
Rozdział 85
Rozdział 86
Rozdział 87
Rozdział 88
Rozdział 89
Rozdział 90
Rozdział 91
Rozdział 92
Rozdział 93
Rozdział 94
Rozdział 95
Rozdział 96
Rozdział 97

Tom VI
Rozdział 98
Rozdział 99
Rozdział 100
Rozdział 101
Rozdział 102
Rozdział 103
Rozdział 104
Rozdział 105
Rozdział 106
Rozdział 107
Rozdział 108
Rozdział 109
Rozdział 110
Rozdział 111
Rozdział 112
Rozdział 113
Rozdział 114
Rozdział 115
Rozdział 116
Rozdział 117

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

:błeee:  :płaku:  :WeiMądruś:  :zonk:  :NieNie: 
:AAAA:  :ależeco:  :blabla:  :ugh:  :cooo: 
:ekscytacja:  :facepalm:  :patriarcha:  :muahaha:  :złamaneserce: 
:szok:  :przestań:  :zachwyt:  :zachwyt2: